13

ഇ​രു​പ​താം നൂ​റ്റാ​ണ്ടി​ന്‍റെ ആ​ദ്യ​പ​കു​തി​യി​ല്‍ മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ളെ ഏ​റ്റ​വും ഭ​യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രു​ന്ന രോ​ഗ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു പോ​ളി​യോ. പ്ര​ത്യേ​കി​ച്ചും കു​ട്ടി​ക​ളെ​യാ​ണ് ഈ ​രോ​ഗം കൂ​ടു​ത​ലാ​യി ബാ​ധി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത്. രോ​ഗ​ബാ​ധി​ത​രാ​യ​വ​രി​ല്‍ പലരും ജീ​വി​ത​കാ​ലം മു​ഴു​വ​ന്‍ ത​ള​ര്‍​വാ​ത​ക്കാരായി ക​ഴി​യേ​ണ്ടി​വ​ന്നു. ഈ​യൊ​രു പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​ത്തി​ലാ​ണ് വൈ​ദ്യ​ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​നാ​യ ജോ​നാ​സ് സാ​ല്‍​ക്ക് പോ​ളി​യോ​യ്ക്കെ​തി​രാ​യ വാ​ക്സി​ന്‍ വി​ക​സി​പ്പി​ക്കാ​നു​ള്ള ശ്ര​മ​ത്തി​ല്‍ മു​ഴു​കി​യ​ത്.

1914 ഒ​ക്‌​ടോ​ബ​ര്‍ 28ന് ​ന്യൂ​യോ​ര്‍​ക്ക് ന​ഗ​ര​ത്തി​ലാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം ജ​നി​ച്ച​ത്. കി​ഴ​ക്ക​ന്‍ യൂ​റോ​പ്പി​ല്‍​നി​ന്ന് അ​മേ​രി​ക്ക​യി​ലെ​ത്തി​യ കു​ടി​യേ​റ്റ കു​ടും​ബ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റേ​ത്. ജോ​നാ​സി​ന്‍റെ പി​താ​വ് ദാ​നി​യേ​ല്‍ സാ​ല്‍​ക്ക് ന്യൂ​യോ​ര്‍​ക്കി​ല്‍ ജ​നി​ച്ച ഒ​രു വ​സ്ത്ര​വ്യാ​പാ​രി​യാ​യി​രു​ന്നു.

മാ​താ​വ് ഡോ​റ റ​ഷ്യ​യി​ല്‍​നി​ന്നു ബാ​ല്യ​ത്തി​ല്‍ അ​മേ​രി​ക്ക​യി​ലെ​ത്തി​യ​താ​യി​രു​ന്നു. ഉ​യ​ര്‍​ന്ന വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ​ത്തി​ന് അ​വ​സ​രം ല​ഭി​ക്കാ​തി​രു​ന്ന ഈ ​മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ള്‍ മ​ക്ക​ളു​ടെ വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ​ത്തി​ന് വ​ലി​യ പ്രാ​ധാ​ന്യം ന​ല്‍​കി. ത​ന്മൂ​ലം ജോ​നാ​സി​ന് ന്യൂ​യോ​ര്‍​ക്ക് സി​റ്റി കോ​ള​ജി​ല്‍ പ​ഠി​ക്കാ​നും അ​തേത്തു​ട​ര്‍​ന്ന് ന്യൂ​യോ​ര്‍​ക്ക് യൂ​ണി​വേ​ഴ്സി​റ്റി മെ​ഡി​ക്ക​ല്‍ സ്കൂ​ളി​ല്‍​നി​ന്ന് വൈ​ദ്യ​ബി​രു​ദം നേ​ടാ​നും സാ​ധി​ച്ചു.

ചി​കി​ത്സി​ക്കു​ന്ന ഡോ​ക്‌​ട​റാ​കു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാ​ള്‍ രോ​ഗ​ങ്ങ​ള്‍ ത​ട​യാ​നു​ള്ള ഗ​വേ​ഷ​ണ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ കൂ​ടു​ത​ല്‍ ആ​ക​ര്‍​ഷി​ച്ച​ത്. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് പിറ്റ്സ്ബ​ര്‍​ഗ് സ​ര്‍​വ​ക​ലാ​ശാ​ല​യി​ല്‍ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ നേ​തൃ​ത്വ​ത്തി​ലു​ള്ള ഗ​വേ​ഷ​ണ​സം​ഘ​ത്തി​നു പോ​ളി​യോ ത​ട​യാ​നു​ള്ള വാ​ക്സി​ന്‍ വി​ക​സി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ക്കാ​ന്‍ സാ​ധി​ച്ച​ത്. ഇ​ത് ജോ​നാ​സി​ന്‍റെ മാ​ത്രം നേ​ട്ട​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​നേ​കം ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​രു​ടെ​യും ആ​രോ​ഗ്യ​പ്ര​വ​ര്‍​ത്ത​ക​രു​ടെ​യും സ​ന്ന​ദ്ധ​സേ​വ​ക​രു​ടെ​യും കൂ​ട്ടാ​യ പ​രി​ശ്ര​മം അ​തി​നു പി​ന്നി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

പോ​ളി​യോ​യ്ക്കെ​തി​രാ​യ പോ​രാ​ട്ട​ത്തി​ന് സാ​ധാ​ര​ണ​ക്കാ​രി​ല്‍​നി​ന്നും ചെ​റി​യ സം​ഭാ​വ​ന​ക​ള്‍ സ്വീ​ക​രി​ച്ചി​രു​ന്ന മാ​ര്‍​ച്ച് ഓ​ഫ് ഡൈം​സ് എ​ന്ന സം​ഘ​ട​ന​യാ​ണ് ​ഗ​വേ​ഷ​ണ​ത്തി​നു വ​ലി​യ പി​ന്തു​ണ ന​ല്‍​കി​യ​ത്. ല​ക്ഷ​ക്ക​ണ​ക്കി​ന് കു​ടും​ബ​ങ്ങ​ള്‍ ന​ല്‍​കി​യ ചെ​റി​യ നാ​ണ​യ​ത്തു​ട്ടു​ക​ള്‍​പോ​ലും മ​ഹ​ത്താ​യ ശാ​സ്ത്രീ​യ​യജ്ഞത്തി​ന്‍റെ ഭാ​ഗ​മാ​യി. 1954ല്‍ ​ന​ട​ന്ന വാ​ക്സി​ന്‍ പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ത്തി​ല്‍ ഏ​ക​ദേ​ശം 18 ല​ക്ഷം കു​ട്ടി​ക​ള്‍ പ​ങ്കെ​ടു​ത്തു. വൈ​ദ്യ​ശാ​സ്ത്ര​ച​രി​ത്ര​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു ഇ​ത്.

1955 ഏ​പ്രി​ല്‍ 12ന് ​ലോ​കം ആ​കാം​ക്ഷ​യോ​ടെ കാ​ത്തി​രു​ന്ന ഫ​ലം പു​റ​ത്തു​വ​ന്നു. ജോ​നാ​സും സം​ഘ​വും വി​ക​സി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ത്ത വാ​ക്സി​ന്‍ പോ​ളി​യോ ത​ട​യു​ന്ന​തി​നു ഫ​ല​പ്ര​ദ​മാ​ണെ​ന്ന് പ്ര​ഖ്യാ​പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു. അ​മേ​രി​ക്ക​യി​ല്‍ ആ ​വാ​ര്‍​ത്ത വ​ലി​യ ആ​ഘോ​ഷ​ത്തി​ന് വ​ഴി​തെ​ളി​ച്ചു. വ​ര്‍​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി കു​ട്ടി​ക​ളു​ടെ ഭാ​വി​യെ ഭ​യ​ത്തോ​ടെ നോ​ക്കി​യി​രു​ന്ന മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ള്‍​ക്ക് അ​ത് പ്ര​ത്യാ​ശ​യു​ടെ ദി​വ​സ​മാ​യി​രു​ന്നു.

അ​ന്നു വൈ​കു​ന്നേ​രം ടെ​ല​ിവി​ഷ​ന്‍ മാ​ധ്യ​മ​പ്ര​വ​ര്‍​ത്ത​ക​നാ​യ എ​ഡ്വേ​ര്‍​ഡ് മു​റേ ഡോ. ​ജോ​നാ​സി​നെ ഇ​ന്‍റ​ര്‍​വ്യൂ ചെ​യ്തു. ആ ​അ​ഭി​മു​ഖ സം​ഭാ​ഷ​ണ​ത്തി​ല്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം ചോ​ദി​ച്ചു: “വാ​ക്സി​ന്‍റെ പേ​റ്റ​ന്‍റ് ആ​രു​ടേ​താ​ണ ‍്? ​ജോ​നാ​സ് ഒ​രു നി​മി​ഷം ചി​ന്തി​ച്ചു. എ​ന്നി​ട്ട് പ​റ​ഞ്ഞു: “ജ​ന​ങ്ങ​ളു​ടേ​താ​ണെ​ന്ന് ഞാ​ന്‍ പ​റ​യും. ഇ​തി​നു പേ​റ്റ​ന്‍റില്ല. സൂ​ര്യ​ന് പേ​റ്റ​ന്‍റ് എ​ടു​ക്കാ​ന്‍ ക​ഴി​യുമോ ? വൈ​ദ്യ​ശാ​സ്ത്ര​ച​രി​ത്ര​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും പ്ര​സി​ദ്ധ​മാ​യ മ​റു​പ​ടി​ക​ളി​ലൊ​ന്നാ​യി അ​തു മാ​റി.

ഈ ​സം​ഭ​വ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് പി​ന്നീ​ടു പ്ര​ച​രി​ച്ച ക​ഥ​ക​ളി​ല്‍ അ​ല്പം അ​തി​ശ​യോ​ക്തിയു​ണ്ട്. ജോ​നാ​സി​ന്‍റെ കൈ​വ​ശ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന കോ​ടി​ക്ക​ണ​ക്കി​നു ഡോ​ള​ര്‍ വി​ല​മതി​ക്കു​ന്ന പേ​റ്റ​ന്‍റ് അ​ദ്ദേ​ഹം വേ​ണ്ടെ​ന്നു​വ​ച്ചു എ​ന്ന രീ​തി​യി​ലാ​യി​രു​ന്നു ഈ ​സം​ഭ​വം വ്യാ​ഖ്യാ​നി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​ത്.

യ​ഥാ​ര്‍​ഥ​ത്തി​ല്‍ വാ​ക്സി​നു പേ​റ്റ​ന്‍റ് ല​ഭി​ക്കാ​നു​ള്ള നി​യ​മ​സാ​ധു​ത ബ​ന്ധ​പ്പെ​ട്ട സ്ഥാ​പ​ന​ത്തി​ന്‍റെ അ​ഭി​ഭാ​ഷ​ക​ര്‍ പ​രി​ശോ​ധി​ച്ചി​രു​ന്നു. അ​തി​ല്‍ നി​യ​മ​പ​ര​വും ശാ​സ്ത്രീ​യ​വു​മാ​യ സ​ങ്കീ​ര്‍​ണ​ത​ക​ള്‍ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ലം, ജോ​നാ​സി​നു സ്വ​ന്ത​മാ​ക്കാ​മാ​യി​രു​ന്ന വ​ലി​യൊ​രു സ​ന്പ​ത്ത് ല​ളി​ത​മാ​യി അ​ദ്ദേ​ഹം വേ​ണ്ടെ​ന്നുവ​ച്ചു എ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന​ത് ച​രി​ത്ര​ത്തെ അ​മി​ത​മാ​യി ല​ളി​ത​വ​ത്ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നു തു​ല്യ​മാ​യി​രി​ക്കും.

എ​ന്നാ​ല്‍, അ​തു​കൊ​ണ്ട് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ മ​റു​പ​ടി​യു​ടെ മ​ഹ​ത്വം കു​റ​യു​ന്നി​ല്ല. കാ​ര​ണം, ത​ന്‍റെ നേ​തൃ​ത്വ​ത്തി​ല്‍ നേ​ടി​യെ​ടു​ത്ത ഒ​രു നേ​ട്ടം ത​ന്‍റെത​ന്നെ പേ​രി​ല്‍ പ്ര​തി​ഷ്ഠി​ക്കാ​ന്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം തു​നി​ഞ്ഞി​ല്ല. വാ​ക്സി​ന്‍ ജ​ന​ങ്ങ​ളു​ടേ​തെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞ​തി​ല്‍ വ​ലി​യ സ​ത്യ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. സാ​ധാ​ര​ണ​ക്കാ​രു​ടെ ചെ​റി​യ സം​ഭാ​വ​ന​ക​ളാ​ണ് ഗ​വേ​ഷ​ണ​ത്തി​നു സ​ഹാ​യി​ച്ച​ത്.

ധാ​രാ​ളം കു​ട്ടി​ക​ള്‍ പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ത്തി​ല്‍ പ​ങ്കെ​ടു​ത്തു. മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ള്‍ അ​വ​രെ അ​തി​ന് അ​നു​വ​ദി​ച്ചു. ശാ​സ്ത്ര​ലോ​ക​ത്തി​ലെ അ​നേ​കം പേ​രു​ടെ മു​ന്‍​കാ​ല ഗ​വേ​ഷ​ണ​ങ്ങ​ളു​ടെ​കൂ​ടി അ​ടി​സ്ഥാ​ന​ത്തി​ലാ​ണു ജോ​നാ​സി​ന്‍റെ സം​ഘം മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​യ​ത്. അ​തു​കൊ​ണ്ട് ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ പേ​രി​നേക്കാ​ള്‍ വ​ലു​താ​യി​രു​ന്നു ആ ​നേ​ട്ടം. ജോ​നാ​സി​ന്‍റെ മ​ക​ന്‍ പീ​റ്റ​ര്‍ സാ​ല്‍​ക്ക് പി​ന്നീ​ട് അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള​തുപോ​ലെ, ആ ​നേ​ട്ടം ജ​ന​ങ്ങ​ളു​ടേ​തെ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന​ത് ഏ​റെ അ​ര്‍​ഥ​പൂ​ര്‍​ണ​മാ​യി​രു​ന്നു.

ഡോ. ​ജോ​നാ​സി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു​ള്ള ഈ ​സംഭവക​ഥ​യു​ടെ പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​ത്തി​ല്‍ ന​മു​ക്ക് ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്ക് ഒ​ന്നു തി​രി​ഞ്ഞു​നോ​ക്കാം. ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ പ​ലതും ന​മ്മ​ള്‍ നേ​ടാ​റു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ല്‍, ആ ​നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം ന​മ്മു​ടെ മാത്രം സാമർഥ്യം കൊ​ണ്ടാ​ണെ​ന്നു ന​മു​ക്ക് അ​വ​കാ​ശ​പ്പെ​ടാ​നാ​കു​മോ‍? ന​മ്മു​ടെ എ​ല്ലാ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും പി​ന്നി​ല്‍ നാം ​ഏ​റെ അ​ധ്വാ​നി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​കുമെന്നതു ശരിതന്നെ.

എ​ന്നാ​ല്‍, ആ ​നേ​ട്ട​ങ്ങ​ള്‍ നേ​ടി​യെ​ടു​ക്കാ​ന്‍ എ​ത്ര​യോ പേ​ര്‍ വി​വി​ധ രീ​തി​യി​ല്‍ നമ്മെ സ​ഹാ​യി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​കും. അ​വ​രെ മ​റ​ന്നു​കൊ​ണ്ട് ന​മ്മു​ടെ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളു​ടെ​യെ​ല്ലാം ക്രെ​ഡി​റ്റ് നാം ​സ്വന്തമാക്കു​ന്ന​ത് എ​ങ്ങ​നെ ശ​രി​യാ​കും.

ന​മ്മു​ടെ മാ​ത്രം പ​രി​ശ്ര​മം​കൊ​ണ്ട് ഒ​ന്നും​ത​ന്നെ നാം നേ​ടു​ന്നി​ല്ല എ​ന്ന​തല്ലേ വാ​സ്ത​വം‍? ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ നാം വി​ജ​യി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടെ​ങ്കി​ല്‍ അ​തി​നു ന​മ്മെ വി​വി​ധ രീ​തി​യി​ല്‍ സ​ഹാ​യി​ച്ച മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ളു​ടെ​യും ഗു​രു​ജ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും സ​ഹ​പ്ര​വ​ര്‍​ത്ത​ക​രു​ടെ​യു​മൊ​ക്ക പങ്ക് മ​റ​ക്കാ​നാ​കു​മോ? അ​വ​രൊ​ക്കെ ഇ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ങ്കി​ല്‍ ന​മ്മു​ടെ സ്ഥി​തി എ​ന്താ​കു​മാ​യി​രു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ലം, ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളു​ടെ​യെ​ല്ലാം ക്രെ​ഡി​റ്റ് ന​മു​ക്കു മാ​ത്രം അ​വ​കാ​ശ​പ്പെ​ട്ട​ത​ല്ല എ​ന്നു വ്യ​ക്തം. അ​ങ്ങ​നെ​യെ​ങ്കി​ല്‍, ന​മ്മു​ടെ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ള്‍​ക്കു​ള്ള ക്രെ​ഡി​റ്റ് അ​വ​ര്‍​ക്കു​കൂ​ടി ന​ല്‍​കേ​ണ്ട​ത​ല്ലേ‍?

ഈ ​പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​ത്തി​ല്‍ മ​റ്റൊ​രു പ്ര​ധാ​ന കാ​ര്യം​കൂ​ടി നാം ​അ​നു​സ്മ​രി​ക്ക​ണം. ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ ന​മു​ക്കു ദൈ​വ​ത്തി​ല്‍​നി​ന്നു ല​ഭി​ക്കാ​ത്ത​താ​യി എ​ന്തെ​ങ്കി​ലുമുണ്ടോ? ന​മ്മു​ടെ ആ​യു​സും ആ​രോ​ഗ്യ​വും ക​ഴി​വു​ക​ളും സ​ന്പ​ത്തു​മെ​ല്ലാം ദൈ​വം ന​മു​ക്കു ത​ന്നി​രി​ക്കു​ന്ന ദാ​ന​ങ്ങ​ളല്ലയോ? അ​പ്പോ​ള്‍​ പിന്നെ, ന​മ്മു​ടെ എ​ല്ലാ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ള്‍​ക്കു​മു​ള്ള സ്തു​തി​യും പു​ക​ഴ്ച​യും നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​ന​ല്ലേ സമര്‌പ്പിക്കേ​ണ്ട​ത്?

ദൈ​വ​വ​ച​നം ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു: “നി​ന​ക്കു​ള്ള​വ​യി​ല്‍ ല​ഭി​ക്കാ​ത്ത​താ​യി എ​ന്തു​ണ്ട് ? ല​ഭി​ച്ച​താ​ണെ​ങ്കി​ല്‍ ല​ഭി​ച്ച​ത​ല്ല എ​ന്ന മ​ട്ടി​ല്‍ നീ ​അ​ഭി​മാ​നി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്തി​ന് ?”(1 കോ​റി​ന്തോ​സ് 4:7). ദൈ​വ​വ​ച​നം വീ​ണ്ടും പ​റ​യു​ന്നു: “എ​ല്ലാ ന​ല്ല ദാ​ന​ങ്ങ​ളും പൂ​ര്‍​ണ​മാ​യ എ​ല്ലാ വ​ര​ങ്ങ​ളും ഉ​ന്ന​ത​ത്തി​ല്‍​നി​ന്ന്, പ്ര​കാ​ശ​ങ്ങ​ളു​ടെ പി​താ​വി​ല്‍​നി​ന്ന് ഇ​റ​ങ്ങി​വ​രു​ന്നു’’ (യാ​ക്കോ​ബ് 1:17). അ​പ്പോ​ള്‍​പ്പി​ന്നെ, ന​മ്മു​ടെ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളു​ടെ​യെ​ല്ലാം പേ​റ്റ​ന്‍റ് ന​മു​ക്കെ​ങ്ങ​നെ അ​വ​കാ​ശ​പ്പെ​ടാ​നാ​കും‍?

ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളു​ടെ​യെ​ല്ലാം ക്രെ​ഡി​റ്റ് ഏ​റ്റ​വും പ്ര​ധാ​ന​മാ​യി ദൈ​വ​ത്തി​നും അ​തു​പോ​ലെ ന​മ്മെ നാ​മാ​യി​ത്തീ​രാ​ന്‍ സ​ഹാ​യി​ച്ച എ​ല്ലാ​വ​ര്‍​ക്കും സമർപ്പിക്കാം. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ്, നാം ​ശ​രി​ക്കും ന​മ്മു​ടെ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ള്‍​ക്ക് അ​ര്‍​ഹ​രാ​യി​ത്തീ​രു​ന്ന​ത്.

ഇ​രു​പ​താം നൂ​റ്റാ​ണ്ടി​ലെ തു​ർ​ക്കി സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​ലെ ശ്ര​ദ്ധേ​യ​നാ​യ ഒ​രു ചെ​റു​ക​ഥാ​കൃ​ത്താ​യി​രു​ന്നു സെ​യ്ത് ഫാ​യി​ക് അ​ബാ​സി​യാ​നി​ക് (1906-1954). തു​ർ​ക്കി​യി​ലെ അ​ദ​പ​സാ​റി​യി​ൽ ജ​നി​ച്ച അ​ദ്ദേ​ഹം ഈ​സ്താം​ബൂ​ളി​ലും ഫ്രാ​ൻ​സി​ലും പ​ഠി​ച്ചു.

മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ളും കൂ​ലി​പ്പ​ണി​ക്കാ​രും തൊ​ഴി​ൽ​ര​ഹി​ത​രും തെ​രു​വു​ക​ളി​ൽ ക​ണ്ടു​മു​ട്ടു​ന്ന സാ​ധാ​ര​ണ​ക്കാ​രു​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ക​ഥ​ക​ളി​ലെ പ്ര​ധാ​ന ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ങ്ങ​ൾ. സ​മൂ​ഹം പ​ല​പ്പോ​ഴും ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​തെ ക​ട​ന്നു​പോ​കു​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹം ക​ഥ​ക​ളും മ​നു​ഷ്യ​സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ആ​ഴ​ങ്ങ​ളും ക​ണ്ടെ​ത്തി. ഈ​സ്താം​ബൂ​ളി​നു സ​മീ​പ​മു​ള്ള ക​ട​ലി​ലെ ബു​ർ​ഗ​സാ​ദ ദ്വീ​പി​ൽ ഏ​റെ​ക്കാ​ലം ജീ​വി​ച്ച അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ര​ച​ന​ക​ളി​ൽ ക​ട​ലും വ​ള്ള​ങ്ങ​ളും മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ളും നി​റ​ഞ്ഞു​നി​ന്നു.

1952ൽ ​പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ച അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ "അ​വ​സാ​ന​ത്തെ പ​ക്ഷി​ക​ൾ' എ​ന്ന സ​മാ​ഹാ​ര​ത്തി​ലെ "ഭൂ​പ​ട​ത്തി​ലെ ഒ​രു ബി​ന്ദു' എ​ന്ന ചെ​റു​ക​ഥ മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ മ​ന​സാക്ഷി​യെ ഉ​ണ​ർ​ത്തു​ന്ന ഒ​രു സം​ഭ​വ​മാ​ണ് അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്. മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ സ്വാ​ർ​ഥ​ത​യും കാ​പ​ട്യ​വും ക​ണ്ട് മ​നം​മ​ടു​ക്കു​ന്ന, ക​ഥ​യി​ലെ ആ​ഖ്യാ​താ​വ് എ​ഴു​ത്ത് ഉ​പേ​ക്ഷി​ക്കാ​ൻ തീ​രു​മാ​നി​ക്കു​ന്നു.

ആ​രോ​ടും പ​രി​ഭ​വ​മി​ല്ലാ​തെ, ഒ​ന്നി​ലും ഇ​ട​പെ​ടാ​തെ, ഒ​രു ദ്വീ​പി​ൽ ശാ​ന്ത​മാ​യി ജീ​വി​ക്ക​ണം. ഭൂ​പ​ടം കാ​ണു​മ്പോ​ഴെ​ല്ലാം നീ​ല​ക്ക​ട​ലി​നു ന​ടു​വി​ലെ ചെ​റി​യ ബി​ന്ദു​ക്ക​ളി​ലേ​ക്കാ​ണ് അ​യാ​ളു​ടെ ക​ണ്ണു​ക​ൾ നീ​ങ്ങു​ന്ന​ത്. അ​വി​ടെ അ​ധ്വാ​നി​ച്ചു ജീ​വി​ക്കു​ന്ന ല​ളി​ത​മ​നു​ഷ്യ​ർ​ക്കി​ട​യി​ൽ മ​ന​സമാ​ധാ​നം ക​ണ്ടെ​ത്താ​മെ​ന്ന് അ​യാ​ൾ ക​രു​തു​ന്നു. ലോ​ക​ത്തെ തി​രു​ത്താ​ൻ ശ്ര​മി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​ പ​ക​രം ലോ​ക​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് അ​ക​ന്നു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ന​ല്ല​തെ​ന്ന് അ​യാ​ൾ​ക്കു തോ​ന്നു​ന്നു.

അ​ങ്ങ​നെ​യി​രി​ക്കെ ഒ​രുദി​വ​സം ഒ​രു മ​ത്സ്യ​ബ​ന്ധ​ന​വ​ള്ളം ക​ര​യ്ക്കെ​ത്തു​ന്ന​ത് അ​യാ​ൾ കാ​ണു​ന്നു. പി​ടി​ച്ച മീ​നു​ക​ളി​ൽ വി​ൽ​പന​യ്ക്കു​ള്ള​വ മാ​റ്റി​വ​ച്ച​ശേ​ഷം അ​വ​ശേ​ഷി​ച്ച മീ​നു​ക​ൾ മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ൾ പ​ങ്കു​വ​യ്ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. അ​വ​ർ​ക്ക് മൂ​ന്നെ​ണ്ണം വീ​തം ല​ഭി​ച്ചു. വ​ല ക​ഴു​കി വൃ​ത്തി​യാ​ക്കാ​നും മ​റ്റും സ​ഹാ​യി​ച്ച ഒ​രാ​ൾ അ​വി​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​യാ​ൾ മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ളു​ടെ ഗ​ണ​ത്തി​ൽ​പ്പെട്ട​വ​നാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. എ​ങ്കി​ലും മീ​ൻ പ​ങ്കു​വ​യ്ക്കു​മ്പോ​ൾ ത​നി​ക്ക് ഒ​രെ​ണ്ണ​മെ​ങ്കി​ലും കി​ട്ടു​മെ​ന്ന് അ​യാ​ൾ ക​രു​തി.

പ​ങ്കു​വ​യ്ക്ക​ൽ അ​വ​സാ​നി​ച്ച​പ്പോ​ൾ ഒ​രു മീ​ൻ മാ​ത്രം അ​വ​ശേ​ഷി​ച്ചു. ആ​രോ അ​ത് ക​ര​യി​ലേ​ക്കെ​റി​ഞ്ഞു. അ​യാ​ൾ സ​ന്തോ​ഷ​ത്തോ​ടെ അ​തെ​ടു​ക്കാ​ൻ കു​നി​ഞ്ഞു. പെ​ട്ടെ​ന്ന് ഒ​രു മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി ത​ന്‍റെ ഭാ​ര​മു​ള്ള ചെ​രി​പ്പു​കൊ​ണ്ട് ആ ​മീ​നി​ന്‍റെ മേ​ൽ ച​വി​ട്ടി​നി​ന്നു. ആ ​മീ​ൻ എ​ടു​ക്കാ​ൻ അ​യാ​ളെ അ​നു​വ​ദി​ച്ചി​ല്ല. ക​ണ്ടു​നി​ന്ന ഒ​രാ​ൾ പ്ര​തി​ഷേ​ധി​ച്ചു: ""അ​യാ​ളും നി​ങ്ങ​ളോ​ടൊ​പ്പം പ​ണി​യെ​ടു​ത്തി​ല്ലേ? ഒ​രു മീ​നെ​ങ്കി​ലും അ​യാ​ൾ​ക്കു കൊ​ടു​ത്തു​കൂ​ടെ?'' ""ഞ​ങ്ങ​ൾ അ​യാ​ളെ വി​ളി​ച്ചി​ല്ലാ​യി​രു​ന്ന​ല്ലോ''​എ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു അ​പ്പോ​ൾ കേ​ട്ട മ​റു​പ​ടി.

ക​ഥ​യി​ലെ ആ​ഖ്യാ​താ​വ് കാ​ത്തു​നി​ന്നു. മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ ആ​രെ​ങ്കി​ലും ഇ​ട​പെ​ടു​മെ​ന്ന് അ​യാ​ൾ പ്ര​തീ​ക്ഷി​ച്ചു. പ​ക്ഷേ, ആ​രും അ​ന​ങ്ങി​യി​ല്ല. അ​പ്പോ​ൾ, ""സാ​ര​മി​ല്ല, എ​നി​ക്കൊ​ന്നും വേ​ണ്ട'' എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ് ആ ​പാ​വ​പ്പെ​ട്ട മ​നു​ഷ്യ​ൻ അ​വി​ടെ​നി​ന്നു ന​ട​ന്നു​പോ​യി. ആ ​കാ​ഴ്ച ആ​ഖ്യാ​താ​വി​ന്‍റെ മ​ന​സമാ​ധാ​നം ത​ക​ർ​ത്തു. മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ സ്വാ​ർ​ഥ​ത​യി​ൽ​നി​ന്ന് അ​ക​ന്നു​നി​ൽ​ക്കാ​നാ​ണ് അ​യാ​ൾ ദ്വീ​പി​ലെ​ത്തി​യ​ത്. ഇ​നി എ​ഴു​തു​ക​യി​ല്ലെ​ന്നു തീ​രു​മാ​നി​ച്ച​തു​മാ​ണ്. എ​ന്നാ​ൽ ക​ണ്ട അ​നീ​തി​യെ മ​റ​ക്കാ​ൻ അ​യാ​ൾ​ക്കാ​യി​ല്ല. ക​ട​യി​ൽ​ച്ചെ​ന്ന് ക​ട​ലാ​സും പെ​ൻ​സി​ലും വാ​ങ്ങി വീ​ണ്ടും എ​ഴു​താൻ തു​ട​ങ്ങി. ഒ​രു മീ​ൻ അ​യാ​ളു​ടെ മ​ന​സാക്ഷി​യെ ഉ​ണ​ർ​ത്തി​യി​രു​ന്നു.

ഈ ​ക​ഥ​യി​ലെ ഏ​റ്റ​വും വേ​ദ​നാ​ജ​ന​ക​മാ​യ കാ​ര്യം ഒ​രു പാ​വ​പ്പെ​ട്ട മ​നു​ഷ്യ​നു മീ​ൻ ല​ഭി​ച്ചി​ല്ല എ​ന്ന​തു​ മാ​ത്ര​മ​ല്ല. അ​യാ​ൾ അ​പ​മാ​നി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​പ്പോ​ൾ മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ നി​ശ​ബ്‌​ദ​രാ​യി നി​ന്നു എ​ന്ന​തു​കൂ​ടി​യാ​ണ്. ഓ​രോ​രു​ത്ത​ർ​ക്കും അ​വ​ർ​ക്കാ​വ​ശ്യ​മാ​യ മീ​ൻ ല​ഭി​ച്ചി​രു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ലം മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ വേ​ദ​ന അ​വ​രു​ടെ പ്ര​ശ്ന​മാ​യി മാ​റി​യി​ല്ല.

മീ​നി​ന്‍റെ​മേ​ൽ ച​വി​ട്ടി​നി​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​ൻ അ​നീ​തി ചെ​യ്തു. എ​ന്നാ​ൽ, അ​തു ക​ണ്ടി​ട്ടും മി​ണ്ടാ​തി​രു​ന്ന​വ​ർ​ക്ക് ഒ​രു ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്വ​വു​മി​ല്ലേ? അ​വ​രി​ലൊ​രാ​ൾ ഒ​രു മീ​ൻ പ​ങ്കു​വ​ച്ചി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ, അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ അ​യാ​ൾ​ക്കു​വേ​ണ്ടി ഒ​രു വാ​ക്ക് പ​റ​ഞ്ഞി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ ആ ​മ​നു​ഷ്യ​ൻ അ​പ​മാ​നി​ത​നാ​യി മ​ട​ങ്ങേ​ണ്ടി​വ​രു​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. ഒ​രാ​ളു​ടെ ക്രൂ​ര​തയേക്കാ​ൾ ചി​ല​പ്പോ​ൾ വേ​ദ​നി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് അ​തു ക​ണ്ടു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ നി​സം​ഗ​ത​യാ​ണ്.

ഇ​വി​ടെ മീ​നി​ന്‍റെ വി​ല അ​തി​ന്‍റെ വി​പ​ണി​വി​ല​യ​ല്ല. ആ ​പാ​വ​പ്പെ​ട്ട മ​നു​ഷ്യ​നെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം അ​ത് ത​ന്‍റെ അ​ധ്വാ​ന​ത്തി​നു​ള്ള അം​ഗീ​കാ​ര​വും മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്കി​ട​യി​ൽ ത​നി​ക്കും വി​ല​യു​ണ്ടെ​ന്ന ഉ​റ​പ്പു​മാ​യി​രു​ന്നു. മീ​ൻ നി​ഷേ​ധി​ച്ച​പ്പോ​ൾ അ​യാ​ൾ​ക്കു ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ട്ട​ത് ഒ​രു നേ​ര​ത്തെ ഭ​ക്ഷ​ണം മാ​ത്ര​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല; മ​നു​ഷ്യ​നെ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ ല​ഭി​ക്കേ​ണ്ട പ​രി​ഗ​ണ​നകൂ​ടി​യാ​യി​രു​ന്നു. ന​മു​ക്ക് നി​സാ​ര​മാ​യി തോ​ന്നു​ന്ന ഒ​രു കാ​ര്യം മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ ആ​ത്മാ​ഭി​മാ​ന​ത്തെ എ​ത്ര ആ​ഴ​ത്തി​ൽ സ്പ​ർ​ശി​ക്കു​മെ​ന്ന് നാം ​പ​ല​പ്പോ​ഴും തി​രി​ച്ച​റി​യാ​റി​ല്ല.

ന​മ്മു​ടെ ചു​റ്റു​പാ​ടു​ക​ളി​ലും ഇ​ത്ത​രം സം​ഭ​വ​ങ്ങ​ൾ ഉ​ണ്ടാ​കാ​റി​ല്ലേ? ഒ​രു കു​ട്ടി​യെ മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ പ​രി​ഹ​സി​ക്കു​ന്നു. ഒ​രു സ​ഹ​പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ക​ൻ അ​ന്യാ​യ​മാ​യി കു​റ്റ​ാരോപിതനാകുന്നു. ദു​ർ​ബ​ല​നാ​യ ഒ​രാ​ൾ അ​വ​ഗ​ണി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. അ​ധ്വാ​നി​ച്ച ഒ​രാ​ൾ​ക്ക് അ​ർ​ഹ​മാ​യ അം​ഗീ​കാ​രം നി​ഷേ​ധി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. നാം ​അ​തെ​ല്ലാം കാ​ണു​ന്നു. പ​ക്ഷേ, ഇ​ക്കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഇ​ട​പെ​ട്ട് എ​ന്തി​നു പ്ര​ശ്ന​മു​ണ്ടാ​ക്കു​ന്നു എ​ന്നു ക​രു​തി നാം ​മാ​റി​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു.

ചി​ല​പ്പോ​ൾ ന​മ്മു​ടെ നി​ശ​ബ്‌​ദ​ത​യ്ക്കു​ പി​ന്നി​ൽ ഭ​യ​മാ​യി​രി​ക്കാം. മ​റ്റു​ചി​ല​പ്പോ​ൾ ന​മ്മു​ടെ ആ​നു​കൂ​ല്യ​ങ്ങ​ൾ ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടു​മോ എ​ന്ന ആ​ശ​ങ്ക​യാ​യി​രി​ക്കാം. അ​തു​മ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ, മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ അ​പ്രീ​തി​ക്ക് പാ​ത്ര​മാ​കാ​ൻ വൈ​മ​ന​സ്യ​മു​ള്ള​തു​കൊ​ണ്ടാ​കാം. ത​ന്മൂ​ലം അ​നീ​തി​യോ​ടു യോ​ജി​പ്പി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും അ​തി​നെ എ​തി​ർ​ക്കാ​തെ നാം ​മാ​റി​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു.

എ​ന്നാ​ൽ, സ​ഹാ​യം ആ​വ​ശ്യ​മു​ള്ള​വ​നു മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ അ​നീ​തി​യും ന​മ്മു​ടെ നി​സം​ഗ​ത​യും ത​മ്മി​ൽ വ​ലി​യ വ്യ​ത്യാ​സ​മു​ണ്ടാ​ക​ണ​മെ​ന്നി​ല്ല. തെ​റ്റു ചെ​യ്യാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തും തെ​റ്റു ന​ട​ക്കു​മ്പോ​ൾ ശ​രി​യു​ടെ പ​ക്ഷ​ത്തു നി​ൽ​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തും ഒ​ന്ന​ല്ല എ​ന്ന​ത് നാം ​മ​റ​ന്നു​പോ​ക​രു​ത്.

ന​ല്ല സ​മ​രി​യാ​ക്കാ​ര​ന്‍റെ ഉ​പ​മ​യി​ൽ (ലൂ​ക്കാ 10: 25-37) പു​രോ​ഹി​ത​നും ലേ​വാ​യ​നും വ​ഴി​യി​ൽ കി​ട​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​നെ ആ​ക്ര​മി​ച്ചി​ല്ല. അ​വ​ർ അ​യാ​ളെ ഉ​പ​ദ്ര​വി​ച്ചി​ല്ല. പ​ക്ഷേ, സ​ഹാ​യി​ക്കാ​തെ ക​ട​ന്നു​പോ​യി. സ​മ​രി​യാ​ക്കാ​ര​നാ​ക​ട്ടെ മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ വേ​ദ​ന ത​ന്‍റെ യാ​ത്ര​യെ ത​ട​സ​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ അ​നു​വ​ദി​ച്ചു.

അ​യാ​ൾ അ​ടു​ത്തു​ചെ​ന്നു മു​റി​വു​ക​ൾ വ​ച്ചു​കെ​ട്ടി പ​രി​ച​രി​ച്ചു. പ​രി​ക്കേ​റ്റ മ​നു​ഷ്യ​ൻ ആ​രാ​ണെ​ന്നോ ത​നി​ക്ക് എ​ന്തു പ്ര​തി​ഫ​ലം ല​ഭി​ക്കു​മെ​ന്നോ അ​ന്വേ​ഷി​ച്ച​ശേ​ഷ​മ​ല്ല സ​ഹാ​യി​ച്ച​ത്. സ​ഹാ​യം ആ​വ​ശ്യ​മാ​യ ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​നെ ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ അ​യാ​ൾ സ​ഹാ​യി​ച്ചു.

ദൈ​വ​വ​ച​നം ന​മ്മെ ഇ​പ്ര​കാ​രം അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്നു: ""ന​ന്മ ചെ​യ്യാ​ൻ അ​റി​ഞ്ഞി​ട്ടും അ​തു ചെ​യ്യാ​ത്ത​വ​ൻ പാ​പം ചെ​യ്യു​ന്നു'' (യാ​ക്കോ​ബ് 4:17). എ​ല്ലാ അ​നീ​തി​ക​ളും ന​മു​ക്ക് പ​രി​ഹ​രി​ക്കാ​നാ​കി​ല്ല എ​ന്ന​തു ശ​രി​യാ​ണ്. എ​ന്നാ​ൽ ന​മ്മു​ടെ ക​ൺ​മു​ന്നി​ൽ ഒ​രാ​ളു​ടെ അ​ന്ത​സ് ച​വി​ട്ടി​മെ​തി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മ്പോ​ൾ ഒ​രു വാ​ക്കു​കൊ​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും അ​യാ​ളു​ടെ പ​ക്ഷ​ത്ത് ന​മു​ക്കു നി​ൽ​ക്കാ​നാ​കും. ചി​ല​പ്പോ​ൾ ഒ​രു സ​ഹാ​യ​ഹ​സ്തം നീ​ട്ടി​ക്കൊ​ടു​ക്കേ​ണ്ടി വ​ന്നേ​ക്കാം. മ​റ്റു ചി​ല​പ്പോ​ൾ, ഇ​തു ശ​രി​യ​ല്ല എ​ന്നു പ​റ​യാ​നു​ള്ള ത​ന്‍റേ​ടം ന​മു​ക്കു​ണ്ടാ​ക​ണം.

വ​ലി​യൊ​രു ത്യാ​ഗം ചെ​യ്യാ​ൻ അ​വ​സ​രം ല​ഭി​ക്കു​ന്ന​തു​വ​രെ ന​ന്മ ചെ​യ്യു​ന്ന​ത് നാം ​മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കേ​ണ്ട​തി​ല്ല. മ​റ്റൊ​രാ​ൾ​ക്കു പ​ല​പ്പോ​ഴും അ​ത്യാ​വ​ശ്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് ന​മു​ക്ക് നി​സാ​ര​മാ​യി തോ​ന്നു​ന്ന ചെ​റി​യൊ​രു സ​ഹാ​യ​മാ​യി​രി​ക്കും. സെ​യ്ത് ഫാ​യി​ക്കി​ന്‍റെ ക​ഥ​യി​ലെ ആ​ഖ്യാ​താ​വി​ന് ആ ​സാ​ധു​മ​നു​ഷ്യ​നെ തി​രി​കെ വി​ളി​ച്ച് മീ​ൻ കൊ​ടു​ക്കാ​നാ​യി​ല്ല.

എ​ന്നാ​ൽ, ക​ണ്ട അ​നീ​തി ആ​രു​മ​റി​യാ​തെ മ​റ​ഞ്ഞു​പോ​കാ​ൻ അ​നു​വ​ദി​ക്കാ​തി​രി​ക്കാ​ൻ അ​യാ​ൾ​ക്കു ക​ഴി​ഞ്ഞു. അ​യാ​ൾ ത​ന്‍റെ പെ​ൻ​സി​ൽ എ​ടു​ത്ത് എ​ഴു​തി. ലോ​ക​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് അ​ക​ന്നു​നി​ൽ​ക്കാ​ൻ തീ​രു​മാ​നി​ച്ച മ​നു​ഷ്യ​നെ ലോ​ക​ത്തോ​ടു​ള്ള ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്വ​ത്തി​ലേ​ക്ക് തി​രി​കെ കൊ​ണ്ടു​വ​ന്ന​ത് ഒ​രു അ​പ​രി​ചി​ത​ന്‍റെ വേ​ദ​ന​യാ​യി​രു​ന്നു.

ന​മു​ക്കെ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കും എ​ഴു​ത്തു​കാ​രാ​കാ​നാ​വി​ല്ല. പ​ക്ഷേ, ഓ​രോ​രു​ത്ത​ർ​ക്കും സ്വ​ന്തം സാ​ഹ​ച​ര്യ​ത്തി​ൽ എ​ന്തെ​ങ്കി​ലും ചെ​യ്യാ​നാ​കും. എ​ന്നാ​ൽ, അ​തി​നു മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ വേ​ദ​ന കാ​ണാ​നു​ള്ള ക​ണ്ണും അ​തി​നോ​ടു പ്ര​തി​ക​രി​ക്കാ​നു​ള്ള ഹൃ​ദ​യ​വും ഉ​ണ്ടാ​ക​ണ​മെ​ന്നു​ മാ​ത്രം.

ആ ​ദി​വ​സം ക​ര​യി​ൽ കി​ട​ന്ന​ത് ഒ​രു മീ​നാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, അ​തി​ൻ​മേ​ൽ ച​വി​ട്ടി​നി​ന്ന ചെ​രി​പ്പി​ന​ടി​യി​ൽ ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ പ്ര​തീ​ക്ഷ​യും ആ​ത്മാ​ഭി​മാ​ന​വു​മാ​ണ് ഞെ​രി​ഞ്ഞ​മ​ർ​ന്ന​ത്. അ​തു ക​ണ്ടി​ട്ടും ഒ​ന്നും ചെ​യ്യാ​തി​രു​ന്ന​വ​രു​ടെ നി​ശ​ബ്‌​ദ​ത ആ ​അ​പ​മാ​ന​ത്തെ കൂ​ടു​ത​ൽ വേ​ദ​നാ​ജ​ന​ക​മാ​ക്കി.

ന​മ്മു​ടെ കൈ​യി​ൽ എ​ത്ര മീ​നു​ണ്ടെ​ന്ന​ത​ല്ല മ​നു​ഷ്യ​സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ അ​ള​വ്. ഒ​രെ​ണ്ണം​പോ​ലു​മി​ല്ലാ​തെ നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​വ​നെ കാ​ണു​മ്പോ​ൾ നാം ​എ​ന്തു​ചെ​യ്യു​ന്നു എ​ന്ന​താ​ണ്.

പ​തി​ന​ഞ്ചാം നൂ​റ്റാ​ണ്ടി​ലെ ജ​പ്പാ​നി​ല്‍ ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന ഒ​രു മി​ലി​ട്ട​റി ഭ​ര​ണാ​ധി​കാ​രി​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ഷി​കാ​ഗ യോ​ഷി​മാ​സ. ഒ​രി​ക്ക​ല്‍, അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ അ​തി​മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ പ്രി​യ​പ്പെ​ട്ട ചാ​യ​ക്ക​പ്പു​ക​ളി​ലൊ​ന്നു പൊ​ട്ടി​പ്പൊ​യി. വി​ല​പ്പെ​ട്ട​താ​യി​രു​ന്ന​തി​നാ​ല്‍ അ​തു വ​ലി​ച്ചെ​റി​യാ​ന്‍ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു മ​ന​സ് വ​ന്നി​ല്ല. ന​ന്നാ​ക്കു​ന്ന​തി​നാ​യി ആ ​ക​പ്പ് അ​ദ്ദേ​ഹം ചൈ​ന​യി​ലേ​ക്ക് അ​യ​ച്ചു.

കു​റ​ച്ചു​കാ​ല​ത്തി​നു​ശേ​ഷം ക​പ്പ് തി​രി​ച്ചെ​ത്തി. പ​ക്ഷെ, അ​തു ക​ണ്ട​പ്പോ​ള്‍ യോ​ഷി​മാ​സ നി​രാ​ശ​നാ​യി. പൊ​ട്ടി​യ ക​ഷ​ണ​ങ്ങ​ള്‍ ലോ​ഹ​ക്ക​ന്പി​ക​ള്‍​ക്കൊ​ണ്ട് കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ര്‍​ത്തി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ക​പ്പ് വീ​ണ്ടും ഉ​പ​യോ​ഗ​യോ​ഗ്യ​മാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും അ​തി​ന്‍റെ ഭം​ഗി ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ട്ട​താ​യി അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു തോ​ന്നി.

അ​പ്പോ​ള്‍ ജ​പ്പാ​നി​ലെ ക​ര​കൗ​ശ​ല വി​ദ​ഗ്ധ​ര്‍ മ​റ്റൊ​രു മാ​ര്‍​ഗം അ​ന്വേ​ഷി​ച്ചു എ​ന്നാ​ണ് പ​ര​ന്പ​രാ​ഗ​ത ക​ഥ. പൊ​ട്ടി​യ ക​ഷ​ണ​ങ്ങ​ള്‍ അ​വ​ര്‍ ഉ​റു​ഷി എ​ന്ന പ്ര​കൃ​തി​ദ​ത്ത പ​ശ ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ച് ചേ​ര്‍​ത്ത​തി​നു​ശേ​ഷം പൊ​ട്ടി​യ ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ സ്വ​ര്‍​ണ​പ്പൊ​ടി വി​ത​റി. അ​ങ്ങ​നെ പൊ​ട്ടി​യ ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ള്‍ മ​റ​ച്ചു​വ​യ്ക്കു​ന്ന​തി​നു പ​ക​രം സ്വ​ര്‍​ണ​രേ​ഖ​ക​ള്‍​കൊ​ണ്ട് അ​വ​ര്‍ എ​ടു​ത്തു​കാ​ട്ടി. ഈ ​ക​ല പി​ന്നീ​ട് കി​ന്‍റ്സു​ഗി എ​ന്ന പേ​രി​ല്‍ അ​റി​യ​പ്പെ​ട്ടു. ജ​പ്പാ​ന്‍ ഭാ​ഷ​യി​ല്‍ അ​തി​ന്‍റെ അ​ര്‍​ഥം സ്വ​ര്‍​ണം​കൊ​ണ്ടു​ള്ള കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ര്‍​ക്ക​ല്‍ എ​ന്നാ​ണ്.

ഈ ​ക​ല​യു​ടെ ഉ​ത്ഭ​വം യോ​ഷി​മാ​സ​യു​ടെ ചാ​യ​ക്ക​പ്പു​മാ​യി ബ​ന്ധ​പ്പെ​ട്ട​താ​ണെ​ന്ന​തി​ന് ഉ​റ​പ്പാ​യ ച​രി​ത്ര​രേ​ഖ​ക​ളൊ​ന്നു​മി​ല്ല. എ​ന്നാ​ല്‍, നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ള്‍ പ​ഴ​ക്ക​മു​ള്ള കി​ന്‍റ്സു​ഗി എ​ന്ന ക​ല ഒ​രു യാ​ഥാ​ര്‍​ഥ്യ​മാ​ണ്. പൊ​ട്ടി​യ പാ​ത്ര​ങ്ങ​ളെ പ​ശ​യും സ്വ​ര്‍​ണ​പ്പൊ​ടി​യും ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ച് മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യി പു​ന​ര്‍​നി​ര്‍​മി​ക്കു​ന്ന ഈ ​പാ​ര​ന്പ​ര്യം ജ​പ്പാ​നി​ലെ ചാ​യ​സം​സ്കാ​ര​വു​മാ​യി അ​ടു​ത്തു ബ​ന്ധ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു.

കി​ന്‍റ്സു​ഗി​യു​ടെ പ്ര​ത്യേ​ക​ത, സ്വ​ര്‍​ണം ഉ​പ​യോ​ഗി​ക്കു​ന്നു എ​ന്ന​തു മാ​ത്ര​മ​ല്ല. പൊ​ട്ട​ലി​നോ​ടു​ള്ള സ​മീ​പ​ന​മാ​ണ് അ​തി​നെ വ്യ​ത്യ​സ്ത​മാ​ക്കു​ന്ന​ത്. സാ​ധാ​ര​ണ​യാ​യി ഒ​രു വ​സ്തു ന​ന്നാ​ക്കു​ന്പോ​ള്‍ അ​തൊരി​ക്ക​ലും പൊ​ട്ടി​യ​താ​ണെ​ന്നു തോ​ന്നാ​ത്ത രീ​തി​യി​ല്‍ വി​ള്ള​ല്‍ മ​റ​യ്ക്കാ​നാ​ണ് നാം ​സാ​ധാ​ര​ണ ശ്ര​മി​ക്കാ​റു​ള്ള​ത്. കി​ന്‍റ്്സു​ഗി നേ​രേ​മ​റി​ച്ചാ​ണ് ചെ​യ്യു​ന്ന​ത്.

പൊ​ട്ടി​യ ​സ്ഥ​ലം മ​റ​ച്ചു വ​യ്ക്കു​ന്നി​ല്ല. അ​വി​ടെ​യാ​ണ് സ്വ​ര്‍​ണം നി​റ​യ്ക്കു​ന്ന​ത്. ആ ​സ്വ​ര്‍​ണ​രേ​ഖ ഒ​രേ​സ​മ​യം ര​ണ്ടു കാ​ര്യ​ങ്ങ​ള്‍ ഓ​ര്‍​മി​പ്പി​ക്കു​ന്നു: ഇ​വി​ടെ​യാ​ണ് ഈ ​പാ​ത്രം പൊ​ട്ടി​യ​ത്. ഇ​വി​ടെ​യാ​ണ് അ​തു വീ​ണ്ടും കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ര്‍​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​ത്. കി​ന്‍റ്സു​ഗി​യി​ല്‍ പൊ​ട്ട​ലും പു​ന​രു​ദ്ധാ​ര​ണ​വും ച​രി​ത്ര​ത്തി​ന്‍റെ ഭാ​ഗ​മാ​യി മാ​റു​ന്നു.

മ​നു​ഷ്യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളി​ലും എ​ത്ര​യോ പൊ​ട്ട​ലു​ക​ള്‍ സം​ഭ​വി​ക്കു​ന്നു. ഭാ​ര്യ​യു​ടെ ഒ​രു വാ​ക്ക് ഭ​ര്‍​ത്താ​വി​നെ വേ​ദ​നി​പ്പി​ക്കാം. ഭ​ര്‍​ത്താ​വി​ന്‍റെ ഒ​രു പ്ര​വൃ​ത്തി ഭാ​ര്യ​യു​ടെ മ​ന​സി​ല്‍ മു​റി​വേ​ല്‍​പ്പി​ക്കാം. മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ളും മ​ക്ക​ളും ത​മ്മി​ല്‍ അ​ക​ല്‍​ച്ച ഉ​ണ്ടാ​കാം.

വ​ര്‍​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി സ്നേ​ഹ​ത്തി​ല്‍ ക​ഴി​ഞ്ഞി​രു​ന്ന സ​ഹോ​ദ​ര​ങ്ങ​ള്‍ സ്വ​ത്തി​ന്‍റെ പേ​രി​ല്‍ പി​ണ​ങ്ങി​പ്പി​രി​യാം. ചെ​റി​യൊ​രു തെ​റ്റി​ദ്ധാ​ര​ണ ദീ​ര്‍​ഘ​കാ​ല സൗ​ഹൃ​ദം ത​ക​ര്‍​ക്കാം. ന​മ്മെ ഒ​രി​ക്ക​ലും നി​രാ​ശ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ക​യി​ല്ലെ​ന്നു ക​രു​തി​യ വ്യ​ക്തി​ത​ന്നെ ഏ​റ്റ​വും വേ​ദ​നാ​ജ​ന​ക​മാ​യ അ​നു​ഭ​വം ന​മു​ക്കു സ​മ്മാ​നി​ച്ചേ​ക്കാം. അ​പ്പോ​ള്‍ ന​മ്മു​ടെ മു​ന്പി​ലും ഒ​രു പൊ​ട്ടി​യ പാ​ത്രം കി​ട​ക്കു​ക​യാ​ണ്. ഈ ​പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​ത്തി​ല്‍, നാം ​അ​ഭി​മു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന ചോ​ദ്യം വ​ലി​ച്ചെ​റി​യ​ണോ ന​ന്നാ​ക്ക​ണോ എ​ന്ന​താ​ണ്.

വ​ലി​ച്ചെ​റി​യു​ന്ന സം​സ്കാ​ര​ത്തി​ലാ​ണു നാം ​ജീ​വി​ക്കു​ന്ന​ത്. മൊ​ബൈ​ല്‍ ഫോ​ണ്‍ കേ​ടാ​യാ​ല്‍ ന​ന്നാ​ക്കു​ന്ന​തി​നു പ​ക​രം പു​തി​യ​തു വാ​ങ്ങു​ന്നു. വീ​ട്ടു​പ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ള്‍ പ​ഴ​കി​യാ​ല്‍ അ​വ മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കു​ന്നു. വ​സ്തു​ക്ക​ളോ​ടു​ള്ള ന​മ്മു​ടെ സ​മീ​പ​നം മ​നു​ഷ്യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കു നാം ​അ​റി​യാ​തെ ക​ട​ന്നു​വ​രു​ന്നു​ണ്ടോ എ​ന്നു നാം ​ചി​ന്തി​ക്ക​ണം. ഒ​രു സു​ഹൃ​ത്ത് നി​രാ​ശ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യാ​ല്‍ ആ ​സൗ​ഹൃ​ദം അ​വ​സാ​നി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. കു​ടും​ബ​ത്തി​ല്‍ അ​ഭി​പ്രാ​യ​വ്യ​ത്യാ​സ​മു​ണ്ടാ​യാ​ല്‍ സം​സാ​രി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്നു. വ​ര്‍​ഷ​ങ്ങ​ള്‍ ക​ട​ന്നു​പോ​യാ​ലും ഇ​ക്കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നും നാം ​മാ​റ്റം വ​രു​ത്തി​യെ​ന്നി​രി​ക്കി​ല്ല.

തീ​ര്‍​ച്ച​യാ​യും എ​ല്ലാ ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളും എ​ന്തു വി​ല കൊ​ടു​ത്തും നി​ല​നി​ര്‍​ത്താ​ന്‍ സാ​ധി​ച്ചെ​ന്നു വ​രി​ല്ല. അ​ക്ര​മ​വും ചൂ​ഷ​ണ​വും നി​ര​ന്ത​ര​മാ​യ ദ്രോ​ഹ​വും അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ടു​ന്ന ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളി​ല്‍ സു​ര​ക്ഷി​ത​മാ​യ അ​ക​ലം ആ​വ​ശ്യ​മാ​യി വ​ന്നേ​ക്കാം. ക്ഷ​മി​ക്കു​ക എ​ന്ന​തു വീ​ണ്ടും മു​റി​വേ​ല്‍​ക്കാ​ന്‍ സ്വ​യം വി​ട്ടു​കൊ​ടു​ക്കു​ക എ​ന്ന​ത​ല്ല. എ​ന്നാ​ല്‍, ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ത​ക​ര്‍​ന്ന ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ള്‍ പു​നഃ​സ്ഥാ​പി​ക്ക​പ്പെ​ടാ​തെ പോ​കു​ന്ന​ത് അ​വ ന​ന്നാ​ക്കാ​ന്‍ ക​ഴി​യാ​ത്ത​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, ന​ന്നാ​ക്കു​ന്ന​തി​ന് ആ​വ​ശ്യ​മാ​യ വി​ല ന​ല്‍​കാ​ന്‍ നാം ​ത​യാ​റാ​കാ​ത്ത​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ്.

മ​നു​ഷ്യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളി​ലെ പൊ​ട്ട​ലു​ക​ളി​ല്‍ നാം ​നി​റ​യ്ക്കേ​ണ്ട സ്വ​ര്‍​ണം എ​ന്താ​ണ് ? ചി​ല​പ്പോ​ള്‍, അ​തി​ന്‍റെ പേ​ര് എ​നി​ക്കു തെ​റ്റു​പ​റ്റി എ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന​താ​കാം. മ​റ്റ് ചി​ല​പ്പോ​ള്‍, എ​ന്നോ​ട് ക്ഷ​മി​ക്ക​ണം എ​ന്നാ​വും പ​റ​യേ​ണ്ട​ത്. ചി​ല​പ്പോ​ള്‍, ഞാ​ന്‍ നി​ന്നോ​ട് ക്ഷ​മി​ക്കു​ന്നു എ​ന്നും. വേ​റൊ​രു സ​മ​യ​ത്ത്, ന​മു​ക്കു വീ​ണ്ടും തു​ട​ങ്ങാം എ​ന്ന​തും. ഈ ​വാ​ക്കു​ക​ള്‍ പ​റ​യു​ക അ​ത്ര എ​ളു​പ്പ​മ​ല്ല. എ​ന്നാ​ല്‍, ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ അ​വ​യ്ക്ക് സ്വ​ര്‍​ണ​ത്തേ​ക്കാ​ള്‍ വി​ല​യു​ണ്ട് എ​ന്ന​തു നാം ​മ​റ​ക്കേ​ണ്ട.

കോ​പി​ക്കാ​ന്‍ വ​ലി​യ വി​ല ന​ല്‍​കേ​ണ്ട​തി​ല്ല; കു​റ്റ​പ്പെ​ടു​ത്താ​നും എ​ളു​പ്പ​മാ​ണ്. സം​സാ​രി​ക്കാ​തി​രി​ക്കാ​ന്‍ അ​തി​ലും എ​ളു​പ്പം. എ​ന്നാ​ല്‍, സ്വ​ന്തം തെ​റ്റ് സ​മ്മ​തി​ക്കാ​നും മാ​പ്പ് ചോ​ദി​ക്കാ​നും മു​റി​വേ​ല്‍​പ്പി​ച്ച​യാ​ളോ​ട് ക്ഷ​മി​ക്കാ​നും വീ​ണ്ടും സ്നേ​ഹ​ബ​ന്ധം സ്ഥാ​പി​ക്കാ​നും വ​ലി​യ മ​ന​സ് വേ​ണം. അ​തു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ മ​നു​ഷ്യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളി​ലെ വി​ള്ള​ലു​ക​ള്‍ കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ര്‍​ക്കു​ന്ന മ​നോ​ഭാ​വ​ത്തി​നു സ്വ​ര്‍​ണം ന​ല്ലൊ​രു പ്ര​തീ​ക​മാ​ണ്.

ഇ​തി​നു മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ ഒ​രു ഉ​ദാ​ഹ​ര​ണം സു​വി​ശേ​ഷ​ത്തി​ല്‍ കാ​ണാം. യേ​ശു​വി​നെ ഒ​രി​ക്ക​ലും ഉ​പേ​ക്ഷി​ക്കു​ക​യി​ല്ലെ​ന്ന് ഉ​റ​പ്പി​ച്ചു​പ​റ​ഞ്ഞ പ​ത്രോ​സ് ഏ​താ​നും മ​ണി​ക്കൂ​റു​ക​ള്‍​ക്കു​ള്ളി​ല്‍ മൂ​ന്നു ത​വ​ണ അ​വി​ടത്തെ ത​ള്ളി​പ്പ​റ​ഞ്ഞു. അ​ങ്ങ​നെ ഗു​രു​വും ശി​ഷ്യ​നും ത​മ്മി​ലു​ള്ള ബ​ന്ധ​ത്തി​ല്‍ വ​ലി​യൊ​രു വി​ള്ള​ലു​ണ്ടാ​യി.

എ​ന്നാ​ല്‍, ഉ​ത്ഥാ​ന​ത്തി​നു​ശേ​ഷം ഗ​ലീ​ലി​യ ക​ട​ല്‍​ത്തീ​ര​ത്തു യേ​ശു പ​ത്രോ​സി​നെ വീ​ണ്ടും ക​ണ്ടു​മു​ട്ടി. അ​പ്പോ​ള്‍, സം​ഭ​വി​ച്ച​തൊ​ന്നും ഉ​ണ്ടാ​യി​ട്ടി​ല്ല എ​ന്ന് അ​വി​ടു​ന്ന് ന​ടി​ച്ചി​ല്ല. മൂ​ന്നു ത​വ​ണ അ​വി​ടു​ന്നു ചോ​ദി​ച്ചു: “ നീ ​എ​ന്നെ സ്നേ​ഹി​ക്കു​ന്നു​വോ?’’ പ​ത്രോ​സ് ത​ന്‍റെ സ്നേ​ഹം ഏ​റ്റു​പ​റ​ഞ്ഞ​പ്പോ​ള്‍, “നീ ​എ​ന്‍റെ ആ​ടു​ക​ളെ മേ​യി​ക്കു​ക’’ എ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞു വ​ലി​യ ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്വം അ​വി​ടന്ന് വീ​ണ്ടും പ​ത്രോ​സി​നെ ഏ​ല്‍​പ്പി​ച്ചു (യോ​ഹ​ന്നാ​ന്‍ 21).

പൊ​ട്ടി​യ പ​ത്രോ​സി​നെ യേ​ശു വ​ലി​ച്ചെ​റി​ഞ്ഞി​ല്ല. അ​വി​ടു​ന്ന് പ​ത്രോ​സി​നെ പു​ന​ര്‍​നി​ര്‍​മി​ച്ചു. പ​ത്രോ​സി​ന്‍റെ പ​രാ​ജ​യം അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ജീ​വ​ച​രി​ത്ര​ത്തി​ല്‍​നി​ന്ന് മാ​യി​ച്ചു​ക​ള​ഞ്ഞി​ല്ല. അ​തു സു​വി​ശേ​ഷ​ത്തി​ല്‍ രേ​ഖ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. പ​ത്രോ​സി​ലെ വി​ള്ള​ല്‍ കാ​ണാം. എ​ന്നാ​ല്‍, ആ ​വി​ള്ള​ലി​ലൂ​ടെ കൃ​പ​യു​ടെ സ്വ​ര്‍​ണ​രേ​ഖ ക​ട​ന്നു​പോ​യി. ഗു​രു​വി​നെ ത​ള്ളി​പ്പ​റ​ഞ്ഞ അ​തേ ശി​ഷ്യ​ന്‍ പി​ന്നീ​ട് മ​റ്റു​ള്ള​വ​രെ വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ല്‍ ഉ​റ​പ്പി​ക്കു​ന്ന​വ​നാ​യി മാ​റി.

കി​ന്‍റ്സു​ഗി മ​റ്റൊ​രു കാ​ര്യ​വും ന​മ്മെ അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. പൊ​ട്ടി​യ പാ​ത്ര​ത്തി​ന്‍റെ പു​ന​രു​ദ്ധാ​ര​ണം ഒ​രു നി​മി​ഷം​കൊ​ണ്ട് ന​ട​ക്കു​ന്ന കാ​ര്യ​മ​ല്ല. അ​തി​ന​ല്പം സ​മ​യം വേ​ണം. ക​ഷ​ണ​ങ്ങ​ള്‍ ശ്ര​ദ്ധാ​പൂ​ര്‍​വം കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ര്‍​ക്ക​ണം. പ​ശ പു​ര​ട്ടി അ​തു ഉ​റ​യ്ക്കു​ന്ന​തു​വ​രെ കാ​ത്തി​രി​ക്ക​ണം. വി​ട​വു​ക​ള്‍ നി​റ​യ്ക്ക​ണം. അ​തി​നു പി​ന്നാ​ലെ സ്വ​ര്‍​ണ​പ്പൊ​ടി ചേ​ര്‍​ക്ക​ണം. പ​ര​ന്പ​രാ​ഗ​ത രീ​തി​യി​ല്‍ ഈ ​പ്ര​ക്രി​യ​യ്ക്ക് പ​ല ദി​വ​സ​ങ്ങ​ള്‍ വേ​ണ്ടി​വ​ന്നേ​ക്കാം. മ​നു​ഷ്യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളു​ടെ കാ​ര്യ​ത്തി​ലും അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ്.

ഞാ​ന്‍ മാ​പ്പു ചോ​ദി​ച്ച​ല്ലോ. പി​ന്നെ, എ​ന്തു​കൊ​ണ്ട് എ​ല്ലാം പ​ഴ​യ​തു​പോ​ലെ ആ​കു​ന്നി​ല്ല എ​ന്നു നാം ​ചോ​ദി​ച്ചേ​ക്കാം. എ​ന്നാ​ല്‍, ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ട്ടു​പോ​യ വി​ശ്വാ​സം പു​ന​രാ​ര്‍​ജി​ക്കാ​ന്‍ ചി​ല​പ്പോ​ള്‍ കു​റേ​സ​മ​യം വേ​ണ്ടി​വ​ന്നേ​ക്കും എ​ന്ന​തു നാം ​മ​റ​ക്ക​രു​ത്. ന​മ്മു​ടെ ക്ഷ​മാ​പ​ണം ആ​ത്മാ​ര്‍​ഥ​മാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ന്നു ചി​ല​പ്പോ​ള്‍ മാ​സ​ങ്ങ​ള്‍ നീ​ണ്ടു​നി​ല്‍​ക്കു​ന്ന വി​ശ്വ​സ്ത​ത​കൊ​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കും ന​മു​ക്കു തെ​ളി​യി​ക്കാ​നാ​വു​ക.

ഒ​രു​പ​ക്ഷേ, ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും എ​വി​ടെ​യെ​ങ്കി​ലും പൊ​ട്ടി​യ ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ള്‍ ഉ​ണ്ടാ​കാം. വ​ര്‍​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി സം​സാ​രി​ക്കാ​ത്ത ഒ​രു സ​ഹോ​ദ​ര​ന്‍ വി​ളി​ക്കാ​ന്‍ പ​ല​ത​വ​ണ ആ​ലോ​ചി​ച്ചി​ട്ടും വി​ളി​ക്ക​പ്പെ​ടാ​ത്ത ഒ​രു സു​ഹൃ​ത്ത്, പ​ഴ​യൊ​രു വാ​ക്കി​ന്‍റെ മു​റി​വു​മാ​യി ക​ഴി​യു​ന്ന ഭാ​ര്യ​യോ ഭ​ര്‍​ത്താ​വോ മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ളി​ല്‍​നി​ന്നും അ​ക​ന്നു​നി​ല്‍​ക്കു​ന്ന മ​ക​നോ മ​ക​ളോ, അ​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ മ​റ്റൊ​രാ​ള്‍ ആ​ദ്യം മാ​പ്പു ചോ​ദി​ക്ക​ട്ടെ എ​ന്ന നി​ല​പാ​ടി​ല്‍ തു​ട​രു​ന്ന ന​മ്മ​ള്‍.

അ​ത്ത​രം സ​ന്ദ​ര്‍​ഭ​ങ്ങ​ളി​ല്‍ നാം ​ചോ​ദി​ക്കു​ന്ന​തു ആ​രാ​ണ് ഈ ​ബ​ന്ധം പൊ​ട്ടി​ച്ച​തെ​ന്നാ​ണ്. എ​ന്നാ​ല്‍, കി​ന്‍റ്സു​ഗി അ​തി​ലും പ്ര​ധാ​ന​പ്പെ​ട്ട ഒ​രു ചോ​ദ്യം ന​മ്മു​ടെ മു​ന്പി​ല്‍ വ​യ്ക്കു​ന്നു. ആ​രാ​ണ് ഇ​തു ന​ന്നാ​ക്കാ​ന്‍ ആ​ദ്യം മു​ന്നോ​ട്ടു​വ​രു​ന്ന​ത്? ആ​ദ്യം മു​ന്നോ​ട്ടു​വ​രു​ന്ന ആ​ള്‍ എ​ല്ലാ തെ​റ്റു​ക​ളും ത​ന്‍റേ​താ​ണെ​ന്നു സ​മ്മ​തി​ക്കു​ക​യാ​ണെ​ന്ന മു​ന്‍​വി​ധി ന​മു​ക്കു വേ​ണ്ട. ബ​ന്ധം പു​നഃ​സ്ഥാ​പി​ക്കാ​നു​ള്ള അ​യാ​ളു​ടെ ന​ല്ല മ​ന​സാ​ണ് നാം ​കാ​ണേ​ണ്ട​ത്.

നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ള്‍ മു​ന്പ് ജ​പ്പാ​നി​ലെ ക​ര​കൗ​ശ​ല​വി​ദ​ഗ്ധ​ർ, പൊ​ട്ടി​യ ചാ​യ​ക്ക​പ്പി​ന്‍റെ മു​ന്നി​ല്‍ നി​ന്ന​പ്പോ​ള്‍ അ​വ​ര്‍​ക്ക് ര​ണ്ട് വ​ഴി​ക​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​ന്നു​കി​ല്‍ അ​തു വ​ലി​ച്ചെ​റി​യാം, അ​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ അ​തു കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ര്‍​ക്കാം. അ​വ​ര്‍ ര​ണ്ടാ​മ​ത്തെ വ​ഴി​യാ​ണ് തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത​ത്. അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു പൊ​ട്ട​ല്‍ പു​തി​യൊ​രു സൗ​ന്ദ​ര്യ​ത്തി​ന്‍റെ തു​ട​ക്ക​മാ​യി.

പൊ​ട്ടാ​ത്ത​തു മാ​ത്ര​മ​ല്ല മ​നോ​ഹ​രം. സ്നേ​ഹ​വും ക്ഷ​മ​യും വി​ന​യ​വു​മൊ​ക്കെ ഉ​ള്‍​ക്കൊ​ള്ളു​ന്ന സ്വ​ര്‍​ണം​കൊ​ണ്ടു കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ര്‍​ന്ന​തും ഏ​റെ മ​നോ​ഹ​രം ത​ന്നെ​യാ​യി​രി​ക്കും.

കേ​​​​​​ര​​​​​​ള​​​​​​ത്തി​​​​​​ന്‍റെ കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക മേ​​​​​​ഖ​​​​​​ല ഒ​​​​​​രു നി​​​​​​ർ​​​​​​ണാ​​​​​​യ​​​​​​ക വ​​​​​​ഴി​​​​​​ത്തി​​​​​​രി​​​​​​വി​​​​​​ലാ​​​​​​ണ്. ത​​​​​​ല​​​​​​മു​​​​​​റ​​​​​​ക​​​​​​ളാ​​​​​​യി വി​​​​​​ള​​​​​​വെ​​​​​​ടു​​​​​​പ്പി​​​​​​ലും പ്രാ​​​​​​ഥ​​​​​​മി​​​​​​ക ഉ​​​​​​ത്പാ​​​​​​ദ​​​​​​ന​​​​​​ത്തി​​​​​​ലും ഒ​​​​​​തു​​​​​​ങ്ങി​​​​​​നി​​​​​​ന്ന ന​​​​​​മ്മു​​​​​​ടെ കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക സം​​​​​​സ്കാ​​​​​​രം, ഇ​​​​​​ന്ന് വി​​​​​​പ​​​​​​ണി കേ​​​​​​ന്ദ്രീ​​​​​​കൃ​​​​​​ത​​​​​​മാ​​​​​​യ ഒ​​​​​​രു കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക സം​​​​​​രം​​​​​​ഭ​​​​​​ക​​​​​​ത്വ​​​​​​ത്തി​​​​​​ലേ​​​​​​ക്ക് ചു​​​​​​വ​​​​​​ടു​​​​​​മാ​​​​​​റു​​​​​​ക​​​​​​യാ​​​​​​ണ്. കാ​​​​​​ലാ​​​​​​വ​​​​​​സ്ഥാ വ്യ​​​​​​തി​​​​​​യാ​​​​​​നം സൃ​​​​​​ഷ്ടി​​​​​​ക്കു​​​​​​ന്ന വെ​​​​​​ല്ലു​​​​​​വി​​​​​​ളി​​​​​​ക​​​​​​ളും ഉ​​​​​​ത്പ​​​​​​ന്ന വി​​​​​​ല​​​​​​യി​​​​​​ലെ അ​​​​​​സ്ഥി​​​​​​ര​​​​​​ത​​​​​​യും യു​​​​​​വ​​​​​​ത​​​​​​ല​​​​​​മു​​​​​​റ​​​​​​യു​​​​​​ടെ കൃ​​​​​​ഷി​​​​​​യോ​​​​​​ടു​​​​​​ള്ള വി​​​​​​മു​​​​​​ഖ​​​​​​ത​​​​​​യും ഒ​​​​​​രേ​​​​​​സ​​​​​​മ​​​​​​യം അ​​​​​​ഭി​​​​​​മു​​​​​​ഖീ​​​​​​ക​​​​​​രി​​​​​​ക്കു​​​​​​ന്ന ഈ ​​​​​​ഘ​​​​​​ട്ട​​​​​​ത്തി​​​​​​ൽ, സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​വി​​​​​​ദ്യ​​​​​​യും മൂ​​​​​​ല്യ​​​​​​വ​​​​​​ർ​​​​​​ധ​​​​​​ന​​​​​​വു​​​​​​മാ​​​​​​ണ് ന​​​​​​മ്മു​​​​​​ടെ കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക സ​​​​​​മ്പ​​​​​​ദ്‌​​​​​​വ്യ​​​​​​വ​​​​​​സ്ഥ​​​​​​യെ പു​​​​​​തി​​​​​​യ ഉ​​​​​​യ​​​​​​ര​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ളി​​​​​​ലേ​​​​​​ക്ക് ന​​​​​​യി​​​​​​ക്കാ​​​​​​ൻ ക​​​​​​ഴി​​​​​​യു​​​​​​ന്ന പ്ര​​​​​​ധാ​​​​​​ന മാ​​​​​​ർ​​​​​​ഗ​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ൾ.

ഈ ​​​​​​പ​​​​​​ശ്ചാ​​​​​​ത്ത​​​​​​ല​​​​​​ത്തി​​​​​​ലാ​​​​​​ണ് ലോ​​​​​​ക​​​​​​ബാ​​​​​​ങ്ക് സ​​​​​​ഹാ​​​​​​യ​​​​​​ത്തോ​​​​​​ടെ കൃ​​​​​​ഷി​​​വ​​​​​​കു​​​​​​പ്പ് “കേ​​​​​​ര​​​​​​ള ക്ലൈ​​​​​​മ​​​​​​റ്റ് റെ​​​​​​സി​​​​​​ലി​​​​​​യ​​​​​​ന്‍റ് അ​​​​​​ഗ്രി വാ​​​​​​ല്യൂ ചെ​​​​​​യി​​​​​​ൻ മോ​​​​​​ഡേ​​​​​​ണൈ​​​​​​സേ​​​​​​ഷ​​​​​​ൻ പ്രോ​​​​​​ജ​​​​​​ക്ട്” (KERA) എ​​​ന്ന പ​​​ദ്ധ​​​തി ന​​​ട​​​പ്പാ​​​ക്കു​​​ന്ന​​​ത്. കാ​​​​​​ലാ​​​​​​വ​​​​​​സ്ഥാ പ്ര​​​​​​തി​​​​​​രോ​​​​​​ധ​​​​​​ശേ​​​​​​ഷി​​​​​​യു​​​​​​ള്ള കൃ​​​​​​ഷി​​​​​​രീ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​ൾ പ്രോ​​​​​​ത്സാ​​​​​​ഹി​​​​​​പ്പി​​​​​​ക്കു​​​​​​ക​​​​​​യും കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക മൂ​​​​​​ല്യ​​​​​​ശൃം​​​​​​ഖ​​​​​​ല​​​​​​യെ സ​​​​​​മ​​​​​​ഗ്ര​​​​​​മാ​​​​​​യി ന​​​​​​വീ​​​​​​ക​​​​​​രി​​​​​​ക്കു​​​​​​ക​​​​​​യും ചെ​​​​​​യ്യു​​​​​​ക എ​​​​​​ന്ന ല​​​​​​ക്ഷ്യ​​​​​​ത്തോ​​​​​​ടെ രൂ​​​​​​പ​​​​​​ക​​​​​​ൽ​​​​​​പ​​​​​​ന ചെ​​​​​​യ്ത പ​​​​​​ദ്ധ​​​​​​തി​​​​​​യാ​​​​​​ണി​​​​​​ത്. ക​​​​​​ർ​​​​​​ഷ​​​​​​ക​​​​​​നെ കേ​​​​​​വ​​​​​​ലം ഉ​​​​​​ത്പാ​​​​​​ദ​​​​​​ക​​​​​​നി​​​​​​ൽ​​നി​​​​​​ന്ന് സം​​​​​​രം​​​​​​ഭ​​​​​​ക​​​​​​നി​​​​​​ലേ​​​​​​ക്ക് ഉ​​​​​​യ​​​​​​ർ​​​​​​ത്തു​​​​​​ക എ​​​​​​ന്ന​​​​​​തുകൂ​​​​​​ടി​​​​​​യാ​​​​​​ണ് ഈ ​​​​​​പ​​​​​​ദ്ധ​​​​​​തി​​​​​​യു​​​​​​ടെ അ​​​​​​ടി​​​​​​സ്ഥാ​​​​​​ന ല​​​​​​ക്ഷ്യ​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ളി​​​​​​ൽ പ്ര​​​​​​ധാ​​​​​​നം.

“മൂ​​​​​​ല്യ​​​​​​വ​​​​​​ർ​​​​​​ധി​​​​​​ത ഉ​​ത്പ​​​​​​ന്ന​​​​​​മാ​​​​​​ണ് ഭാ​​​​​​വി​​​​​​യി​​​​​​ലെ കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക സ​​​​​​മ്പ​​​​​​ദ്‌​​​​​​വ്യ​​​​​​വ​​​​​​സ്ഥ​​​​​​യു​​​​​​ടെ അ​​​​​​ടി​​​​​​ത്ത​​​​​​റ”

ദേ​​​​​​ശീ​​​​​​യ, അ​​​​​​ന്ത​​​​​​ർ​​​​​​ദേ​​​​​​ശീ​​​​​​യ വി​​​​​​പ​​​​​​ണി​​​​​​ക​​​​​​ളി​​​​​​ൽ കേ​​​​​​ര​​​​​​ള​​​​​​ത്തി​​​​​​ന്‍റെ കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​കോ​​​​​​ത്പ​​​​​​ന്ന​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ൾ​​​​​​ക്ക് മ​​​​​​ത്സ​​​​​​ര​​​​​​ക്ഷ​​​​​​മ​​​​​​ത കൈ​​​​​​വ​​​​​​രി​​​​​​ക്ക​​​​​​ണ​​​​​​മെ​​​​​​ങ്കി​​​​​​ൽ ഗു​​​​​​ണ​​​​​​നി​​​​​​ല​​​​​​വാ​​​​​​രം, സ്ഥി​​​​​​ര​​​​​​ത, പാ​​​​​​ക്കേ​​​​​​ജിം​​​​​​ഗ്, ബ്രാ​​​​​​ൻ​​​​​​ഡ് ഐ​​​​​​ഡ​​​​​​ന്‍റി​​​​​​റ്റി എ​​​​​​ന്നി​​​​​​വ​​​​​​യി​​​​​​ൽ ആ​​​​​​ഗോ​​​​​​ള നി​​​​​​ല​​​​​​വാ​​​​​​രം പു​​​​​​ല​​​​​​ർ​​​​​​ത്തേ​​​​​​ണ്ട​​​​​​തു​​​​​​ണ്ട്. ഇ​​​​​​തി​​​​​​നാ​​​​​​യി ക​​​​​​ർ​​​​​​ഷ​​​​​​ക ഉ​​​​​​ത്പാ​​​​​​ദ​​​​​​ക ക​​​​​​മ്പ​​​​​​നി​​​​​​ക​​​​​​ളെ (എ​​ഫ്പി​​സി) ശ​​​​​​ക്തീ​​​​​​ക​​​​​​രി​​​​​​ക്കു​​​​​​ക​​​​​​യും അ​​​​​​വ​​​​​​ർ​​​​​​ക്ക് സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​വും സാ​​​​​​മ്പ​​​​​​ത്തി​​​​​​ക​​​​​​വു​​​​​​മാ​​​​​​യ പി​​​​​​ന്തു​​​​​​ണ ന​​​​​​ൽ​​​​​​കു​​​​​​ക​​​​​​യും ചെ​​​​​​യ്യു​​​​​​ന്ന​​​​​​ത് പ​​​​​​ദ്ധ​​​​​​തി​​​​​​യു​​​​​​ടെ കാ​​​​​​ത​​​​​​ലാ​​​​​​യ പ്ര​​​​​​വ​​​​​​ർ​​​​​​ത്ത​​​​​​ന മേ​​​​​​ഖ​​​​​​ല​​​​​​യാ​​​​​​ണ്.

നി​​​​​​ർ​​​​​​മി​​​​​​ത​​​​​​ബു​​​​​​ദ്ധി​​​​​​യും ആ​​​​​​ധു​​​​​​നി​​​​​​ക സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​വി​​​​​​ദ്യ​​​​​​യും കൃ​​​​​​ഷി​​​​​​യു​​​​​​ടെ പു​​​​​​തി​​​​​​യ വ്യാ​​​​​​ക​​​​​​ര​​​​​​ണം

ഇ​​​​​​ന്ന​​​​​​ത്തെ കൃ​​​​​​ഷി ഇ​​​​​​നി മ​​​​​​ണ്ണും വി​​​​​​ത്തും മാ​​​​​​ത്ര​​​​​​മ​​​​​​ല്ല, വി​​​​​​വ​​​​​​ര​​​​​​സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​വി​​​​​​ദ്യ​​​​​​യും ഡാ​​​​​​റ്റ​​​​​​യും കൂ​​​​​​ടി​​​​​​യാ​​​​​​ണ്. കാ​​​​​​ലാ​​​​​​വ​​​​​​സ്ഥാ പ്ര​​​​​​വ​​​​​​ച​​​​​​ന​​​​​​ത്തി​​​​​​ലും കീ​​​​​​ട-​​​​​​രോ​​​​​​ഗ നി​​​​​​യ​​​​​​ന്ത്ര​​​​​​ണ​​​​​​ത്തി​​​​​​ലും ജ​​​​​​ല​​​​​​വി​​​​​​നി​​​​​​യോ​​​​​​ഗ​​​​​​ത്തി​​​​​​ലും നി​​​​​​ർ​​​​​​മി​​​​​​ത​​​​​​ബു​​​​​​ദ്ധി അ​​​​​​ധി​​​​​​ഷ്ഠി​​​​​​ത​​​​​​മാ​​​​​​യ കൃ​​​​​​ത്യ​​​​​​താ കൃ​​​​​​ഷി വ​​​​​​ലി​​​​​​യ മാ​​​​​​റ്റ​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ൾ കൊ​​​​​​ണ്ടു​​​​​​വ​​​​​​രി​​​​​​ക​​​​​​യാ​​​​​​ണ്. ഇ​​​​​​ന്‍റ​​​​​​ർ​​​​​​നെ​​​​​​റ്റ് ഓ​​​​​​ഫ് തിം​​​​​​ഗ്സ് സെ​​​​​​ൻ​​​​​​സ​​​​​​റു​​​​​​ക​​​​​​ൾ ഉ​​​​​​പ​​​​​​യോ​​​​​​ഗി​​​​​​ച്ച് മ​​​​​​ണ്ണി​​ന്‍റെ ഈ​​​​​​ർ​​​​​​പ്പം, പോ​​​​​​ഷ​​​​​​കനി​​​​​​ല എ​​​​​​ന്നി​​​​​​വ ത​​​​​​ത്സ​​​​​​മ​​​​​​യം നി​​​​​​രീ​​​​​​ക്ഷി​​​​​​ക്കാ​​​​​​നും ഡ്രോ​​​​​​ൺ സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​വി​​​​​​ദ്യ​​​​​​യി​​​​​​ലൂ​​​​​​ടെ വി​​​​​​ള​​​​​​നി​​​​​​രീ​​​​​​ക്ഷ​​​​​​ണ​​​​​​വും വ​​​​​​ള​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ൾ കൃ​​​​​​ത്യ​​​​​​മാ​​​​​​യി ത​​​​​​ളി​​​​​​ക്കു​​​​​​ന്ന​​​​​​തി​​​​​​നും ക​​​​​​ഴി​​​​​​യു​​​​​​ന്നു.

കൃ​​​​​​ഷി​​​​​​യി​​​​​​ട​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ളെ നാ​​​​​​ള​​​​​​ത്തെ സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക-​​​​​​സം​​​​​​രം​​​​​​ഭ​​​​​​ക കേ​​​​​​ന്ദ്ര​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ളാ​​​​​​ക്കി മാ​​​​​​റ്റു​​​​​​ക എ​​​​​​ന്ന​​​​​​താ​​​​​​ണ് കേ​​​​​​ര പ​​​​​​ദ്ധ​​​​​​തി​​​​​​യു​​​​​​ടെ ദൗ​​​​​​ത്യം. സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​വി​​​​​​ദ്യ​​​​​​യെ ഭ​​​​​​യ​​​​​​ക്കാ​​​​​​തെ ആ​​​​​​ശ്ലേ​​​​​​ഷി​​​​​​ക്കു​​​​​​ക, മൂ​​​​​​ല്യ​​​​​​വ​​​​​​ർ​​​​​​ധ​​​​​​ന​​​​​​വി​​​​​​ന്‍റെ സാ​​​​​​ധ്യ​​​​​​ത​​​​​​ക​​​​​​ൾ തി​​​​​​രി​​​​​​ച്ച​​​​​​റി​​​​​​യു​​​​​​ക. കേ​​​​​​ര​​​​​​ള​​​​​​ത്തി​​​​​​ന്‍റെ കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക ഭാ​​​​​​വി കെ​​​​​​ട്ടി​​​​​​പ്പ​​​​​​ടു​​​​​​ക്കു​​​​​​ന്ന​​​​​​ത് വ​​​​​​യ​​​​​​ലു​​​​​​ക​​​​​​ളി​​​​​​ൽ മാ​​​​​​ത്ര​​​​​​മ​​​​​​ല്ല, നൂ​​​​​​ത​​​​​​നാ​​​​​​ശ​​​​​​യ​​​​​​ങ്ങ​​​​​​ളി​​​​​​ലും സാ​​​​​​ങ്കേ​​​​​​തി​​​​​​ക​​​​​​വി​​​​​​ദ്യ​​​​​​യി​​​​​​ലും കൂ​​​​​​ടി​​​​​​യാ​​​​​​ണ്. ഈ ​​​​​​കാ​​​​​​ർ​​​​​​ഷി​​​​​​ക ന​​​​​​വോ​​​​​​ത്ഥാ​​​​​​ന യാ​​​​​​ത്ര​​​​​​യി​​​​​​ൽ പ​​​​​​ങ്കാ​​​​​​ളി​​​​​​ക​​​​​​ളാ​​​​​​കാ​​​​​​ൻ കേ​​​​​​ര​​​​​​ള​​​​​​ത്തി​​​​​​ലെ ഓ​​​​​​രോ ക​​​​​​ർ​​​​​​ഷ​​​​​​ക​​​​​​നും സം​​​​​​രം​​​​​​ഭ​​​​​​ക​​​​​​നും മു​​​​​​ന്നോ​​​​​​ട്ടു വ​​​​​​രി​​​​​​ക​​​​​​യാ​​​​​​ണ് വേ​​​​​​ണ്ട​​​​​​ത്.

(ഡെ​​​​​​പ്യൂ​​​​​​ട്ടി ഡ​​​​​​യ​​​​​​റ​​​​​​ക്ട​​​​​​ർ കൃ​​​​​​ഷിവി​​​​​​ക​​​​​​സ​​​​​​ന ക​​​​​​ർ​​​​​​ഷ​​​​​​കക്ഷേ​​​​​​മ വ​​​​​​കു​​​​​​പ്പ്,
കേ​​​​​​ര​​​​​​ള സ​​​​​​ർ​​​​​​ക്കാ​​​​​​ർ & പ്രൊ​​​​​​ക്യു​​​​​​ർ​​​​​​മെ​​​​​​ന്‍റ് ഓ​​​​​​ഫീ​​​​​​സ​​​​​​ർ, കേ​​​​​​ര പ​​​​​​ദ്ധ​​​​​​തി)

ചി​ല പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ള്‍ നാം ​വാ​യി​ച്ചു​ക​ഴി​ഞ്ഞാ​ല്‍ അ​വ അ​ല​മാ​ര​യി​ലേ​ക്ക് മ​ട​ങ്ങി​പ്പോ​കും. ചി​ല​ത് ഏ​താ​നും ദി​വ​സ​ങ്ങ​ള്‍ മ​ന​സി​ല്‍ ത​ങ്ങി​നി​ല്‍​ക്കും. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​പൂ​ര്‍​വ​മാ​യി ചി​ല പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ള്‍ ഈ ​ത​ല​മു​റ​യു​ടെ ചി​ന്ത​യെ​യും സ്വ​ഭാ​വ​ത്തെ​യും ജീ​വി​ത​ദ​ര്‍​ശ​ന​ത്തെ​യും രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തും. കാ​ലം ക​ട​ന്നു​പോ​യാ​ലും അ​വ​യു​ടെ പ്ര​സ​ക്തി മ​ങ്ങു​ക​യി​ല്ല. മ​റാ​ത്തി ഭാ​ഷ​യി​ല്‍ എ​ഴു​ത​പ്പെ​ട്ട ‘ശ്യാ​മി​ന്‍റെ അ​മ്മ’ എ​ന്ന കൃ​തി ആ ​ഗ​ണ​ത്തി​ല്‍ ഉ​ള്‍​പ്പെ​ടു​ന്നു.

പാ​ണ്ഡു​രം​ഗ് സ​ദാ​ശി​വ് സാ​നെ(1899-1950)​യാ​ണ് ഈ ​അ​ന​ശ്വ​ര​കൃ​തി​യു​ടെ ര​ച​യി​താ​വ്. സാ​നെ ഗു​രു​ജി എ​ന്നു പ​ര​ക്കെ അ​റി​യ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്ന അ​ദ്ദേ​ഹം മ​ഹാ​രാ​ഷ്‌​ട്ര​യി​ലെ കൊ​ങ്ക​ണ്‍ മേ​ഖ​ല​യി​ലു​ള്ള പ​ല്‍​ഗ​ഡ് എ​ന്ന ചെ​റി​യ ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലാ​ണ് ജ​നി​ച്ച​ത്. അ​ധ്യാ​പ​ക​ന്‍, സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​സ​മ​ര​സേ​നാ​നി, ഗാ​ന്ധി​യ​ന്‍ ചി​ന്ത​ക​ന്‍, സാ​മൂ​ഹി​ക പ​രി​ഷ്ക​ര്‍​ത്താ​വ്, ബാ​ല​സാ​ഹി​ത്യ​കാ​ര​ന്‍ എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ വി​വി​ധ രീ​തി​ക​ളി​ല്‍ പ്ര​ശോ​ഭി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ വി​ശേ​ഷ​ണം അ​ദ്ദേ​ഹം മ​നു​ഷ്യ​ഹൃ​ദ​യ​ങ്ങ​ളെ രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ അ​ധ്യാ​പ​ക​ന്‍ എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു.

അ​ധ്യാ​പ​ക​നാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോ​ള്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം പാ​ഠ​പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ള്‍ മാ​ത്ര​മ​ല്ല പ​ഠി​പ്പി​ച്ച​ത്. വി​ദ്യാ​ര്‍​ഥി​ക​ളു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ സ​ത്യ​സ​ന്ധ​ത​യും സ്നേ​ഹ​വും ക​രു​ണ​യും സേ​വ​ന​വും ആ​ഴ​ത്തി​ല്‍ വേ​രൂ​ന്നു​ന്ന​തി​ല്‍ ശ്ര​ദ്ധി​ച്ചു. ത​ൻ​മൂ​ലം, വി​ദ്യാ​ര്‍​ഥി​ക​ള്‍ അ​തി​യാ​യ സ്നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ ഗു​രു​ജി എ​ന്നു വി​ളി​ച്ചു. ആ ​പേ​രു പി​ന്നീ​ട് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ യ​ഥാ​ര്‍​ഥ പേ​രി​നെ​ക്കാ​ള്‍ പ്ര​സി​ദ്ധ​മാ​യി. ഇ​ന്നും മ​ഹാ​രാ​ഷ്്‌​ട്ര​യി​ല്‍ ‘സാ​നെ ഗു​രു​ജി’ എ​ന്നു പ​റ​യു​മ്പോ​ള്‍ ഒ​രു എ​ഴു​ത്തു​കാ​ര​നെ മാ​ത്ര​മ​ല്ല, ഒ​രു ഗു​രു​വി​നെ​യും മ​നു​ഷ്യ​സ്നേ​ഹി​യെ​യു​മാ​ണ് ജ​ന​ങ്ങ​ള്‍ ഓ​ര്‍​മി​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഇ​ന്ത്യ​യു​ടെ സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​സ​മ​ര​ത്തി​ല്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം സ​ജീ​വ​മാ​യി പ​ങ്കെ​ടു​ത്തു. പ​ല​വ​ട്ടം ജ​യി​ല്‍​വാ​സം അ​നു​ഭ​വി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ല്‍, ആ ​ത​ട​വ​റ​യാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സാ​ഹി​ത്യ​ജീ​വി​ത​ത്തി​നു വ​ഴി​ത്തി​രി​വാ​യ​ത്. ഇ​രു​മ്പ​ഴി​ക്കു​ള്ളി​ല്‍ ശ​രീ​രം ബ​ന്ധി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും മ​ന​സ് സ്വ​ത​ന്ത്ര​മാ​യി​രു​ന്നു. ജ​യി​ലി​ല്‍ ക​ഴി​യു​മ്പോ​ഴാ​ണ് പി​ന്നീ​ട് അ​ന​ശ്വ​ര​കൃ​തി​യാ​യി മാ​റി​യ ‘ശ്യാ​മി​ന്‍റെ അ​മ്മ’ എ​ന്ന നോ​വ​ല്‍ എ​ഴു​തി​ത്തു​ട​ങ്ങി​യ​ത്. സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യാ​ന​ന്ത​രം സാ​മൂ​ഹി​ക വി​വേ​ച​ന​ങ്ങ​ള്‍​ക്കെ​തി​രേ അ​ദ്ദേ​ഹം ശ​ക്ത​മാ​യി ശ​ബ്‌​ദ​മു​യ​ര്‍​ത്തി. സാ​ധ​ന എ​ന്ന വാ​രി​ക സ്ഥാ​പി​ച്ച് സാ​മൂ​ഹി​ക​സ​മ​ത്വ​ത്തി​നും ദേ​ശീ​യ ഐ​ക്യ​ത്തി​നു​മാ​യി ജീ​വി​തം സ​മ​ര്‍​പ്പി​ച്ചു.

സാ​നെ ഗു​രു​ജി 135 പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ള്‍ ര​ചി​ച്ചു. അ​വ​യി​ല്‍ ഭൂ​രി​ഭാ​ഗ​വും കു​ട്ടി​ക​ള്‍​ക്കും യു​വ​ജ​ന​ങ്ങ​ള്‍​ക്കും വേ​ണ്ടി​യു​ള്ള​വ​യാ​യി​രു​ന്നു. കു​ട്ടി​ക​ള്‍​ക്കു​വേ​ണ്ടി ക​ഥ​ക​ള്‍ എ​ഴു​തു​ക മാ​ത്ര​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ല​ക്ഷ്യം. ന​ല്ല മ​നു​ഷ്യ​രെ രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ക എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സ്വ​പ്നം. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ എ​ല്ലാ കൃ​തി​ക​ളും ആ​ളു​ക​ള്‍ ഇ​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ട്ടെ​ങ്കി​ലും ജ​ന​ഹൃ​ദ​യ​ങ്ങ​ള്‍ കീ​ഴ​ട​ക്കി​യ​ത് ‘ ശ്യാ​മി​ന്‍റെ അ​മ്മ’ എ​ന്ന നോ​വ​ലാ​യി​രു​ന്നു. ഇ​ന്ത്യ​യി​ലെ മി​ക്ക പ്ര​ധാ​ന ഭാ​ഷ​ക​ളി​ലേ​ക്കും ഇം​ഗ്ലീ​ഷി​ലേ​ക്കും ജാ​പ്പ​നീ​സ് ഭാ​ഷ​യി​ലേ​ക്കും വി​വ​ര്‍​ത്ത​നം ചെ​യ്യ​പ്പെ​ട്ട കൃ​തി പി​ന്നീ​ട് ദേ​ശീ​യ​പു​ര​സ്കാ​രം നേ​ടി​യ ച​ല​ച്ചി​ത്ര​മാ​യും മാ​റി.

‘ശ്യാ​മി​ന്‍റെ അ​മ്മ’ ഒ​രു സാ​ങ്ക​ല്പി​ക നോ​വ​ല​ല്ല. സാ​നെ ഗു​രു​ജി​യു​ടെ ബാ​ല്യ​കാ​ല സ്മ​ര​ണ​ക​ളു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​സ്പ​ര്‍​ശി​യാ​യ അ​വ​ത​ര​ണ​മാ​ണ്. കൊ​ങ്ക​ണ്‍ പ്ര​ദേ​ശ​ത്തെ ഒ​രു സാ​ധാ​ര​ണ ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലെ ദാ​രി​ദ്ര്യം നി​റ​ഞ്ഞ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലൂ​ടെ ത​ന്‍റെ അ​മ്മ​യു​ടെ സ്നേ​ഹ​വും ത്യാ​ഗ​വും മൂ​ല്യ​ബോ​ധ​വും അ​ദ്ദേ​ഹം അ​ന​ശ്വ​ര​മാ​ക്കി. ഔ​പ​ചാ​രി​ക വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ​മോ സ​മ്പ​ത്തോ ഇ​ല്ലാ​തി​രു​ന്ന അ​മ്മ ത​ന്‍റെ ജീ​വി​തം​കൊ​ണ്ടാ​ണ് മ​ക​നെ പ​ഠി​പ്പി​ച്ച​ത്. അ​തു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ ലോ​ക​സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​ല്‍ ഒ​രു അ​മ്മ​യു​ടെ സ്വാ​ധീ​ന​ത്തെ ഹൃ​ദ​യ​സ്പ​ര്‍​ശി​യാ​യി ചി​ത്രീ​ക​രി​ച്ച കൃ​തി​ക​ള്‍ വ​ള​രെ വി​ര​ള​മാ​ണ്.

ആ ​പു​സ്ത​ക​ത്തി​ലെ ഒ​രു സം​ഭ​വം ഇ​ന്നും വാ​യ​ന​ക്കാ​രു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ സ്പ​ര്‍​ശി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. ശ്യാ​മി​ന്‍റെ കു​ടും​ബം അ​ന്നു ക​ടു​ത്ത സാ​മ്പ​ത്തി​ക പ്ര​തി​സ​ന്ധി​യി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ക​ട​ബാ​ധ്യ​ത​ക​ള്‍ കു​ടും​ബ​ത്തെ വ​ല്ലാ​തെ ത​ള​ര്‍​ത്തി​യി​രു​ന്നു. വീ​ട്ടി​ല്‍ ഭ​ക്ഷ​ണ​സാ​ധ​ന​ങ്ങ​ള്‍ വ​ള​രെ കു​റ​വാ​യി​രു​ന്നു. ഓ​രോ അ​രി​മ​ണി​യും സൂ​ക്ഷി​ച്ച് ഉ​പ​യോ​ഗി​ക്കേ​ണ്ട അ​വ​സ്ഥ. ഇ​ന്ന​ത്തെ​പ്പോ​ലെ സൂ​പ്പ​ര്‍​മാ​ര്‍​ക്ക​റ്റി​ല്‍ പോ​യി സാ​ധ​ന​ങ്ങ​ള്‍ വാ​ങ്ങാ​ന്‍ ക​ഴി​യു​ന്ന കാ​ല​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല അ​ന്ന്. നാ​ളെ ഭ​ക്ഷ​ണ​മു​ണ്ടാ​കു​മോ എ​ന്ന ആ​ശ​ങ്ക എ​പ്പോ​ഴും വീ​ട്ടു​കാ​രെ അ​ല​ട്ടി​യി​രു​ന്നു.

അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് മ​ഥു​ര എ​ന്ന പാ​വ​പ്പെ​ട്ട സ്ത്രീ ​ഗു​രു​ത​ര​മാ​യി രോ​ഗ​ബാ​ധി​ത​യാ​യെ​ന്ന വാ​ര്‍​ത്ത അ​വ​ര്‍ അ​റി​യു​ന്ന​ത്. അ​വ​ളു​ടെ വീ​ട്ടി​ലെ അ​വ​സ്ഥ ശ്യാ​മി​ന്‍റെ കു​ടും​ബ​ത്തെ​ക്കാ​ള്‍ പ​രി​താ​പ​ക​ര​മാ​യി​രു​ന്നു. രോ​ഗ​വും ദാ​രി​ദ്ര്യ​വും മ​ഥു​ര​യെ ത​ള​ര്‍​ത്തി​ക്ക​ള​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. ഈ ​വാ​ര്‍​ത്ത കേ​ട്ട​പ്പോ​ള്‍ ശ്യാ​മി​ന്‍റെ അ​മ്മ ഒ​രു നി​മി​ഷം​പോ​ലും ആ​ലോ​ചി​ച്ചി​ല്ല. അ​വ​ര്‍ അ​ടു​ക്ക​ള​യി​ലേ​ക്ക് ഓ​ടി. വീ​ട്ടി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന അ​രി​യി​ല്‍​നി​ന്ന് ഒ​രു പ​ങ്ക് മാ​റ്റി​വ​ച്ചു. കു​റെ ഭ​ക്ഷ​ണ​വും ക​ഴി​യു​ന്ന​ത്ര മ​രു​ന്നും വാ​ങ്ങി അ​വ​ര്‍ മ​ഥു​ര​യു​ടെ വീ​ട്ടി​ലെ​ത്തി​ച്ചു.

സ്വ​ന്തം വീ​ട്ടി​ല്‍ എ​ന്തു ശേ​ഷി​ക്കു​മെ​ന്ന ക​ണ​ക്കു​കൂ​ട്ട​ലോ ആ​രെ​ങ്കി​ലും ന​ന്ദി പ​റ​യു​മെ​ന്ന പ്ര​തീ​ക്ഷ​യോ അ​വ​ര്‍​ക്കി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ വേ​ദ​ന ക​ണ്ട​പ്പോ​ള്‍ സ​ഹാ​യി​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ന്‍റെ പ്രേ​ര​ണ മാ​ത്ര​മാ​ണ് അ​വ​രെ ന​യി​ച്ച​ത്. ഇ​തെ​ല്ലാം ക​ണ്ട ശ്യാം ​വി​സ്മ​യ​ത്തോ​ടെ അ​മ്മ​യെ നോ​ക്കി. സ്വ​ന്തം ആ​വ​ശ്യ​ത്തി​നു​പോ​ലും കാ​ര്യ​മാ​യി ഒ​ന്നു​മി​ല്ല. എ​ന്നി​ട്ടും മ​റ്റൊ​രാ​ള്‍​ക്കു​വേ​ണ്ടി സ്വ​ന്തം വി​ഹി​തം മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കു​വാ​ന്‍ അ​മ്മ​യ്ക്ക് എ​ങ്ങ​നെ സാ​ധി​ക്കു​ന്നു എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു ആ ​നോ​ട്ട​ത്തി​ല്‍ അ​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്ന ചോ​ദ്യം. അ​മ്മ​യു​ടെ മ​റു​പ​ടി വാ​ക്കു​ക​ളി​ലാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​വ​രു​ടെ ജീ​വി​തം​ത​ന്നെ​യാ​യി​രു​ന്നു ആ ​ചോ​ദ്യ​ത്തി​നു​ള്ള മ​റു​പ​ടി.

അ​ന്ന് ശ്യാം ​ത​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ വ​ലി​യ പാ​ഠ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നു പ​ഠി​ച്ചു. സ​മ്പ​ത്തി​ന്‍റെ അ​ഭാ​വം ദാ​രി​ദ്ര്യ​മാ​കാം. എ​ന്നാ​ല്‍, ക​രു​ണ​യു​ടെ അ​ഭാ​വ​മാ​ണു യ​ഥാ​ര്‍​ഥ ദാ​രി​ദ്ര്യം. കൈ​വ​ശം വ​ള​രെ കു​റ​ച്ചേ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളൂ​വെ​ങ്കി​ലും ഹൃ​ദ​യം വി​ശാ​ല​മാ​യി​രു​ന്ന​തി​നാ​ല്‍ ആ ​അ​മ്മ യ​ഥാ​ര്‍​ഥ സ​മ്പ​ന്ന​യാ​യി​രു​ന്നു. സ്വ​ന്തം ആ​വ​ശ്യ​ങ്ങ​ള്‍​ക്കി​ട​യി​ലും മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ ക​ണ്ണീ​ര്‍ കാ​ണാ​ന്‍ ക​ഴി​യു​ന്ന​വ​രാ​ണ് ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ദൃ​ഷ്‌​ടി​യി​ല്‍ യ​ഥാ​ര്‍​ഥ സ​മ്പ​ന്ന​ര്‍. ത​ന്മൂ​ല​മാ​ണ്, ആ ​അ​ധ്യാ​യ​ത്തി​നു ‘ഹൃ​ദ​യ​സ​മ്പ​ന്ന​ര്‍’ എ​ന്ന പേ​രു നോ​വ​ലി​സ്റ്റ് ന​ല്‍​കി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഈ ​സം​ഭ​വ​ത്തി​ല്‍ സു​വി​ശേ​ഷ​ത്തി​ലെ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ വ​ച​ന​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​തി​ധ്വ​നി നാം ​കേ​ള്‍​ക്കു​ന്നു: “എ​നി​ക്കു വി​ശ​ന്നു; നി​ങ്ങ​ള്‍ എ​നി​ക്കു ഭ​ക്ഷി​ക്കാ​ന്‍ ത​ന്നു. എ​നി​ക്കു ദാ​ഹി​ച്ചു; നി​ങ്ങ​ള്‍ എ​നി​ക്കു കു​ടി​ക്കാ​ന്‍ ത​ന്നു’’ (മ​ത്താ​യി 25:35). ദാ​ന​ത്തി​ന്‍റെ അ​ള​വ​ല്ല യേ​ശു നോ​ക്കി​യ​ത്. പ്ര​ത്യു​ത, അ​തി​ന്‍റെ പി​ന്നി​ലെ സ്നേ​ഹ​മാ​ണ് അ​വി​ട​ന്നു ക​ണ്ട​ത്. ശ്യാം ​വീ​ട്ടി​ല്‍ ക​രു​ണ പ്ര​വ​ര്‍​ത്തി​ക്കു​ന്ന​തു ക​ണ്ടു​വ​ള​ര്‍​ന്നു.
സാ​നെ ഗു​രു​ജി​ക്ക് അ​മ്മ​യി​ല്‍​നി​ന്നു ല​ഭി​ച്ച ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ സ​മ്പ​ത്ത് വീ​ടോ ആ​ഭ​ര​ണ​മോ ആ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, സ്നേ​ഹ​വും ക​രു​ണ​യും നി​റ​ഞ്ഞ ഒ​രു ഹൃ​ദ​യ​മാ​യി​രു​ന്നു. ന​മ്മി​ല്‍ പ​ല​രും പ​റ​യാ​റു​ണ്ട്, സ​മ്പ​ന്ന​നാ​യാ​ല്‍ ഞാ​ന്‍ മ​റ്റു​ള്ള​വ​രെ സ​ഹാ​യി​ക്കും എ​ന്ന്.

എ​ന്നാ​ല്‍ ശ്യാ​മി​ന്‍റെ അ​മ്മ ന​മ്മെ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് മ​റ്റൊ​ന്നാ​ണ്. സ​മ്പ​ന്ന​രാ​കു​മ്പോ​ള്‍ ആ​രം​ഭി​ക്കു​ന്ന​ത​ല്ല ഔ​ദാ​ര്യം. നേ​രെ​മ​റി​ച്ച്, ന​മ്മു​ടെ ഇ​ല്ലാ​യ്മ​യി​ല്‍ നി​ന്നു​ത​ന്നെ ആ​രം​ഭി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ​ത്. ബാ​ങ്കി​ലെ നി​ക്ഷേ​പ​മ​ല്ല ന​മ്മു​ടെ യ​ഥാ​ര്‍​ഥ സ​മ്പ​ത്ത്; മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ ക​ണ്ണീ​ര്‍ തു​ട​യ്ക്കാ​ന്‍ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്ന ഹൃ​ദ​യ​മാ​ണ​ത്. സ​മ്പ​ത്ത് ന​മ്മെ വ​ലി​യ​വ​രാ​ക്കു​ന്നി​ല്ല. ഔ​ദാ​ര്യ​മു​ള്ള ഹൃ​ദ​യ​മാ​ണ് ന​മ്മെ എ​പ്പോ​ഴും സ​മ്പ​ന്ന​രാ​ക്കു​ന്ന​ത്. അ​തു ന​മു​ക്കു മ​റ​ക്കാ​തി​രി​ക്കാം.

ക​വി, നോ​വ​ലി​സ്റ്റ്, നാ​ട​ക​കൃ​ത്ത്, ത​ത്വ​ചി​ന്ത​ക​ന്‍, സം​ഗീ​ത സം​വി​ധാ​യ​ക​ന്‍, ചി​ത്ര​കാ​ര​ന്‍, വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ പ​രി​ഷ്ക​ര്‍​ത്താ​വ്, സാ​മൂ​ഹി​ക ചി​ന്ത​ക​ന്‍ എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ വി​വി​ധ രീ​തി​ക​ളി​ല്‍ പ്ര​ശോ​ഭി​ച്ച മ​ഹാ​ത്മാ​വാ​ണ് ര​വീ​ന്ദ്ര​നാ​ഥ ടാ​ഗോ​ര്‍. 

ആ​ധു​നി​ക ഇ​ന്ത്യ​യു​ടെ സാം​സ്കാ​രി​ക ന​വോ​ത്ഥാ​ന​ത്തി​ന്  ഏ​റ്റ​വും ശ​ക്ത​മാ​യ ദി​ശാ​ബോ​ധം ന​ല്‍​കി​യ വ്യ​ക്തി​ക​ളി​ല്‍ ഒ​രാ​ളാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹം.

1913ല്‍ ​ഗീ​താ​ഞ്ജ​ലി എ​ന്ന കൃ​തി​യി​ലൂ​ടെ സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​നു​ള്ള നൊ​ബേ​ല്‍ സ​മ്മാ​നം ല​ഭി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ ഏ​ഷ്യ​യു​ടെ ച​രി​ത്ര​ത്തി​ല്‍ ആ​ദ്യ​മാ​യി ആ ​ബ​ഹു​മ​തി ക​ര​സ്ഥ​മാ​ക്കി​യ വ്യ​ക്തി​യാ​യി അ​ദ്ദേ​ഹം മാ​റി. 

ഇ​ന്ത്യ​യു​ടെ​യും ബം​ഗ്ലാ​ദേ​ശി​ന്‍റെ​യും ദേ​ശീ​യ​ഗാ​ന​ങ്ങ​ള്‍ ടാ​ഗോ​റി​ന്‍റെ    ര​ച​ന​ക​ളാ​ണ് എ​ന്ന​ത് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ    പ്ര​തി​ഭ​യു​ടെ അ​പൂ​ര്‍​വ​ത വ്യ​ക്ത​മാ​ക്കു​ന്നു.

വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സം പാ​ഠ​പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ള്‍ മ​നഃ​പാ​ഠ​മാ​ക്കാ​നു​ള്ള പ്ര​ക്രി​യ​യ​ല്ലെ​ന്നും അ​തു പ്ര​കൃ​തി​യോ​ടും ക​ല​ക​ളോ​ടും സ്വ​ത​ന്ത്ര ചി​ന്ത​യോ​ടും ചേ​ര്‍​ന്നു വ്യ​ക്തി​ത്വ​ത്തെ രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന ഒ​രു ജീ​വി​താ​നു​ഭ​വ​മാ​യി​രി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും അ​ദ്ദേ​ഹം വി​ശ്വ​സി​ച്ചു. ശാ​ന്തി​നി​കേ​ത​നി​ല്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം ആ​രം​ഭി​ച്ച വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ സം​രം​ഭ​മാ​ണു പി​ന്നീ​ട് വി​ശ്വ​ഭാ​ര​തി സ​ര്‍​വ​ക​ലാ​ശാ​ല​യാ​യി വ​ള​ര്‍​ന്ന​ത്.

 
സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​ലും സം​ഗീ​ത​ത്തി​ലും വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ​ത്തി​ലും ക​ലാ​സാം​സ്കാ​രി​ക രം​ഗ​ങ്ങ​ളി​ലും അ​ദ്ദേ​ഹം ന​ല്‍​കി​യ സം​ഭാ​വ​ന​ക​ള്‍ ലോ​ക​മെ​മ്പാ​ടും അം​ഗീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു.

അ​തു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ 1915ല്‍ ​ബ്രി​ട്ടീ​ഷ് രാ​ജാ​വ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് ‘നൈ​റ്റ്’ പ​ദ​വി ന​ല്‍​കി ആ​ദ​രി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ ആ​രും അ​ദ്ഭു​ത​പ്പെ​ട്ടി​ല്ല. അ​ന്നു മു​ത​ല്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം സ​ര്‍ ര​വീ​ന്ദ്ര​നാ​ഥ ടാ​ഗോ​ര്‍ എ​ന്ന പേ​രി​ല്‍ അ​റി​യ​പ്പെ​ട്ടു. 

ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ ല​ഭി​ക്കാ​വു​ന്ന ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ അം​ഗീ​കാ​ര​ങ്ങ​ളി​ല്‍ ഒ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. അ​ത്ത​രം ഒ​രു ബ​ഹു​മ​തി ല​ഭി​ച്ചാ​ല്‍ ജീ​വി​തം ധ​ന്യ​മാ​ണെ​ന്നു ക​രു​തു​ന്ന​വ​രാ​ണ് അ​ധി​ക​വും.

കാ​ര​ണം, ഈ ​ബ​ഹു​മ​തി​ക​ള്‍ പ്ര​ശ​സ്തി​യു​ടെ​യും സാ​മൂ​ഹി​ക അം​ഗീ​കാ​ര​ത്തി​ന്‍റെ​യും അ​ധി​കാ​ര​ത്തി​ന്‍റെ​യും പ്ര​തീ​ക​ങ്ങ​ളാ​ണ്. എ​ന്നാ​ല്‍, ഒ​രു മെ​ഡ​ലി​ന്‍റെ   യ​ഥാ​ര്‍​ഥ മൂ​ല്യം അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് അ​തു നി​ര്‍​മി​ച്ച സ്വ​ര്‍​ണ​ത്തി​ല​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, അ​തു ധ​രി​ക്കു​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ   സ്വ​ഭാ​വ​ത്തി​ലാ​ണ്. 

നൈ​റ്റ് പ​ദ​വി സ്വീ​ക​രി​ച്ചി​ട്ട് നാ​ലു​വ​ര്‍​ഷം ക​ഴി​യു​ന്ന​തി​നു മു​ന്‍​പ് ടാ​ഗോ​ര്‍ ലോ​ക​ത്തെ അ​മ്പ​ര​പ്പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ആ ​പ​ദ​വി ബ്രി​ട്ടീ​ഷ് സാ​മ്രാ​ജ്യ​ത്തി​നു തി​രി​കെ ന​ല്‍​കി.

എ​ന്തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം അ​ങ്ങ​നെ ചെ​യ്ത​ത്? ഈ ​ചോ​ദ്യ​ത്തി​നു​ള്ള ഉ​ത്ത​രം ക​ണ്ടെ​ത്താ​ന്‍ 1919 ഏ​പ്രി​ല്‍ മാ​സ​ത്തി​ലേ​ക്ക്  തി​രി​ഞ്ഞു​നോ​ക്ക​ണം. 1919 ഏ​പ്രി​ല്‍ 13 ഇ​ന്ത്യ​യു​ടെ ച​രി​ത്ര​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും വേ​ദ​നാ​ജ​ന​ക​മാ​യ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നാ​ണ്. 

പ​ഞ്ചാ​ബി​ലെ അ​മൃ​ത്‌​സ​റി​ലു​ള്ള ജാ​ലി​യ​ന്‍ വാ​ലാ​ബാ​ഗി​ല്‍ ആ​യി​ര​ക്ക​ണ​ക്കി​നാ​ളു​ക​ള്‍ ഒ​ത്തു​കൂ​ടി​യി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ചി​ല​ര്‍ ബ്രി​ട്ടീ​ഷ് സ​ര്‍​ക്കാ​രി​ന്‍റെ   അ​ടി​ച്ച​മ​ര്‍​ത്ത​ല്‍ ന​യ​ങ്ങ​ള്‍​ക്കെ​തി​രേ സ​മാ​ധാ​ന​പ​ര​മാ​യി പ്ര​തി​ഷേ​ധി​ക്കാ​നാ​യി​രു​ന്നു വ​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ല്‍, ഭൂ​രി​ഭാ​ഗ​വും ബൈ​ശാ​ഖി ഉ​ത്സ​വം ആ​ഘോ​ഷി​ക്കാ​നെ​ത്തി​യ സാ​ധാ​ര​ണ​ക്കാ​രാ​യി​രു​ന്നു. 

പു​രു​ഷ​ന്മാ​രും സ്ത്രീ​ക​ളും കു​ട്ടി​ക​ളും അ​ട​ങ്ങി​യ ആ ​ജ​ന​സ​മൂ​ഹ​ത്തി​ലാ​രും ഒ​രു ദു​ര​ന്തം ത​ങ്ങ​ളെ കാ​ത്തി​രി​ക്കു​ന്നു എ​ന്ന് അ​റി​ഞ്ഞി​രു​ന്നി​ല്ല. ബ്രി​ഗേ​ഡി​യ​ര്‍ ജ​ന​റ​ല്‍ റെ​ജി​നോ​ള്‍​ഡ് ഡ​യ​ര്‍ ത​ന്‍റെ   സൈ​നി​ക​രു​മാ​യി അ​വി​ടെ​യെ​ത്തി നി​രാ​യു​ധ​രാ​യ ജ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ നേ​രേ തു​ട​ര്‍​ച്ച​യാ​യി വെ​ടി​യു​ണ്ട​ക​ള്‍ പാ​യി​ച്ചു. 

മു​ന്ന​റി​യി​പ്പൊ​ന്നും ന​ല്‍​കാ​തെ പു​റ​ത്തേ​ക്കു​ള്ള പ്ര​ധാ​ന​വ​ഴി അ​ട​ച്ച​തി​നു​ശേ​ഷ​മാ​യി​രു​ന്നു വെ​ടി​വെ​യ്പ് ന​ട​ത്തി​യ​ത്. ഭീ​തി​യി​ലാ​യ ആ​ളു​ക​ള്‍ നാ​ലു​പാ​ടും ഓ​ടി.

ര​ക്ഷ​പ്പെ​ടാ​ന്‍ വ​ഴി​യി​ല്ലാ​തെ പ​ല​രും സ​മീ​പ​ത്തു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന കി​ണ​റ്റി​ലേ​ക്കു ചാ​ടി. നൂ​റു​ക​ണ​ക്കി​നാ​ളു​ക​ള്‍ കൊ​ല്ല​പ്പെ​ട്ടു. അ​തി​ലും അ​ധി​കം പേ​ര്‍​ക്ക് ഗു​രു​ത​ര​മാ​യി പ​രി​ക്കേ​റ്റു. ലോ​ക​മ​ന:​സാ​ക്ഷി​യെ ഞെ​ട്ടി​ച്ച സം​ഭ​വ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. 

ആ ​വാ​ര്‍​ത്ത ര​വീ​ന്ദ്ര​നാ​ഥ ടാ​ഗോ​റി​ന്‍റെ​യും ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ ആ​ഴ​ത്തി​ല്‍ മു​റി​വേ​ല്‍​പ്പി​ച്ചു. അ​തൊ​രു രാ​ഷ്‌​ട്രീ​യ​സം​ഭ​വ​മാ​യി മാ​ത്രം അ​ദ്ദേ​ഹം ക​രു​തി​യി​ല്ല. മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ അ​ന്ത​സി​നും മാ​ന​വി​ക​ത​യ്ക്കു​മേ​റ്റ ക്രൂ​ര​മാ​യ പ്ര​ഹ​ര​മാ​യി​ട്ടാ​ണു അ​ദ്ദേ​ഹം അ​തി​നെ വീ​ക്ഷി​ച്ച​ത്. കു​റേ ദി​വ​സം അ​ദ്ദേ​ഹം മൗ​ന​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. 

അ​വ​സാ​നം അ​ദ്ദേ​ഹം പേ​ന​യെ​ടു​ത്തു. ഇ​ന്ത്യ​യു​ടെ വൈ​സ്രോ​യി ആ​യി​രു​ന്ന ലോ​ര്‍​ഡ് ചെം​സ്ഫോ​ര്‍​ഡി​ന് ഒ​രു ക​ത്തെ​ഴു​തി. ഇ​ന്ത്യ​ന്‍ ച​രി​ത്ര​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും ശ്ര​ദ്ധേ​യ​മാ​യ ക​ത്തു​ക​ളി​ല്‍ ഒ​ന്നാ​യി അ​തു മാ​റി. 

ആ ​ക​ത്തി​ല്‍ ടാ​ഗോ​ര്‍ ഇ​പ്ര​കാ​രം എ​ഴു​തി: “അ​പ​മാ​ന​ത്തി​ന്‍റെ  ഒ​രു കാ​ല​ഘ​ട്ട​ത്തി​ല്‍ ബ​ഹു​മ​തി​യു​ടെ ചി​ഹ്ന​ങ്ങ​ള്‍ ന​മ്മു​ടെ നാ​ണ​ക്കേ​ടി​നെ കൂ​ടു​ത​ല്‍ പ്ര​ക​ട​മാ​ക്കു​ന്നു.’’ ഈ ​വാ​ക്കു​ക​ളോ​ടൊ​പ്പം ബ്രി​ട്ടീ​ഷ് സ​ര്‍​ക്കാ​ര്‍ ന​ല്‍​കി​യ സ​ര്‍ ബ​ഹു​മ​തി അ​ദ്ദേ​ഹം തി​രി​കെ ന​ല്‍​കി. 

അ​ദ്ദേ​ഹം ജ​ന​ങ്ങ​ളെ തെ​രു​വി​ലി​റ​ക്കി​യി​ല്ല. പ്ര​ക്ഷോ​ഭ​ങ്ങ​ള്‍​ക്കു നേ​തൃ​ത്വം ന​ല്‍​കി​യി​ല്ല. ആ​രെ​യും അ​ധി​ക്ഷേ​പി​ച്ചി​ല്ല. സ്വ​ന്തം മ​നഃ​സാ​ക്ഷി​യു​ടെ ശ​ബ്‌​ദ​മ​നു​സ​രി​ച്ച്  പ്ര​വ​ര്‍​ത്തി​ക്കു​ക മാ​ത്ര​മാ​ണു ചെ​യ്ത​ത്. ആ ​തീ​രു​മാ​ന​മാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ  ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ധീ​ര​കൃ​ത്യ​മാ​യി മാ​റി​യ​ത്!

ടാ​ഗോ​റി​ന്‍റെ  ജീ​വി​തം ന​മ്മെ വ​ലി​യ ഒ​രു പാ​ഠം പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. പു​ര​സ്കാ​ര​ങ്ങ​ളും മെ​ഡ​ലു​ക​ളും മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ  നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളെ അം​ഗീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​വ​യാ​ണ്. അ​വ പ്രോ​ത്സാ​ഹ​നം ന​ല്‍​കു​ക​യും സ​മൂ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ  ആ​ദ​ര​വ് പ്ര​ക​ടി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്നു. 

എ​ന്നാ​ല്‍, മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ  യ​ഥാ​ര്‍​ഥ മ​ഹ​ത്വം അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് അ​വ​ന്‍റെ മ​നഃ​സാ​ക്ഷി​യി​ലും സ്വ​ഭാ​വ​ത്തി​ലു​മാ​ണ്. അ​ല്ലാ​തെ, അ​വ​ന്‍ ധ​രി​ക്കു​ന്ന ബ​ഹു​മ​തി​ക​ളി​ല​ല്ല. ത​ന്മൂ​ല​മാ​ണ്, വി​ശു​ദ്ധ ഗ്ര​ന്ഥം പ​റ​യു​ന്ന​ത്, “സ​ല്‍​കീ​ര്‍​ത്തി സ​മ്പ​ത്തി​നെ​യും പൊ​ന്നി​നെ​യും​കാ​ള്‍ വി​ല​യേ​റി​യ​താ​ണ് ’’ (സു​ഭാ​ഷി​ത​ങ്ങ​ള്‍ 22:1) എ​ന്ന്. 

ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ  യ​ഥാ​ര്‍​ഥ മൂ​ല്യം അ​ള​ക്കാ​നു​ള്ള അ​ള​വു​കോ​ല്‍ സ​മ്പ​ത്തോ പ്ര​ശ​സ്തി​യോ ബ​ഹു​മ​തി​ക​ളോ അ​ല്ല; പ്ര​ത്യു​ത ന​ല്ല സ്വ​ഭാ​വ​മാ​ണെ​ന്ന് ഈ ​വ​ച​നം ന​മ്മെ അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. ഇ​ത് സ​ത്യം ത​ന്നെ​യാ​ണ്. 

ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു​വും മ​റ്റൊ​രു രീ​തി​യി​ല്‍ ചോ​ദി​ക്കു​ന്ന​തു: “ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​ന്‍ ലോ​കം മു​ഴു​വ​ന്‍ നേ​ടി​യാ​ലും ത​ന്‍റെ   ആ​ത്മാ​വി​നെ  ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടു​ത്തി​യാ​ല്‍ അ​വ​നു എ​ന്തു പ്ര​യോ​ജ​നം?” (മ​ര്‍​ക്കോ​സ് 8:35).

ടാ​ഗോ​റി​ന്‍റെ  ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ നേ​ട്ടം നൊ​ബേ​ല്‍ സ​മ്മാ​നം നേ​ടി​യ​തോ സ​ര്‍ പ​ദ​വി​ക്ക് അ​ര്‍​ഹ​നാ​യ​തോ അ​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, സ​ത്യ​ത്തി​നും ധാ​ര്‍​മി​ക​മൂ​ല്യ​ങ്ങ​ള്‍​ക്കും​വേ​ണ്ടി ത​നി​ക്കു ല​ഭി​ച്ച ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ബ​ഹു​മ​തി പോ​ലും ത്യ​ജി​ക്കാ​ന്‍ ത​യാ​റാ​യി എ​ന്ന​തി​ലാ​ണ്. 

ഭ​ര​ണ​കൂ​ട​ങ്ങ​ള്‍​ക്ക് ബ​ഹു​മ​തി​ക​ള്‍ ന​ല്‍​കാ​നാ​വും. എ​ന്നാ​ല്‍, ന​മ്മു​ടെ വ്യ​ക്തി​ത്വ​ത്തി​ന് ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ബ​ഹു​മ​തി ന​ല്‍​കു​ന്ന​ത് ന​മ്മു​ടെ മ​നഃ​സാ​ക്ഷി​യും ന​മ്മു​ടെ സ്വ​ഭാ​വ​വു​മാ​ണെ​ന്ന​തു മ​റ​ക്കാ​തി​രി​ക്കാം. 

മ​നു​ഷ്യ​ച​രി​ത്ര​ത്തെ പ​ല​പ്പോ​ഴും മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള​തു വ​മ്പ​ന്‍ യു​ദ്ധ​ങ്ങ​ളോ മ​ഹാ​സാ​മ്രാ​ജ്യ​ങ്ങ​ളോ ആ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ചി​ല ക​ണ്ടു​പി​ടി​ത്ത​ങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു. അ​വ​യി​ല്‍ ഒ​ന്നാ​ണ് നാം ​വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്രം എ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന കോ​മ്പ​സ്.

വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്ര​മി​ല്ലാ​തെ ഒ​രു ക​പ്പ​ല്‍ വി​ശാ​ല​മാ​യ സ​മു​ദ്ര​ത്തി​ലൂ​ടെ യാ​ത്ര​ചെ​യ്യു​ക​യാ​ണെ​ന്നു ക​രു​തു​ക. ചു​റ്റും വെ​ള്ളം മാ​ത്രം. ക​ര അ​ക​ലെ എ​വി​ടെ​യോ മ​റ​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു. രാ​ത്രി മേ​ഘ​ങ്ങ​ള്‍ ന​ക്ഷ​ത്ര​ങ്ങ​ളെ മ​റ​ച്ചെ​ന്നി​രി​ക്കും. പ​ക​ല്‍ കാ​ര്‍​മേ​ഘ​ങ്ങ​ളും കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റും മ​ഴ​യും സൂ​ര്യ​നെ മ​റ​ച്ചേ​ക്കാം. അ​പ്പോ​ള്‍, ഏ​തു ദി​ശ​യി​ലേ​ക്കാ​ണു യാ​ത്ര ചെ​യ്യേ​ണ്ട​തെ​ന്നു നാ​വി​ക​ര്‍​ക്ക് അ​റി​യാ​തെ​പോ​കു​ന്നു.

ത​ന്മൂ​ലം അ​വ​ര്‍ സാ​ധി​ക്കു​ന്നി​ട​ത്തോ​ളം ക​ര​യോ​ടു ചേ​ര്‍​ന്നാ​ണ് യാ​ത്ര ചെ​യ്തി​രു​ന്ന​ത്. തു​റ​സാ​യ സ​മു​ദ്ര​ത്തി​ലേ​ക്ക് ക​ട​ക്കാ​ന്‍ അ​വ​ര്‍ ഭ​യ​പ്പെ​ട്ടു. ധൈ​ര്യം ഇ​ല്ലാ​തി​രു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ല, ദി​ശ അ​റി​യാ​തി​രു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ്. പി​ന്നീ​ട് മ​നു​ഷ്യ​ച​രി​ത്ര​ത്തെ മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ച ഒ​രു ചെ​റി​യ ഉ​പ​ക​ര​ണം രം​ഗ​പ്ര​വേ​ശം ചെ​യ്തു, വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്രം.

ര​ണ്ടാ​യി​ര​ത്തി​ലേ​റെ വ​ര്‍​ഷ​ങ്ങ​ള്‍​ക്കു മു​മ്പ് ചൈ​ന​യി​ലാ​ണ് ആ​ദ്യ​കാ​ല വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്ര​ങ്ങ​ള്‍ രൂ​പ​പ്പെ​ട്ട​തെ​ന്നു ച​രി​ത്ര​കാ​ര​ന്മാ​ര്‍ ക​രു​തു​ന്നു. ആ​ദ്യം അ​വ യാ​ത്ര​യ്ക്ക​ല്ല, ദി​ക്കും ദി​ശ​യും സ്ഥ​ല​വും നി​ര്‍​ണ​യി​ക്കാ​നാ​ണ് ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത്. പി​ന്നീ​ട് ചൈ​നീ​സ് നാ​വി​ക​ര്‍ അ​തു സ​മു​ദ്ര​യാ​ത്ര​യ്ക്ക് ഉ​പ​യോ​ഗി​ക്കാ​ന്‍ തു​ട​ങ്ങി. ചൈ​ന​യി​ല്‍​നി​ന്ന് ഈ ​ക​ണ്ടു​പി​ടി​ത്തം അ​റ​ബ് ലോ​ക​ത്തേ​ക്കും പി​ന്നീ​ട് യൂ​റോ​പ്പി​ലേ​ക്കും എ​ത്തി.

അ​തി​നു​ശേ​ഷം ലോ​കം പ​ഴ​യ​തു​പോ​ലെ ആ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. ക്രി​സ്റ്റ​ഫ​ര്‍ കൊ​ളം​ബ​സ് അ​റ്റ്‌​ലാ‌​ന്‍റി​ക് സ​മു​ദ്രം ക​ട​ന്നു. വാ​സ്കോ​ഡ​ഗാ​മ ക​ട​ല്‍​മാ​ര്‍​ഗം ഇ​ന്ത്യ​യി​ലെ​ത്തി. പോ​ര്‍​ച്ചു​ഗീ​സ് പ​ര്യ​വേ​ക്ഷ​ക​നാ​യി​രു​ന്ന ഫെ​ര്‍​ഡി​നാ​ന്‍​ഡ് മ​ഗ​ല്ല​ന്‍ 1519 മു​ത​ല്‍ 1522 വ​രെ യാ​ത്ര​ചെ​യ്ത് ലോ​കം ഉ​രു​ണ്ട​താ​ണെ​ന്നു പ്രാ​യോ​ഗി​ക​മാ​യി തെ​ളി​യി​ച്ചു.

അ​തോ​ടെ ലോ​ക​ത്തി​ന്‍റെ ഭൂ​പ​ട​ങ്ങ​ള്‍ മാ​റി. വ്യാ​പാ​രം വ​ള​ര്‍​ന്നു. സം​സ്കാ​ര​ങ്ങ​ള്‍ പ​ര​സ്പ​രം ക​ണ്ടു​മു​ട്ടി. അ​ങ്ങ​നെ, ഒ​രു ചെ​റി​യ സൂ​ചി ലോ​ക​ത്തി​ന്‍റെ ദി​ശ​ത​ന്നെ മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ചു. ച​രി​ത്രം ഇ​വി​ടം​കൊ​ണ്ട് അ​വ​സാ​നി​ക്കു​ന്നി​ല്ല. വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്രം ഇ​ന്ന് ന​മ്മെ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന ഒ​രു വ​ലി​യ ജീ​വി​ത​പാ​ഠ​മു​ണ്ട്.

വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്രം എ​ന്താ​ണ് ചെ​യ്യു​ന്ന​ത്? അ​തി​ലും പ്ര​ധാ​ന​മാ​യി എ​ന്താ​ണ് അ​തു ചെ​യ്യാ​ത്ത​ത്? വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്രം ഒ​രു ക​പ്പ​ലി​നോ​ട് ല​ക്ഷ്യ​സ്ഥാ​നം പ​റ​യു​ന്നി​ല്ല. അ​തു യാ​ത്ര തീ​രു​മാ​നി​ക്കു​ന്നി​ല്ല. ക​പ്പ​ല്‍ ഓ​ടി​ക്കു​ന്നി​ല്ല. അ​തു ചെ​യ്യു​ന്ന​ത് ഒ​രു കാ​ര്യം മാ​ത്രം. വ​ട​ക്ക് എ​വി​ടെ​യാ​ണെ​ന്നു കാ​ണി​ച്ചു​ത​രു​ന്നു. ബാ​ക്കി തീ​രു​മാ​നം യാ​ത്ര​ക്കാ​ര​ന്‍റേ​താ​ണ്. ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​വും അ​ങ്ങ​നെ​ത​ന്നെ​യാ​ണെ​ന്നു പ​റ​യാം.

ഓ​രോ ദി​വ​സ​വും നാം ​ഓ​രോ തീ​രു​മാ​ന​ങ്ങ​ളെ​ടു​ക്കു​ന്നു. എ​ന്തു പ​റ​യ​ണം, എ​ന്തു ചെ​യ്യ​ണം, ആ​രെ വി​ശ്വ​സി​ക്ക​ണം, എ​ന്തി​നെ പി​ന്തു​ട​ര​ണം, എ​ന്താ​ണ് ശ​രി, എ​ന്താ​ണ് തെ​റ്റ് എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ നി​ര​വ​ധി തീ​രു​മാ​ന​ങ്ങ​ള്‍. ഈ ​തീ​രു​മാ​ന​ങ്ങ​ള്‍​ക്കി​ട​യി​ല്‍ ന​മു​ക്ക് വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്രം​പോ​ലെ ഒ​രു ദി​ക്കു​സൂ​ചി വേ​ണം. ന​മു​ക്കു​ള്ള ആ ​ദി​ക്കു​സൂ​ചി​യാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സാ​ക്ഷി.

മ​ന​സാ​ക്ഷി ന​മു​ക്ക് ശ​രി​യാ​യ ദി​ശ കാ​ണി​ച്ചു​ത​രു​ന്നു. അ​തു പി​ന്തു​ട​ര​ണ​മോ വേ​ണ്ട​യോ എ​ന്നു നാം ​തീ​രു​മാ​നി​ക്കു​ന്നു. ദൈ​വം മ​നു​ഷ്യ​നു ന​ല്‍​കി​യി​രി​ക്കു​ന്ന ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ അ​നു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നാ​ണ് ഈ ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യം.

എ​ന്നാ​ല്‍, ഒ​രു വ​ട​ക്കു​നോ​ക്കി​യ​ന്ത്രം ശ​രി​യാ​യി പ്ര​വ​ര്‍​ത്തി​ക്ക​ണ​മെ​ങ്കി​ല്‍ അ​തി​ന്‍റെ സ​മീ​പ​ത്ത് ശ​ക്ത​മാ​യ കാ​ന്തം ഉ​ണ്ടാ​ക​രു​ത്. കാ​ര​ണം, കാ​ന്തം അ​ടു​ത്തു​വ​ന്നാ​ല്‍ സൂ​ചി തെ​റ്റാ​യ ദി​ശ​യി​ലേ​ക്കു തി​രി​യാ​ന്‍ തു​ട​ങ്ങും. ദി​ക്കു​സൂ​ചി​ക്ക് ത​ക​രാ​റൊ​ന്നും സം​ഭ​വി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ല. പ​ക്ഷേ, അ​തി​ന്‍റെ ദി​ശ മാ​റി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും ഇ​തു​ത​ന്നെ​യാ​ണു സം​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​ത്. അ​ഹ​ങ്കാ​രം ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സാ​ക്ഷി​യെ വ​ഴി​തെ​റ്റി​ക്കാം. അ​ത്യാ​ഗ്ര​ഹം ന​മ്മു​ടെ തീ​രു​മാ​ന​ങ്ങ​ളെ സ്വാ​ധീ​നി​ക്കാം. ക്രോ​ധം വി​വേ​ക​ത്തെ മ​റ​യ്ക്കാം. അ​സൂ​യ ന​മ്മു​ടെ കാ​ഴ്ച​യ്ക്ക് മ​ങ്ങ​ലേ​ല്പി​ക്കാം. ഭ​യം ശ​രി​യെ​ന്ന് അ​റി​യാ​വു​ന്ന കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ല്‍​നി​ന്നു ന​മ്മെ പി​ന്തി​രി​പ്പി​ക്കാം.

ത​ന്മൂ​ല​മാ​ണ്, നാം ​ഇ​ട​യ്ക്കി​ടെ ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സാ​ക്ഷി​യെ ശ​രി​യാ​യ ദി​ശ​യി​ലേ​ക്ക് തി​രി​ക്കേ​ണ്ട​ത്. പ്രാ​ര്‍​ഥ​ന​യും ധ്യാ​ന​വും ദൈ​വ​വ​ച​ന​വു​മൊ​ക്കെ അ​തി​നു സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്നു. ഇ​വ​യൊ​ക്കെ​പ്പോ​ലെ ഏ​റ്റ​വും പ്ര​യോ​ജ​ന​പ്ര​ദ​മാ​യ ഒ​രു കാ​ര്യ​മാ​ണ് ആ​ത്മ​പ​രി​ശോ​ധ​ന. ഉ​പ​നി​ഷ​ത്തു​ക​ളി​ലെ ഋ​ഷി​മാ​ര്‍ മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ യാ​ത്ര പു​റം​ലോ​ക​ത്തി​ലേ​ക്ക​ല്ല, അ​ക​ത്തേ​ക്കാ​ണെ​ന്നു പ​ഠി​പ്പി​ച്ചു.

ക​ഠോ​പ​നി​ഷ​ത്ത് പ​റ​യു​ന്നു, “സ്ര​ഷ്‌​ടാ​വ് മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ഇ​ന്ദ്രി​യ​ങ്ങ​ളെ പു​റം​ലോ​ക​ത്തി​ലേ​ക്കാ​ണ് തി​രി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​ക്ഷ​യ​ജീ​വി​തം അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ന്ന ജ്ഞാ​നി​ക​ള്‍ അ​ക​ത്തേ​ക്കു തി​രി​ഞ്ഞ് ആ​ത്മ​സ​ത്യ​ത്തെ ക​ണ്ടെ​ത്തു​ന്നു” (2:1). മ​ന​സി​നെ ശു​ദ്ധീ​ക​രി​ക്കാ​തെ സ​ത്യം ക​ണ്ടെ​ത്താ​നാ​വി​ല്ലെ​ന്ന് അ​വ​ര്‍ വി​ശ്വ​സി​ച്ചു.

ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ സ​ന്ദേ​ശ​വും ഇ​തേ ആ​ത്മീ​യ​യാ​ത്ര​യി​ലേ​ക്കാ​ണു ക്ഷ​ണി​ക്കു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ല്‍, യേ​ശു ആ ​യാ​ത്ര​യു​ടെ ല​ക്ഷ്യം കൂ​ടു​ത​ല്‍ വ്യ​ക്ത​മാ​യി വെ​ളി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ യ​ഥാ​ര്‍​ഥ സ​മ്പ​ത്ത് പു​റം​ലോ​ക​ത്തി​ലെ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളി​ല​ല്ല, പ്ര​ത്യു​ത ദൈ​വ​വു​മാ​യു​ള്ള ജീ​വ​നു​ള്ള ബ​ന്ധ​ത്തി​ലാ​ണെ​ന്ന് അ​വി​ട​ന്ന് ന​മ്മെ പ​ഠി​പ്പി​ച്ചു. അ​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ്, മ​ല​മു​ക​ളി​ലെ പ്ര​സം​ഗം ആ​രം​ഭി​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞ​ത്,

“ആ​ത്മാ​വി​ല്‍ ദ​രി​ദ്ര​രാ​യ​വ​ര്‍ ഭാ​ഗ്യ​വാ​ന്മാ​ര്‍, സ്വ​ര്‍​ഗ​രാ​ജ്യം അ​വ​രു​ടേ​താ​കു​ന്നു” (മ​ത്താ​യി 5:3). സ്വ​ന്തം പ​രി​മി​തി​ക​ള്‍ തി​രി​ച്ച​റി​ഞ്ഞ് ദൈ​വ​ത്തെ ആ​ശ്ര​യി​ക്കു​ന്ന​വ​രാ​ണ് യ​ഥാ​ര്‍​ഥ​ത്തി​ല്‍ ഭാ​ഗ്യ​വാ​ന്മാ​ര്‍ എ​ന്ന​താ​ണ് ആ ​വ​ച​ന​ത്തി​ന്‍റെ കാ​ത​ല്‍.

മ​റ്റൊ​ര​വ​സ​ര​ത്തി​ല്‍ യേ​ശു ന​മ്മെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​ടി​സ്ഥാ​ന ചോ​ദ്യ​ത്തി​ലേ​ക്കു ന​യി​ക്കു​ന്നു. “ഒ​രു​വ​ന്‍ ലോ​കം മു​ഴു​വ​ന്‍ നേ​ടി​യാ​ലും ത​ന്‍റെ ആ​ത്മാ​വി​നെ ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടു​ത്തി​യാ​ല്‍ അ​തു​കൊ​ണ്ട് എ​ന്തു പ്ര​യോ​ജ​നം.” (മ​ര്‍​ക്കോ​സ് 8:36). ഇ​ന്ന​ത്തെ ലോ​ക​ത്ത് നാം ​അ​റി​വും സ​മ്പ​ത്തും സ്ഥാ​ന​മാ​ന​ങ്ങ​ളും സാ​ങ്കേ​തി​ക​വി​ദ്യ​യും പി​ന്തു​ട​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ല്‍, സ്വ​ന്തം ആ​ത്മാ​വി​നെ ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടു​ത്തി ലോ​കം മു​ഴു​വ​ന്‍ നേ​ടി​യാ​ലും അ​തു വ​ലി​യ പ​രാ​ജ​യ​മാ​ണെ​ന്ന് യേ​ശു ഓ​ര്‍​മി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. പു​റം​ലോ​കം കീ​ഴ​ട​ക്കു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാ​ള്‍ സ്വ​ന്തം ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ ദൈ​വ​ത്തി​ലേ​ക്കു തി​രി​ക്കു​ക എ​ന്ന​തി​ലാ​ണ് യ​ഥാ​ര്‍​ഥ വി​ജ​യം അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്.

മ​ഹാ​ത്മാ​ഗാ​ന്ധി ഒ​രി​ക്ക​ല്‍ പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ട്, “നീ​തി​ന്യാ​യ കോ​ട​തി​ക​ളെ​ക്കാ​ള്‍ ഉ​യ​ര്‍​ന്ന ഒ​രു കോ​ട​തി​യു​ണ്ട്. അ​തു മ​ന​സാ​ക്ഷി​യു​ടെ കോ​ട​തി​യാ​ണ്.” എ​ത്ര ആ​ഴ​മു​ള്ള ചി​ന്ത! നി​യ​മ​ങ്ങ​ള്‍ ന​മ്മു​ടെ പ്ര​വ​ര്‍​ത്ത​ന​ങ്ങ​ളെ നി​യ​ന്ത്രി​ച്ചേ​ക്കാം. എ​ന്നാ​ല്‍ മ​ന​സാ​ക്ഷി​യാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ വ്യ​ക്തി​ത്വ​ത്തെ രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​ത്.

ഉ​പ​നി​ഷ​ത്തു​ക​ള്‍ ന​മ്മെ അ​ക​ത്തേ​ക്കു നോ​ക്കാ​ന്‍ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. യേ​ശു ആ​ത്മീ​യ​യാ​ത്ര​യു​ടെ ല​ക്ഷ്യം വെ​ളി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. ആ ​ല​ക്ഷ്യ​മാ​ക​ട്ടെ ദൈ​വ​വു​മാ​യി സ​ജീ​വ​ബ​ന്ധം സ്ഥാ​പി​ച്ച് അ​വി​ട​ന്ന് പ​റ​യു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ജീ​വി​ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ്.

അ​തു സാ​ധി​ക്കാ​ന്‍​വേ​ണ്ടി​യാ​ണ് മ​ന​സാ​ക്ഷി എ​ന്ന ദി​ക്കു​സൂ​ചി​യെ ദൈ​വം ഓ​രോ ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ലും സ്ഥാ​പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്..​ആ ദി​ക്കു​സൂ​ചി തെ​റ്റാ​യ ദി​ശ​യി​ലേ​ക്കു തി​രി​യാ​തി​രി​ക്കാ​ന്‍ അ​തി​നു സ​മീ​പ​ത്ത് ലൗ​കി​ക​മോ​ഹ​ങ്ങ​ളു​ടെ കാ​ന്ത​ശ​ക്തി ഒ​രി​ക്ക​ലും നാം ​കൊ​ണ്ടു​വ​ര​രു​ത്.

ഒ​രു ചെ​റി​യ സൂ​ചി ലോ​ക​ത്തി​ന്‍റെ ച​രി​ത്രം മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ചു. ന​മ്മു​ടെ ഉ​ള്ളി​ലു​ള്ള ദി​ക്കു​സൂ​ചി​യാ​യ മ​ന​സാ​ക്ഷി​ക്കു ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​വും ശ​രി​യാ​യി മാ​റ്റി​മ​റി​ക്കാ​ന്‍ ക​ഴി​യും. കാ​ര​ണം, അ​ത് എ​പ്പോ​ഴും സ​ത്യ​ത്തി​ലേ​ക്കും ന​ന്മ​യി​ലേ​ക്കും ദൈ​വ​ത്തി​ലേ​ക്കും ചൂ​ണ്ടി​ക്കാ​ണി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടാ​ണി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്. ആ ​ദി​ക്കു​സൂ​ചി​യു​ടെ പാ​ത ന​മു​ക്ക് എ​പ്പോ​ഴും പി​ന്തു​ട​രാം.

ന​മ്മ​ള്‍ യ​ഥാ​ര്‍​ഥ​ത്തി​ല്‍ എ​ത്ര​ത്തോ​ളം കാ​ണു​ന്നു​ണ്ട്? നാ​ലു നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ള്‍​ക്കു മു​ന്‍​പ് ആ​രെ​ങ്കി​ലും ഈ ​ചോ​ദ്യം ചോ​ദി​ച്ചി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ല്‍ മി​ക്ക​വ​രും ഒ​രേ ഉ​ത്ത​ര​മാ​യി​രി​ക്കും ന​ല്‍​കു​മാ​രു​ന്ന​ത്. ''ക​ണ്ണു​ക​ള്‍​ക്ക് കാ​ണാ​ന്‍ ക​ഴി​യു​ന്ന​താ​ണു ലോ​കം.'' എ​ന്നാ​ല്‍ ഇ​ന്ന് ന​മു​ക്ക​റി​യാം ആ ​ഉ​ത്ത​രം എ​ത്ര​മാ​ത്രം അ​പൂ​ര്‍​ണ​മാ​യി​രി​ക്കു​മെ​ന്ന്.

ഒ​രു സാ​ധാ​ര​ണ ജ​ലാ​ശ​യ​ത്തി​ല്‍ ന​ഗ്ന​നേ​ത്ര​ങ്ങ​ള്‍​ക്കു കാ​ണാ​നാ​കാ​ത്ത എ​ത്ര​യോ ജീ​വി​ക​ളു​ണ്ട്. നാം ​ശ്വ​സി​ക്കു​ന്ന വാ​യു​വി​ലും ന​മ്മു​ടെ ശ​രീ​ര​ത്തി​ലും മ​ണ്ണി​ലും മ​ര​ങ്ങ​ളി​ലു​മെ​ല്ലാം ഒ​രു അ​ദൃ​ശ്യ​ലോ​കം നി​റ​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു.

എ​ന്നാ​ൽ ആ​യി​ര​ക്ക​ണ​ക്കി​നു വ​ര്‍​ഷ​ങ്ങ​ളോ​ളം മ​നു​ഷ്യ​ന് അ​തേ​ക്കു​റി​ച്ച് ഒ​രു ധാ​ര​ണ​യും ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. ആ ​അ​ദൃ​ശ്യ​ലോ​ക​ത്തി​ന്‍റെ വാ​തി​ല്‍ മ​നു​ഷ്യ​ര്‍​ക്കു തു​റ​ന്നു കൊ​ടു​ത്ത​ത് ഒ​രു സ​ര്‍​വ​ക​ലാ​ശാ​ല​യോ പ്ര​ഫ​സ​റോ ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​നോ ആ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, ഒ​രു സാ​ധാ​ര​ണ ക​ച്ച​വ​ട​ക്കാ​ര​നാ​യി​രു​ന്നു. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ പേ​ര് ആ​ന്‍റ​ണി വാ​ന്‍ ലീ​വ​ന്‍ ഹോ.

1632​ല്‍ നെ​ത​ര്‍​ല​ന്‍​ഡ്‌​സി​ലെ ഡെ​ല്‍​ഫ്റ്റ് ന​ഗ​ര​ത്തി​ല്‍ ജ​നി​ച്ച അ​ദ്ദേ​ഹം ഒ​രു വ​സ്ത്ര​വ്യാ​പാ​രി​യാ​യി​ട്ടാ​ണ് ജീ​വി​തം ആ​രം​ഭി​ച്ച​ത്. അ​ക്കാ​ല​ത്ത് തു​ണി​യു​ടെ ഗു​ണ​മേ​ന്മ തി​രി​ച്ച​റി​യാ​ന്‍ ചെ​റി​യ ഭൂ​ത​ക്ക​ണ്ണാ​ടി​ക​ള്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം ഉ​പ​യോ​ഗി​ക്കാ​ന്‍ തു​ട​ങ്ങി. എ​ന്നാ​ൽ, മ​റ്റു​ള്ള​വ​യി​ല്‍​നി​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ വ്യ​ത്യ​സ്ത​നാ​ക്കി​യ ഒ​രു കാ​ര്യ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രി​ക്ക​ലും അ​വ​സാ​നി​ക്കാ​ത്ത ജി​ജ്ഞാ​സ!

മ​റ്റു​ള്ള​വ​ര്‍ ഭൂ​ത​ക്ക​ണ്ണാ​ടി ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ ലീ​വ​ന്‍ ഹോ ​അ​ത് എ​ങ്ങ​നെ കൂ​ടു​ത​ല്‍ മെ​ച്ച​മാ​ക്കാ​മെ​ന്നു ചി​ന്തി​ച്ചു. ചെ​റി​യ ഗ്ലാ​സ്‌​ക​ഷ​ണ​ങ്ങ​ള്‍ മ​ണി​ക്കൂ​റു​ക​ളോ​ളം ഉ​ര​ച്ചും മി​നു​ക്കി​യും അ​ദ്ദേ​ഹം സ്വ​ന്ത​മാ​യി ലെ​ന്‍​സു​ക​ള്‍ നി​ര്‍​മി​ക്കാ​ന്‍ തു​ട​ങ്ങി. ഒ​രു ലെ​ന്‍​സ് പൂ​ര്‍​ത്തി​യാ​ക്കാ​ന്‍ ചി​ല​പ്പോ​ള്‍ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ള്‍ വേ​ണ്ടി​വ​രു​മാ​യി​രു​ന്നു. ജീ​വി​ത​കാ​ല​ത്തു നൂ​റു​ക​ണ​ക്കി​ന് ലെ​ന്‍​സു​ക​ളാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം നി​ര്‍​മി​ച്ച​ത്.

വ​ലി​പ്പ​ത്തി​ല്‍ ചെ​റു​താ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി​ക​ള്‍ അ​ക്കാ​ല​ത്തെ വ​ലി​യ സു​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി​ക​ളെ​ക്കാ​ള്‍ കൂ​ടു​ത​ല്‍ ശ​ക്തി​യു​ള്ള​വ​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​ദ്ദേ​ഹം ക​ണ്ട​തെ​ല്ലാം പ​രി​ശോ​ധി​ച്ചു. ഇ​ല​ക​ൾ, പ്രാ​ണി​ക​ള്‍, ര​ക്തം, മു​ടി, മ​ഴ​വെ​ള്ളം, ചെ​ളി​വെ​ള്ളം അ​ങ്ങ​നെ പ​ല​തും.

ഒ​രു​ദി​വ​സം ഒ​രു കു​ള​ത്തി​ലെ ഒ​രു തു​ള്ളി വെ​ള്ളം ത​ന്‍റെ മൈ​ക്രോ​സ്‌​കോ​പ്പി​ല്‍ വ​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം മ​റ​ക്കാ​നാ​വാ​ത്ത ഒ​രു കാ​ഴ്ച ക​ണ്ടു. ന​ഗ്ന​നേ​ത്ര​ങ്ങ​ള്‍​ക്ക് തീ​ര്‍​ത്തും തെ​ളി​ഞ്ഞ​താ​യി തോ​ന്നി​യ ആ ​വെ​ള്ള​ത്തു​ള്ളി​യി​ല്‍ എ​ണ്ണ​മ​റ്റ ചെ​റി​യ ജീ​വി​ക​ള്‍ നീ​ന്തി​ക്ക​ളി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​ദ്ദേ​ഹം അ​വ​യെ ചെ​റി​യ ജീ​വി​ക​ള്‍ എ​ന്നു വി​ളി​ച്ചു. മ​നു​ഷ്യ​ച​രി​ത്ര​ത്തി​ല്‍ ആ​ദ്യ​മാ​യി അ​ദൃ​ശ്യ​ജീ​വി​ക​ളു​ടെ ലോ​കം അ​ന്നു വെ​ളി​പ്പെ​ട്ടു.

അ​ക്കാ​ല​ത്ത് പ്ര​മു​ഖ പ​ണ്ഡി​ത​ര്‍ പ​ല​രും അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ക​ണ്ടെ​ത്ത​ല്‍ ആ​ദ്യം വി​ശ്വ​സി​ച്ചി​ല്ല. മ​നു​ഷ്യ​നേ​ത്ര​ങ്ങ​ള്‍​ക്കു കാ​ണാ​ന്‍ ക​ഴി​യാ​ത്ത ജീ​വി​ക​ള്‍ എ​ങ്ങ​നെ ഉ​ണ്ടാ​കും എ​ന്ന​വ​ര്‍ ചോ​ദി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ, പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ങ്ങ​ള്‍ ആ​വ​ര്‍​ത്തി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ ലീ​വ​ന്‍ ഹോ​ക്കി​ന്‍റെ ക​ണ്ടു​പി​ടി​ത്തം അ​വ​ര്‍​ക്കു ശ​രി​വ​യ്‌​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്നു.

അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ഗ​വേ​ഷ​ണ​ഫ​ല​ങ്ങ​ളാ​ണ് പി​ന്നീ​ട് സൂ​ക്ഷ്മ​ജീ​വ​ശാ​സ്ത്ര​ത്തി​ന്‍റെ അ​ടി​ത്ത​റ​യാ​യ​ത്. അ​വ​യി​ന്മേ​ല്‍ പ​ണി​തു​യ​ര്‍​ത്തി​യാ​ണ് ലൂ​യി പാ​സ്റ്റ​ർ, റോ​ബ​ര്‍​ട്ട് കോ​ച്ച് തു​ട​ങ്ങി​യ ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​ർ രോ​ഗാ​ണു സി​ദ്ധാ​ന്തം വി​ക​സി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ത്ത​ത്.

ആ​ധു​നി​ക ചി​കി​ത്സാ​ശാ​സ്ത്രം, വാ​ക്‌​സി​നു​ക​ൾ , ശ​സ്ത്ര​ക്രി​യ​യി​ലെ അ​ണു​വി​മു​ക്ത രീ​തി​ക​ള്‍ എ​ന്നി​വ​യെ​ല്ലാം ഈ ​ക​ണ്ടു​പി​ടി​ത്ത​ത്തി​ന്‍റെ ദീ​ര്‍​ഘ​കാ​ല ഫ​ല​ങ്ങ​ളാ​ണ്. ലോ​ക​മെ​മ്പാ​ടു​മു​ള്ള കോ​ടി​ക്ക​ണ​ക്കി​നു ജീ​വ​നു​ക​ള്‍ ര​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടാ​ന്‍ ഈ ​ക​ണ്ടെ​ത്ത​ല്‍ വ​ഴി​യൊ​രു​ക്കി.

ഒ​രു സാ​ധാ​ര​ണ വ​സ്ത്ര​വ്യാ​പാ​രി​യു​ടെ ജി​ജ്ഞാ​സ ലോ​ക​ത്തി​ന്‍റെ ച​രി​ത്രം മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ, സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി​യു​ടെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ പാ​ഠം ശാ​സ്ത്ര​ത്തി​നു​മ​പ്പു​റ​ത്താ​ണ്. സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി ഒ​രു പു​തി​യ ലോ​കം സൃ​ഷ്ടി​ച്ചി​ല്ല. അ​ത് എ​ന്നും ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രു ലോ​ക​ത്തെ മ​നു​ഷ്യ​നു കാ​ണി​ച്ചു കൊ​ടു​ക്കു​ക​യാ​ണു ചെ​യ്ത​ത്. ഈ ​സ​ത്യം ആ​ത്മീ​യ ജീ​വി​ത​ത്തി​നും ബാ​ധ​ക​മാ​ണ്.

സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി ക​ണ്ടു​പി​ടി​ക്കു​ന്ന​തി​നും ദൂ​ര​ദ​ര്‍​ശി​നി പ്ര​പ​ഞ്ച​ത്തി​ലെ വി​സ്മ​യ​ങ്ങ​ള്‍ അ​നാ​വ​ര​ണം ചെ​യ്യു​ന്ന​തി​നും നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ള്‍​ക്ക​പ്പു​റം ഭാ​ര​ത​ത്തി​ലെ ഋ​ഷി​മാ​ര്‍ മ​റ്റൊ​രു അ​ദൃ​ശ്യ​ലോ​ക​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് ചി​ന്തി​ച്ചി​രു​ന്നു.

ധ്യാ​ന​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും ആ​ത്മീ​യാ​ന്വേ​ഷ​ണ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും അ​വ​ര്‍ തി​രി​ച്ച​റി​ഞ്ഞ​ത് ഇ​ന്ദ്രി​യ​ങ്ങ​ള്‍​ക്ക് കാ​ണാ​ന്‍ ക​ഴി​യു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാ​ള്‍ വി​ശാ​ല​മാ​ണു യാ​ഥാ​ര്‍​ഥ്യം എ​ന്നാ​ണ്. ശാ​സ്ത്രം ബാ​ഹ്യ​പ്ര​പ​ഞ്ച​ത്തെ അ​ന്വേ​ഷി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ അ​വ​ര്‍ മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ആ​ന്ത​രി​ക പ്ര​പ​ഞ്ച​ത്തെ അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു.

ര​ണ്ടു​വ​ഴി​ക​ളും വ്യ​ത്യ​സ്ത​മാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും അ​വ ന​മ്മെ ഒ​രേ സ​ത്യ​ത്തി​ലേ​ക്കാ​ണ് ന​യി​ക്കു​ന്ന​ത്. അ​താ​യ​ത്, കാ​ണു​ന്ന​തി​ലും വ​ലു​താ​ണ് യാ​ഥാ​ര്‍​ഥ്യം എ​ന്ന്. ബൈ​ബി​ളി​ലെ തി​രു​വ​ച​ന​ങ്ങ​ള്‍ ഈ ​തി​രി​ച്ച​റി​വി​നു കൂ​ടു​ത​ല്‍ ആ​ഴം ന​ല്‍​കു​ന്നു. വി​ശു​ദ്ധ പൗ​ലോ​സ് പ​റ​യു​ന്നു, 'നാം ​ന​ട​ക്കു​ന്ന​ത് വി​ശ്വാ​സ​ത്താ​ലാ​ണ്, കാ​ഴ്ച​യാ​ല​ല്ല'( 2 കോ​റി​ന്തോ​സ് 5:7). ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു പ​ഠി​പ്പി​ച്ച​ത് 'ഹൃ​ദ​യ​ശു​ദ്ധി​യു​ള്ള​വ​ര്‍ ദൈ​വ​ത്തെ കാ​ണും' (മ​ത്താ​യി 5:8) എ​ന്നാ​ണ്.

സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി ന​മ്മു​ടെ ക​ണ്ണു​ക​ളു​ടെ കാ​ഴ്ച വ​ലു​താ​ക്കു​ന്നു. വി​ശ്വാ​സ​മാ​ക​ട്ടെ ന​മ്മു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ന്‍റെ കാ​ഴ്ച ആ​ഴ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി ക​ണ്ണു​ക​ള്‍​ക്ക് കാ​ണാ​നാ​വാ​ത്ത സൂ​ക്ഷ്മ​ജീ​വി​ക​ളെ വെ​ളി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു.

വി​ശ്വാ​സ​മാ​ക​ട്ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ സാ​ധാ​ര​ണ സം​ഭ​വ​ങ്ങ​ളി​ല്‍ ദൈ​വ സാ​ന്നി​ധ്യം തി​രി​ച്ച​റി​യാ​ന്‍ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്നു. വി​ശ്വാ​സ​മി​ല്ലാ​ത്ത ജീ​വി​തം യാ​ദൃ​ച്ഛി​ക സം​ഭ​വ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒ​രു പ​ര​മ്പ​ര മാ​ത്ര​മാ​ണ്. വി​ശ്വാ​സ​ത്തോ​ടെ നോ​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ അ​വ​യി​ല്‍ ദൈ​വ​പ​രി​പാ​ല​ന​യു​ടെ ക​ര​ങ്ങ​ള്‍ കാ​ണാ​നാ​കു​ന്നു.

വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്‍റെ അ​ഭാ​വ​ത്തി​ല്‍ ദുഃ​ഖം അ​ര്‍​ഥ​മി​ല്ലാ​ത്ത വേ​ദ​ന​യാ​യി അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ടാം. വി​ശ്വാ​സ​ത്തോ​ടെ നോ​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ അ​തു മ​നു​ഷ്യ​രെ പ​ക്വ​മ​തി​ക​ളും ക​രു​ണാ​സ​മ്പ​ന്ന​രു​മാ​ക്കു​ന്ന ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ശി​ല്പ​ശാ​ല​യാ​യി മാ​റും. വി​ശ്വാ​സ​മി​ല്ലാ​ത്ത​വ​ര്‍​ക്കു മ​ര​ണം ജീ​വി​ത​ത്തി​നു പൂ​ര്‍​ണ​വി​രാ​മ​മി​ടു​ന്നു.

വി​ശ്വാ​സ​മു​ള്ള​വ​ര്‍​ക്കു മ​ര​ണം നി​ത്യ​ജീ​വ​നി​ലേ​ക്കു​ള്ള ക​വാ​ട​മാ​യി മാ​റു​ന്നു. ഫ്ര​ഞ്ച് എ​ഴു​ത്തു​കാ​ര​നാ​യ ആ​ന്ത്വാ​ൻ ദെ ​സെ​യി​ന്‍റ് എ​ക്‌​സ്യു​പെ​റി ത​ന്‍റെ പ്ര​ശ​സ്ത കൃ​തി​യാ​യ ലി​റ്റി​ല്‍ പ്രി​ന്‍​സി​ല്‍ എ​ഴു​തി, 'ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും പ്ര​ധാ​ന​പ്പെ​ട്ട കാ​ര്യ​ങ്ങ​ള്‍ ക​ണ്ണു​കൊ​ണ്ട് കാ​ണാ​നാ​വി​ല്ല.'

സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി​യു​ടെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ സം​ഭാ​വ​ന അ​തു പു​തി​യ ജീ​വി​ക​ളെ ക​ണ്ടെ​ത്തി എ​ന്ന​ത​ല്ല. ഇ​നി​യും ഒ​ട്ടേ​റെ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ള്‍ കാ​ണാ​നും അ​റി​യാ​നും ഉ​ണ്ടെ​ന്ന​താ​ണ്. എ​ല്ലാം ക​ണ്ടു​വെ​ന്നും മ​ന​സി​ലാ​ക്കി​യെ​ന്നു​മാ​ണ് ഒ​രു​കാ​ല​ത്ത് മ​നു​ഷ്യ​ന്‍ ക​രു​തി​യി​രു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ൽ, ഒ​രു ചെ​റി​യ ലെ​ന്‍​സ് അ​വ​ന്‍റെ മു​മ്പി​ല്‍ ഒ​രു വ​ലി​യ പ്ര​പ​ഞ്ചം തു​റ​ന്നു​കൊ​ടു​ത്തു. വി​ശ്വാ​സ​മെ​ന്ന ലെ​ന്‍​സി​ല്‍​കൂ​ടി നോ​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ സം​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​തും ഇ​തു​പോ​ലെ​ത​ന്നെ​യാ​ണ്.

സൂ​ക്ഷ്മ​ദ​ര്‍​ശി​നി ന​മ്മു​ടെ ക​ണ്ണു​ക​ളു​ടെ കാ​ഴ്ച വി​ക​സി​പ്പി​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ വി​ശ്വാ​സം ന​മ്മു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ന്‍റെ ദ​ര്‍​ശ​നം ആ​ഴ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ പൂ​ര്‍​ണ​സ​ത്യം മ​ന​സി​ലാ​ക്കാ​ന്‍ ശാ​സ്ത്ര​ത്തി​ന്‍റെ ലെ​ന്‍​സും വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്‍റെ ലെ​ന്‍​സും ഒ​രു​പോ​ലെ ന​മു​ക്ക് വേ​ണം. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് ക​ണ്ണു​ക​ള്‍​ക്ക​പ്പു​റം കാ​ഴ്ച കാ​ണാ​ന്‍ നാം ​പ​ഠി​ക്കു​ന്ന​ത്.

അ​മേ​രി​ക്ക​യു​ടെ വ​ട​ക്കു​കി​ഴ​ക്ക​ൻ തീ​ര​ത്തു​ള്ള ഒ​രു സം​സ്ഥാ​ന​മാ​ണ് മെ​യി​ൻ. മെ​യി​നി​ൽ​നി​ന്ന് ഏ​ക​ദേ​ശം 32 കി​ലോ​മീ​റ്റ​ർ അ​ക​ലെ​യാ​യി അ​റ്റ്‌​ലാ​ന്‍റി​ക് സ​മു​ദ്ര​ത്തി​ൽ സ്ഥി​തി​ചെ​യ്യു​ന്ന ഒ​രു ചെ​റി​യ ദ്വീ​പാ​ണ് മാ​റ്റി​നി​ക്കാ​സ് റോ​ക്ക്. കാ​റ്റും കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റും തി​ര​മാ​ല​ക​ളും നി​ര​ന്ത​രം ആ​ഞ്ഞ​ടി​ക്കു​ന്ന ഈ ​ദ്വീ​പ് നാ​വി​ക​ർ​ക്ക് എ​ന്നും ഭീ​ഷ​ണി​യാ​യി​രു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ലം അ​വി​ടെ ഒ​രു ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സ് സ്ഥാ​പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു. ക​പ്പ​ലു​ക​ൾ​ക്ക് ആ ​ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സ് ഏ​റെ പ്ര​യോ​ജ​നം ചെ​യ്തു.

1856ൽ ​ആ ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സി​ന്‍റെ ചു​മ​ത​ല വ​ഹി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത് സാ​മു​വ​ൽ ബ​ർ​ഗ​സ് എ​ന്നൊ​രാ​ളാ​യി​രു​ന്നു. ഭാ​ര്യ​യ്ക്കും മ​ക്ക​ൾ​ക്കു​മൊ​പ്പം അ​യാ​ൾ ആ ​ഒ​റ്റ​പ്പെ​ട്ട ദ്വീ​പി​ൽ താ​മ​സി​ച്ചു. അ​വ​രു​ടെ മൂ​ത്ത​മ​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു കൗ​മാ​ര​ക്കാ​രി​യാ​യ അ​ബ്ബി (1839- 1892). അ​ബ്ബി​യു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് പി​ന്നീ​ട് പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ൾ പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു. അ​വ​ളെ അ​നു​സ്മ​രി​ക്കു​ന്ന ഗാ​ന​ങ്ങ​ൾ ര​ചി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു. ടെ​ലി​വി​ഷ​ൻ പ​രി​പാ​ടി​ക​ളും ച​രി​ത്രാ​വ​ത​ര​ണ​ങ്ങ​ളും അ​വ​ളു​ടെ ക​ഥ ലോ​ക​ത്തി​നു പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടു​ത്തി. ആ ​ക​ഥ എ​ന്തി​യാ​രു​ന്നെ​ന്നോ?

1856ലെ ​ശൈ​ത്യ​കാ​ല​ത്ത് ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സി​നാ​വ​ശ്യ​മാ​യ എ​ണ്ണ​യും വീ​ട്ടു​സാ​മാ​ന​ങ്ങ​ളും വാ​ങ്ങാ​നാ​യി സാ​മു​വ​ൽ മെ​യി​നി​ലേ​ക്കു പോ​യി. ഏ​താ​നും ദി​വ​സ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക​കം മ​ട​ങ്ങി​വ​രാ​മെ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു പ്ര​തീ​ക്ഷ. എ​ന്നാ​ൽ പ്ര​തി​കൂ​ല കാ​ലാ​വ​സ്ഥ​മൂ​ലം ആ​ഴ്ച​ക​ളോ​ള​മാ​യി​ട്ടും ദ്വീ​പി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​യെ​ത്താ​ൻ സാ​മു​വ​ലി​നു ക​ഴി​ഞ്ഞി​ല്ല. കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റു​ക​ൾ ക​ട​ലി​നെ അ​ത്ര​മാ​ത്രം പ്ര​ക്ഷു​ബ്ധ​മാ​ക്കി​യി​രു​ന്നു.

ആ ​സ​മ​യം അ​ബ്ബി നേ​രി​ട്ട​തു വ​ലി​യൊ​രു വെ​ല്ലു​വി​ളി​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​മ്മ​യെ​യും ഇ​ള​യ സ​ഹോ​ദ​രി​മാ​രെ​യും നോ​ക്കു​ന്ന​തോ​ടൊ​പ്പം ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സി​ന്‍റെ മു​ഴു​വ​ൻ ചു​മ​ത​ല​യും അ​വ​ളു​ടെ ചു​മ​ലി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ഓ​രോ സാ​യാ​ഹ്ന​ത്തി​ലും അ​വ​ൾ ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സി​ലേ​ക്കു പോ​യി. അ​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ ക​ട​ൽ ഉ​ഗ്ര​രൂ​പം ധ​രി​ച്ച് കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റ് ആ​ഞ്ഞ​ടി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ദ്വീ​പ് പു​റം​ലോ​ക​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് ഒ​റ്റ​പ്പെ​ട്ടു​കി​ട​ക്കു​ന്ന അ​വ​സ്ഥ​യി​ലാ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും ആ​ത്മ​ധൈ​ര്യം കൈ​വി​ടാ​തെ അ​വ​ൾ ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സി​ന്‍റെ മു​ക​ളി​ൽ ക​യ​റി വി​ള​ക്കി​ന്‍റെ തി​രി​ക​ൾ ശ​രി​യാ​ക്കി എ​ണ്ണ​നി​റ​ച്ചു വി​ള​ക്ക് അ​ണ​യാ​തെ സൂ​ക്ഷി​ച്ചു.

ഒ​ന്നോ ര​ണ്ടോ രാ​ത്രി മാ​ത്ര​മ​ല്ല, ഒ​രു മാ​സം മു​ഴു​വ​ൻ അ​വ​ൾ അ​ങ്ങ​നെ ചെ​യ്തു. ക​ട​ലി​ൽ യാ​ത്ര​ചെ​യ്യു​ന്ന​വ​രു​ടെ ജീ​വ​ൻ ഈ ​വെ​ളി​ച്ച​ത്തെ​ക്കൂ​ടി ആ​ശ്ര​യി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു എ​ന്ന് അ​വ​ൾ​ക്ക​റി​യാ​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​വ​ളെ കാ​ണാ​ൻ അ​ന്നു പ​ത്ര​പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ക​രാ​രും ചെ​ന്നി​ല്ല. അ​വ​ളെ അ​ഭി​ന​ന്ദി​ക്കാ​ൻ ജ​ന​പ്ര​വാ​ഹ​മു​ണ്ടാ​യി​ല്ല. പു​ര​സ്കാ​ര​ങ്ങ​ളൊ​ന്നും അ​വ​ളെ കാ​ത്തി​രു​ന്നി​ല്ല. എ​ങ്കി​ലും അ​വ​ൾ ചെ​യ്യേ​ണ്ട ജോ​ലി വി​ശ്വ​സ്ത​ത​യോ​ടെ ചെ​യ്തു. അ​ത്ര​മാ​ത്രം.

വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​ശേ​ഷം അ​വ​ളു​ടെ ക​ഥ മെ​യി​നി​ലും പ​രി​സ​ര സം​സ്ഥാ​ന​ങ്ങ​ളി​ലും പ്ര​ശ​സ്ത​മാ​യി. അ​തി​നു കാ​ര​ണം അ​വ​ൾ ചെ​യ്ത പ്ര​വൃ​ത്തി​യു​ടെ വ​ലി​പ്പ​മോ മ​ഹ​ത്വ​മോ ആ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത ആ ​പ്ര​വൃ​ത്തി​യി​ലു​ള്ള വി​ശ്വ​സ്ത​ത​യാ​യി​രു​ന്നു.

മ​ദ​ർ തെ​രേ​സ ഒ​രി​ക്ക​ൽ പ​റ​ഞ്ഞു: ""എ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കും വ​ലി​യ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ചെ​യ്യാ​ൻ ക​ഴി​യി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ ചെ​റി​യ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ വ​ലി​യ സ്നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ ചെ​യ്യാ​ൻ സാ​ധി​ക്കും.'' അ​ബ്ബി ഈ ​സ​ത്യം ത​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലൂ​ടെ തെ​ളി​യി​ച്ചു. അ​വ​ൾ ഒ​രു സൈ​ന്യ​ത്തെ ന​യി​ച്ചി​ല്ല. രാ​ജ്യ​ത്തി​ന്‍റെ ഭ​ര​ണാ​ധി​കാ​രി​യാ​യി​ല്ല. ശാ​സ്ത്രീ​യ ക​ണ്ടു​പി​ടി​ത്ത​ങ്ങ​ൾ ന​ട​ത്തി പ്ര​ശ​സ്ത​യു​മാ​യി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ, അ​വ​ൾ ഒ​രു വെ​ളി​ച്ചം അ​ണ​യാ​തെ കാ​ത്തു. അ​താ​യി​രു​ന്നു അ​വ​ളു​ടെ മ​ഹ​ത്വം.

വി​ശു​ദ്ധ ലൂ​ക്കാ​യു​ടെ സു​വി​ശേ​ഷ​ത്തി​ൽ യേ​ശു പ​റ​യു​ന്നു: ""ഏ​റ്റ​വും ചെ​റി​യ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ൽ വി​ശ്വ​സ്ത​നാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​വ​ൻ വ​ലി​യ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ലും വി​ശ്വ​സ്ത​നാ​യി​രി​ക്കും'' (16:10). ലോ​കം പ​ല​പ്പോ​ഴും വ​ലി​യ നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളാ​ണ് ആ​ഘോ​ഷി​ക്കു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ൽ ദൈ​വം കാ​ണു​ന്ന​ത് ദൈ​നം​ദി​ന​ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ വി​ശ്വ​സ്ത​ത​യാ​ണ്.

ന​മ്മു​ടെ ചു​റ്റും അ​ബ്ബി​യെ​പ്പോ​ലെ​യു​ള്ള ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സ് കാ​വ​ൽ​ക്കാ​രു​ണ്ട്. മ​ക്ക​ൾ​ക്കാ​യി നി​ത്യ​വും ത്യാ​ഗ​മ​നു​ഷ്ഠി​ക്കു​ന്ന മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ൾ, വി​ദ്യാ​ർ​ഥി​ക​ളു​ടെ ഭാ​വി രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന ന​ല്ല​വ​രാ​യ അ​ധ്യാ​പ​ക​ർ, രോ​ഗി​ക​ളെ പ​രി​ച​രി​ക്കു​ന്ന ന​ഴ്സു​മാ​ർ, സ​മൂ​ഹ​ത്തി​ൽ നി​സ്വാ​ർ​ഥ​സേ​വ​ന​മ​നു​ഷ്ഠി​ക്കു​ന്ന സ​ന്ന​ദ്ധ​സേ​വ​ക​ർ, കു​ടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​വേ​ണ്ടി അ​നു​ദി​നം പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ന്ന മു​ത്ത​ശ​ന്മാ​രും മു​ത്ത​ശി​മാ​രും.. ഇ​ങ്ങ​നെ എ​ത്ര​യോ​പേ​ർ ന​മ്മു​ടെ ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സ് കാ​വ​ൽ​ക്കാ​രാ​യി പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ക്കു​ന്നു! ലോ​കം നി​ല​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​തു​ത​ന്നെ ഇ​ങ്ങ​നെ​യു​ള്ള​വ​രു​ടെ വി​ശ്വ​സ്ത​ത​യി​ലാ​ണ്.

വി​ൻ​സ്റ്റ​ണ്‍ ച​ർ​ച്ചി​ൽ ഒ​രി​ക്ക​ൽ പ​റ​ഞ്ഞു: ""മ​ഹ​ത്വ​ത്തി​ന്‍റെ വി​ല ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്വ​മാ​ണ്.'' ചെ​റു​പ്രാ​യ​ത്തി​ൽ​ത​ന്നെ ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്വം ഏ​റ്റെ​ടു​ത്ത​വ​ളാ​യി​രു​ന്നു അ​ബ്ബി. ത​ങ്ങ​ളു​ടെ സു​ര​ക്ഷി​ത​ത്വ​ത്തി​നു മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ ത​ന്നെ ആ​ശ്ര​യി​ക്കു​ന്നു​വെ​ന്ന് അ​വ​ൾ മ​ന​സി​ലാ​ക്കി. ആ ​വ​ലി​യ തി​രി​ച്ച​റി​വാ​ണ് ഒ​രു സാ​ധാ​ര​ണ കൗ​മാ​ര​ക്കാ​രി​യെ ഒ​രു അ​സാ​ധാ​ര​ണ വ്യ​ക്തി​യാ​ക്കി മാ​റ്റി​യ​ത്.

മ​ത്താ​യി​യു​ടെ സു​വി​ശേ​ഷ​ത്തി​ൽ യേ​ശു പ​റ​യു​ന്നു​ണ്ട്: ""നി​ങ്ങ​ൾ ലോ​ക​ത്തി​ന്‍റെ വെ​ളി​ച്ച​മാ​ണ്'' (5:14). ലോ​ക​പ്ര​ശ​സ്ത​രാ​കു​വാ​ന​ല്ല യേ​ശു ന​മ്മെ ആ​ഹ്വാ​നം ചെ​യ്യു​ന്ന​ത്. മ​റി​ച്ച് നാം ​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന സ്ഥ​ല​ത്ത് മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്ക് വെ​ളി​ച്ച​മാ​കാ​നാ​ണ്. ഒ​രു ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സ് ലോ​കം​ചു​റ്റി സ​ഞ്ച​രി​ക്കി​ല്ല. അ​ത് ഒ​രി​ട​ത്ത് ഉ​റ​ച്ചു​നി​ൽ​ക്കും. എ​ന്നാ​ൽ, അ​തി​ന്‍റെ വെ​ളി​ച്ചം അ​നേ​ക​രെ സു​ര​ക്ഷി​ത​ര​മാ​യി ല​ക്ഷ്യ​സ്ഥാ​ന​ത്ത് എ​ത്തി​ക്കും.

ന​മ്മി​ൽ പ​ല​രും ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ വ​ലി​യ അ​വ​സ​ര​ങ്ങ​ൾ വ​രാ​ൻ കാ​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന​വ​രാ​യി​രി​ക്കാം. എ​ന്നാ​ൽ അ​ബ്ബി​യു​ടെ ക​ഥ ന​മ്മെ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് മ​റ്റൊ​ന്നാ​ണ്. അ​താ​യ​ത് മ​ഹ​ത്വം പ​ല​പ്പോ​ഴും ക​ട​ന്നു​വ​രു​ന്ന​ത് സാ​ധാ​ര​ണ ക​ട​മ​യു​ടെ വേ​ഷം​ധ​രി​ച്ചാ​ണ​ത്രേ. ഓ​രോ ദി​വ​സ​വും ന​മ്മു​ടെ ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്വ​ങ്ങ​ൾ വി​ശ്വ​സ്ത​ത​യോ​ടെ നി​റ​വേ​റ്റു​ന്ന​തി​ലാ​ണ് മ​ഹ​ത്വം അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്ന് ന​മു​ക്കു മ​റ​ക്കാ​തി​രി​ക്കാം.

ഇ​ന്ന​ത്തെ ലോ​ക​ത്തി​നു കൂ​ടു​ത​ൽ വേ​ണ്ട​ത് പ്ര​ശ​സ്ത​രെ​യ​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, ലൈ​റ്റ് ഹൗ​സ് കാ​വ​ൽ​ക്കാ​രെ​യാ​ണ്. സ​മൂ​ഹ​ത്തി​ലും കു​ടും​ബ​ത്തി​ലു​മൊ​ക്കെ വെ​ളി​ച്ചം അ​ണ​യാ​തെ സൂ​ക്ഷി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ. നാം ​അ​ങ്ങ​നെ​യു​ള്ള​വ​രാ​ണെ​ങ്കി​ൽ അ​തു​വ​ഴി മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്കു​ണ്ടാ​കു​വാ​ൻ പോ​കു​ന്ന ന​ന്മ നാം ​ഭാ​വ​ന​ചെ​യ്യു​ന്ന​തി​ലും അ​ധി​ക​മാ​യി​രി​ക്കും.

ന​മ്മെ വെ​റു​തെ ര​സി​പ്പി​ക്കാ​നാ​യി എ​ഴു​തു​ന്ന സാ​ഹി​ത്യ​കാ​രന്മാരു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ മ​റ്റു​ചി​ല​രാ​ക​ട്ടെ മ​നു​ഷ്യ​ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ സ്പ​ർ​ശി​ക്കു​ക​യും ജീ​വി​ത​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് ആ​ഴ​മാ​യി ചി​ന്തി​ക്കാ​ൻ പ്രേ​രി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്നു. അ​ത്ത​ര​ത്തി​ലു​ള്ള പ്ര​സി​ദ്ധ​നാ​യ ഒ​രു എ​ഴു​ത്തു​കാ​ര​നാ​ണ് മി​ച്ച് ആ​ൽ​ബോം. ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​ർ​ഥം, സ്നേ​ഹം, വേ​ദ​ന, ക്ഷ​മ, മ​നു​ഷ്യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ​യു​ള്ള വി​ഷ​യ​ങ്ങ​ളെ അ​ത്യ​ന്തം ഹൃ​ദ​യ​സ്പ​ർ​ശി​യാ​യി അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന സാ​ഹി​ത്യ​കാ​ര​ൻ എ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹം പ​ര​ക്കേ ആ​ദ​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു.

1958ൽ ​അ​മേ​രി​ക്ക​യി​ൽ ജ​നി​ച്ച ആ​ൽ​ബോം നോ​വ​ലി​സ്റ്റ്, സ്പോ​ർ​ട്സ് ജേ​ർ​ണ​ലി​സ്റ്റ്, റേ​ഡി​യോ അ​വ​താ​ര​ക​ൻ എ​ന്നീ നി​ല​ക​ളി​ൽ പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ക്കു​ന്നു. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ളു​ടെ നാ​ലു കോ​ടി കോ​പ്പി​ക​ളാ​ണ് ഇ​തി​ന​കം വി​റ്റ​ഴി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടു​ള്ള​ത്. ആ​ൽ​ബോം ര​ചി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള വി​വി​ധ നോ​വ​ലു​ക​ളി​ൽ ഏ​റെ പ്ര​സി​ദ്ധ​മാ​യ ഒ​രെ​ണ്ണ​മാ​ണ് "ഫൈ​വ് പീ​പ്പി​ൾ യു ​മീ​റ്റ് ഇ​ൻ ഹെ​വ​ൻ'.

എ​ഡ്ഡി എ​ന്ന പ്രാ​യം​ചെ​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​നെ​യാ​ണ് ഈ ​നോ​വ​ലി​ലെ കേ​ന്ദ്ര​ക​ഥാ​പാ​ത്ര​മാ​യി അ​വ​ത​രി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്. 83 വ​യ​സു​ള്ള അ​ദ്ദേ​ഹം ഒ​രു അ​മ്യൂ​സ്മെ​ന്‍റ് പാ​ർ​ക്കി​ൽ മെ​ക്കാ​നി​ക്കാ​യി ജോ​ലി​ചെ​യ്യു​ന്നു. കു​ട്ടി​ക​ൾ ഉ​പ​യോ​ഗി​ക്കുന്ന റൈ​ഡു​ക​ൾ സു​ര​ക്ഷി​ത​മാ​ണോ എ​ന്നു നോ​ക്കു​ക​യും ത​ക​രാ​റു​ക​ൾ പ​രി​ഹ​രി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്ന​താ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ജോ​ലി. പു​റ​ത്തു​നി​ന്നു നോ​ക്കു​ന്പോ​ൾ വ​ള​രെ സാ​ധാ​ര​ണ​വും പ്രാ​ധാ​ന്യ​മി​ല്ലാ​ത്ത​തു​മാ​യ ഒ​രു ജീ​വി​ത​മാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റേത്.

ത​ന്‍റെ ജീ​വി​തം ഒ​രു പ​രാ​ജ​യ​മാ​ണെ​ന്ന ചി​ന്ത എ​ഡ്ഡി​യെ നി​ര​ന്ത​രം അ​ല​ട്ടി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ര​ണ്ടാം ലേ​ക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധ​ത്തി​ൽ പ​ങ്കെ​ടു​ത്തു ത​ട​വു​കാ​ര​നാ​യി. എ​ങ്കി​ലും ദൈ​വാ​നു​ഗ്ര​ഹം​മൂ​ലം ര​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടു. വി​വാ​ഹി​ത​നാ​യെ​ങ്കി​ലും കു​ട്ടി​ക​ൾ ഉ​ണ്ടാ​യി​ല്ല. ഒ​രു കാ​റ​പ​ക​ട​ത്തി​ൽ​പ്പെ​ട്ട ഭാ​ര്യ പി​ന്നീ​ട് ബ്രെ​യി​ൻ ട്യൂ​മ​ർ​മൂ​ലം മ​രി​ച്ചു. അ​ങ്ങ​നെ ദു​ര​ന്ത​ങ്ങ​ൾ നി​റ​ഞ്ഞ ജീ​വി​ത​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റേത്. ഒ​ടു​വി​ൽ ലോ​കം ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​ത്ത ഒ​രു ജോ​ലി​യി​ൽ ത​ന്‍റെ ജീ​വി​തം അ​വ​സാ​നി​ക്കു​ക​യാ​ണ​ല്ലോ എ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹം വി​ല​പി​ച്ചു.

ഒ​രു​ദി​വ​സം ഒ​രു കു​ട്ടി​യെ ര​ക്ഷി​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ക്കു​ന്ന​തി​നി​ട​യി​ൽ എ​ഡ്ഡി മ​രി​ക്കു​ന്നു. തു​ട​ർ​ന്നു​ള്ള ക​ഥ അ​ദ്ഭു​ത​ക​ര​മാ​യ ഒ​രു ആ​ത്മീ​യ​യാ​ത്ര​യാ​യി മാ​റു​ന്നു. സ്വ​ർ​ഗ​ത്തി​ൽ എ​ത്തി​യ എ​ഡ്ഡി അ​വി​ടെ അ​ഞ്ചു​പേ​രെ ക​ണ്ടു​മു​ട്ടു​ന്നു. ത​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​വു​മാ​യി ഏ​തെ​ങ്കി​ലും രീ​തി​യി​ൽ ബ​ന്ധ​പ്പെ​ട്ട​വ​രാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​ർ. അ​വ​രി​ൽ ചി​ല​രെ അ​ദ്ദേ​ഹം മ​റ​ന്നു​പോ​യി എ​ന്ന​തു വേ​റേ കാ​ര്യം. എ​ന്നാ​ൽ, അ​വ​രു​മാ​യു​ള്ള ക​ണ്ടു​മു​ട്ട​ൽ​വ​ഴി എ​ഡ്ഡി​ക്ക് ഒ​രു സ​ത്യം വെ​ളി​പ്പെ​ടു​ന്നു- മ​നു​ഷ്യ​ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ യാ​തൊ​ന്നും വ്യ​ർ​ഥ​മ​ല്ലെ​ന്നും ഓ​രോ ജീ​വി​ത​വും മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തെ സ്പ​ർ​ശി​ക്കു​ന്നു എ​ന്നും.

ഈ ​ലോ​ക​ത്തി​ൽ യാ​ദൃ​ച്ഛി​ക​മാ​യി ഒ​ന്നു​മി​ല്ല എ​ന്ന​തും എ​ല്ലാ​വ​രും പ​ര​സ്പ​രം ബ​ന്ധി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​വ​രാ​ണെ​ന്ന​തു​മാ​ണ് ഈ ​നോ​വ​ലി​ലെ ഏ​റ്റ​വും ശ​ക്ത​മാ​യ സ​ന്ദേ​ശ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഒ​ന്ന്. എ​ത്ര​യോ സ​ത്യ​മാ​യ സ​ന്ദേ​ശ​മാ​ണി​ത്. പ്ര​ശ​സ്തി​യി​ല്ലാ​ത്ത​തി​നാ​ലോ സ​ന്പ​ത്തി​ല്ലാ​ത്ത​തി​നാ​ലോ വ​ലി​യ സ്ഥാ​ന​മി​ല്ലാ​ത്ത​തി​നാ​ലോ സ്വ​ന്തം ജീ​വി​തം വി​ല​കു​റ​ഞ്ഞ​താ​ണെ​ന്നു പ​ല​രും ക​രു​തു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ അ​ള​വു​കോ​ൽ ഏ​റെ വ്യ​ത്യ​സ്ത​മാ​ണ​ല്ലോ.

""നി​ങ്ങ​ൾ ഈ ​ചെ​റി​യ സ​ഹോ​ദ​രന്മാ​രി​ൽ ഒ​രു​ത്ത​നു ചെ​യ്ത​തെ​ല്ലാം എ​നി​ക്കു​ത​ന്നെ​യാ​ണ് ചെ​യ്ത​ത്'' (മ​ത്താ 25:40) എ​ന്ന് യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ട്. അ​താ​യ​ത്, മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ചെ​റി​യ സ്നേ​ഹ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ​ക്കു​പോ​ലും ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ മു​ന്നി​ൽ നി​ത്യ​മാ​യ മൂ​ല്യ​മു​ണ്ട് എ​ന്നു സാ​രം. ഈ ​സ​ത്യ​മാ​ണ് ആ​ൽ​ബോം ത​ന്‍റെ നോ​വ​ലി​ലൂ​ടെ അ​തി​മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യി ആ​വി​ഷ്ക​രി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്.

അ​മ്യൂ​സ്മെ​ന്‍റ് പാ​ർ​ക്കി​ൽ എ​ഡ്ഡി വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ളോ​ളം​ചെ​യ്ത ചെ​റി​യ ജോ​ലി​ക​ൾ അ​നേ​കം കു​ട്ടി​ക​ളു​ടെ ജീ​വ​ൻ ര​ക്ഷി​ച്ചു എ​ന്ന തി​രി​ച്ച​റി​വാ​ണ് സ്വ​ർ​ഗ​ത്തി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു ല​ഭി​ച്ച​ത്. ആ​ളു​ക​ൾ പ്ര​ശം​സി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും ത​ന്‍റെ വി​ശ്വ​സ്ത​ത അ​നേ​ക​രെ അ​പ​ക​ട​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്നു ര​ക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്നു. താ​ൻ പ​രാ​ജ​യ​മാ​ണെ​ന്നു ക​രു​തി​യ മ​നു​ഷ്യ​ൻ ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ക​ണ്ണു​ക​ളി​ൽ വി​ല​പ്പെ​ട്ട​വ​നാ​യി​രു​ന്നു.

ഇ​ന്നും എ​ത്ര​യോ ആ​ളു​ക​ളാ​ണ് എ​ഡ്ഡി​യെ​പ്പോ​ലെ ജീ​വി​ക്കു​ന്ന​ത്. മ​ക്ക​ൾ​ക്കു​വേ​ണ്ടി ജീ​വി​തം ഹോ​മി​ക്കു​ന്ന മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ൾ. ആ​രും ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​തെ വി​ശ്വ​സ്ത​ത​യോ​ടെ ചെ​റി​യ ജോ​ലി​ക​ൾ ചെ​യ്യു​ന്ന തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ൾ. വി​വി​ധ സേ​വ​ന​മേ​ഖ​ല​ക​ളി​ൽ പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ക്കു​ന്ന​വ​ർ.

ഇ​വ​രി​ൽ പ​ല​ർ​ക്കും ജീ​വി​തം വി​ല​യി​ല്ലാ​ത്ത​താ​യി തോ​ന്നാ​റു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ സ്നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ ചെ​യ്യു​ന്ന സാ​ധാ​ര​ണ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ലാ​ണ് ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ മ​ഹ​ത്വം അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് എ​ന്ന​താ​ണു യാ​ഥാ​ർ​ഥ്യം.
റ​ഷ്യ​ൻ സാ​ഹി​ത്യ​കാ​ര​നാ​യി​രു​ന്ന ടോ​ൾ​സ്റ്റോ​യി ഒ​രി​ക്ക​ൽ എ​ഴു​തി: ""മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ യ​ഥാ​ർ​ഥ മ​ഹ​ത്വം അ​വ​ൻ എ​ത്ര ഉ​യ​ര​ത്തി​ൽ എ​ത്തി എ​ന്ന​തി​ല​ല്ല, എ​ത്ര​മാ​ത്രം സ്നേ​ഹി​ച്ചു എ​ന്ന​തി​ലാ​ണ് അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്.'' ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ഉ​പ​ക​ര​ണ​മാ​കു​ന്പോ​ഴാ​ണ് അ​ത് അ​ർ​ഥ​പൂ​ർ​ണ​മാ​കു​ന്ന​ത്.

നോ​വ​ലി​ന്‍റെ അ​വ​സാ​നം എ​ഡ്ഡി ഒ​രു മ​ഹ​ത്താ​യ സ​ത്യം തി​രി​ച്ച​റി​യു​ന്നു. ത​ന്‍റെ ജീ​വി​തം ഒ​രി​ക്ക​ലും വ്യ​ർ​ഥ​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല എ​ന്ന സ​ത്യം. ത​ന്‍റെ ത്യാ​ഗ​ങ്ങ​ൾ​ക്കും വേ​ദ​ന​ക​ൾ​ക്കും ചെ​റി​യ സ്നേ​ഹ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ​ക്കു​മെ​ല്ലാം ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ പ​ദ്ധ​തി​യി​ൽ വ​ലി​യ അ​ർ​ഥ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു എ​ന്ന യാ​ഥാ​ർ​ഥ്യം. നാ​മെ​ല്ലാ​വ​രും എ​പ്പോ​ഴും ഓ​ർ​മി​ക്കേ​ണ്ട സ​ന്ദേ​ശ​മാ​ണി​ത്. ധാ​രാ​ള​മാ​ളു​ക​ൾ ഏ​കാ​ന്ത​ത​യി​ലും നി​രാ​ശ​യി​ലും ത​ങ്ങ​ൾ വി​ല​കു​റ​ഞ്ഞ മ​നു​ഷ്യ​രാ​ണെ​ന്ന തെ​റ്റാ​യ ചി​ന്ത​യി​ലും മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കു​ന്നു.

എ​ന്നാ​ൽ ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് അ​ങ്ങ​നെ​യ​ല്ല. ഏ​ശ​യ്യാ പ്ര​വാ​ച​ക​നി​ലൂ​ടെ ദൈ​വം പ​റ​യു​ന്നു: ""നീ ​എ​നി​ക്കു വി​ല​പ്പെ​ട്ട​വ​നും ബ​ഹു​മാ​ന്യ​നും പ്രി​യ​ങ്ക​ര​നു​മാ​ണ്'' (ഏ​ശ 43:4). ഏ​ശ​യ്യാ പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ​വ​ഴി​ത​ന്നെ ദൈ​വം ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു: ""മു​ല​കു​ടി​ക്കു​ന്ന കു​ഞ്ഞി​നെ അ​മ്മ​യ്ക്ക് മ​റ​ക്കാ​നാ​വു​മോ? പു​ത്ര​നോ​ടു പെ​റ്റ​മ്മ ക​രു​ണ​കാ​ണി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​മോ? അ​വ​ൾ മ​റ​ന്നാ​ലും ഞാ​ൻ നി​ന്നെ മ​റ​ക്കു​ക​യി​ല്ല'' (49:15-16).

നാം ​വി​ല​കു​റ​ഞ്ഞ​വ​രാ​ണെ​ങ്കി​ൽ നീ ​എ​നി​ക്കു വി​ല​പ്പെ​ട്ട​വ​നാ​ണെ​ന്നു ദൈ​വം അ​രു​ൾച്ചെ​യ്യു​മോ? നാം ​അ​വി​ട​ത്തേ​ക്കും പ്രി​യ​ങ്ക​ര​രാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ലേ അ​വി​ട​ന്ന് ന​മ്മെ ഒ​രി​ക്ക​ലും മ​റ​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്? അ​തെ, നാം ​സ്നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ ചെ​യ്യു​ന്ന എ​ല്ലാ ന​ല്ല കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളും അ​വി​ട​ന്ന് സ​ന്തോ​ഷ​പൂ​ർ​വം ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്.

അ​തോ​ടൊ​പ്പം നാം ​ഓ​ർ​മി​ക്കേ​ണ്ട മ​റ്റൊ​രു കാ​ര്യ​മു​ണ്ട്. അ​വി​ട​ത്തെ സാ​ദൃ​ശ്യ​ത്തി​ൽ സൃ​ഷ്ടി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട ന​മ്മെ മ​റ്റാ​ർ​ക്കും നി​റ​വേ​റ്റാ​നാ​വാ​ത്ത ഒ​രു സ്നേ​ഹ​ദൗ​ത്യം ഏ​ൽ​പ്പി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട് എ​ന്ന കാ​ര്യം. ഇ​ക്കാ​ര്യം ഓ​ർ​മി​ച്ച് നാം ​സ്നേ​ഹ​ത്തോ​ടെ ചെ​യ്യു​ന്ന ചെ​റി​യ പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ​പോ​ലും നി​ത്യ​ത​യി​ൽ പ്ര​തി​ധ്വ​നി​ക്കു​മെ​ന്ന​ത് എ​പ്പോ​ഴും ന​മ്മു​ടെ ഓ​ർ​മ​യി​ൽ ഉ​ണ്ടാ​യി​രി​ക്ക​ട്ടെ.

ഗ്രീ​ക്ക് ക​വി​യാ​യ ഹോ​മ​ർ മൂ​വാ​യി​രം വ​ർ​ഷം​മു​മ്പ് ര​ചി​ച്ച മ​ഹാ​കാ​വ്യ​മാ​ണ് ഒ​ഡി​സ്സി. ട്രോ​ജ​ൻ യു​ദ്ധ​ത്തി​നു​ശേ​ഷം ഗ്രീ​ക്ക് യു​ദ്ധ​വീ​ര​നാ​യ ഒ​ഡി​സ്യ​സ് സ്വ​ന്തം ന​ഗ​ര​മാ​യ ഇ​ത്താ​ക്ക​യി​ലേ​ക്കു ന​ട​ത്തു​ന്ന മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര വി​വ​രി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ഈ ​മ​ഹ​ത്താ​യ കൃ​തി. ഗ്രീ​ക്കു​കാ​രും ട്രോ​ജ​ൻ ന​ഗ​ര​വും ത​മ്മി​ലാ​യി​രു​ന്നു യു​ദ്ധം.

ഈ ​യു​ദ്ധ​ത്തി​ൽ അ​ഗ​മെം​നോ​ണ്‍ സൈ​ന്യ​ത്തി​ന്‍റെ മു​ഖ്യ​നാ​യ​ക​നാ​യി​രു​ന്നു. അ​ക്കി​ലീ​സ് ആ​യി​രു​ന്നു ഏ​റ്റ​വും ശ​ക്ത​നാ​യ യോ​ദ്ധാ​വ്. എ​ന്നാ​ൽ ഒ​ഡി​സ്യ​സി​ന്‍റെ ബു​ദ്ധി​ശ​ക്തി​യും ത​ന്ത്ര​പ​ര​മാ​യ നീ​ക്ക​ങ്ങ​ളു​മാ​ണ് യു​ദ്ധം വി​ജ​യി​പ്പി​ച്ച​ത്. ആ ​ക​ഥ​യാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം രൂ​പ​ക​ല്പ​ന​ചെ​യ്ത് ആ​വി​ഷ്ക​രി​ച്ച ട്രോ​ജ​ൻ കു​തി​ര​യു​ടെ ക​ഥ.

ഗ്രീ​ക്കു​കാ​രും ട്രോ​ജ​ൻ ന​ഗ​ര​വും ത​മ്മി​ലു​ള്ള യു​ദ്ധം പ​ത്തു​വ​ർ​ഷം നീ​ണ്ടു​നി​ന്നു. ട്രോ​ജ​ൻ ന​ഗ​ര​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​തി​രോ​ധം ത​ക​ർ​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കാ​തെ​വ​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് ഗ്രീ​ക്ക് പോ​രാ​ളി​ക​ൾ​ക്ക് അ​വി​ടെ പ്ര​വേ​ശി​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ച്ചി​ല്ല. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് ത​ടി​കൊ​ണ്ട് ഭീ​മാ​കാ​ര​നാ​യ ഒ​രു കു​തി​ര​യെ നി​ർ​മി​ച്ച് അ​തി​നു​ള്ളി​ൽ മു​പ്പ​തു യോ​ദ്ധാ​ക്ക​ളെ ഒ​ളി​പ്പി​ച്ച് അ​വ​ർ ട്രോ​ജ​ൻ ന​ഗ​ര​ത്തി​ൽ ക​ട​ക്കു​ക​യും അ​തേ​ത്തു​ട​ർ​ന്ന് ഗ്രീ​ക്കു​കാ​ർ ട്രോ​ജ​ൻ ന​ഗ​ര​ത്തെ തോ​ൽ​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്ത​ത്.

യു​ദ്ധം ജ​യി​ച്ച​ശേ​ഷം ഒ​ഡി​സ്യ​സ് ത​ന്‍റെ രാ​ജ്യ​ത്തേ​ക്കു​ള്ള മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര ആ​രം​ഭി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ ആ ​മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര​യാ​ക​ട്ടെ പ​ത്തു​വ​ർ​ഷം നീ​ണ്ടു​നി​ന്നു. പ​ല പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ങ്ങ​ളും പ്ര​ലോ​ഭ​ന​ങ്ങ​ളും നി​റ​ഞ്ഞ യാ​ത്ര​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. യാ​ത്ര​യ്ക്കി​ട​യി​ൽ ഒ​ഡി​സ്യ​സും കൂ​ട്ട​രും ഒ​രു ദ്വീ​പി​ലെ​ത്തി. അ​വി​ടെ താ​മ​സി​ച്ചി​രു​ന്ന ആ​ളു​ക​ൾ വ​ള​രെ സൗ​മ്യ​രാ​യി​രു​ന്നു. അ​വ​ർ അ​തി​ഥി​ക​ൾ​ക്ക് ലോ​ട്ട​സ് എ​ന്ന വി​ചി​ത്ര പ​ഴം ന​ൽ​കി. മ​റ​വി​യും മ​യ​ക്ക​വും സൃ​ഷ്ടി​ക്കു​ന്ന ഒ​രു പ​ഴ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്.

ലോ​ട്ട​സ് പ​ഴം ക​ഴി​ച്ച ഒ​ഡി​സ്യ​സി​ന്‍റെ പോ​രാ​ളി​ക​ൾ അ​തി​വേ​ഗം അ​വ​രു​ടെ ഭൂ​ത​കാ​ലം മ​റ​ന്നു. വീ​ട്ടി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങാ​നു​ള്ള ആ​ഗ്ര​ഹം അ​വ​ർ​ക്ക് ഇ​ല്ലാ​താ​യി. ലോ​ട്ട​സ് പ​ഴം ന​ൽ​കി​യ സു​ഖാ​നു​ഭൂ​തി​യി​ൽ അ​വ​ർ ല​യി​ച്ചു. അ​വി​ടെ തു​ട​ർ​ന്നു ജീ​വി​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന് അ​വ​ർ മോ​ഹി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ ഒ​ഡി​സ്യ​സ് അ​തി​വേ​ഗം അ​പ​ക​ടം മ​ണ​ത്ത​റി​ഞ്ഞു. അ​ദ്ദേ​ഹം ഉ​ണ​ർ​ന്നു പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ച്ചു.

ത​ന്‍റെ പോ​രാ​ളി​ക​ളെ ബ​ല​മാ​യി വ​ലി​ച്ചി​ഴ​ച്ച് ക​പ്പ​ലി​ലേ​ക്കു കൊ​ണ്ടു​പോ​യി അ​വി​ടെ കെ​ട്ടി​യി​ട്ടു. അ​തേ​ത്തു​ട​ർ​ന്നാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര വീ​ണ്ടും ആ​രം​ഭി​ച്ച​ത്. ആ ​ദ്വീ​പി​ൽ തു​ട​ർ​ന്നാ​ൽ അ​വ​ർ ഒ​രി​ക്ക​ലും വീ​ട്ടി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​ല്ലെ​ന്ന് ഒ​ഡി​സ്യ​സി​ന് അ​റി​യാ​മാ​യി​രു​ന്നു. കാ​ര​ണം അ​വ​ർ ഒ​രു സ്വ​പ്ന​ലോ​ക​ത്തി​ൽ മു​ങ്ങി​പ്പോ​യി​രു​ന്നു.

ഈ ​ക​ഥ നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ളായി ക​ലാ​കാ​രന്മാ​രെ​യും എ​ഴു​ത്തു​കാ​രെ​യും ഏ​റെ ആ​ക​ർ​ഷി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്. ഇം​ഗ്ലീ​ഷ് ക​വി​യാ​യ ആ​ൽ​ഫ്ര​ഡ് ടെ​ന്നി​സ​ണ്‍ ഈ ​ക​ഥ​യെ ആ​ധാ​ര​മാ​ക്കി​യാ​ണ് "ദി ​ലോ​ട്ട​സ് ഈ​റ്റേ​ഴ്സ്' എ​ന്ന ക​വി​ത ര​ചി​ച്ച​ത്. ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്വ​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്നും ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ യാ​ഥാ​ർ​ഥ്യ​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്നും അ​ക​ന്നു​മാ​റി സ്വ​പ്ന​ലോ​ക​ത്തി​ൽ മു​ങ്ങി​പ്പോ​കു​ന്ന​വ​രെ​യാ​ണ് ടെ​ന്നി​സ​ണ്‍ ഈ ​ക​വി​ത​യി​ൽ അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്.

ബ്രി​ട്ടീ​ഷ് സം​ഗീ​ത​ജ്ഞ​നാ​യ ഹ്യൂ​ബെ​ർ​ട്ട് പാ​രി ഈ ​ക​വി​ത​യെ ആ​ധാ​ര​മാ​ക്കി ഒ​രു ഓ​ർ​ക്കെ​സ്ട്ര​യ്ക്ക് രൂ​പം​ന​ൽ​കി​യി​ട്ടു​ണ്ട് എ​ന്ന​ത് ഈ ​ക​ഥ​യു​ടെ പ്രാ​ധാ​ന്യം എ​ടു​ത്തു​കാ​ട്ടു​ന്നു. റി​ക്ക് റി​യോ​ർ​ഡ​ൻ എ​ഴു​തി​യ "ദ ​ലൈ​റ്റ്നിം​ഗ് തീ​ഫ്' എ​ന്ന നോ​വ​ലി​ൽ ഒ​രു ലോ​ട്ട​സ് ഹോ​ട്ട​ൽ ആ​ൻ​ഡ് ക​സീ​നോ പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ടു​ന്നു​ണ്ട്. ഈ ​ഹോ​ട്ട​ലി​ലെ വി​നോ​ദ​ങ്ങ​ളി​ൽ മു​ഴു​കി​ക്കി​ട​ക്കു​ന്ന​വ​ർ​ക്ക് സ​മ​യം​പോ​കു​ന്ന​ത് അ​റി​യു​ന്നി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ അ​തു​വ​ഴി അ​വ​രു​ടെ ജീ​വി​തം പാ​ഴാ​യി​പ്പോ​കു​ന്നു.

1935ൽ ​സ്റ്റാ​ൻ​ലി വെ​യ്ൻ​ബൗം എ​ഴു​തി​യ "ദി ​ലോ​ട്ട​സ് ഈ​റ്റേ​ഴ്സ്' എ​ന്ന ഒ​രു ക​ഥ​യു​ണ്ട്. ഈ ​ക​ഥ​യി​ൽ സ​സ്യ​സ്വ​ഭാ​വ​മു​ള്ള ബു​ദ്ധി​ജീ​വി​ക​ളെ​യാ​ണ് അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്. മ​ന്ദ​ഗ​തി​യി​ലു​ള്ള ജീ​വി​തം ന​യി​ക്കു​ന്ന ഈ ​ജീ​വി​ക​ൾ​ക്ക് പോ​രാ​ട്ട​വീ​ര്യ​മോ ല​ക്ഷ്യ​ബോ​ധ​മോ ഇ​ല്ല.

ഹോ​മ​ർ പ​റ​യു​ന്ന ലോ​ട്ട​സ് ദ്വീ​പി​ന്‍റെ ക​ഥ​യും ആ ​ക​ഥ​യെ അ​നു​ക​രി​ച്ച് പി​ന്നീ​ടു പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ട മ​റ്റു സാ​ഹി​ത്യ​സൃ​ഷ്ടി​ക​ളും ന​ൽ​കു​ന്ന​ത് ഒ​രേ സ​ന്ദേ​ശം​ത​ന്നെ​യാ​ണ്. അ​താ​യ​ത് മ​നു​ഷ്യ​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ഭീ​ഷ​ണി ക​ഷ്ട​പ്പാ​ടോ പ​രാ​ജ​യ​മോ അ​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, ല​ക്ഷ്യ​ബോ​ധ​മി​ല്ലാ​ത്ത സു​ഖാ​ന്വേ​ഷ​ണ​മാ​ണ്.

ഇ​ന്ന​ത്തെ മ​നു​ഷ്യ​നും ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ സു​ഖം അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ന്നു. ചി​ല​ർ അ​തു സ​ന്പ​ത്തി​ൽ ക​ണ്ടെ​ത്തു​ന്പോ​ൾ മ​റ്റു ചി​ല​ർ അ​ധി​കാ​ര​ത്തി​ലും സ്ഥാ​ന​മാ​ന​ങ്ങ​ളി​ലു​മാ​ണ് അ​തു ദ​ർ​ശി​ക്കു​ക. വേ​റേ ചി​ല​രാ​ക​ട്ടെ പ്ര​ശ​സ്തി​യു​ടെ പി​ന്നാ​ലെ​യാ​ണ് പാ​യു​ന്ന​ത്. സോ​ഷ്യ​ൽ മീ​ഡി​യ​യു​ടെ​യും മ​റ്റും മാ​യാ​ജാ​ല​ത്തി​ൽ മ​യ​ങ്ങി​പ്പോ​കു​ന്ന​വ​രും ഏ​റെ​യാ​ണ്.

ഇ​ന്ന​ത്തെ ലോ​കം മ​നു​ഷ്യ​നു ന​ൽ​കു​ന്ന ലോ​ട്ട​സ് ഫ​ല​ങ്ങ​ൾ വേ​റേ​യു​മു​ണ്ട്. ധാ​ർ​മി​ക​ത മ​റ​ന്നു ജീ​വി​ക്കാ​ൻ ഈ ​ഫ​ല​ങ്ങ​ൾ മ​നു​ഷ്യ​നെ പ്രേ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. ഒ​ന്നും തെ​റ്റ​ല്ല എ​ന്ന ചി​ന്താ​ഗ​തി​യോ​ടെ ജീ​വി​ക്കാ​നും അ​ങ്ങ​നെ നൈ​മി​ഷി​ക സു​ഖം തേ​ടു​വാ​നും അ​തു കാ​ര​ണ​മാ​കു​ന്നു. തന്മൂലം സം​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​ത് എ​ന്താ​ണെ​ന്നോ? ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ദി​ശാ​ബോ​ധം ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ന്നു. ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ ക്ഷ​യി​ച്ചു​പോ​കു​ന്നു. സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ൾ മ​ങ്ങു​ന്നു. ജീ​വി​തം അ​ർ​ഥ​മി​ല്ലാ​ത്ത​താ​യി മാ​റു​ന്നു.

റോ​മ​ൻ ചി​ന്ത​ക​നാ​യ സെ​ന​ക്ക ഒ​രി​ക്ക​ൽ എ​ഴു​തി: ""ന​മു​ക്കു ജീ​വി​ക്കാ​ൻ സ​മ​യം ധാ​രാ​ള​മു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ ന​മ്മ​ൾ അ​തു വെ​റു​തെ ക​ള​യു​ന്നു.'' ഓ​സ്ട്രി​യ​ൻ സൈ​ക്യാ​ട്രി​സ്റ്റാ​യി​രു​ന്ന വി​ക്ട​ർ ഫ്രാ​ങ്ക​ൽ എ​ഴു​തി: ""ജീ​വി​ക്കാ​ൻ ന​മു​ക്കൊ​രു കാ​ര​ണ​മു​ണ്ടെ​ങ്കി​ൽ നാം ​ഏ​തു പ്ര​തി​സ​ന്ധി​യും ധൈ​ര്യ​പൂ​ർ​വം നേ​രി​ടും. ശ​രി​യാ​യ ല​ക്ഷ്യ​ബോ​ധ​മി​ല്ലാ​ത്ത ജീ​വി​ത​മാ​ണ് പ​ല​രു​ടേ​യും.'' പ​ക്ഷേ ആ ​ജീ​വി​തം എ​ത്ര സു​ഖ​ക​ര​മെ​ന്നു തോ​ന്നി​യാ​ലും അ​തി​ന്‍റെ അ​ന്ത്യം വി​നാ​ശ​മാ​യി​രി​ക്കും.

ലോ​ട്ട​സ് ഈ​റ്റേ​ഴ്സി​ന്‍റെ ക​ഥ ന​മ്മെ ഓ​ർ​മി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് ജീ​വി​തം ഒ​രു യാ​ത്ര​യാ​ണെ​ന്നു​ള്ള​താ​ണ്. സ​ന്തോ​ഷ​വും സ​മാ​ധാ​ന​വും നി​റ​ഞ്ഞു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ഭ​വ​ന​ത്തി​ലേ​ക്കു​ള്ള ഒ​രു മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര. ആ ​യാ​ത്ര​യ്ക്കി​ട​യി​ൽ ശ​രി​യാ​യ സ​ന്തോ​ഷം അ​നു​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​തി​ൽ തെ​റ്റി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ സു​ഖം തേ​ട​ലാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ല​ക്ഷ്യ​മെ​ങ്കി​ൽ യാ​ത്ര ശ​രി​യാ​യ ല​ക്ഷ്യ​സ്ഥാ​ന​ത്ത് എ​ത്തു​ക​യി​ല്ലെ​ന്ന​താ​ണ് വ​സ്തു​ത.

ത​ത്വ​ചി​ന്ത​ക​നും ദൈ​വ​ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​നു​മാ​യി​രു​ന്ന സെ​ന്‍റ് അ​ഗ​സ്റ്റി​ൻ എ​ഴു​തി: ""ദൈ​വ​മേ, അ​ങ്ങേ​ക്കാ​യി നീ ​ഞ​ങ്ങ​ളെ സൃ​ഷ്ടി​ച്ചു. അ​ങ്ങി​ൽ എ​ത്തു​ന്ന​തു​വ​രെ ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഹൃ​ദ​യം അ​സ്വ​സ്ഥ​മാ​യി​രി​ക്കും.'' നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​ൽ​നി​ന്നാ​ണ​ല്ലോ വ​രു​ന്ന​ത്. നാം ​മ​ട​ങ്ങു​ന്ന​തും ദൈ​വ​ത്തി​ലേ​ക്കു​ത​ന്നെ. ഇ​തു മ​റ​ക്കാ​തെ​വേ​ണം നാം ​ജീ​വി​ക്കാ​ൻ.

ലോ​ട്ട​സ് പ​ഴം ന​ൽ​കി​യ നൈ​മി​ഷി​ക​സു​ഖ​ത്തി​ന് അ​ടി​മ​ക​ളാ​യി ജീ​വി​ക്കാ​ൻ ഒ​ഡി​സ്യ​സ് ത​ന്‍റെ പോ​രാ​ളി​ക​ളെ അ​നു​വ​ദി​ച്ചി​ല്ല. അ​വ​രെ സ്വ​ന്തം ഭ​വ​ന​ങ്ങ​ളി​ൽ തി​രി​ച്ചെ​ത്തി​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് നി​ർ​ബ​ന്ധ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം അ​വ​രെ വ​ലി​ച്ചി​ഴ​ച്ചു കൊ​ണ്ടു​പോ​യ​ത്.

ന​മ്മെ​യും ന​മ്മെ​പ്പോ​ലെ മ​റ്റു​ള്ള​വ​രെ​യും യ​ഥാ​ർ​ഥ ഭ​വ​ന​മാ​യ സ്വ​ർ​ഗ​ത്തി​ലെ​ത്തി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നു​ള്ള​താ​യി​രി​ക്ക​ട്ടെ ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്യ​ന്തി​ക ജീ​വി​ത​ല​ക്ഷ്യം. അ​പ്പോ​ൾ യാ​ത്ര​യ്ക്കി​ട​യി​ൽ നാം ​ലോ​ട്ട​സ് ഫ​ലം തേ​ടി പോ​വി​ല്ല.

നോ​വ​ലി​സ്റ്റ്, ചെ​റു​ക​ഥാ​കൃ​ത്ത്, ജേ​ർ​ണ​ലി​സ്റ്റ്, ത​ത്വ​ചി​ന്ത​ക​ൻ എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ വി​വി​ധ രീ​തി​ക​ളി​ൽ പ്ര​ശോ​ഭി​ച്ച റ​ഷ്യ​ൻ സാ​ഹി​ത്യ​കാ​ര​നാ​ണ് ഫി​യ​ദോ​ർ ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി (1821-1881). മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ആ​ത്മ​സം​ഘ​ർ​ഷം, പാ​പ​ബോ​ധം, വി​ശ്വാ​സം, മോ​ച​നം എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ വി​വി​ധ വി​ഷ​യ​ങ്ങ​ൾ അ​ദ്ദേ​ഹം അ​തി​മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യി ത​ന്‍റെ ര​ച​ന​ക​ളി​ൽ പ്ര​തി​ഫ​ലി​പ്പി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ, ജീ​വി​ത​ത്തി​ലു​ണ്ടാ​യ ഒ​ര​നു​ഭ​വ​മാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ചി​ന്ത​ക​ളെ പൂ​ർ​ണ​മാ​യും മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ച​ത്.

ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി യു​വാ​വാ​യി​രു​ന്ന​കാ​ല​ത്ത് മോ​സ്കോ​യി​ലെ പു​രോ​ഗ​മ​ന ചി​ന്താ​ഗ​തി​ക്കാ​രു​ടെ ബൗ​ദ്ധി​ക കൂ​ട്ടാ​യ്മ​യി​ൽ അം​ഗ​മാ​യി​രു​ന്നു. ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി​ഭ​ര​ണ​ത്തി​ലെ അ​നീ​തി​ക​ളും സ​മൂ​ഹ​ത്തി​നാ​വ​ശ്യ​മാ​യ ന​വീ​ക​ര​ണ​വു​മൊ​ക്കെ​യാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​രു​ടെ ച​ർ​ച്ചാ​വി​ഷ​യം. പ​ല​പ്പോ​ഴും ച​ർ​ച്ച​ചെ​യ്തി​രു​ന്ന​തു നി​രോ​ധി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട എ​ഴു​ത്തു​കാ​രു​ടെ ര​ച​ന​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു. ഭ​ര​ണ​കൂ​ട​ത്തെ വി​മ​ർ​ശി​ക്കു​ന്ന​തു രാ​ജ്യ​ദ്രോ​ഹ​മാ​യി ക​രു​ത​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്ന കാ​ല​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്.

ത​ന്മൂ​ലം ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി​യും അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ കൂ​ട്ടു​കാ​രും അ​റ​സ്റ്റ് ചെ​യ്യ​പ്പെ​ട്ടു. നീ​തി​പീ​ഠം അ​വ​ർ​ക്കു വി​ധി​ച്ച​തു വ​ധ​ശി​ക്ഷ​യാ​യി​രു​ന്നു. 1849ലെ ​ഒ​രു ത​ണു​ത്ത ഡി​സം​ബ​ർ പ്ര​ഭാ​ത​ത്തി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ​യും മ​റ്റു ത​ട​വു​കാ​രെ​യും ഒ​രു പൊ​തു​മൈ​താ​ന​ത്തി​ലേ​ക്കു കൊ​ണ്ടു​പോ​യി. വെ​ടി​വ​ച്ചു​കൊ​ല്ലാ​ൻ​വേ​ണ്ടി അ​വ​രെ തൂ​ണു​ക​ളി​ൽ കെ​ട്ടി നി​ർ​ത്തി. തോ​ക്കേ​ന്തി​യ സൈ​നി​ക​ർ വ​ധ​ശി​ക്ഷ ന​ട​പ്പാ​ക്കാ​നു​ള്ള ക​ല്പ​ന​യ്ക്കാ​യി കാ​ത്തു​നി​ന്നു.

നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​ള്ളി​ൽ എ​ല്ലാം അ​വ​സാ​നി​ക്കും എ​ന്നോ​ർ​ത്ത​പ്പോ​ൾ ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി​യു​ടെ മ​ന​സു പി​ട​ഞ്ഞു. ആ ​നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ളി​ൽ മ​ന​സി​ലൂ​ടെ ക​ട​ന്നു​പോ​യ ചി​ന്ത​ക​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് പി​ന്നീ​ട​ദ്ദേ​ഹം ഇ​പ്ര​കാ​രം എ​ഴു​തി:

""ജീ​വി​തം എ​ത്ര മ​നോ​ഹ​ര​മാ​ണ്. ഓ​രോ നി​മി​ഷ​വും എ​ത്ര​മാ​ത്രം വി​ല​പ്പെ​ട്ട​ത്! ഇ​ത്ര​യും​നാ​ൾ അ​വ​യൊ​ന്നും വി​ല​മ​തി​ക്കാ​തെ ജീ​വി​ച്ചു. ഇ​നി ജീ​വി​ക്കാ​ൻ കു​റേ നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ൾ​കൂ​ടി മാ​ത്രം ല​ഭി​ച്ചാ​ൽ മ​തി​യാ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ൽ അ​തു ശ​രി​യാ​യ രീ​തി​യി​ൽ ജീ​വി​ക്കു​വാ​ൻ ശ്ര​മി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു!''

ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി​യു​ടെ മ​ന​സി​ലൂ​ടെ ഈ ​ചി​ന്ത​ക​ൾ ക​ട​ന്നു പൊ​യ്ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്പോ​ൾ ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി​യു​ടെ ഒ​രു ദൂ​ത​ൻ ഓ​ടി​യെ​ത്തി. മ​ര​ണ​ശി​ക്ഷ റ​ദ്ദാ​ക്കി​യെ​ന്നും അ​തി​നു​പ​ക​രം അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ​യും സ​ഹ​ത​ട​വു​കാ​രെ​യും സൈ​ബീ​രി​യ​യി​ൽ ക​ഠി​ന​ത​ട​വി​നു വി​ധി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു എ​ന്നു​മാ​യി​രു​ന്നു സ​ന്ദേ​ശം.

മ​ര​ണ​ത്തി​ൽ​നി​ന്നു ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്കു തി​രി​ച്ചു​വ​ന്ന നി​മി​ഷം. ഈ ​അ​നു​ഭ​വം ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി​യെ പു​തി​യൊ​രു മ​നു​ഷ്യ​നാ​ക്കി മാ​റ്റി. അ​ന്നു​മു​ത​ൽ ഓ​രോ ദി​വ​സ​വും ഓ​രോ പു​തി​യ സ​മ്മാ​ന​മാ​യി​ട്ടാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു തോ​ന്നി​യ​ത്. ഓ​രോ സൂ​ര്യോ​ദ​യ​വും ഓ​രോ സം​ഭാ​ഷ​ണ​വും ഓ​രോ ചെ​റി​യ അ​നു​ഭ​വ​വും- എ​ല്ലാം വി​ല​പ്പെ​ട്ട​താ​യി അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു മാ​റി. ത​ന്‍റെ ജീ​വ​നു​ൾ​പ്പെ​ടെ എ​ല്ലാം ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സ​മ്മാ​ന​മാ​യി അ​ദ്ദേ​ഹം ക​ണ്ടു.

ഇ​നി ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്ക് ഒ​ന്നു തി​രി​ഞ്ഞു​നോ​ക്കാം. പ​ല​പ്പോ​ഴും എ​ത്ര​യോ ലാ​ഘ​വ​ത്തോ​ടെ​യാ​ണ് നാം ​ജീ​വി​ത​ത്തെ കാ​ണു​ന്ന​ത്. ന​മ്മു​ടെ ജീ​വ​നും, ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഓ​രോ നി​മി​ഷ​വും ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ദാ​ന​മാ​യി നാം ​കാ​ണാ​റു​ണ്ടോ? ന​മ്മു​ടെ എ​ല്ലാ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളും ശ​രി​യാ​ക്കാ​ൻ ഏ​റെ സ​മ​യ​മു​ണ്ടെ​ന്ന​ല്ലേ നാം ​പ​ല​പ്പോ​ഴും ക​രു​തു​ന്ന​ത്? അ​ക്കാ​ര​ണ​ത്താ​ല​ല്ലേ അ​ക​ന്നു​പോ​യ സ്നേ​ഹ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ പു​തു​ക്കാ​നും മ​റ്റു​ള്ള​വ​രോ​ടു സ്നേ​ഹ​പൂ​ർ​വം ക്ഷ​മി​ക്കാ​നും വി​വി​ധ ന​ന്മ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ ചെ​യ്യാ​നു​മൊ​ക്കെ നാം ​മ​ടി​ച്ചു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​ത്?

ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി​ക്കു ത​ന്‍റെ ജീ​വ​ൻ ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​മെ​ന്ന അ​വ​സ്ഥ വ​ന്ന​പ്പോ​ഴാ​ണ് സ്വ​ന്തം ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ വി​ല മ​ന​സി​ലാ​യ​ത്. അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ര​വ​സ​രം ഉ​ണ്ടാ​യി​ട്ടു​വേ​ണോ ന​മ്മ​ളും ജീ​വ​ന്‍റെ വി​ല മ​ന​സി​ലാ​ക്കാ​ൻ? ""ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ൾ എ​ണ്ണു​വാ​ൻ ഞ​ങ്ങ​ളെ പ​ഠി​പ്പി​ക്ക​ണ​മേ'' (സ​ങ്കീ 90:12) എ​ന്ന് സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​ക​ൻ പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ മാ​തൃ​ക പി​ന്തു​ട​ർ​ന്നു പ്രാ​ർ​ഥി​ച്ചാ​ൽ ദൈ​വം ത​ന്നി​രി​ക്കു​ന്ന ജീ​വ​ന്‍റെ യ​ഥാ​ർ​ഥ മൂ​ല്യം നാ​മും മ​ന​സി​ലാ​ക്കും. അ​ത​നു​സ​രി​ച്ച് ജീ​വി​ത​ത്തെ ക്ര​മ​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ നാം ​ത​യാ​റാ​വു​ക​യും ചെ​യ്യും.

ഇ​നി ദ​സ്ത​യേ​വ്സ്കി​യു​ടെ ക​ഥ​യി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​വ​ര​ട്ടെ. ദൈ​വാ​നു​ഗ്ര​ഹം​കൊ​ണ്ട് ജീ​വ​ൻ തി​രി​ച്ചു​കി​ട്ടി​യ അ​ദ്ദേ​ഹം എ​പ്പോ​ഴും അ​ക്കാ​ര്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് ബോ​ധ​വാ​നാ​യി​രു​ന്നോ? സൈ​ബീ​രി​യ​യി​ലെ ക​ഠി​ന​ത​ട​വി​ൽ​നി​ന്നു മോ​ചി​ത​നാ​യ അ​ദ്ദേ​ഹം ഒ​രു കാ​ല​ഘ​ട്ട​ത്തി​ൽ അ​മി​ത​മാ​യ പു​ക​വ​ലി​ക്കും ചൂ​താ​ട്ട​ത്തി​നും അ​ടി​മ​യാ​യി​മാ​റി എ​ന്ന​ത് ച​രി​ത്ര​വ​സ്തു​ത​യാ​ണ്. എ​ന്നാ​ൽ ത​ന്‍റെ ഈ ​വീ​ഴ്ച​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ലും ദൈ​വ​വി​ശ്വാ​സം അ​ദ്ദേ​ഹം വെ​ടി​ഞ്ഞി​ല്ല. എ​ന്നു​മാ​ത്ര​മ​ല്ല ആ​ഴ​മു​ള്ള ഒ​രു ക്രൈ​സ്ത​വ​വി​ശ്വാ​സി​യാ​യി​ട്ടാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം മ​രി​ച്ച​ത്. കാ​ര​ണം ജീ​വ​നും ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഓ​രോ നി​മി​ഷ​വും ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ദാ​ന​മാ​ണെ​ന്ന​ത് അ​ദ്ദേ​ഹം വി​സ്മ​രി​ച്ചി​ല്ല.

അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ഈ ​ബോ​ധ്യം ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ന​മു​ക്കും ഉ​ണ്ടാ​യാ​ൽ വീ​ഴ്ച​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ലും നാം ​ആ​ഴ​ത്തി​ൽ പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കും. നാം ​കൂ​ടു​ത​ൽ സ്നേ​ഹി​ക്കും. വേ​ഗ​ത്തി​ൽ ക്ഷ​മി​ക്കും. മ​റ​ക്കാ​തെ ന​ന്മ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ ചെ​യ്യും. അ​ങ്ങ​നെ നാം ​ജീ​വി​തം പൂ​ർ​ണ​മാ​യി ജീ​വി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യും.

ഗ്രീ​ക്ക് പു​രാ​ണ​ങ്ങ​ളി​ൽ പ​റ​യു​ന്ന ഒ​രു ക​ഥ. വി​ള​വി​ന്‍റെ ദേ​വി​യാ​യ ഡെ​മി​റ്റ​റി​ന്‍റെ ഏ​ക​മ​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു പെ​ർ​സ​ഫോ​ണ്‍. ഒ​രു​ദി​വ​സം അ​വ​ൾ പൂ​ക്ക​ൾ ശേ​ഖ​രി​ച്ചു ന​ട​ക്കു​ന്പോ​ൾ പാ​താ​ള ദേ​വ​നാ​യ ഹെ​യ്ഡ്സ് അ​വ​ളെ ത​ട്ടി​ക്കൊ​ണ്ടു​പോ​യി വി​വാ​ഹം​ക​ഴി​ച്ചു. മ​ക​ളെ കാ​ണാ​താ​യ അ​മ്മ വ​യ​ലു​ക​ളി​ലും വ​ന​ങ്ങ​ളി​ലും ഗ്രാ​മ​ങ്ങ​ളി​ലും ന​ഗ​ര​ങ്ങ​ളി​ലു​മെ​ല്ലാം മ​ക​ളെ​ത്തേ​ടി ന​ട​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും അ​വ​ളെ ക​ണ്ടെ​ത്താ​ൻ ക​ഴി​ഞ്ഞി​ല്ല.

അ​മ്മ​യു​ടെ ദുഃ​ഖം ഭൂ​മി​യെ ബാ​ധി​ച്ചു. വി​ള​ക​ൾ ഉ​ണ​ങ്ങി. പു​ഷ്പ​ങ്ങ​ൾ വാ​ടി. മ​ണ്ണ് മ​ര​വി​ച്ചു. ജീ​വ​ൻ ന​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ട ഭൂ​മി ശൂ​ന്യ​മാ​യി. ലോ​കം നീ​ണ്ട ഒ​രു ശീ​ത​കാ​ല​ത്തി​ലേ​ക്കു ക​ട​ന്നു. എ​ല്ലാം അ​വ​സാ​നി​ച്ചു എ​ന്നു തോ​ന്നി​യ നി​മി​ഷം. എ​ന്നാ​ൽ ക​ഥ അ​വി​ടെ അ​വ​സാ​നി​ച്ചി​ല്ല. ഭൂ​മി​യി​ലെ മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ നി​സ​ഹാ​യാ​വ​സ്ഥ ക​ണ്ട സീ​യൂ​സ് ദേ​വ​ൻ പെ​ർ​സ​ഫോ​ണി​നെ ഭൂ​മി​യി​ലേ​ക്ക് മ​ട​ക്കി അ​യ​യ്ക്കാ​ൻ പാ​താ​ള ദേ​വ​നോ​ട് ആ​ജ്ഞാ​പി​ച്ചു.

അ​ങ്ങ​നെ, ഡെ​മി​റ്റ​റി​ന്‍റെ മ​ക​ൾ ഭൂ​മി​യി​ൽ തി​രി​ച്ചെ​ത്തി. അ​പ്പോ​ൾ ആ ​അ​മ്മ​യു​ടെ മു​ഖ​ത്ത് വീ​ണ്ടും പ്ര​കാ​ശം ക​ളി​യാ​ടി. ഭൂ​മി വീ​ണ്ടും ജീ​വ​ൻ​കൊ​ണ്ടു നി​റ​ഞ്ഞു. അ​ങ്ങ​നെ ശീ​ത​കാ​ലം മാ​റി വ​സ​ന്ത​കാ​ല​മെ​ത്തി. ശീ​ത​കാ​ലം ക​ഴി​ഞ്ഞ് വ​സ​ന്ത​കാ​ലം വ​രു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു​ള്ള ഒ​രു പ്ര​കൃ​തി​വ്യാ​ഖ്യാ​ന​മാ​യി​രു​ന്നു ഈ ​ക​ഥ. എ​ന്നാ​ൽ ഈ ​ക​ഥ​യു​ടെ പി​ന്നി​ൽ വ​ലി​യൊ​രു സ​ത്യം ഒ​ളി​ഞ്ഞി​രി​പ്പു​ണ്ട്: ജീ​വ​ൻ ന​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ടാ​ൽ അ​തു തി​രി​ച്ചു​വ​രും എ​ന്നു​ള്ള പ്ര​ത്യാ​ശ.

മ​നു​ഷ്യ​ഹൃ​ദ​യം ഒ​രി​ക്ക​ലും പൂ​ർ​ണ​മാ​യി നി​രാ​ശ​യി​ൽ മു​ങ്ങി​പ്പോ​കു​ന്നി​ല്ല. എ​ത്ര ത​ക​ർ​ച്ച​ക​ൾ നേ​രി​ട്ടാ​ലും അ​തി​നി​ട​യി​ൽ ഒ​രു തീ​ക്ക​ന​ൽ​പോ​ലെ പ്ര​ത്യാ​ശ ജ്വ​ലി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കും. ഈ ​പ്ര​ത്യാ​ശ​യാ​ണ് പെ​ർ​സ​ഫോ​ണി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു​ള്ള ക​ഥ​യ്ക്ക് രൂ​പം​ന​ൽ​കി​യ​ത്. എ​ന്നാ​ൽ പെ​ർ​സ​ഫോ​ണി​ന്‍റെ തി​രി​ച്ചു​വ​ര​വ് വെ​റും ക​ഥ​യാ​ണ്. അ​താ​യ​ത് ഭാ​വ​നാ​സൃ​ഷ്ടി. എ​ന്നാ​ൽ, ഈ​സ്റ്റ​ർ പ​റ​യു​ന്ന​ത് ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ ഉ​യി​ർ​ത്തെ​ഴു​ന്നേ​ൽ​പ്പി​ന്‍റെ ഒ​രു സാ​ങ്ക​ല്പി​ക ക​ഥ​യ​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത ഒ​രു യ​ഥാ​ർ​ഥ സം​ഭ​വ​ക​ഥ​യാ​ണ്.

യേ​ശു​വി​ന്‍റെ ക​ല്ല​റ​യി​ലേ​ക്കു പോ​യ സ്ത്രീ​ക​ൾ ഒ​രു അ​ദ്ഭു​തം പ്ര​തീ​ക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​വ​ർ സു​ഗ​ന്ധ​വ​സ്തു​ക്ക​ൾ കൊ​ണ്ടു​പോ​യ​ത് യേ​ശു​വി​ന്‍റെ മൃ​ത​ശ​രീ​ര​ത്തി​ൽ പൂ​ശാ​നാ​യി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ൾ അ​വ​രു​ടെ മ​ന​സി​ൽ പ്ര​ത്യാ​ശ​യു​ടെ ഒ​രു ക​ണി​ക​പോ​ലും ഇ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. ക​ല്ല​റ​യു​ടെ വാ​തി​ൽ അ​ട​ച്ചി​രു​ന്ന ക​ല്ല് അ​വ​രു​ടെ സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളു​ടെ അ​വ​സാ​ന​മാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ അ​വ​ർ ക​ണ്ട​ത് ശൂ​ന്യ​മാ​യ ക​ല്ല​റ​യാ​ണ്. പി​ന്നെ അ​വ​ർ കേ​ട്ട വാ​ക്കു​ക​ൾ അ​വി​ശ്വ​നീ​യ​വും: ""അ​വ​ൻ ഇ​വി​ടെ​യി​ല്ല. അ​വ​ൻ ഉ​യി​ർ​ത്തെ​ഴു​ന്നേ​റ്റി​രി​ക്കു​ന്നു'' (ലൂ​ക്കാ 24:6).

മ​നു​ഷ്യ​ച​രി​ത്ര​ത്തി​ന്‍റെ ദി​ശ​മാ​റ്റി​യ നി​മി​ഷ​മാ​ണ് ഈ​സ്റ്റ​ർ. നി​ത്യ​ജീ​വ​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് മ​നു​ഷ്യ​ർ​ക്കു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന പ്ര​തീ​ക്ഷ പൂ​വ​ണി​ഞ്ഞ ദി​വ​സ​മാ​ണ് ഈ​സ്റ്റ​ർ. ഗ്രീ​ക്ക് ക​ഥ​യ​നു​സ​രി​ച്ച്, എ​ല്ലാ വ​ർ​ഷ​വും ത​ന്‍റെ ഭ​ർ​ത്താ​വി​നെ കാ​ണാ​ൻ പെ​ർ​സ​ഫോ​ണി​നു പാ​താ​ള​ത്തി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് ശീ​ത​കാ​ലം ആ​രം​ഭി​ക്കു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ൽ ഈ​സ്റ്റ​ർ ന​മ്മെ അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് നി​ത്യ​വ​സ​ന്ത​മാ​ണ്. അ​താ​യ​ത് യേ​ശു​വി​ന് ഇ​നി മ​ര​ണ​മി​ല്ലെ​ന്നു സാ​രം. ത​ന്മൂ​ല​മാ​ണ് ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്ന​ത്: ""മ​രി​ച്ച​വ​രി​ൽ​നി​ന്നു ഉ​ത്ഥാ​നം​ചെ​യ്ത ക്രി​സ്തു ഇ​നി ഒ​രി​ക്ക​ലും മ​രി​ക്കു​ക​യി​ല്ല'' (റോ​മാ 6:9).

മ​ര​ണ​ത്തെ പ​രാ​ജ​യ​പ്പെ​ടു​ത്തി യേ​ശു ഉ​ത്ഥാ​നം​ചെ​യ്ത​ത് ന​മു​ക്ക് നി​ത്യ​വ​സ​ന്തം സ​മ്മാ​നി​ക്കാ​നാ​യി​രു​ന്നു- ഈ ​ലോ​ക​ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ​ന്ന​പോ​ലെ വ​രാ​നി​രി​ക്കു​ന്ന ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും. ""പു​ന​രു​ത്ഥാ​ന​വും ജീ​വ​നും ഞാ​നാ​കു​ന്നു. എ​ന്നി​ൽ വി​ശ്വ​സി​ക്കു​ന്ന​വ​ൻ മ​രി​ച്ചാ​ലും ജീ​വി​ക്കും'' (യോ​ഹ 11:25) എ​ന്ന് യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞ​ത് അ​വി​ട​ന്നു ന​മു​ക്കു ന​ൽ​കി​യ നി​ത്യ​ജീ​വ​ന്‍റെ വാ​ഗ്ദാ​ന​മാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ വ​രാ​നി​രി​ക്കു​ന്ന ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ മാ​ത്ര​മ​ല്ല അ​വി​ട​ന്ന് ന​മു​ക്ക് ന​വ​ജീ​വ​ൻ ന​ൽ​കു​ന്ന​ത്. ഈ ​ലോ​ക​ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും അ​വി​ട​ന്ന് ന​മു​ക്കു ജീ​വ​ൻ ന​ൽ​കാ​ൻ ത​യാ​റാ​ണ് എ​ന്ന​താ​ണു വാ​സ്ത​വം.

അ​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ലേ യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞ​ത്, ""അ​ധ്വാ​നി​ക്കു​ന്ന​വ​രും ഭാ​രം​വ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രു​മാ​യ നി​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാ​വ​രും എ​ന്‍റെ അ​ടു​ക്ക​ൽ വ​രു​വി​ൻ. ഞാ​ൻ നി​ങ്ങ​ളെ ആ​ശ്വ​സി​പ്പി​ക്കാം'' (മ​ത്താ 11:28) എ​ന്ന്? ജീ​വി​തം എ​പ്പോ​ഴും വ​സ​ന്ത​കാ​ലം​പോ​ലെ വ​ർ​ണാ​ഭ​മാ​യി​രി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ആ​ഗ്ര​ഹം. എ​ന്നാ​ൽ നാം ​പ​ല​പ്പോ​ഴും ക​ട​ന്നു​പോ​കു​ന്ന​തു ശീ​ത​കാ​ല​ത്തി​ലൂ​ടെ​യാ​ണ്. ന​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ട ആ​രോ​ഗ്യ​വും ത​ക​ർ​ന്ന ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളും പൊ​ലി​ഞ്ഞു​പോ​യ സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളു​മൊ​ക്കെ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം ശീ​ത​കാ​ല​തു​ല്യ​മാ​ക്കു​ന്നു. ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ പി​ഴ​വു​ക​ളും കു​റ്റ​ബോ​ധ​വും നി​രാ​ശ​യും ആ​ത്മ​വി​ശ്വാ​സ​ക്കു​റ​വു​മൊ​ക്കെ ന​മ്മെ ക​ല്ല​റ​യി​ൽ അ​ട​ച്ചി​ടാ​ൻ ഇ​ട​യാ​ക്കു​ന്നു.

അ​ത്ത​രം നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഈ​സ്റ്റ​ർ ന​മ്മോ​ടു പ​റ​യു​ന്നു: "ക​ല്ല് നീ​ക്ക​പ്പെ​ടും'. കാ​ര​ണം ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തെ അ​ട​ച്ചി​ടു​ന്ന ഏ​തു ക​ല്ലും നീ​ക്കി​ക്ക​ള​യാ​ൻ ശ​ക്ത​നാ​ണ് ദൈ​വം. ""ദൈ​വ​ത്തി​ന് അ​സാ​ധ്യ​മാ​യി ഒ​ന്നു​മി​ല്ല'' (ലൂ​ക്കാ 1:37) എ​ന്ന​ല്ലേ ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്? എ​ന്നാ​ൽ, ന​മു​ക്കു വി​ശ്വാ​സ​മു​ണ്ടോ എ​ന്ന​താ​ണ് പ്ര​സ​ക്ത​മാ​യ ചോ​ദ്യം. പ്ര​ത്യേ​കി​ച്ചും ഉ​ത്ഥാ​നം​ചെ​യ്ത ക്രി​സ്തു​വി​ൽ.

ഈ​സ്റ്റ​ർ ന​മ്മു​ടെ വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്‍റെ കേ​ന്ദ്ര​മാ​ണ്. പൗ​ലോ​സ് അ​പ്പ​സ്തോ​ല​ൻ ഓ​ർ​മി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ""ക്രി​സ്തു ഉ​യി​ർ​ത്തി​ട്ടി​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ ന​മ്മു​ടെ വി​ശ്വാ​സം വ്യ​ർ​ഥ​മാ​ണ്'' (1 കോ​റി 15:14). ഉ​ത്ഥാ​നം​ചെ​യ്ത യേ​ശു​വി​ലു​ള്ള വി​ശ്വാ​സ​മാ​ണ് ന​മു​ക്കു ന​വ​ജീ​വ​ൻ ന​ൽ​കു​ന്ന​ത്. ത​ക​ർ​ച്ച​ക​ളി​ൽ ന​മു​ക്കു ശ​ക്തി​പ​ക​രു​ന്ന​ത്. ജീ​വി​ത​പാ​ത​ക​ളി​ൽ ന​മു​ക്കു ദൈ​വ​കൃ​പ ല​ഭി​ക്കാ​ൻ ഇ​ട​യാ​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഈ​സ്റ്റ​ർ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ ഉ​ത്ഥാ​ന​ത്തി​ന്‍റെ വെ​റു​മൊ​രു ഓ​ർ​മ​യ​ല്ല. അ​തു ജീ​വി​ത​ത്തെ പു​തു​ക്കി​പ്പ​ണി​യാ​നു​ള്ള ക്ഷ​ണ​മാ​ണ്. അ​തു നി​ത്യ​ജീ​വ​നി​ൽ പ​ങ്കു​പ​റ്റാ​നു​ള്ള ഒ​രാ​ഹ്വാ​ന​മാ​ണ്. ശൂ​ന്യ​മാ​യ ക​ല്ല​റ ന​മ്മോ​ടു പ​റ​യു​ന്നു: നി​രാ​ശ​യു​ടെ രാ​ത്രി​ക്കു​ശേ​ഷം പ്ര​ത്യാ​ശ​യു​ടെ ഒ​രു പൊ​ൻ​പു​ല​രി​യു​ണ്ട്. മ​ര​ണ​ത്തി​ന്‍റെ നി​ശ​ബ്ദ​ത​യ്ക്കു​ശേ​ഷം നി​ത്യ​ജീ​വ​ന്‍റെ ഗാ​നാ​ലാ​പ​മു​ണ്ട്. ക​ല്ല​റ​യു​ടെ ഇ​രു​ട്ടി​നു​ശേ​ഷം ക​ണ്ണ​ഞ്ചി​ക്കു​ന്ന പ്ര​ഭാ​ത​മു​ണ്ട്. കാ​ര​ണം, യേ​ശു​ക്രി​സ്തു ഉ​യി​ർ​ത്തെ​ഴു​ന്നേ​റ്റി​രി​ക്കു​ന്നു. എ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കും ഈ​സ്റ്റ​റി​ന്‍റെ മം​ഗ​ളാ​ശം​സ​ക​ൾ!

1989ൽ ​പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങി​യ പ്ര​സി​ദ്ധ​മാ​യ ഒ​രു ഹോ​ളി​വു​ഡ് സി​നി​മ​യാ​ണ് "ഡെ​ഡ് പോ​യ​റ്റ്സ് സൊ​സൈ​റ്റി'. അ​മേ​രി​ക്ക​ൻ സം​വി​ധാ​യ​ക​നാ​യ പീ​റ്റ​ർ വി​യ​ർ സം​വി​ധാ​നം​ചെ​യ്ത ഈ ​സി​നി​മ​യി​ൽ ഒ​രു അ​ധ്യാ​പ​ക​ക​ഥാ​പാ​ത്ര​മാ​യി അ​ഭി​നി​യി​ച്ച റോ​ബി​ൻ വി​ല്യം​സ് ആ​ണ് നാ​യ​ക​ൻ.

ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​ർ​ഥം, യു​വ​ത്വ​ത്തി​ന്‍റെ സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ൾ, ആ​ത്മ​ധൈ​ര്യ​ത്തോ​ടെ ജീ​വി​ക്കേ​ണ്ട​തി​ന്‍റെ ആ​വ​ശ്യ​ക​ത എ​ന്നി​വ​യെ​ക്കു​റി​ച്ചൊ​ക്കെ ആ​ഴ​ത്തി​ൽ ചി​ന്തി​പ്പി​ക്കു​ന്ന സി​നി​മ​ക​ളി​ൽ ഇ​തി​നു പ്ര​ത്യേ​ക സ്ഥാ​ന​മു​ണ്ട്.

ക​ഥ ന​ട​ക്കു​ന്ന​ത് 1954 കാ​ല​ഘ​ട്ട​ത്തി​ലെ ഒ​രു ബോ​ർ​ഡിം​ഗ് സ്കൂ​ളി​ലാ​ണ്. ക​ർ​ശ​ന​മാ​യ നി​യ​മ​ങ്ങ​ളും ക​ടു​ത്ത നി​യ​ന്ത്ര​ണ​വു​മു​ള്ള ഒ​രു വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ സ്ഥാ​പ​ന​മാ​ണി​ത്.

അ​വി​ടെ പ​ഠി​ക്കു​ന്ന വി​ദ്യാ​ർ​ഥി​ക​ൾ​ക്ക് ജീ​വി​തം എ​ന്ന​ത് പ​ണ​വും പ്രൗ​ഢി​യും സ്ഥാ​ന​മാ​ന​ങ്ങ​ളും നേ​ടു​ന്ന​തി​നു​ള്ള ഒ​രു യാ​ത്ര​യാ​യാ​ണ് അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത്. മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ളു​ടെ പ്ര​തീ​ക്ഷ​ക​ളും സ​മൂ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സ​മ്മ​ർ​ദ​ങ്ങ​ളും അ​നു​സ​രി​ച്ച് മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​വു​ക​യാ​ണ് അ​വ​രു​ടെ പ​തി​വ്.

ഈ ​സ്കൂ​ളി​ലേ​ക്ക് ജോ​ണ്‍ കീ​റ്റിം​ഗ് എ​ന്ന പേ​രി​ലു​ള്ള ഒ​രു ഇം​ഗ്ലീ​ഷ് അ​ധ്യാ​പ​ക​ൻ ക​ട​ന്നു​വ​രു​ന്നു. മ​റ്റ് അ​ധ്യാ​പ​ക​രെ​പ്പോ​ലെ​യ​ല്ല അ​ദ്ദേ​ഹം. അ​വ​ർ പാ​ഠ​പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ൾ മാ​ത്രം പ​ഠി​പ്പി​ക്കുമ്പോൾ, കീ​റ്റിം​ഗ് ചെ​യ്യു​ന്ന​ത് വി​ദ്യാ​ർ​ഥി​ക​ളെ ചി​ന്തി​ക്കാ​ൻ പ്രേ​രി​പ്പി​ക്കു​ക​യാ​ണ്. ജീ​വി​ത​മെ​ന്ന​ത് പ​രീ​ക്ഷ​ക​ളു​ടെ​യും മാ​ർ​ക്കു​ക​ളു​ടെ​യും മാ​ത്രം കാ​ര്യ​മ​ല്ലെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹം അ​വ​രെ ഓ​ർ​മി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.

ഒ​രു ദി​വ​സം കീ​റ്റിം​ഗ് അ​വ​രോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു: ""കാ​ർ​പെ ഡി​യെം''. ഈ ​ദി​വ​സം പ്ര​യോ​ജ​ന​പ്പെ​ടു​ത്തു​ക എ​ന്ന് മ​ല​യാ​ള​ത്തി​ൽ ഈ ​ലാ​റ്റി​ൻ പ്ര​യോ​ഗ​ത്തെ പ​രി​ഭാ​ഷ​പ്പെ​ടു​ത്താം. ജീ​വി​തം വ​ള​രെ ഹ്ര​സ്വ​മാ​ണെ​ന്നും ത​ന്മൂ​ലം ഓ​രോ ദി​വ​സ​വും അ​ർ​ഥ​വ​ത്താ​യി ജീ​വി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നു​മാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം അ​വ​രെ ഓ​ർ​മി​പ്പി​ച്ച​ത്.

""നി​ങ്ങ​ളു​ടെ ജീ​വി​തം സാ​ധാ​ര​ണ​മാ​യി​രി​ക്ക​രു​ത്''- അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞു. ""അ​ത് അ​തു​ല്യ​മാ​യി​രി​ക്ക​ണം''. ഈ ​വാ​ക്കു​ക​ൾ വി​ദ്യാ​ർ​ഥി​ക​ളി​ൽ വ​ലി​യ സ്വാ​ധീ​നം​ചെ​ലു​ത്താ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. അ​വ​രി​ൽ ചി​ല​ർ സ്വ​ന്തം സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് ഭാ​വ​ന ചെ​യ്യാ​നാ​രം​ഭി​ച്ചു.

ചി​ല​ർ അ​സാ​ധാ​ര​ണ​മാ​യ ധൈ​ര്യ​ത്തോ​ടെ പു​തി​യ വ​ഴി​ക​ൾ തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തു. എ​ന്നാ​ൽ, മ​റ്റു ചി​ല​രാ​ക​ട്ടെ ഭ​യ​ത്തി​ലും സം​ശ​യ​ത്തി​ലും കു​ടു​ങ്ങി​ക്കി​ട​ന്നു. അ​വ​ർ പ​ല കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളും പി​ന്നീ​ടു ചെ​യ്യാ​മെ​ന്നു ക​രു​തി മാ​റ്റി​വ​ച്ചു.

ഈ ​ക​ഥ ഒ​രു സു​പ്ര​ധാ​ന സ​ത്യ​ത്തി​ലേ​ക്കാ​ണ് വി​ര​ൽ​ചൂ​ണ്ടു​ന്ന​ത്. അ​താ​യ​ത്, നാം ​ചെ​യ്യേ​ണ്ട കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ചെ​യ്യേ​ണ്ട സ​മ​യ​ത്തു ചെ​യ്യാ​തെ അ​ത് അ​കാ​ര​ണ​മാ​യി മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കു​ന്നു​വെ​ന്ന യാ​ഥാ​ർ​ഥ്യം.

ഉ​ദാ​ഹ​ര​ണ​മാ​യി, സ​ത്യ​ത്തി​നും നീ​തി​ക്കും ന​ന്മ​യ്ക്കും​വേ​ണ്ടി നി​ല​കൊ​ള്ളേ​ണ്ട സാ​ഹ​ച​ര്യം വ​രു​മ്പോ​​ൾ അ​തു പി​ന്നീ​ടാ​കാ​മെ​ന്നു ക​രു​തി നീ​ട്ടി​വ​യ്ക്കു​ന്നു. അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ, ഒ​രാ​ളെ സ​ഹാ​യി​ക്കേ​ണ്ട അ​വ​സ​രം വ​രു​മ്പോ​​ൾ അ​തി​നു സ​മ​യ​മാ​യി​ട്ടി​ല്ലെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ് മു​ന്നോ​ട്ട് അ​തു മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കു​ന്നു.

ജീ​വി​ത ന​വീ​ക​ര​ണ​ത്തി​ന്‍റെ കാ​ര്യം വ​രു​മ്പോ​ഴും നാം ​സ്വീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന നി​ല​പാ​ട് പ​ല​പ്പോ​ഴും ഇ​തു​പോ​ലെ​യാ​യി​രി​ക്കും. ഇ​നി​യും സ​മ​യ​മു​ണ്ട​ല്ലോ, അ​ല്പം​കൂ​ടി ക​ഴി​ഞ്ഞി​ട്ടാ​വാം എ​ന്ന ചി​ന്താ​ഗ​തി.

എ​ന്നാ​ൽ ജീ​വി​തം ഒ​രി​ക്ക​ലും ന​മു​ക്കാ​യി കാ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കി​ല്ല എ​ന്ന​താ​ണ് വ​സ്തു​ത. അ​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്ന​ത്: ""ഇ​താ​ണ് സ്വീ​കാ​ര്യ​മാ​യ സ​മ​യം; ഇ​തു​ത​ന്നെ​യാ​ണ് ര​ക്ഷ​യു​ടെ ദി​വ​സം'' (2 കോ​റി 6:2). ഇ​തേ ആ​ശ​യം ഏ​ശ​യ്യാ പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് ഇ​പ്ര​കാ​ര​മാ​ണ്: ""ദൈ​വ​ത്തെ ക​ണ്ടെ​ത്താ​വു​ന്ന സ​മ​യ​ത്ത് അ​വി​ട​ത്തെ അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​വി​ൻ. അ​വി​ട​ന്ന് സ​മീ​പ​മു​ള്ള​പ്പോ​ൾ അ​വി​ട​ത്തെ വി​ളി​ച്ച​പേ​ക്ഷി​ക്കു​വി​ൻ'' (55:6).

ഒ​രാ​ൾ​ക്ക് അ​തി​മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യൊ​രു ക്ലോ​ക്ക് ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രു ദി​വ​സം അ​തു പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ന​ര​ഹി​ത​മാ​യി. അ​പ്പോ​ൾ ആ ​ക്ലോ​ക്കി​ന്‍റെ ഉ​ട​മ സ്വ​യം പ​റ​ഞ്ഞു: "ഇ​തു നാ​ളെ റി​പ്പ​യ​ർ ചെ​യ്യാം.' എ​ന്നാ​ൽ ആ ​ക്ലോ​ക്കെ​ടു​ത്ത് സ്വ​യം അ​തു ന​ന്നാ​ക്കാ​നോ അ​തു സാ​ധ്യ​മ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ മ​റ്റൊ​രാ​ളെ​ക്കൊ​ണ്ട് ന​ന്നാ​ക്കി​ക്കാ​നോ അ​യാ​ൾ തു​നി​ഞ്ഞി​ല്ല.

ഒ​രു ദി​വ​സം ഒ​രു സു​ഹൃ​ത്ത് അ​യാ​ളെ സ​ന്ദ​ർ​ശി​ക്കാ​നെ​ത്തി. നി​ശ്ച​ല​മാ​യ ആ ​ക്ലോ​ക്ക് ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ സു​ഹൃ​ത്ത് ചോ​ദി​ച്ചു: ""നി​ങ്ങ​ൾ എ​ന്തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് ഈ ​ക്ലോ​ക്ക് ന​ന്നാ​ക്കാ​ത്ത​ത്?'' ഉ​ട​നെ ഉ​ട​മ​സ്ഥ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു: ""ഈ ​ക്ലോ​ക്ക് നി​ന്നു​പോ​യി​ട്ട് കു​റേ​നാ​ളാ​യി. ഇ​തു ന​ന്നാ​ക്കി​യി​ട്ട് വ​ലി​യ കാ​ര്യ​മി​ല്ലെ​ന്നു തോ​ന്നി.''

ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും പ​ല​പ്പോ​ഴും സം​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​ത് ഇ​തു​ത​ന്നെ​യാ​ണ്. ചെ​യ്യേ​ണ്ട പ​ല​കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളും നാം ​പ​ല​പ്പോ​ഴും മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കും. എ​ന്നാ​ൽ കു​റേ​ക്ക​ഴി​യു​മ്പോ​​ൾ അ​തി​ന്‍റെ പ്രാ​ധാ​ന്യം ന​മു​ക്കു ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടും. അ​തു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ നാം ​ഒ​രി​ക്ക​ലും അ​വ ചെ​യ്യു​ക​യു​മി​ല്ല. അ​പ്പോ​ൾ​പ്പി​ന്നെ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം മു​ര​ടി​ച്ചു നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് അ​ദ്ഭു​ത​പ്പെ​ടേ​ണ്ട കാ​ര്യ​മി​ല്ല​ല്ലോ.

ന​മ്മു​ടെ ആ​ധ്യാ​ത്മി​ക​ജീ​വി​തം മു​ര​ടി​ച്ചാ​ണോ ഇ​പ്പോ​ൾ ഇ​രി​ക്കു​ന്ന​ത്? എ​ങ്കി​ൽ അ​തി​ന്‍റെ കാ​ര​ണം "പി​ന്നീ​ടാ​വാം' എ​ന്ന ന​മ്മു​ടെ നി​ല​പാ​ടാ​ണ്. ഈ ​നി​ല​പാ​ടി​ൽ​നി​ന്നു ക​ര​ക​യ​റ​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​ക​നെ​പ്പോ​ലെ ന​മ്മ​ളും പ്രാ​ർ​ഥി​ക്ക​ണം, ""ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളെ എ​ണ്ണു​വാ​ൻ ഞ​ങ്ങ​ളെ പ​ഠി​പ്പി​ക്ക​ണ​മേ, അ​ങ്ങ​നെ ഞ​ങ്ങ​ൾ ഹൃ​ദ​യ​വി​ജ്ഞാ​നം നേ​ട​ട്ടെ'' (90:12) എ​ന്ന്.

വ​ള​രെ വേ​ഗം ക​ട​ന്നു​പോ​കു​ന്ന​താ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളും വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ളും. കീ​റ്റിം​ഗ് വി​ദ്യാ​ർ​ഥി​ക​ളെ അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ച്ച​തു​പോ​ലെ ഇ​പ്പോ​ഴ​ത്തെ ഈ ​നി​മി​ഷം, അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ ഈ ​ദി​വ​സം ന​മു​ക്ക് ഏ​റ്റ​വും പ്ര​യോ​ജ​ന​പ്പെ​ട്ട​താ​യി മാ​റ്റാം.

ന​മ്മു​ടെ ആ​ധ്യാ​ത്മി​ക​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ ക്ലോ​ക്ക് നി​ല​ച്ചു​പോ​യി​ട്ടു​ണ്ടോ? എ​ങ്കി​ൽ, എ​ത്ര​യും​വേ​ഗം ആ ​ക്ലോ​ക്ക് ന​ന്നാ​ക്കി അ​തു പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ന​ക്ഷ​മ​മാ​ക്കാം. ഇ​നി​യും അ​തു മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കാ​ൻ നാം ​ഇ​ട​യാ​ക്ക​രു​ത്.

ആ​ധ്യാ​ത്മി​ക​ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ​ന്ന​പോ​ലെ, ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ സ​ർ​വ​മേ​ഖ​ല​ക​ളി​ലും ന​ന്നാ​യി പോ​കു​വാ​ൻ ന​മു​ക്കു ശ്ര​ദ്ധ​യു​ണ്ടാ​ക​ണം. അ​തു നാ​ളെ​യാ​ക​ട്ടെ എ​ന്നു ക​രു​തി ഒ​രി​ക്ക​ലും മാ​റ്റി​വ​യ്ക്ക​രു​ത്. കാ​ര​ണം, ന​മു​ക്ക് എ​ത്ര നാ​ളെ​ക​ൾ ഉ​ണ്ടാ​കു​മെ​ന്ന് ദൈ​വ​ത്തി​നു മാ​ത്ര​മേ അ​റി​വു​ള്ളൂ​വ​ല്ലോ.

റ​ഷ്യ​ൻ സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​ലെ മ​ഹാ​നാ​യ ക​ഥാ​കൃ​ത്താ​ണ് ആ​ന്‍റ​ണ്‍ ചെ​ക്കോ​വ് (1860- 1904). അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ചെ​റു​ക​ഥ​ക​ളി​ൽ ഏ​റെ ശ്ര​ദ്ധ​യാ​ക​ർ​ഷി​ക്കു​ന്ന ഒ​ന്നാ​ണ് "ദി ​ലോ​ട്ട​റി ടി​ക്ക​റ്റ്'. വ​ള​രെ സാ​ധാ​ര​ണ​മാ​യ ഒ​രു കു​ടും​ബ​സ​ന്ധ്യ​യി​ലൂ​ടെ​യാ​ണ് ക​ഥ ആ​രം​ഭി​ക്കു​ന്ന​ത്. ഭാ​ര്യാ​ഭ​ർ​ത്താ​ക്ക​ന്മാ​രാ​യ മാ​ഷ​യും ഐ​വാ​നും ശാ​ന്ത​മാ​യി വീ​ട്ടി​ൽ ഇ​രി​ക്കു​ന്നു. അ​വ​ർ​ത​മ്മി​ൽ യാ​തൊ​രു ക​ല​ഹ​വും വി​ഷ​മ​വും ഇ​ല്ല. സ​മാ​ധാ​ന​പൂ​ർ​ണ​മാ​ണ് അ​വ​രു​ടെ ജീ​വി​തം.

ആ ​സ​മ​യ​ത്ത്, ത​ങ്ങ​ളു​ടെ കൈ​വ​ശ​മു​ള്ള ഒ​രു ലോ​ട്ട​റി ടി​ക്ക​റ്റി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് മാ​ഷ​യ്ക്ക് ഓ​ർ​മവ​രു​ന്നു. അ​വ​ർ ഭ​ർ​ത്താ​വി​നോ​ട് പ​ത്ര​ത്തി​ൽ ഫ​ലം നോ​ക്കാ​ൻ പ​റ​യു​ന്നു.

ആ​ദ്യം ഐ​വാ​ന് അ​ക്കാ​ര്യ​ത്തി​ൽ വ​ലി​യ താ​ല്പ​ര്യം തോ​ന്നി​യി​ല്ല. എ​ങ്കി​ലും ന​ന്പ​ർ പ​രി​ശോ​ധി​ച്ച​പ്പോ​ൾ വി​ജ​യി​ച്ച സീ​രീ​സ് ന​ന്പ​ർ ത​ങ്ങ​ളു​ടെ ടി​ക്ക​റ്റി​നോ​ട് ഒ​ത്തു​പോ​കു​ന്ന​താ​യി തോ​ന്നു​ന്നു. എ​ഴു​പ​തി​നാ​യി​രം റൂ​ബി​ളാ​ണ് സ​മ്മാ​നം. ഇ​പ്പോ​ഴ​ത്തെ ക​ണ​ക്കു​വ​ച്ച് നോ​ക്കി​യാ​ൽ ഇ​ത് 45 കോ​ടി രൂ​പ​യോ​ളം വ​രും.

ഇ​ത്ര​യും വ​ലി​യ തു​ക സ​മ്മാ​ന​മാ​യി കി​ട്ടി​യേ​ക്കു​മെ​ന്നു വ​ന്ന​പ്പോ​ൾ അ​വ​രു​ടെ ര​ണ്ടു​പേ​രു​ടെ​യും ചി​ന്ത​ക​ൾ ര​ണ്ടു​വ​ഴി​ക്കു തി​രി​ഞ്ഞു. പു​തി​യ ഭൂ​മി വാ​ങ്ങു​ക, സു​ഖ​മാ​യി ജീ​വി​ക്കു​ക, യാ​ത്ര​ക​ൾ പോ​വു​ക.. ഐ​വാ​ന്‍റെ ചി​ന്ത പോ​യ​ത് അ​ങ്ങ​നെ​യാ​യി​രു​ന്നു.

ആ ​ചി​ന്ത​യി​ൽ​നി​ന്ന് മാ​ഷ സാ​വ​ധാ​നം അ​പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​യാ​യി. ഭാ​ര്യ കൂ​ടെ​യു​ണ്ടാ​യാ​ൽ ജീ​വി​തം അ​ടി​ച്ചു​പൊ​ളി​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കി​ല്ല എ​ന്ന ത​ര​ത്തി​ലാ​ണ് അ​യാ​ളു​ടെ ചി​ന്ത പോ​യ​ത്. പ​ണം മു​ഴു​വ​ൻ അ​വ​ൾ സ്വാ​ർ​ഥ താ​ല്പ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ​ക്കാ​യി ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കു​മെ​ന്ന് ഐ​വാ​ൻ ഭ​യ​പ്പെ​ട്ടു.

അ​തേ​സ​മ​യം മാ​ഷ​യും സ്വ​പ്നം​കാ​ണു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ത​ന്‍റെ​യും ത​ന്‍റെ സ്വ​ന്ത​ക്കാ​രു​ടെ​യും ആ​വ​ശ്യ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​വേ​ണ്ടി ആ ​പ​ണം എ​ങ്ങ​നെ ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കു​മെ​ന്നാ​ണ് അ​വ​ൾ ആ​ലോ​ചി​ച്ച​ത്. മു​ഴു​വ​നും ത​ന്‍റെ നി​യ​ന്ത്ര​ണ​ത്തി​ലാ​യി​രി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​ളു​ടെ മോ​ഹം. ഭ​ർ​ത്താ​വ് അ​തി​നു ത​ട​സംനി​ൽ​ക്കു​മോ​യെ​ന്നും മാ​ഷ ഭ​യ​പ്പെ​ട്ടു.

ഒ​രു വാ​ക്കു പോ​ലും പ​ര​സ്പ​രം പ​റ​യാ​തെ അ​വ​രു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ങ്ങ​ളി​ൽ മാ​റ്റം സം​ഭ​വി​ക്കു​ക​യാ​ണ്. സ്നേ​ഹ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ട​ത്ത് സം​ശ​യം ക​ട​ന്നു​വ​രു​ന്നു. സ​ന്തോ​ഷം ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ട​ത്ത് അ​സ്വ​സ്ഥ​ത മു​ള​യെ​ടു​ക്കു​ന്നു. അ​വ​ർ പ​ര​സ്പ​രം നോ​ക്കു​ന്പോ​ൾ കാ​ണു​ന്ന​ത് ഭാ​ര്യാ​ഭ​ർ​ത്താ​ക്ക​ന്മാ​രാ​യി​ട്ട​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, ശ​ത്രു​ക്ക​ളാ​യി മാ​ത്രം!

ഈ ​ക​ഥ​യു​ടെ ഏ​റ്റ​വും പ്ര​സ​ക്ത​മാ​യ ഭാ​ഗം എ​ന്താ​ണെ​ന്നോ? യ​ഥാ​ർ​ഥ​ത്തി​ൽ ഒ​ന്നും സം​ഭ​വി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ല. പ​ണം അ​വ​രു​ടെ കൈ​വ​ശം എ​ത്തി​യി​ട്ടി​ല്ല. എ​ല്ലാം അ​വ​രു​ടെ ഭാ​വ​ന​യി​ൽ മാ​ത്രം. എ​ന്നാ​ൽ, പ​ണം ല​ഭി​ക്കു​മെ​ന്ന ചി​ന്ത മാ​ത്രം മ​തി​യാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​രു​ടെ ഭാ​ര്യാ​ഭ​ർ​തൃ​ബ​ന്ധ​ത്തി​ന്‍റെ ഊ​ഷ്മ​ള​ത കെ​ടു​ത്തു​വാ​ൻ, അ​വ​രു​ടെ സ്നേ​ഹ​ബ​ന്ധം ത​ക​ർ​ക്കു​വാ​ൻ.

അ​വ​സാ​നം, ഐ​വാ​ൻ ടി​ക്ക​റ്റ് ന​ന്പ​ർ മുഴു​വ​നും സൂ​ക്ഷ്മ​മാ​യി പ​രി​ശോ​ധി​ക്കു​ന്നു. അ​പ്പോ​ൾ അ​വ​സാ​ന ന​ന്പ​റു​ക​ൾ ഒ​ത്തു​പോ​കു​ന്നി​ല്ലെ​ന്നു വ്യ​ക്ത​മാ​യി. അ​തോ​ടെ അ​വ​രു​ടെ സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ൾ പൊ​ലി​ഞ്ഞു​വീ​ണു. അ​തോ​ടൊ​പ്പം അ​വ​രു​ടെ പ​ര​സ്പ​ര​ബ​ന്ധ​ത്തി​ലും വി​ള്ള​ൽ​വീ​ണു.

ധ​ന​ത്തി​നു ന​മ്മെ മാ​റ്റി​മ​റി​ക്കാ​നാ​വു​മെ​ന്നു ന​മു​ക്ക​റി​യാം. എ​ന്നാ​ൽ, ധ​ന​മോ​ഹ​ത്തി​നും അ​തു സാ​ധി​ക്കു​മെ​ന്നാ​ണ് ചെ​ക്കോ​വ് ന​മ്മെ അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്. ലോ​ട്ട​റി​യി​ലൂ​ടെ പ​ണം ല​ഭി​ക്കാ​ൻ പോ​കു​ന്നു​വെ​ന്ന​റി​ഞ്ഞ​പ്പോ​ൾ ഐ​വാ​ന്‍റെ മാ​ത്ര​മ​ല്ല, മാ​ഷ​യു​ടെ​യും ചി​ന്താ​ഗ​തി​യി​ൽ മാ​റ്റം​വ​ന്നു. അ​വ​ർ അ​പ്പോ​ൾ കൂ​ടു​ത​ൽ സ്വാ​ർ​ഥ​രാ​യി മാ​റു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു.

ധ​ന​മോ​ഹം ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്കു ക​ട​ന്നു​വ​രു​ന്ന​ത് വ​ലി​യ ശ​ബ്ദ​ത്തോ​ടെ​യാ​യി​രി​ക്കി​ല്ല. അ​തു നി​ശ​ബ്ദ​മാ​യി ക​ട​ന്നു​വ​രും. ഒ​രു ചെ​റി​യ സ്വ​പ്ന​മാ​യി.. ഒ​രാ​ഗ്ര​ഹ​മാ​യി... കൂ​ടു​ത​ൽ പ​ണ​മു​ണ്ടെ​ങ്കി​ൽ ജീ​വി​തം മെ​ച്ച​മാ​കും എ​ന്ന ചി​ന്ത​യാ​ണ് അ​തി​നു​പി​ന്നി​ൽ. പ​ക്ഷേ, ആ ​ചി​ന്ത​യാ​ണ് ഐ​വാ​നെ മാ​ഷ​യ്ക്ക് എ​തി​രാ​ക്കി​യ​ത്, മാ​ഷ​യെ കൂ​ടു​ത​ൽ സ്വാ​ർ​ഥ​മ​തി​യാ​ക്കി​യ​ത്.

അ​വ​രു​ടെ ജീ​വി​തം ആ​ദ്യം സാ​ധാ​ര​ണ​മാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും സ​മാ​ധാ​ന​മു​ള്ള​താ​യി​രു​ന്നു. പ​ക്ഷേ സ​ന്പ​ത്തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു​ള്ള പെ​ട്ടെ​ന്നു​ള്ള അ​വ​രു​ടെ സ്വ​പ്നം അ​വ​രു​ടെ മ​ന​സി​ൽ അ​സ​ന്തോ​ഷം പ​ട​ർ​ത്തി.

ഇ​താ​ണ് ധ​ന​മോ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ദു​ര​ന്തം. ആ​ദ്യം അ​ത് ജീ​വി​ത​സ​ന്തോ​ഷം ക​വ​ർ​ന്നു​കൊ​ണ്ടു​പോ​കും. അ​തോ​ടൊ​പ്പം ജീ​വി​ത​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളും ത​ക​ർ​ക്കും. ത​ന്മൂ​ല​മാ​ണ് വി​ശു​ദ്ധ പൗ​ലോ​സ് എ​ഴു​തി​യ​ത്, ""ധ​ന​മോ​ഹ​മാ​ണ് എ​ല്ലാ തി​ന്മ​ക​ളു​ടെ​യും അ​ടി​സ്ഥാ​ന കാ​ര​ണം'' എ​ന്ന് (1 തി​മോ 6:10).

ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യോ​ശു ന​ൽ​കി​യി​രി​ക്കു​ന്ന മു​ന്ന​റി​യി​പ്പ് ഈ ​പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​ത്തി​ൽ നാം ​ഏ​റെ ശ്ര​ദ്ധി​ക്കേ​ണ്ട​തു​ണ്ട്. അ​വി​ട​ന്ന് പ​റ​യു​ന്നു: ""ജാ​ഗ​രൂ​ക​രാ​യി​രി​ക്കു​വി​ൻ. എ​ല്ലാ അ​ത്യാ​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളി​ലും​നി​ന്ന് അ​ക​ന്നി​രി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യു​വി​ൻ'' (ലൂ​ക്കാ 12:14-15).

ധ​നം ആ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്ന​ത് തെ​റ്റ​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ ധ​നം ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ന്‍റെ ശ്ര​ദ്ധാ​കേ​ന്ദ്ര​മാ​യി മാ​റു​ന്പോ​ഴാ​ണ് അ​പ​ക​ടം തു​ട​ങ്ങു​ന്ന​ത്. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് കു​ടും​ബ​ങ്ങ​ളി​ൽ ക​ല​ഹ​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​കു​ന്ന​ത്. സ​ഹ​യാ​ത്രി​ക​ർ മ​ത്സ​രാ​ർ​ഥി​ക​ളാ​യി മാ​റു​ന്ന​ത്. സൗ​ഹൃ​ദ​ങ്ങ​ൾ പി​ള​ർ​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത്. ഹൃ​ദ​യ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളി​ൽ നി​ശ​ബ്ദ​മാ​യ മാ​റ്റ​ങ്ങ​ൾ ഉ​ണ്ടാ​കു​ന്ന​ത്.

യേ​ശു വീ​ണ്ടും പ​റ​യു​ന്നു: ""മ​നു​ഷ്യ​ജീ​വി​തം സ​മ്പത്തു​കൊ​ണ്ട​ല്ല ധ​ന്യ​മാ​കു​ന്ന​ത്'' (ലൂ​ക്കാ 12:15). സ​മ്പത്ത് ജീ​വി​ത​ത്തെ ധ​ന്യ​മാ​ക്കു​മെ​ന്ന മി​ഥ്യാ​ധാ​ര​ണ​യാ​ണ് സ​ന്പ​ത്തി​ന്‍റെ പി​ന്നാ​ലെ പോ​കാ​ൻ ന​മ്മെ പ്രേ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ൽ അ​തു​വ​ഴി ന​മു​ക്കു​ണ്ടാ​കു​ന്ന തി​ന്മ​ക​ൾ എ​ത്ര​യോ ഏ​റെ​യാ​ണ്. ആ ​തി​ന്മ​ക​ൾ ഒ​ഴി​വാ​ക്കി​വേ​ണം നാം ​ധ​നം സ​ന്പാ​ദി​ക്കു​വാ​ൻ. അ​തോ​ടൊ​പ്പം, ജീ​വി​ത​ത്തെ യ​ഥാ​ർ​ഥ​ത്തി​ൽ ധ​ന്യ​മാ​ക്കു​ന്ന കാ​ര്യ​ത്തി​ൽ നാം ​ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ക​യും വേ​ണം.

അ​ത് എ​ന്താ​ണെ​ന്നോ? യേ​ശു​നാ​ഥ​ൻ പ​റ​യു​ന്നു: ""നി​ങ്ങ​ൾ ആ​ദ്യം ദൈ​വ​രാ​ജ്യ​വും അ​വി​ട​ത്തെ നീ​തി​യും അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​വി​ൻ. അ​തോ​ടൊ​പ്പം, മ​റ്റെ​ല്ലാം നി​ങ്ങ​ൾ​ക്കു ല​ഭി​ക്കും'' (മ​ത്താ 6:33).

ദൈ​വ​രാ​ജ്യം അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ക എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞാ​ൽ ദൈ​വ​ത്തെ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ ശ്ര​ദ്ധാ​കേ​ന്ദ്രം ആ​ക്കു​ക എ​ന്ന​ർ​ഥം. അ​പ്പോ​ൾ അ​വി​ട​ത്തെ ഇ​ഷ്ടം ചെ​യ്യാ​നും അ​വി​ട​ന്നാ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്ന രീ​തി​യി​ൽ ജീ​വി​ക്കാ​നും ന​മു​ക്കു സാ​ധി​ക്കും. അ​പ്പോ​ൾ​പ്പി​ന്നെ നാം ​ധ​ന​മോ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ​യോ മ​റ്റു തി​ന്മ​ക​ളു​ടെ​യോ പി​ടി​യി​ൽ അ​ക​പ്പെ​ടു​ക​യി​ല്ലെ​ന്നു തീ​ർ​ച്ച.

റ​ഷ്യ​ൻ സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​ലെ മ​ഹാ​നാ​യ ഒ​രു എ​ഴു​ത്തു​കാ​ര​നാ​ണ് ഐ​വാ​ൻ തു​ർ​ഗെ​നേ​വ് (1818-1883). മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ആ​ത്മ​സം​ഘ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ളും നി​ശ​ബ്ദ​വേ​ദ​ന​ക​ളും അ​തീ​വ സൗ​മ്യ​മാ​യി ചി​ത്രീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹം എ​ന്നും ഉ​ത്സു​ക​നാ​യി​രു​ന്നു.

മ​നു​ഷ്യ​ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ന്‍റെ അ​ഗാ​ധ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കു​ള്ള അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ദ​ർ​ശ​നം ഇ​ന്നും വാ​യ​ന​ക്കാ​രെ ഇ​രു​ത്തി ചി​ന്തി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. അ​ദ്ദേ​ഹം അ​വ​ത​രി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന പ​ല ക​ഥ​ക​ളും അ​നു​ദി​ന​ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ന​മു​ക്കു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കേ​ണ്ട വി​വി​ധ മൂ​ല്യ​ങ്ങ​ളെ ഓ​ർ​മി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​വ​യാ​ണ്. അ​ങ്ങ​നെ​യു​ള്ള ഒ​രു ക​ഥ ഇ​വി​ടെ വി​വ​രി​ക്ക​ട്ടെ.

വ​യ​സാ​യ ഒ​രാ​ൾ അ​നേ​ക വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​ശേ​ഷം സ്വ​ന്തം ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​വ​രി​ക​യാ​ണ്. അ​പ്പോ​ൾ അ​വി​ടെ എ​ല്ലാ​ത്തി​നും​ത​ന്നെ മാ​റ്റം സം​ഭ​വി​ച്ചി​രു​ന്നു. വ​ഴി​ക​ളും വീ​ടു​ക​ളും ആ​ളു​ക​ളു​മെ​ല്ലാം പു​തി​യ​താ​യി തോ​ന്നി. എ​ന്നാ​ൽ ആ ​വൃ​ദ്ധ​ന്‍റെ മ​ന​സി​ൽ മാ​യാ​തെ​കി​ട​ന്നി​രു​ന്ന ഒ​രോ​ർ​മ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ൽ ഉ​ണ​ങ്ങാ​തെ കി​ട​ന്ന വി​രോ​ധ​ത്തി​ന്‍റെ വ​ലി​യൊ​രു മു​റി​വ്.

യൗ​വ​ന​ത്തി​ൽ ആ ​ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലെ ഒ​രാ​ളു​മാ​യു​ണ്ടാ​യ ഒ​രു വ​ലി​യ പി​ണ​ക്കം ആ ​വൃ​ദ്ധ​ന്‍റെ മ​ന​സി​ൽ ആ​ഴ​മേ​റി​യ ഒ​രു പി​ള​ർ​പ്പാ​യി മാ​റി​യി​രു​ന്നു. അ​തു ക്ഷ​മി​ക്കാ​നും മ​റ​ക്കാ​നും സാ​ധി​ക്കാ​തി​രു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് അ​യാ​ൾ ഗ്രാ​മം​വി​ട്ടു പോ​യ​ത്.

ജീ​വി​തം മു​ന്നോ​ട്ടുപോ​യെ​ങ്കി​ലും ആ ​സം​ഭ​വ​ത്തെ അ​യാ​ൾ ത​ന്‍റെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ന്‍റെ ഇ​രു​ണ്ട കോ​ണി​ൽ സൂ​ക്ഷി​ച്ചു. ഈ ​പ്ര​ശ്ന​ത്തി​ന് ഒ​രു പ​രി​ഹാ​രം കാ​ണ​ണ​മെ​ന്ന ചി​ന്താ​ഗ​തി​യോ​ടെ​യാ​ണ് അ​യാ​ൾ ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​യ​ത്.

പ​ക്ഷേ ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലെ​ത്തി ത​ന്‍റെ പ്ര​തി​യോ​ഗി​യെ​ക്കു​റി​ച്ച് തി​ര​ക്കി​യ​പ്പോ​ൾ ഗ്രാ​മ​വാ​സി​ക​ൾ അ​യാ​ളെ ആ​ശ്ച​ര്യ​ത്തോ​ടെ നോ​ക്കി. ചി​ല​ർ​ക്ക് അ​യാ​ൾ ചോ​ദി​ച്ച​യാ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് ഒ​രു വി​വ​ര​വു​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ മ​റ്റു​ചി​ല​ർ ആ ​മ​നു​ഷ്യ​ൻ പ​ണ്ടേ മ​രി​ച്ചു​പോ​യി എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞു.

ഒ​രു​കാ​ല​ത്ത് ആ ​ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലെ സ​ക​ല​ർ​ക്കും അ​റി​യാ​മാ​യി​രു​ന്ന ആ ​ര​ണ്ടു​പേ​രു​ടെ പ​ര​സ്പ​ര ശ​ത്രു​ത​യെ​ക്കു​റി​ച്ച് ലോ​കം പ​ണ്ടേ മ​റ​ന്നു​പോ​യി​രു​ന്നു. അ​ത് ഓ​ർ​മി​ച്ചി​രു​ന്ന​താ​ക​ട്ടെ ആ ​വൃ​ദ്ധ​ൻ മാ​ത്രം. ആ ​രാ​ത്രി​യി​ൽ വൃ​ദ്ധ​ൻ ഒ​റ്റ​യ്ക്കി​രു​ന്ന് ഓ​രോ​ന്നി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് ചി​ന്തി​ക്കാ​ൻ​തു​ട​ങ്ങി. അ​പ്പോ​ൾ അ​യാ​ൾ തി​രി​ച്ച​റി​ഞ്ഞ സ​ത്യം അ​യാ​ളെ ഞെ​ട്ടി​ക്കു​ക​ത​ന്നെ​ചെ​യ്തു.

താ​ൻ ആ​രോ​ടു ശ​ത്രു​ത​പു​ല​ർ​ത്തി​യി​രു​ന്നു​വോ അ​യാ​ൾ പ​ണ്ടേ​ത​ന്നെ സ്വ​ത​ന്ത്ര​നാ​യി​പ്പോ​യി. താ​നാ​ക​ട്ടെ, ഇ​പ്പോ​ഴും ച​ങ്ങ​ല​ക​ളാ​ൽ ബ​ന്ധി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു​കി​ട​ക്കു​ന്നു. ആ ​ച​ങ്ങ​ല​ക​ൾ കൈ​ക​ളി​ല്ല​ല്ല, ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ലാ​ണെ​ന്നു​മാ​ത്രം!

ഈ ​ക​ഥ മ​നു​ഷ്യ​ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഒ​രു ഗ​ഹ​ന​സ​ത്യ​ത്തെ തു​റ​ന്നു​കാ​ണി​ക്കു​ന്നു. മ​റ്റൊ​രാ​ളോ​ടു ക്ഷ​മി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​ന്പോ​ൾ അ​യാ​ളെ ശി​ക്ഷി​ക്കു​ക​യാ​ണെ​ന്നു നാം ​ക​രു​തു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ യ​ഥാ​ർ​ഥ​ത്തി​ൽ ശി​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത് ന​മ്മു​ടെ ശ​ത്രു​വ​ല്ല, നാം​ത​ന്നെ​യാ​ണ്.

കാ​ര​ണം ശ​ത്രു​ത​യു​ടെ ഭാ​രം പേ​റു​ന്ന​തു നാം​ത​ന്നെ​യാ​ണ്, ശ​ത്രു​വ​ല്ല. കാ​ലം മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കു​ന്പോ​ൾ ലോ​കം എ​ല്ലാം മ​റ​ക്കും. എ​ന്നാ​ൽ ക്ഷ​മി​ക്കാ​ൻ വി​സ​മ്മ​തി​ക്കു​ന്ന ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ് എ​പ്പോ​ഴും ആ ​ശ​ത്രു​ത താ​ലോ​ലി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കും. അ​തു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സി​നൊ​രി​ക്ക​ലും ശാ​ന്തി​യു​ണ്ടാ​വി​ല്ല. മ​ന​സി​നു ശാ​ന്തി വേ​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ ശ​ത്രു​ക്ക​ളോ​ടു ക്ഷ​മി​ക്കു​ക​യ​ല്ലാ​തെ മ​റ്റൊ​രു മാ​ർ​ഗ​മി​ല്ല.

ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ തെ​റ്റു​ക​ൾ നി​ങ്ങ​ൾ ക്ഷ​മി​ക്കു​മെ​ങ്കി​ൽ, സ്വ​ർ​ഗ​സ്ഥ​നാ​യ നി​ങ്ങ​ളു​ടെ പി​താ​വ് നി​ങ്ങ​ളോ​ടും ക്ഷ​മി​ക്കും. മ​റ്റു​ള്ള​വ​രോ​ട് നി​ങ്ങ​ൾ ക്ഷ​മി​ക്കു​ക​യി​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ നി​ങ്ങ​ളു​ടെ പി​താ​വ് നി​ങ്ങ​ളു​ടെ തെ​റ്റു​ക​ളും ക്ഷ​മി​ക്കു​ക​യി​ല്ല'' (മ​ത്താ 6:14-15). ദൈ​വം ന​മ്മോ​ടു ക്ഷ​മി​ച്ചെ​ങ്കി​ൽ മാ​ത്ര​മേ ന​മു​ക്കു ശാ​ന്തി ല​ഭി​ക്കു​ക​യു​ള്ളൂ. എ​ന്നാ​ൽ ദൈ​വം ന​മ്മോ​ടു ക്ഷ​മി​ക്ക​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ നാം ​മ​റ്റു​ള്ള​വ​രോ​ടു ക്ഷ​മി​ക്കേ​ണ്ടി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ ചെ​യ്യാ​തെ ന​മു​ക്കൊ​രി​ക്ക​ലും സ​മാ​ധാ​ന​ത്തോ​ടെ മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കി​ല്ലെ​ന്നു വ്യ​ക്തം.

ഒ​രു ജാ​പ്പ​നീ​സ് ക​ഥ. ധാ​രാ​ളം ശി​ഷ്യ​രു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രു ഗു​രു​വി​നു വി​ല​യേ​റി​യ ചി​ല ചാ​യ​ക്ക​പ്പു​ക​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പ്ര​മു​ഖ​രാ​യ​വ​ർ സ​ന്ദ​ർ​ശ​ന​ത്തി​നെ​ത്തു​ന്പോ​ൾ ആ ​ക​പ്പു​ക​ളി​ലാ​ണ് ചാ​യ ന​ൽ​കി​യി​രു​ന്ന​ത്. ഒ​രി​ക്ക​ൽ ഒ​രു ശി​ഷ്യ​ൻ അ​ബ​ദ്ധ​വ​ശാ​ൽ ആ ​ക​പ്പു​ക​ളി​ലൊ​ന്ന് താ​ഴെ​യി​ട്ടു പൊ​ട്ടി​ക്കാ​നി​ട​യാ​യി. ശി​ഷ്യ​ൻ ഭ​യം​കൊ​ണ്ടു വി​റ​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ ഗു​രു​വാ​ക​ട്ടെ, ആ ​ക​പ്പി​ന്‍റെ ക​ഷ​ണ​ങ്ങ​ൾ ശാ​ന്ത​മാ​യി ശേ​ഖ​രി​ച്ച​ശേ​ഷം സ്വ​ർ​ണം ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ച് കൂ​ട്ടി​യോ​ജി​പ്പി​ച്ചു. അ​പ്പോ​ൾ ആ ​ക​പ്പ് കൂ​ടു​ത​ൽ മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യി കാ​ണ​പ്പെ​ട്ടു.

ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ വി​വി​ധ കാ​ര​ണ​ങ്ങ​ളാ​ൽ പൊ​ട്ടി​പ്പോ​കാം. എ​ന്നാൽ ദൈ​വ​കൃ​പ ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ച് ആ ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ പൂ​ർ​വാ​ധി​കം മ​നോ​ഹ​ര​മാ​ക്കാ​ൻ ന​മു​ക്കു സാ​ധി​ക്കും. ചാ​യ​ക്ക​പ്പ് പൊ​ട്ടി​പ്പോ​യ​പ്പോ​ൾ അ​തി​ന്‍റെ വി​വി​ധ ക​ഷ​ണ​ങ്ങ​ൾ കൂ​ട്ടി​യോ​ജി​പ്പി​ച്ച​ത് സ്വ​ർ​ണം വി​ള​ക്കി​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ഴ​ത് പൂ​ർ​വ​സ്ഥി​തി​യി​ലാ​യി എ​ന്നു മാ​ത്ര​മ​ല്ല, അ​തു കൂ​ടു​ത​ൽ മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യി​ത്തീ​രു​ക​യും ചെ​യ്തു.

ഇ​തു​പോ​ലെ​ത​ന്നെ ജീ​വി​ത​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ ത​ക​രു​ന്പോ​ൾ ദൈ​വ​കൃ​പ​യി​ലാ​ശ്ര​യി​ച്ച് ആ ​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ നാം ​പു​നഃ​സ്ഥാ​പി​ക്ക​ണം. അ​തു പൂ​ർ​വാ​ധി​കം മെ​ച്ച​മാ​ക്കു​ക​യും വേ​ണം. ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""ഹൃ​ദ​യം നു​റു​ങ്ങി​യ​വ​ർ​ക്ക് ക​ർ​ത്താ​വ് സ​മീ​പ​സ്ഥ​നാ​ണ്'' (സ​ങ്കീ 34:18). ദൈ​വം ന​മു​ക്ക് സ​മീ​പ​സ്ഥ​നാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് ഏ​തു​നി​മി​ഷ​വും അ​വി​ട​ത്തെ കൃ​പ​യ്ക്കാ​യി ന​മു​ക്ക് അ​വി​ട​ത്തെ സ​മീ​പി​ക്കാ​നാ​വും. അ​പ്പോ​ൾ തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും അ​വി​ട​ന്ന് ന​മ്മെ അ​നു​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​മെ​ന്ന​തി​ൽ സം​ശ​യം​വേ​ണ്ട.

ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ കൃ​പ ന​മു​ക്കു ല​ഭി​ച്ചാ​ൽ ഏ​തു തെ​റ്റും ആ​രോ​ടും ന​മു​ക്കു ക്ഷ​മി​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കും. അ​തു​പോ​ലെ ത​ക​ർ​ന്നു​പോ​യ ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ പൂ​ർ​വാ​ധി​കം മെ​ച്ച​പ്പെ​ടു​ത്തു​വാ​നും സാ​ധി​ക്കും. എ​ന്നാ​ൽ ദൈ​വ​കൃ​പ​യി​ലാ​ശ്ര​യി​ക്കാ​ൻ നാം ​വി​സ​മ്മ​തി​ച്ചാ​ൽ ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ലെ ച​ങ്ങ​ല​ക​ൾ ന​മ്മെ ബ​ന്ധി​ച്ചു​നി​ർ​ത്തു​ക​ത​ന്നെ​ചെ​യ്യും.

ന​മു​ക്കു​വേ​ണ്ട​ത് ഹൃ​ദ​യ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​മാ​ണ്. മ​ന​സ​മാ​ധാ​ന​മാ​ണ്. സ​ന്തോ​ഷ​പ്ര​ദ​മാ​യ ഒ​രു ജീ​വി​ത​മാ​ണ്. അ​തി​നാ​ക​ട്ടെ, ന​മ്മു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ച​ങ്ങ​ല​ക​ൾ ത​ക​രു​ക​ത​ന്നെ വേ​ണം. അ​തി​നു​ള്ള ദൈ​വ​കൃ​പ​യ്ക്കാ​യി ന​മു​ക്കു പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാം. പ്ര​ത്യേ​കി​ച്ചും ഈ ​നോ​ന്പു​കാ​ല​ത്ത്.

""എ​ന്‍റെ മ​ന​സ് പ​ത​റു​ന്നു, വാ​ക്കു​ക​ൾ ചി​ത​റു​ന്നു, ഹൃ​ദ​യം ശൂ​ന്യ​മാ​യി സ്പ​ന്ദി​ക്കു​ന്നു''- ഒ​രു യു​വ​സ​ന്യാ​സി ത​ന്‍റെ ആ​ത്മ​പി​താ​വി​നോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു. ""എ​ന്‍റെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യ്ക്ക് ജീ​വ​ൻ തോ​ന്നു​ന്നി​ല്ല.''

ആ ​ഗു​രു​വി​ന്‍റെ മേ​ശ​പ്പു​റ​ത്ത് ഒ​രു ഓ​ട​ക്കു​ഴ​ൽ ഇ​രി​പ്പു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ആ ​ഓ​ട​ക്കു​ഴ​ൽ കൈ​യി​ലെ​ടു​ത്ത് അ​ദ്ദേ​ഹം ചോ​ദി​ച്ചു: ""ഈ ​ഓ​ട​ക്കു​ഴ​ലി​ന് ത​ന്നി​ൽ​നി​ന്നു പു​റ​പ്പെ​ടാ​ൻ​പോ​കു​ന്ന സം​ഗീ​തം അ​റി​യാ​മോ?''
""അ​റി​യി​ല്ല.'' ശി​ഷ്യ​ൻ മ​റു​പ​ടി​ന​ൽ​കി.

അ​പ്പോ​ൾ ഗു​രു പ​റ​ഞ്ഞു: ""എ​ന്നാ​ൽ മി​ടു​ക്ക​നാ​യ ഒ​രു സം​ഗീ​ത​ജ്ഞ​ന്‍റെ കൈ​യി​ൽ പൊ​ള്ള​യാ​യ ഈ ​കു​ഴ​ൽ ശ്രു​തി​മ​ധു​ര​മാ​യ സം​ഗീ​ത​മാ​യി മാ​റു​ന്നു.'' തെ​ല്ലു​നേ​ര​ത്തെ നി​ശ​ബ്ദ​ത​യ്ക്കു​ശേ​ഷം ഒ​രു മ​ന്ദ​ഹാ​സ​ത്തോ​ടെ ഗു​രു തു​ട​ർ​ന്നു: ""പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യും ഇ​തു​പോ​ലെ​ത​ന്നെ​യാ​ണ്. നാം ​ന​മ്മു​ടെ ശൂ​ന്യ​ത ദൈ​വ​ത്തി​നു സ​മ​ർ​പ്പി​ക്കുമ്പോൾ അ​വി​ട​ത്തെ സം​ഗീ​തം ന​മ്മി​ലൂ​ടെ ഒ​ഴു​കും.''

അ​നു​ദി​നം പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ന്ന​വ​രാ​ണ് ന​മ്മ​ൾ. പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ൽ ഏ​റി​യ​പ​ങ്കും വാ​ചാ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യു​മാ​യി​രി​ക്കും. പ്രാ​ർ​ഥ​ന​ക​ൾ കൃ​ത്യ​മാ​യി ചൊ​ല്ലു​ന്ന​തി​ലാ​യി​രി​ക്കും ന​മ്മു​ടെ ശ്ര​ദ്ധ. അ​തു ന​ല്ല​തു​ത​ന്നെ. എ​ന്നാ​ൽ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യു​ടെ മ​ഹ​ത്വം അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് വാ​ക്കു​ക​ളു​ടെ ശോ​ഭ​യി​ലോ അ​വ​യു​ടെ ഉ​രു​വി​ട​ലി​ലോ അ​ല്ല. പ്രാ​ർ​ഥ​ന​വ​ഴി ദൈ​വം ന​മ്മി​ലേ​ക്ക് ക​ട​ക്കാ​ൻ നാം ​അ​നു​വ​ദി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ എ​ന്ന​തി​ലാ​ണ്.

ദൈ​വം ന​മ്മി​ലേ​ക്കു ക​ട​ന്നു​വ​രാ​ൻ പ്രാ​ർ​ഥ​ന ന​മ്മെ സ​ജ്ജ​മാ​ക്കി​യാ​ൽ ആ ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന ഒ​രി​ക്ക​ലും നി​ർ​ജീ​വ​മാ​കി​ല്ല. എ​ന്നു മാ​ത്ര​മ​ല്ല, ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സം​ഗീ​തം ന​മ്മി​ലൂ​ടെ ഒ​ഴു​കു​ക​യും ചെ​യ്യും. തന്മൂല​മാ​ണ് ദൈ​വ​വ​ച​നം ഇ​പ്ര​കാ​രം പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്: ""വേ​ണ്ട​വി​ധം പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കേ​ണ്ട​തെ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്ന് ന​മു​ക്ക് അ​റി​ഞ്ഞു​കൂ​ടാ. എ​ന്നാ​ൽ, അ​വാ​ച്യ​മാ​യ നെ​ടു​വീ​ർ​പ്പു​ക​ളാ​ൽ ആ​ത്മാ​വു​ത​ന്നെ ന​മു​ക്കു​വേ​ണ്ടി മാ​ധ്യ​സ്ഥ്യം വ​ഹി​ക്കു​ന്നു'' (റോ​മ 8:26). അ​താ​യ​ത് ഗു​രു യു​വ​സ​ന്യാ​സി​യോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ, ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സം​ഗീ​തം ന​മ്മി​ലൂ​ടെ ഒ​ഴു​കു​മെ​ന്നു സാ​രം.

അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് പ്രാ​ർ​ഥ​നാ​മ​ധ്യേ നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സ്വ​രം കേ​ൾ​ക്കു​ക. ആ ​സ്വ​രം കേ​ൾ​ക്കുമ്പോ​ൾ, പ്ര​വാ​ച​ക​നാ​യി​ത്തീ​ർ​ന്ന ബാ​ല​നാ​യ സാ​മു​വ​ൽ പ​റ​ഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ, നാ​മും പ​റ​യ​ണം: ""ദൈ​വ​മേ, സം​സാ​രി​ക്ക​ണ​മേ. അ​ങ്ങ​യു​ടെ ദാ​സ​ൻ കേ​ൾ​ക്കു​ന്നു'' (1 സാ​മു​വ​ൽ 3:9).

ചൈ​നീ​സ് പു​രാ​ണ​ത്തി​ൽ ഒ​രു ക​ഥ​യു​ണ്ട്. ഒ​രി​ക്ക​ൽ ഒ​രു ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി ത​ന്‍റെ ​സ​ദ​സി​ലു​ള്ള​വ​രോ​ട് ഏ​റ്റ​വും ചെ​റു​തും എ​ന്നാ​ൽ ഏ​റ്റ​വും വി​ശി​ഷ്ട​വു​മാ​യ ഒ​രു പ്രാ​ർ​ഥ​ന എ​ഴു​താ​ൻ ആ​വ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ടു. അ​പ്പോ​ൾ അ​വി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ആ​ധ്യാ​ത്മി​ക​ചി​ന്ത​ക​ൻഇ​പ്ര​കാ​രം എ​ഴു​തി​യ ഒ​രു കു​റി​പ്പ് ചക്രവർത്തിക്കു കൊ​ടു​ത്തു: "കേ​ൾ​ക്കു​ക, അ​നു​സ​രി​ക്കു​ക.'

ഇ​തു ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി​ക്ക് കാ​ര്യം വ്യ​ക്ത​മാ​യി​ല്ല. വി​ശ​ദീ​ക​ര​ണം ചോ​ദി​ച്ച ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി​യോ​ട് ആ​ധ്യാ​ത്മി​ക​ചി​ന്ത​ക​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു: ""ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ൽ മു​ഴു​വ​നും നാ​മാ​ണ് സം​സാ​രി​ക്കു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ൽ യ​ഥാ​ർ​ഥ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ൽ നാം ​ദൈ​വ​സ്വ​ര​ത്തി​നാ​യി കാ​തോ​ർ​ത്തി​രി​ക്ക​ണം. ആ ​സ്വ​രം നാം ​അ​നു​സ​രി​ക്കു​ക​യും വേ​ണം.''

ദൈ​വം എ​പ്പോ​ഴും ന​മ്മോ​ടു സം​സാ​രി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട് എ​ന്ന​താ​ണ് വാ​സ്ത​വം. ദൈ​വം പ്ര​വാ​ച​ക​നി​ലൂ​ടെ പ​റ​യു​ന്നു: ""നീ ​വ​ല​ത്തോ​ട്ടോ ഇ​ട​ത്തോ​ട്ടോ തി​രി​യു​ന്പോ​ൾ നി​ന്‍റെ കാ​തു​ക​ൾ പി​ന്നി​ൽ​നി​ന്ന് ഒ​രു സ്വ​രം ശ്ര​വി​ക്കും. ഇ​താ​ണ് വ​ഴി. ഇ​തി​ലേ പോ​വു​ക'' (ഏ​ശ​യ്യാ 30:21). ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ഈ ​സ്വ​രം കേ​ൾ​ക്കാ​നു​ള്ള അ​വ​സ​രം​കൂ​ടി​യാ​യി​രി​ക്ക​ണം ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന.

ന​മ്മു​ടെ നാ​ഥ​നും ര​ക്ഷ​ക​നു​മാ​യ യേ​ശു പ​റ​യു​ന്നു: ""എ​ന്‍റെ ആ​ടു​ക​ൾ എ​ന്‍റെ സ്വ​രം ശ്ര​വി​ക്കു​ന്നു'' (യോ​ഹ 10:27). ലാ​സ​റി​നെ​യും അ​യാ​ളു​ടെ ര​ണ്ടു സ​ഹോ​ദ​രി​ക​ളെ​യും യേ​ശു സ​ന്ദ​ർ​ശി​ച്ച​പ്പോ​ൾ അ​വ​രി​ലൊ​രാ​ളാ​യ മേ​രി അ​വി​ട​ത്തെ പാ​ദാ​ന്തി​ക​ത്തി​ലി​രു​ന്ന് അ​വി​ട​ത്തെ സ്വ​രം കേ​ട്ടു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. അ​തേ​ക്കു​റി​ച്ച് പ​രാ​തി​പ​റ​ഞ്ഞ മ​ർ​ത്താ​യോ​ട് യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞു: ""മ​റി​യം ന​ല്ല ഭാ​ഗം തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്നു'' (ലൂ​ക്കാ 10:42)

മ​റി​യം യേ​ശു​വി​ന്‍റെ സ്വ​ര​ത്തി​നു ചെ​വി​കൊ​ടു​ത്ത​തു​പോ​ലെ, ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലും നാം ​ദൈ​വ​സ്വ​ര​ത്തി​നു ചെ​വി​കൊ​ടു​ക്ക​ണം. എ​ന്നാ​ൽ അ​തു​കൊ​ണ്ട് പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ ന​മ്മു​ടെ ആ​വ​ശ്യ​ങ്ങ​ൾ ദൈ​വ​ത്തോ​ടു പ​റ​യേ​ണ്ട എ​ന്ന് അ​ർ​ഥ​മി​ല്ല. എ​ന്നു​മാ​ത്ര​മ​ല്ല, പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ ന​മ്മു​ടെ അ​നു​ദി​നാ​വ​ശ്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് ദൈ​വ​ത്തോ​ടു സം​സാ​രി​ക്കു​ക​യും വേ​ണം.

സ്കോ​ട്ട്‌ലൻ​ഡി​നു പ​ടി​ഞ്ഞാ​റു​ഭാ​ഗ​ത്തു​ള്ള ഒ​രു ദ്വീ​പാ​ണ് അ​യോ​ണ. ഈ ​ദ്വീ​പി​ൽ പൊ​ള്ള​യാ​യ ഒ​രു വ​ലി​യ പാ​റ​യു​ണ്ട​ത്രേ. പ​ണ്ടു​കാ​ല​ത്തു തീ​ർ​ഥാ​ട​ക​ർ ഈ ​പാ​റ​യു​ടെ അ​രി​കി​ൽ പോ​യി​നി​ന്നു പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു. ആ ​പാ​റ​യു​ടെ വി​ട​വി​ലൂ​ടെ പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​മ്പോൾ കാ​റ്റ് ആ ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന​ക​ൾ ദൈ​വ​സ​ന്നി​ധി​യി​ൽ എ​ത്തി​ക്കു​മെ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​രു​ടെ വി​ശ്വാ​സം.

ഇ​തേ​ക്കു​റി​ച്ച് പി​ന്നീ​ട് ഒ​രു തീ​ർ​ഥാ​ട​ക​ൻ എ​ഴു​തി: ""ഈ ​പാ​റ​യു​ടെ വി​ട​വി​ലൂ​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​ക​ൾ ദൈ​വ​സ​ന്നി​ധി​യി​ൽ എ​ത്തി​യി​രു​ന്നു എ​ന്ന​ത​ല്ല അ​ദ്ഭു​തം. പ്ര​ത്യു​ത ഈ ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ അ​വി​ടെ പ്രാ​ർ​ഥി​ച്ച​വ​രു​ടെ മ​ന​സി​ലും ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും മാ​റ്റം​വ​ന്നു എ​ന്ന​താ​ണ് അ​ദ്ഭു​തം.''

പ്രാ​ർ​ഥ​ന എ​പ്പോ​ഴും ന​മ്മു​ടെ സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ളെ മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ചു എ​ന്നു​വ​രി​ല്ല. അ​തു​പോ​ലെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​വ​ഴി നാം ​ആ​ഗ്ര​ഹി​ച്ച​തെ​ല്ലാം ല​ഭി​ച്ചു​വെ​ന്നും വ​രി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ ദൈ​വ​സ്വ​ര​ത്തി​നു കാ​തോ​ർ​ക്കു​ന്ന ത​ര​ത്തി​ലു​ള്ള​തു​കൂ​ടി​യാ​ണു ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യെ​ങ്കി​ൽ ആ ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന ന​മ്മെ മാ​റ്റി​മ​റി​ക്കു​ക​ത​ന്നെ ചെ​യ്യും.

അ​പ്പോ​ൾ ന​മ്മു​ടെ ക്രോ​ധം ക്ഷ​മ​യാ​യും, ദുഃ​ഖം ശ​ക്തി​യാ​യും, ഇ​രു​ട്ട് വെ​ളി​ച്ച​മാ​യും മാ​റും. തന്മൂല​മാ​ണ് ത​ത്വ​ചി​ന്ത​ക​നും ദൈ​വ​ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​നു​മാ​യ സോ​റ​ൻ കി​ർ​ക്കെ​ഗാ​ർ​ഡ് എ​ഴു​തി​യ​ത്: ""പ്രാ​ർ​ഥ​ന ദൈ​വ​ത്തെ മാ​റ്റാ​നു​ള്ള​ത​ല്ല, പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ന്ന​വ​നെ മാ​റ്റാ​നു​ള്ള​താ​ണ്.''

പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ ദൈ​വം ന​മ്മി​ലേ​ക്കു ക​ട​ന്നു​വ​രാ​ൻ ന​മു​ക്ക് അ​നു​വ​ദി​ക്കാം. അ​പ്പോ​ൾ അ​ദ്ഭു​ത​ങ്ങ​ൾ ന​മ്മി​ൽ സം​ഭ​വി​ക്കും. കാ​ര​ണം ദൈ​വം ക​ട​ന്നു​വ​രു​ന്നി​ട​ത്ത് കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളൊ​ന്നും പ​ഴ​യ​പ​ടി ആ​യി​രി​ക്കു​ക​യി​ല്ല. അ​വി​ടെ​യെ​ല്ലാം പു​തി​യ രീ​തി​യി​ലാ​യി​രി​ക്കും. അ​താ​ക​ട്ടെ, ദൈ​വം ആ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്ന രീ​തി​യി​ലും.

വ​ലി​യ തീ​ക്ഷ്ണ​ത​യോ​ടു​കൂ​ടി ഈ​ജി​പ്റ്റി​ലെ മ​രു​ഭൂ​മി​യി​ൽ എ​ത്തി​യ​താ​യി​രു​ന്നു ആ ​യു​വ​സ​ന്യാ​സി. അ​വി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന മ​റ്റു സ​ന്യാ​സി​ക​ളോ​ടൊ​പ്പം ആ​ധ്യാ​ത്മി​ക​ത​യി​ൽ വ​ള​രു​ക എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു ല​ക്ഷ്യം. എ​ന്നാ​ൽ കു​റേ​നാ​ൾ ക​ഴി​ഞ്ഞ​പ്പോ​ൾ ആ ​യു​വ​സ​ന്യാ​സി​ക്ക് വ​ലി​യ ശൂ​ന്യ​ത അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ട്ടു. ഒ​രു​ദി​വ​സം ആ ​യു​വ​സ​ന്യാ​സി കൂ​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രു വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി​യോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു: ""പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാ​നു​ള്ള എ​ന്‍റെ ആ​ഗ്ര​ഹം ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ക​യാ​ണ്. എ​നി​ക്കൊ​ന്നി​നും ഒ​രു​ന്മേ​ഷം തോ​ന്നു​ന്നി​ല്ല.''

അ​പ്പോ​ൾ തൊ​ട്ട​ടു​ത്ത് ഒ​രു തീ​ക്ക​ന​ൽ എ​രി​യു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി ഒ​ര​ക്ഷ​രം​പോ​ലും ഉ​രി​യാ​ടാ​തെ ആ ​തീ​ക്ക​ന​ലി​ൽ​നി​ന്ന് ക​ത്തു​ന്ന ഒ​രു ക​രി​ക്ക​ട്ട ഒ​രു ഇ​രു​ന്പു​ദ​ണ്ഡ് ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ചു മാ​റ്റി ഒ​രി​ട​ത്തു​വ​ച്ചു. അ​പ്പോ​ൾ സാ​വ​ധാ​നം അ​തി​ലെ അ​ഗ്നി അ​പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​മാ​യി. ഉ​ട​നെ​ത്ത​ന്നെ വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി ആ ​ക​രി​ക്ക​ട്ട​യെ​ടു​ത്ത് തീ​യി​ലേ​ക്കി​ട്ടു. അ​തു വീ​ണ്ടും ആ​ളി​ക്ക​ത്താ​ൻ​തു​ട​ങ്ങി. ""നി​ന്‍റെ ആ​ത്മാ​വ് വീ​ണ്ടും ജ്വ​ലി​ക്ക​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ അ​ഗ്നി​യോ​ടു ചേ​ർ​ന്നി​രി​ക്ക​ണം''- വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി പ​റ​ഞ്ഞു., ""ദൈ​വ​മാ​കു​ന്ന അ​ഗ്നി​യോ​ട്.''

ഇ​ന്ന് അ​ന്പ​തു​നോ​ന്പ് ആ​രം​ഭി​ക്കു​ക​യാ​ണ്. എ​ന്താ​ണ് അ​ന്പ​തു​നോ​ന്പ് ന​മു​ക്കു​ന​ൽ​കു​ന്ന പ്ര​ധാ​ന സ​ന്ദേ​ശം? അ​ത് വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി പ​റ​ഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ ദൈ​വ​മാ​കു​ന്ന അ​ഗ്നി​യോ​ടു ചേ​ർ​ന്നി​രു​ന്ന് ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മാ​വി​നെ വീ​ണ്ടും ജ്വ​ലി​പ്പി​ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ്. ദൈ​നം​ദി​ന​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​ത്യേ​ക​ത​ക​ൾ​മൂ​ലം ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മീ​യ​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് മ​ങ്ങ​ലേ​ൽ​ക്കു​ക സ്വാ​ഭാ​വി​ക​മാ​ണ്. അ​തി​നാ​ലാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മാ​വി​നെ ഉ​ജ്വ​ലി​പ്പി​ക്കു​വാ​ൻ നാം ​ഇ​ട​യ്ക്കി​ടെ ദൈ​വ​മാ​കു​ന്ന അ​ഗ്നി​യി​ലേ​ക്ക് ചേ​ർ​ന്നി​രി​ക്കേ​ണ്ട​ത്. ദൈ​വ​ത്തി​ലേ​ക്കു​ള്ള ഈ ​തി​രി​ച്ചു​വ​ര​വി​നു ന​മ്മെ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്ന മൂ​ന്നു പ്ര​ധാ​ന ഘ​ട​ക​ങ്ങ​ളാ​ണ് പ്രാ​ർ​ഥ​ന, ഉ​പ​വാ​സം, ദാ​ന​ധ​ർ​മം എ​ന്നി​വ.

വി​ശു​ദ്ധ​മാ​യ ഈ ​നോ​ന്പു​ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളി​ൽ പ്ര​പ​ഞ്ച​ത്തി​ലെ കോ​ലാ​ഹ​ല​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്ന് കു​റ​ച്ചു​നേ​ര​മെ​ങ്കി​ലും മാ​റി​യി​രു​ന്ന് ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ശ​ബ്ദം നാം ​വീ​ണ്ടും കേ​ൾ​ക്ക​ണം. അ​തു സാ​ധി​ക്ക​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ൽ നാം ​സ​മ​യം ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കു​ക​ത​ന്നെ വേ​ണം. അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു മാ​തൃ​ക ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു​ത​ന്നെ ന​മു​ക്കു ന​ൽ​കി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. ത​ന്‍റെ പ​ര​സ്യ​ജീ​വി​തം ആ​രം​ഭി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​മു​ന്പ് അ​വി​ട​ന്ന് മ​രു​ഭൂ​മി​യി​ലേ​ക്കു പോ​യ​ത് പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാ​നും ഉ​പ​വ​സി​ക്കാ​നു​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ ചെ​യ്ത​തി​ലൂ​ടെ​യാ​ണ് ത​ന്‍റെ ജീ​വി​തം പി​താ​വാ​യ ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ഹി​ത​ത്തി​ന​നു​സ​രി​ച്ചാ​ണ് നീ​ങ്ങു​ന്ന​തെ​ന്ന് യേ​ശു ഉ​റ​പ്പു​വ​രു​ത്തി​യ​ത്.

നോ​ന്പു​കാ​ല​ത്തു നാം ​ചെ​യ്യേ​ണ്ട​തും ഇ​തു​ത​ന്നെ​യാ​ണ്. പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ ദൈ​വ​ത്തോ​ടൊ​പ്പം ആ​യി​രു​ന്നു​കൊ​ണ്ട് അ​വി​ട​ത്തെ തി​രു​വി​ഷ്ടം നാം ​ചെ​യ്യു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്ന് ഉ​റ​പ്പു​വ​രു​ത്തു​ക. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് പ്ര​ലോ​ഭ​ന​ങ്ങ​ളെ വി​ജ​യ​ക​ര​മാ​യി നേ​രി​ട്ട് ദൈ​വ​ത്തെ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത്തി​ന്‍റെ മ​ധ്യ​ത്തി​ൽ നി​ർ​ത്തി​ക്കൊ​ണ്ട് മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കാ​ൻ ന​മു​ക്കു സാ​ധി​ക്കു​ക. എ​ന്നാ​ൽ നാം ​മ​റ​ന്നു​പോ​ക​രു​താ​ത്ത മ​റ്റൊ​രു കാ​ര്യ​മു​ണ്ട്. അ​ത് ഉ​പ​വാ​സ​മാ​ണ്.

ജോ​യെ​ൽ പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ​വ​ഴി ദൈ​വം ഇ​പ്ര​കാ​രം അ​രു​ളി​ച്ചെ​യ്യു​ന്നു: ""ഇ​പ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും ഉ​പ​വാ​സ​ത്തോ​ടും വി​ലാ​പ​ത്തോ​ടും നെ​ടു​വീ​ർ​പ്പോ​ടും​കൂ​ടെ നി​ങ്ങ​ൾ പൂ​ർ​ണ​ഹൃ​ദ​യ​ത്തോ​ടെ എ​ന്‍റെ അ​ടു​ക്ക​ലേ​ക്കു തി​രി​ച്ചു​വ​രു​വി​ൻ. നി​ങ്ങ​ളു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​മാ​ണ് കീ​റേ​ണ്ട​ത്, വ​സ്ത്ര​മ​ല്ല'' (2:12-13). ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യു​ടെ അ​വി​ഭാ​ജ്യ​ഘ​ട​ക​മാ​യി പ​ശ്ചാ​ത്താ​പ​മു​ണ്ടാ​ക​ണം. അ​തോ​ടൊ​പ്പം ഉ​പ​വാ​സ​വും.

ഉ​പ​വാ​സ​മെ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് ഭ​ക്ഷ​ണം ഉ​പേ​ക്ഷി​ക്കു​ക എ​ന്നു മാ​ത്ര​മ​ല്ല അ​ർ​ഥ​മാ​ക്കു​ന്ന​ത്. പ്ര​ത്യു​ത, ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ വ​ര​പ്ര​സാ​ദം സ്വീ​ക​രി​ക്കാ​ൻ ന​മ്മെ സ​ജ്ജ​മാ​ക്കു​ക എ​ന്നു​ള്ള​തു​കൂ​ടി​യാ​ണ്. മ​ഹാ​ത്മാ​ഗാ​ന്ധി പ​റ​യു​ന്ന​ത​നു​സ​രി​ച്ച് ""ഉ​പ​വാ​സം സ​ത്യ​ന്ധ​മാ​യ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യാ​ണ്.'' കാ​ര​ണം ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ് ശു​ദ്ധി​യാ​ക്കാ​നും ന​മ്മു​ടെ ഇ​ഷ്ട​ങ്ങ​ളെ ശ​രി​യാ​യ രീ​തി​യി​ൽ നി​യ​ന്ത്രി​ക്കാ​നും ഉ​പ​വാ​സം ശ​ക്തി​ന​ൽ​കു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ലം ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​നാ​ജീ​വി​തം കൂ​ടു​ത​ലാ​യി ജ്വ​ലി​ക്കു​വാ​ൻ തു​ട​ങ്ങും.

നോ​ന്പു​കാ​ല​ത്ത് വി​ശു​ദ്ധ ഫ്രാ​ൻ​സി​സ് അ​സീ​സി മ​ല​ക​ളി​ലേ​ക്കോ ഗു​ഹ​ക​ളി​ലേ​ക്കോ ത​നി​യെ പോ​യി പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലും ഉ​പ​വാ​സ​ത്തി​ലും ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​വി​ടെ​യു​ള്ള നി​ശ​ബ്ദ​ത​യി​ൽ ദൈ​വ​വു​മാ​യി ഒ​ന്നു​ചേ​ർ​ന്ന അ​ദ്ദേ​ഹം തി​രി​കെ​യെ​ത്തു​ന്പോ​ഴൊ​ക്കെ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ മു​ഖം പ്ര​കാ​ശി​ച്ചി​രു​ന്ന​താ​യി അ​നു​ഭ​വ​സ്ഥ​ർ സാ​ക്ഷ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. വി​ശു​ദ്ധ ഫ്രാ​ൻ​സി​സ് അ​സീ​സി​യെ​പ്പോ​ലെ ഉ​പ​വ​സി​ക്കു​വാ​നും പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാ​നും ന​മു​ക്കെ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കും സാ​ധി​ച്ചു​വെ​ന്നു വ​രി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ പ്രാ​ർ​ഥ​ന, ഉ​പ​വാ​സം, ദാ​ന​ധ​ർ​മം എ​ന്നി​വ​യി​ലൂ​ടെ നാം ​ദൈ​വ​ത്തോ​ട് കൂ​ടു​ത​ൽ അ​ടു​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ക്കു​ക​ത​ന്നെ​വേ​ണം.

പ്രാ​ർ​ഥ​ന ന​മ്മെ ദൈ​വ​ത്തോ​ട് ബ​ന്ധി​പ്പി​ച്ച് അ​ടു​പ്പി​ക്കു​ന്പോ​ൾ ഉ​പ​വാ​സ​മാ​ക​ട്ടെ ന​മ്മു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ ശു​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ച് ദൈ​വ​കൃ​പ സ്വീ​ക​രി​ക്കാ​ൻ ന​മ്മെ സ​ജ്ജ​രാ​ക്കു​ന്നു. ദാ​ന​ധ​ർ​മ​മാ​ക​ട്ടെ ദൈ​വ​സ്നേ​ഹം ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ പ്ര​തി​ഫ​ലി​പ്പി​ക്കു​വാ​ൻ ന​മ്മെ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്നു. ദാ​ന​ധ​ർ​മം ചെ​യ്യു​ന്പോ​ൾ അ​തു നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​നു ചെ​യ്യു​ന്ന​തു​പോ​ലെ​യ​ല്ലേ? അ​തി​നാ​ല​ല്ലേ ""നി​ങ്ങ​ൾ ഈ ​ചെ​റി​യ​വ​രി​ൽ ഒ​രു​വ​നു ചെ​യ്ത​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ എ​നി​ക്കു​ത​ന്നെ​യാ​ണു ചെ​യ്ത​ത്'' എ​ന്നു യേ​ശു​നാ​ഥ​ൻ പ​ഠി​പ്പി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള​ത്? (മ​ത്താ 25:40).
ദൈ​വ​സ്നേ​ഹ​ത്തെ​പ്ര​തി നാം ​ചെ​യ്യു​ന്ന ദാ​ന​ധ​ർ​മം ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​യ​ശ്ചി​ത്ത​ത്തി​ന്‍റെ ഭാ​ഗ​മാ​യും കാ​ണാ​നാ​വും. കാ​ര​ണം ന​മ്മു​ടെ പാ​പ​ങ്ങ​ളി​ൽ കു​റേ​യെ​ങ്കി​ലും നാം ​ചെ​യ്യേ​ണ്ട കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ചെ​യ്യാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ​ല്ലോ.

ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""നി​ന്‍റെ നാ​ട്ടി​ൽ വ​സി​ക്കു​ന്ന അ​ഗ​തി​യും ദ​രി​ദ്ര​നു​മാ​യ നി​ന്‍റെ സ​ഹോ​ദ​ര​നു കൈ​യ​യ​ച്ചു കൊ​ടു​ക്കു​ക എ​ന്നു ഞാ​ൻ നി​ന്നോ​ടു ക​ല്പി​ക്കു​ന്നു'' (നി​യ​മ 15:11). ഈ ​ക​ല്പ​ന പാ​ലി​ക്കു​ന്ന​തി​ൽ പ​ല​പ്പോ​ഴും വീ​ഴ്ച​വ​രു​ത്തു​ന്ന​വ​ര​ല്ലേ ന​മ്മ​ൾ? അ​പ്പോ​ൾ​പി​ന്നെ ദാ​ന​ധ​ർ​മം ഈ ​വീ​ഴ്ച​യ്ക്കു​ള്ള പ​രി​ഹാ​ര​മാ​യി ക​ണ്ടു​കൊ​ണ്ടു​വേ​ണം നാം ​അ​തു ചെ​യ്യാ​ൻ.

വി​ശു​ദ്ധ​മാ​യ ഈ ​നോ​ന്പു​കാ​ല​ത്ത് പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ​യും ഉ​പ​വാ​സ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും ദാ​ന​ധ​ർ​മ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മീ​യ​ജീ​വി​ത​ത്തെ ജ്വ​ലി​പ്പി​ക്കാ​നു​ള്ള വ​ലി​യ കൃ​പ​യ്ക്കാ​യി ന​മു​ക്കു പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാം. അ​പ്പോ​ൾ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും ന​വീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​ത​ന്നെ ചെ​യ്യും.

ചൈ​ന​യി​ലെ പ്ര​ധാ​ന​പ്പെ​ട്ട നാ​ലു ന​ദി​ക​ളാ​ണ് യാം​ഗ്സി, യെ​ല്ലോ, പേ​ൾ, ഹെ​യ്‌​ലോം​ഗ് എ​ന്നി​വ. ഇ​വ​യു​ടെ ഉ​ദ്ഭ​വ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് ചൈ​നീ​സ് പു​രാ​ണ​ങ്ങ​ളി​ൽ മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ ഒ​രു ക​ഥ​യു​ണ്ട്. ഇ​തി​ലെ പ്ര​ധാ​ന ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ങ്ങ​ൾ നാ​ലു വ്യാ​ളി​ക​ളാ​ണ്. തീ​തു​പ്പു​ന്ന ഈ ​വ്യാ​ളി​ക​ൾ ആ​ദ്യം ആ​കാ​ശ​ലോ​ക​ത്താ​ണ് ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ൽ ഇ​വ ആ​കാ​ശ​ത്തി​ന്‍റെ​യും ഭൂ​മി​യു​ടെ​യും പ​ര​മാ​ധി​കാ​രി​യാ​യി​രു​ന്ന ജ​യ്ഡ് ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി​യു​ടെ നി​യ​ന്ത്ര​ണ​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു.

പ്ര​കൃ​തി​യു​ടെ പ്ര​വാ​ഹ​വും മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ വി​ധി​യും നി​യ​ന്ത്രി​ക്കു​ന്ന​തു ജ​യ്ഡ് ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി​യാ​ണെ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു ചൈ​ന​ക്കാ​രു​ടെ വി​ശ്വാ​സം. ഒ​രു​വ​ർ​ഷം ഭൂ​മി​യി​ൽ ക​ടു​ത്ത വ​ര​ൾ​ച്ച വ​ന്നു. പൊ​ട്ടി​പ്പൊ​ളി​ഞ്ഞ ഭൂ​മി വേ​ദ​ന​കൊ​ണ്ടു നി​ല​വി​ളി​ച്ചു. ജ​ന​ങ്ങ​ൾ കു​ടി​വെ​ള്ള​ത്തി​നാ​യി പ​ര​ക്കം​പാ​ഞ്ഞു. സ​ഹാ​യ​ത്തി​നാ​യി പ്രാ​ർ​ഥ​ന​ക​ൾ സ്വ​ർ​ഗ​ത്തി​ലേ​ക്ക് ഉ​യ​ർ​ന്നു. ഈ ​ദു​രി​തം​ക​ണ്ട് വ്യാ​ളി​ക​ൾ നാ​ലും ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി​യു​ടെ അ​ര​മ​ന​യി​ലേ​ക്കു പ​റ​ന്നു. എ​ത്ര​യും​വേ​ഗം ഭൂ​മി​യി​ലേ​ക്ക് മ​ഴ അ​യ​യ്ക്ക​ണ​മെ​ന്ന് അ​വ​ർ കേ​ണ​പേ​ക്ഷി​ച്ചു. ഉ​ട​നെ​ത​ന്നെ മ​ഴ അ​യ​യ്ക്കാ​മെ​ന്ന് ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി വാ​ഗ്ദാ​നം​ചെ​യ്തു.

എ​ന്നാ​ൽ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ൾ പ​ല​തു​ക​ഴി​ഞ്ഞി​ട്ടും ഒ​ന്നും സം​ഭ​വി​ച്ചി​ല്ല. സൂ​ര്യ​ൻ ക​ത്തി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ഭൂ​മി വെ​ന്തു​രു​കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ ദുഃ​ഖം വ​ർ​ധി​ച്ചു. ഇ​തു​ക​ണ്ട് ക​രു​ണ​തോ​ന്നി​യ വ്യാ​ളി​ക​ൾ ക​ട​ലി​ലേ​ക്കു പ​റ​ന്നു. അ​വ​ർ വ​ൻ​തോ​തി​ൽ ക​ട​ൽ​ജ​ലം ശേ​ഖ​രി​ച്ച് ഭൂ​മി​യി​ലേ​ക്ക് മ​ഴ​യാ​യി വ​ർ​ഷി​ച്ചു. അ​പ്പോ​ൾ മേ​ഘ​ങ്ങ​ൾ കൂ​ട്ടി​നെ​ത്തി. അ​വ മ​ഴ വ​ർ​ഷി​ച്ചു. ഭൂ​മി ഉ​ട​ന​ടി പു​തു​ജീ​വ​ൻ നേ​ടി. ഉ​ണ​ങ്ങി​യ വ​യ​ലു​ക​ൾ വേ​ഗം പ​ച്ച​പി​ടി​ച്ചു. ജ​ന​ങ്ങ​ൾ ആ​ഹ്ലാ​ദ​ഭ​രി​ത​രാ​യി സ്വ​ർ​ഗ​ത്തി​ലേ​ക്കു​നോ​ക്കി ന​ന്ദി​പ​റ​ഞ്ഞു.

ഭൂ​മി​യി​ൽ മ​ഴ ല​ഭി​ച്ച​കാ​ര്യം ജ​യ്ഡ് ച​ക്ര​വ​ർ​ത്തി അ​റി​ഞ്ഞു. അ​ദ്ദേ​ഹം കോ​പി​ഷ്ഠ​നാ​യി. ത​ന്‍റെ അ​നു​മ​തി​കൂ​ടാ​തെ പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ച്ച​തി​ന് ക​ടു​ത്ത ശി​ക്ഷ​യാ​യി നാ​ലു വ്യാ​ളി​ക​ളെ​യും വ​ലി​യ പ​ർ​വ​ത​ങ്ങ​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ ത​ട​വി​ലാ​ക്കി. എ​ന്നാ​ൽ വ്യാ​ളി​ക​ൾ ത​ങ്ങ​ളു​ടെ ദു​ർ​വി​ധി​യോ​ർ​ത്ത് വി​ല​പി​ക്കു​ക​യ​ല്ല ചെ​യ്ത​ത്. പ​ക​രം ജ​ന​ങ്ങ​ളെ എ​ങ്ങ​നെ സ​ഹാ​യി​ക്കാ​മെ​ന്നാ​ണ് അ​വ ആ​ലോ​ചി​ച്ച​ത്.

അ​തേ​ത്തു​ട​ർ​ന്ന് ആ ​നാ​ലു വ്യാ​ളി​ക​ളും ത​ങ്ങ​ളെ​ത്ത​ന്നെ നാ​ലു മ​ഹാ​ന​ദി​ക​ളാ​ക്കി മാ​റ്റി. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ​ത്രേ യാം​ഗ്സി ന​ദി, മ​ഞ്ഞ ന​ദി, പേ​ൾ ന​ദി, ഹെ​യ്‌​ലോം​ഗ് ന​ദി എ​ന്നി​വ ഉ​ദ്ഭ​വി​ച്ച​ത്! ഈ ​മ​ഹാ​ന​ദി​ക​ൾ ചൈ​ന​യി​ലെ ജ​ന​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് ഇ​ന്നും വേ​ണ്ടു​വോ​ളം ജ​ലം ന​ൽ​കു​ന്നു.

ഇ​തു വെ​റു​മൊ​രു പു​രാ​ണ ക​ഥ​യാ​ണ്. എ​ന്നാ​ൽ ഈ ​ക​ഥ ന​മ്മെ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന വ​ലി​യ സ​ത്യ​മു​ണ്ട്. ജീ​വി​തം ഒ​ഴു​കു​ന്ന​ത് ത്യാ​ഗ​ത്തി​ൽ​നി​ന്നാ​ണ്. മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ത്യാ​ഗ​ത്തി​ന്‍റെ ഫ​ല​മാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ പ​ല ദാ​ന​ങ്ങ​ളും ന​ന്മ​ക​ളും. അ​തു​പോ​ലെ ന​മ്മു​ടെ ത്യാ​ഗ​ത്തി​ന്‍റെ​യും സേ​വ​ന​ത്തി​ന്‍റെ​യും ഫ​ല​മാ​യ​ല്ലേ മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ജീ​വി​തം പ​ല​പ്പോ​ഴും ധ​ന്യ​മാ​കു​ന്ന​ത്?

മ​ക്ക​ളു​ടെ ന​ന്മ​യ്ക്കാ​യി മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ൾ സ​ഹി​ക്കു​ന്ന ത്യാ​ഗ​ങ്ങ​ൾ എ​ത്ര​യോ വ​ലു​താ​ണ്! അ​വ​ർ ഉ​റ​ക്ക​വും വി​ശ്ര​മ​വു​മൊ​ക്കെ ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ച​ല്ലേ മ​ക്ക​ളു​ടെ ന​ന്മ ഉ​റ​പ്പു​വ​രു​ത്തു​ന്ന​ത്? രാ​ജ്യ​സു​ര​ക്ഷ​യ്ക്കാ​യി കൊ​ടും​ത​ണു​പ്പ​ത്തും കാ​വ​ലി​രി​ക്കു​ന്ന സൈ​നി​ക​രു​ടെ ത്യാ​ഗം ന​മു​ക്ക് വി​സ്മ​രി​ക്കാ​നാ​വു​മോ? വി​വി​ധ സേ​വ​ന​രം​ഗ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഏ​ർ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​വ​ർ എ​ത്ര​യോ അ​ധി​ക​മാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ​യി​ട​യി​ൽ? ഡോ​ക്ട​ർ​മാ​ർ, ന​ഴ്സു​മാ​ർ, അ​ധ്യാ​പ​ക​ർ, സാ​മൂ​ഹ്യ​സേ​വ​ക​ർ, അ​ഗ​തി​ശു​ശ്രൂ​ഷ​ക​ർ എ​ന്നി​വ​രൊ​ക്കെ ഈ ​ഗ​ണ​ത്തി​ൽ ഉ​ൾ​പ്പെ​ടു​ന്നു. ഇ​വ​രു​ടെ​യൊ​ക്കെ ത്യാ​ഗ​പൂ​ർ​ണ​മാ​യ സേ​വ​ന​മ​ല്ലേ ന​മ്മു​ടെ സ​മൂ​ഹ​ത്തെ സു​ഗ​മ​മാ​യി മു​ന്നോ​ട്ടു ന​യി​ക്കു​ന്ന​ത്?

ചൈ​നീ​സ് പു​രാ​ണ​ത്തി​ലെ നാ​ലു വ്യാ​ളി​ക​ളും സ്വ​ന്തം മ​ഹ​ത്വ​മ​ല്ല അ​ന്വേ​ഷി​ച്ച​ത്. അ​വ​യു​ടെ ല​ക്ഷ്യം മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ ന​ന്മ​യാ​യി​രു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ല​മാ​ണ് ശി​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടും സ്വ​ന്തം ത്യാ​ഗ​ത്തി​ലൂ​ടെ അ​വ ജ​ന​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് ജ​ലം ഉ​റ​പ്പു​വ​രു​ത്തി​യ​ത്. എ​ന്നാ​ൽ ഇ​ന്ന​ത്തെ ലോ​ക​ത്തു നാം ​കാ​ണു​ന്ന​ത് ഇ​ങ്ങ​നെ​യ​ല്ല​ല്ലോ. ന​മ്മി​ൽ ഏ​റെ​പ്പേ​രും അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ന്ന​തു സ്വ​ന്തം സു​ഖ​വും മ​ഹ​ത്വ​വു​മൊ​ക്കെ​യ​ല്ലേ? മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ന​ന്മ​യെ​ക്കു​റി​ച്ച് ചി​ന്തി​ക്കാ​നും പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ക്കാ​നും ആ​ർ​ക്കാ​ണ് സ​മ​യം? എ​ന്നാ​ൽ, ഇ​താ​ണോ ശ​രി​യാ​യ വ​ഴി​യെ​ന്ന് നാം ​സ്വ​യം ചോ​ദി​ക്കേ​ണ്ട​തു​ണ്ട്.

ലോ​കം ക​ണ്ടി​ട്ടു​ള്ള ബു​ദ്ധി​രാ​ക്ഷ​സ​ന്മാ​രി​ൽ അ​ഗ്ര​ഗ​ണ്യ​നാ​യ ആ​ൽ​ബ​ർ​ട്ട് ഐ​ൻ​സ്റ്റൈ​ൻ പ​റ​യു​ന്നു: ""മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്കാ​യി ജീ​വി​ക്കു​ന്ന ജീ​വി​തം മാ​ത്ര​മാ​ണ് യ​ഥാ​ർ​ഥ​ത്തി​ൽ വി​ല​പ്പെ​ട്ട​താ​യി​ട്ടു​ള്ള​ത്.'' അ​തു​പോ​ലെ അ​മേ​രി​ക്ക​ൻ ചി​ന്ത​ക​നും എ​ഴു​ത്തു​കാ​ര​നു​മാ​യി​രു​ന്ന റാ​ൾ​ഫ് എ​മേ​ഴ്സ​ണ്‍ പ​റ​യു​ന്ന​തു ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ക: ""ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ ല​ക്ഷ്യം സ്വ​ന്തം സു​ഖം ക​ണ്ടെ​ത്തു​ക എ​ന്നു​ള്ള​ത​ല്ല, പ്ര​ത്യു​ത മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്ക് ഉ​പ​കാ​ര​പ്ര​ദ​വും ആ​ദ​ര​ണീ​യ​വും ക​രു​ണാ​സ​ന്പ​ന്ന​വു​മാ​യി​രി​ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ്.''

ഇ​ന്ന​ത്തെ ലോ​കം "എ​നി​ക്ക് എ​ന്തു​കി​ട്ടു'​മെ​ന്നു ചോ​ദി​ക്കു​ന്പോ​ൾ, "എ​നി​ക്ക് എ​ന്തു കൊ​ടു​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കും' എ​ന്നു ചോ​ദി​ക്കാ​ൻ ന​മു​ക്കു സാ​ധി​ക്കു​മോ? എ​ന്നാ​ൽ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്കാ​യി ജീ​വി​ക്കു​ന്ന ജീ​വി​ത​മാ​യി മാ​റും. അ​തി​ലൂ​ടെ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ​ക്ക് ഉ​പ​കാ​ര​പ്ര​ദ​മാ​യി മാ​റു​മെ​ന്നു മാ​ത്ര​മ​ല്ല, അ​ത് ഏ​റെ ആ​ദ​ര​ണീ​യ​വും ക​രു​ണാ​മ​യ​വു​മാ​കും.

""സ്വീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാ​ൾ കൊ​ടു​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ശ്രേ​യ​സ്ക​രം'' എ​ന്നു ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു (അ​പ്പ​സ്തോ​ല പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ന​ങ്ങ​ൾ 20:35). ന​മു​ക്കും കൊ​ടു​ക്കാം. നാം ​കൊ​ടു​ക്കു​ന്പോ​ൾ അ​തി​ൽ ത്യാ​ഗ​മു​ണ്ടാ​കും. ചെ​റു​തും വ​ലു​തു​മാ​യ ആ ​ത്യാ​ഗ​ങ്ങ​ൾ​വ​ഴി അ​നേ​ക​രു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് ന​വ​ജീ​വ​ൻ ന​ൽ​കാ​ൻ ന​മു​ക്കു സാ​ധി​ക്കും.

നാ​ലു വ്യാ​ളി​ക​ളു​ടെ ക​ഥ ഇ​ന്ന​ത്തെ ത​ല​മു​റ​യെ​യും പോ​ഷി​പ്പി​ക്കു​ന്ന ന​ദി​ക​ളി​ലാ​ണ് അ​വ​സാ​നി​ക്കു​ന്ന​ത്. അ​തു​പോ​ലെ ന​മ്മു​ടെ ക​ഥ​യും മ​റ്റു​ള്ള​വ​രെ പോ​ഷി​പ്പി​ക്കാ​നാ​യി ന​മ്മു​ടെ ത്യാ​ഗ​ത്തി​ൽ​നി​ന്നൊ​ഴു​കു​ന്ന ജീ​വി​ത​ന​ദി​ക​ളാ​യി മാ​റ​ട്ടെ.

ബാ​ല​സാ​ഹി​ത്യം, നോ​വ​ൽ, ക​വി​ത എ​ന്നി​വ​യി​ലൂ​ടെ സാ​ഹി​ത്യ​പ്രേ​മി​ക​ളു​ടെ ശ്ര​ദ്ധ​പി​ടി​ച്ചു​പ​റ്റി​യ അ​മേ​രി​ക്ക​ൻ എ​ഴു​ത്തു​കാ​രി​യാ​ണ് ജി​ൽ നൈ​മാ​ർ​ക്ക്. അ​വ​ർ പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ച "ബ്ല​ഡ് സോം​ഗ്' എ​ന്ന നോ​വ​ൽ ജ​ർ​മ​ൻ, ഇ​റ്റാ​ലി​യ​ൻ, ഹീ​ബ്രൂ ഭാ​ഷ​ക​ളി​ലേ​ക്ക് വി​വ​ർ​ത്ത​നം ചെ​യ്യ​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. ജി​ൽ പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ച ബാ​ല​സാ​ഹി​ത്യ​കൃ​തി​ക​ളി​ൽ ഏ​റെ ശ്ര​ദ്ധ​പി​ടി​ച്ചു​പ​റ്റി​യ ഒ​ന്നാ​ണ് "ദ ​ഹ​ഗിം​ഗ് ട്രീ'. ​ഈ പു​സ്ത​ക​ത്തി​ൽ അ​വ​ത​രി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന ക​ഥ ചു​രു​ക്ക​മാ​യി ഇ​വി​ടെ കു​റി​ക്ക​ട്ടെ:

ക​ട​ൽ​ത്തീ​ര​ത്തു​ള്ള കി​ഴു​ക്കാം​തൂ​ക്കാ​യ ഒ​രു പാ​റ. ആ ​പാ​റ​യു​ടെ ഒ​ര​റ്റ​ത്തു വ​ള​രു​ന്ന ഒ​രു ചെ​റി​യ മ​രം. മ​ണ്ണ് അ​ധി​ക​മി​ല്ലാ​ത്ത സ്ഥ​ല​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. താ​ൻ എ​ങ്ങ​നെ അ​വി​ടെ മു​ള​ച്ചു​വ​ള​രാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യെ​ന്ന് ആ ​മ​ര​ത്തി​ന് അ​റി​യി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും അ​വി​ടെ​യാ​ണ് പ്ര​കൃ​തി ത​നി​ക്കാ​യി ഒ​രു​ക്കി​വ​ച്ച സ്ഥ​ല​മെ​ന്ന് ആ ​മ​രം ക​രു​തി. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് വ​ള​രെ ബ​ദ്ധ​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടാ​ണെ​ങ്കി​ലും മ​രം ത​ന്‍റെ വേ​രു​ക​ൾ പാ​റ​യ്ക്കു​ള്ളി​ലെ വി​ട​വു​ക​ളി​ലൂ​ടെ ആ​ഴ​ത്തി​ലേ​ക്കു താ​ഴ്ത്താ​ൻ തീ​രു​മാ​നി​ച്ച​ത്.

മ​ണ്ണും വ​ള​വും അ​വി​ടെ കു​റ​വാ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും ക്ഷ​മ​യോ​ടെ ആ ​മ​രം വ​ള​ർ​ന്നു. കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റ് ആ​ഞ്ഞ​ടി​ച്ച​പ്പോ​ഴും ത​ള​രാ​തെ പി​ടി​ച്ചു​നി​ന്നു. അ​ത് മ​ര​ത്തി​ന് വ​ലി​യ ആ​ത്മ​സ​ന്തോ​ഷം ന​ൽ​കി. അ​ങ്ങ​നെ​യി​രി​ക്കേ ഒ​രു വേ​ന​ൽ​ക്കാ​ല​ത്ത് ര​ണ്ട് ഇ​ണ​പ്പ​ക്ഷി​ക​ൾ ആ ​മ​ര​ത്തി​ൽ കൂ​ടു​കെ​ട്ടി. അ​ധി​കം വൈ​കാ​തെ കൂ​ട്ടി​ൽ മു​ട്ട​ക​ൾ പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടു. അ​വ വി​രി​ഞ്ഞ് കു​ഞ്ഞു​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി. മ​രം അ​വ​രെ ചൂ​ടി​ൽ​നി​ന്നും കാ​റ്റി​ൽ​നി​ന്നും സ​ന്തോ​ഷ​ത്തോ​ടെ സം​ര​ക്ഷി​ച്ചു. ആ ​പ​ക്ഷി​ക​ൾ മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ആ​ന​ന്ദ​മാ​യി​രു​ന്നു.

എ​ന്നാ​ൽ ശൈ​ത്യ​കാ​ല​മെ​ത്തി​യ​മ​പ്പോ​ൾ ആ ​പ​ക്ഷി​ക​ൾ ചൂ​ടു​ള്ള പ്ര​ദേ​ശ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് പ​റ​ന്നു​പോ​യി. മ​രം ഒ​റ്റ​പ്പെ​ട്ടു. അ​തി​നി​ട​യി​ൽ ശ​ക്ത​മാ​യ കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റു​ക​ൾ ആ​ഞ്ഞു​വീ​ശി. മ​രം ഇ​ട​ത്തോ​ട്ടും വ​ല​ത്തോ​ട്ടും കു​ലു​ങ്ങി. ചി​ല​പ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും താ​ൻ ഒ​ടി​ഞ്ഞു​പോ​കു​മെ​ന്ന് മ​രം ഭ​യ​പ്പെ​ട്ടു. എ​ങ്കി​ലും അ​തു കീ​ഴ​ട​ങ്ങി​യി​ല്ല. ത​ന്‍റെ വേ​രു​ക​ൾ മ​ണ്ണി​ൽ ശ​ക്തി​യാ​യി ഉ​റ​പ്പി​ച്ച് അ​തു നി​ല​കൊ​ണ്ടു.

ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​വും ഏ​താ​ണ്ട് ഈ ​മ​ര​ത്തി​ന്‍റേതു​പോ​ലെ​യ​ല്ലേ? നാം ​എ​വി​ടെ​യാ​ണ് ജ​നി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്നും വ​ള​രു​ന്ന​തെ​ന്നും ന​മ്മ​ള​ല്ല​ല്ലോ തീ​രു​മാ​നി​ക്കു​ന്ന​ത്. മ​നു​ഷ്യ​രാ​യ ന​മു​ക്ക് പ്രാ​യം വ​ർ​ധി​ക്കു​ന്പോ​ൾ പു​തി​യ ജീ​വി​ത​സൗ​ക​ര്യ​ങ്ങ​ൾ തേ​ടി പോ​കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കു​മെ​ന്ന​തു ശ​രി​യാ​ണ്. എ​ങ്കി​ലും ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും എ​ല്ലാ കാ​ല​ങ്ങ​ളും സ​ന്തോ​ഷ​പ്ര​ദ​മാ​യെ​ന്നു​വ​രി​ല്ല. ചി​ല കാ​ല​ങ്ങ​ൾ സ​ന്തോ​ഷ​ക​ര​മാ​ണെ​ങ്കി​ൽ മ​റ്റു​ചി​ല കാ​ല​ങ്ങ​ൾ വേ​ദ​ന​യു​ടെ​യും ഏ​കാ​ന്ത​ത​യു​ടേ​തു​മാ​യി​രി​ക്കും. ന​മ്മെ സ​ന്തോ​ഷി​പ്പി​ക്കു​ന്ന സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ൾ മാ​റി​പ്പോ​കാം. അ​തു​പോ​ലെ നാം ​ഏ​റെ സ്നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ ന​മു​ക്ക് ന​ഷ്ട​മാ​യി എ​ന്നും തോ​ന്നാം.

അ​പ്പോ​ൾ നാം ​എ​ന്താ​ണു ചെ​യ്യേ​ണ്ട​ത്? "ദൈ​വ​മേ, എ​ന്തി​നെ​ന്നെ ക​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു' എ​ന്നു നാം ​വി​ല​പി​ക്ക​ണോ? അ​തോ മു​ക​ളി​ൽ കൊ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന ക​ഥ​യി​ലെ മ​രം കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റി​ൽ ഉ​റ​ച്ചു​നി​ന്ന​തു​പോ​ലെ ന​മ്മ​ളും നി​ൽ​ക്ക​ണോ? നാം ​തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും ഉ​റ​ച്ചു​നി​ൽ​ക്കു​ക​യാ​ണു വേ​ണ്ട​ത്. എ​ന്നാ​ൽ അ​തി​നു​ള്ള ശ​ക്തി ന​മു​ക്ക് എ​വി​ടെ​നി​ന്നാ​ണ് ല​ഭി​ക്കു​ക?

ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""ക​ർ​ത്താ​വി​ൽ ആ​ശ്ര​യി​ക്കു​ന്ന​വ​ൻ ഭാ​ഗ്യ​വാ​ൻ. അ​വ​ന്‍റെ പ്ര​ത്യാ​ശ ക​ർ​ത്താ​വ് ത​ന്നെ. അ​വ​ൻ ആ​റ്റു​തീ​ര​ത്തു​ന​ട്ട മ​രം പോ​ലെ​യാ​ണ്. അ​ത് വെ​ള്ള​ത്തി​ലേ​ക്കു വേ​രൂ​ന്നി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. അ​തു വേ​ന​ൽ​ക്കാ​ല​ത്തെ ഭ​യ​പ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ല. അ​തി​ന്‍റെ ഇ​ല​ക​ൾ എ​ന്നും പ​ച്ച​കെ​ടാ​തെ നി​ൽ​ക്കും. വ​ര​ൾ​ച്ച​യു​ടെ കാ​ല​ത്തും അ​തി​ന് ഉ​ത്ക​ണ്ഠ​യി​ല്ല. അ​തു ഫ​ലം ന​ൽ​കി​ക്കൊ​ണ്ടേ​യി​രി​ക്കും'' (ജ​റ 17:7-8).
ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റു​ക​ൾ ഉ​ണ്ടാ​കും. അ​പ്പോ​ൾ നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​ൽ ഉ​റ​ച്ചു​ത​ന്നെ നി​ൽ​ക്ക​ണം. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം പ​ച്ച​കെ​ടാ​തെ ഫ​ലം​ചൂ​ടി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഇ​നി ആ ​മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ക​ഥ​യി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​വ​ര​ട്ടെ. ഒ​രു​ദി​വ​സം ഒ​രു ബാ​ല​ൻ ആ ​മ​ര​ത്തെ ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​നി​ട​യാ​യി. അ​തി​ന​ടു​ത്തെ​ങ്ങും മ​റ്റു മ​ര​ങ്ങ​ളോ ചെ​ടി​ക​ളോ കാ​ണാ​തെ​വ​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് ആ ​മ​രം തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും ഏ​കാ​ന്ത​ത അ​നു​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​താ​യി അ​വ​നു തോ​ന്നി. അ​വ​ൻ വേ​ഗം​ചെ​ന്ന് മ​ര​ത്തെ കെ​ട്ടി​പ്പി​ടി​ച്ചു. അ​പ്പോ​ൾ കു​ളി​രു​കോ​രി​യി​ടു​ന്ന അ​നു​ഭ​വ​മാ​ണ് ആ ​മ​ര​ത്തി​നു​ണ്ടാ​യ​ത്. മ​രം ത​ന്‍റെ ചി​ല്ല​ക​ൾ ചാ​യ്ച്ച് അ​വ​നെ ആ​ലിം​ഗ​നം​ചെ​യ്തു.

അ​ന്നു​മു​ത​ൽ എ​ല്ലാ ദി​വ​സ​വും അ​വ​ൻ മ​ര​ത്തെ സ​ന്ദ​ർ​ശി​ക്കാ​ൻ​തു​ട​ങ്ങി. മാ​ത്ര​മ​ല്ല അ​തി​നു സ​മീ​പ​ത്താ​യി ചി​ല പൂ​ച്ചെ​ടി​ക​ൾ അ​വ​ൻ ന​ട്ടു​പി​ടി​പ്പി​ച്ചു. മ​ര​ത്തി​ന് ഏ​റെ സ​ന്തോ​ഷം പ​ക​ർ​ന്ന കാ​ര്യ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ക്ര​മേ​ണ മ​റ്റ് ആ​ളു​ക​ളും ആ ​സ്ഥ​ല​ത്തേ​ക്കു വ​രാ​ൻ​തു​ട​ങ്ങി. അ​വ​ർ ആ ​മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ത​ണ​ലി​ൽ വി​ശ്ര​മി​ച്ചു.

മ​രം അ​ങ്ങ​നെ പ​ല​ർ​ക്കും ആ​ശ്വാ​സ​മാ​യി. അ​പ്പോ​ൾ ആ ​മ​രം ഒ​രു കാ​ര്യം മ​ന​സി​ലാ​ക്കി. താ​ൻ പൊ​ട്ടി​മു​ള​ച്ചു വ​ള​ർ​ന്ന​ത് തെ​റ്റാ​യ സ്ഥ​ല​ത്ത​ല്ല എ​ന്ന കാ​ര്യം. ത​ന്‍റെ സാ​ന്നി​ധ്യം എ​ത്ര​യോ പേ​ർ​ക്ക് ആ​ശ്വാ​സം ന​ൽ​കു​ന്നു എ​ന്ന ചി​ന്ത മ​ര​ത്തെ ആ​ന​ന്ദ​ഭ​രി​ത​മാ​ക്കി.

ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ഏ​റെ ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടു​ള്ള പ​ല സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ലും നാം ​ചെ​ന്നു​പെ​ടാ​റു​ണ്ട്. പ​ല​പ്പോ​ഴും നാം ​പ്ര​തീ​ക്ഷി​ക്കാ​ത്ത ക്ലേ​ശ​ങ്ങ​ളും വെ​ല്ലു​വി​ളി​ക​ളു​മാ​യി​രി​ക്കും അ​വ. എ​ന്നാ​ൽ നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​ൽ ആ​ശ്ര​യി​ക്കു​ന്ന​പ​ക്ഷം അ​വ​യെ​ല്ലാം ന​മ്മു​ടെ നന്മ​യ്ക്ക് വ​ഴി​യൊ​രു​ക്കു​മെ​ന്നു തീ​ർ​ച്ച​യാ​ണ്. തന്മൂല​മ​ല്ലേ പൗ​ലോ​സ് അ​പ്പ​സ്തോ​ല​ൻ എ​ഴു​തി​യ​ത്- ""ദൈ​വ​ത്തെ സ്നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​ർ​ക്ക് എ​ല്ലാം നന്മയ്ക്കാ​യി ഭ​വി​ക്കു​ന്നു'' (റോ​മാ 8:28) എ​ന്ന്.

""ലോ​ക​ത്തി​ൽ നി​ങ്ങ​ൾ​ക്കു ഞെ​രു​ക്ക​മു​ണ്ടാ​കും. എ​ങ്കി​ലും ധൈ​ര്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​വി​ൻ'' (യോ​ഹ 16:33) എ​ന്ന യേ​ശു​നാ​ഥ​ന്‍റെ വ​ച​നം ന​മു​ക്കു മ​റ​ക്കാ​തി​രി​ക്കാം. ദൈ​വ​ത്തെ സ്നേ​ഹി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ധൈ​ര്യ​മാ​യി ന​മു​ക്കു മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കാം. അ​പ്പോ​ൾ പ​ച്ച​കെ​ടാ​തെ ഫ​ലം​ചൂ​ടി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന വൃ​ക്ഷം​പോ​ലെ​യാ​കും ന​മ്മ​ൾ.

1970ക​ളി​ലും 80ക​ളി​ലും അ​മേ​രി​ക്ക​യി​ൽ ഏ​റെ ജ​ന​പ്രി​യ​മാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രു ടെ​ലി​വി​ഷ​ൻ സീ​രീ​സാ​യി​രു​ന്നു "ഓ​ൾ ഇ​ൻ ദ ​ഫാ​മി​ലി.' ആ​ർ​ച്ചി ബ​ങ്ക​ർ എ​ന്ന പ​രു​ക്ക​ൻ മ​നു​ഷ്യ​നും അ​യാ​ളു​ടെ സൗ​മ്യ​യും ദ​യാ​ലു​വു​മാ​യ ഭാ​ര്യ ജൂ​ഡി​ത്തു​മാ​ണ് ഈ ​സീ​രീ​സി​ലെ ര​ണ്ടു പ്ര​ധാ​ന ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ങ്ങ​ൾ.

ഒ​ട്ടേ​റെ മു​ൻ​വി​ധി​ക​ളു​ള്ള ആ​ർ​ച്ചി ആ​ളു​ക​ളു​ടെ പു​റം​രൂ​പം, അ​ഭി​പ്രാ​യം എ​ന്നി​വ​യു​ടെ അ​ടി​സ്ഥാ​ന​ത്തി​ൽ വി​ല​യി​രു​ത്തു​ന്പോ​ൾ ഈ​ഡി​ത്ത് മ​നു​ഷ്യ​രെ കാ​ണു​ന്ന​ത് ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ന്‍റെ ക​ണ്ണു​ക​ളോ​ടെ​യാ​ണ്. ആ​ർ​ച്ചി​യു​ടെ ക​ടു​ത്ത പ്ര​തി​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ​യും ഈ​ഡി​ത്തി​ന്‍റെ നി​സാ​ര​മെ​ന്നു തോ​ന്നു​ന്ന എ​ന്നാ​ൽ ആ​ഴ​മേ​റി​യ വാ​ക്കു​ക​ളി​ലൂ​ടെ​യും ഈ ​ടി​വി പ​ര​ന്പ​ര പ​ല ജീ​വി​ത​സ​ത്യ​ങ്ങ​ളും അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി.

ഈ​ഡി​ത്തി​ന്‍റെ ഹൈ​സ്കൂ​ൾ റീ​യൂ​ണി​യ​നി​ൽ ഈ​ഡി​ത്തും ആ​ർ​ച്ചി​യും പ​ങ്കെ​ടു​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ഒ​രു എ​പ്പി​സോ​ഡ്. അ​വി​ടെ​വ​ച്ച് ഈ​ഡി​ത്ത് ത​ന്‍റെ പ​ഴ​യ സ​ഹ​പാ​ഠി​യാ​യ ബ​ക്കി​നെ കാ​ണു​ന്നു. ഹൈ​സ്കൂ​ൾ പ​ഠ​ന​കാ​ല​ത്ത് സു​ന്ദ​ര​നും സു​മു​ഖ​നു​മാ​യി​രു​ന്നു ബ​ക്ക്. ഇ​പ്പോ​ൾ പൊ​ണ്ണ​ത്ത​ടി​യ​നാ​ണ്.

എ​ന്നാ​ൽ ഈ​ഡി​ത്ത് അ​തൊ​ന്നും ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ന്നി​ല്ല. പ​ഴ​യ ഓ​ർ​മ​ക​ൾ ഈ​ഡി​ത്ത് ബ​ക്കു​മാ​യി ആ​ഹ്ലാ​ദ​പൂ​ർ​വം പ​ങ്കു​വ​യ്ക്കു​ക​യാ​ണ്. അ​വ​ർ ബ​ക്കി​നെ കാ​ണു​ന്ന​ത് മു​ന്പെ​ന്ന​തു​പോ​ലെ മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ ഒ​രു വ്യ​ക്തി​ത്വ​ത്തി​ന്‍റെ ഉ​ട​മ​യാ​യി​ട്ടാ​ണ്.

അ​ടു​ത്ത ഒ​രു രം​ഗ​ത്തി​ൽ നാം ​കാ​ണു​ന്ന​ത് ആ​ർ​ച്ചി​യും ഈ​ഡി​ത്തും സം​സാ​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി​ട്ടാ​ണ്. പ​തി​വു​ള്ള മൃ​ദു​ല​സ്വ​ര​ത്തി​ൽ ഈ​ഡി​ത്ത് പ​റ​യു​ന്നു: ""നോ​ക്കൂ ആ​ർ​ച്ചി, ബ​ക്ക് എ​ത്ര മ​നോ​ഹ​ര​നാ​യ മ​നു​ഷ്യ​നാ​ണ്!'' ബ​ക്കി​ന്‍റെ രൂ​പം​ക​ണ്ട് വെ​റു​പ്പു​തോ​ന്നി​യ ആ​ർ​ച്ചി അ​പ്പോ​ൾ പ​റ​യു​ക​യാ​ണ്: ""ഈ​ഡി​ത്ത്, നീ​യൊ​രു അ​സാ​ധാ​ര​ണ​ക്കാ​രി​ത​ന്നെ! നി​ന​ക്ക​ത​റി​യാം.

നീ​യും ഞാ​നും ഒ​രാ​ളെ​ത്ത​ന്നെ നോ​ക്കു​ന്നു. നീ ​കാ​ണു​ന്ന​ത് മ​നോ​ഹ​ര​നാ​യ ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​നെ. ഞാ​ൻ കാ​ണു​ന്ന​ത് ഒ​രു പൊ​ണ്ണ​ത്ത​ടി​യ​നെ​യും!'' ഒ​രു​നി​മി​ഷം പ​ക​ച്ചു​നി​ന്നു​പോ​യ ഈ​ഡി​ത്ത് അ​പ്പോ​ൾ പ​റ​യു​ക​യാ​ണ്: ""ഓ, ​അ​ത് എ​ത്ര ദുഃ​ഖ​ക​ര​മാ​ണ്!''

ആ​ർ​ച്ചി​യും ഈ​ഡി​ത്തും ക​ണ്ട​ത് ഒ​രാ​ളെ​ത്ത​ന്നെ​യാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ ആ​ർ​ച്ചി ക​ണ്ട​ത് ബ​ക്കി​ന്‍റെ പു​റം​രൂ​പ​മാ​യി​രു​ന്നു. ഈ​ഡി​ത്ത് ക​ണ്ട​താ​ക​ട്ടെ ബ​ക്കി​ന്‍റെ ഹൃ​ദ​യ​വും. ആ​ർ​ച്ചി ക​ണ്ട​ത് ബ​ക്കി​ന്‍റെ പോ​രാ​യ്മ​ക​ൾ. ഈ​ഡി​ത്ത് ശ്ര​ദ്ധി​ച്ച​താ​ക​ട്ടെ ബ​ക്കി​ന്‍റെ ഹൃ​ദ​യ​സൗ​ന്ദ​ര്യ​വും.
ഇ​ന്ന​ത്തെ ലോ​ക​ത്ത് ആ​ളു​ക​ളെ അ​വ​രു​ടെ രൂ​പം, നി​റം, വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സം, സ​ന്പ​ത്ത്, സാ​മൂ​ഹി​ക​നി​ല എ​ന്നി​വ​യൊ​ക്കെ നോ​ക്കി​യാ​ണ് നാം ​പ​ല​പ്പോ​ഴും വി​ല​യി​രു​ത്താ​റു​ള്ള​ത്. ത​ന്മൂ​ലം ഇ​വ​യൊ​ന്നും ഇ​ല്ലാ​ത്ത​വ​രെ ത​രം​താ​ഴ്ന്ന​വ​രാ​യി​ട്ടാ​ണ് നാം ​പ​രി​ഗ​ണി​ക്കു​ക. അ​വ​രു​ടെ ജീ​വി​ത പോ​രാ​ട്ട​ങ്ങ​ളും ത്യാ​ഗ​ങ്ങ​ളും മ​നോ​വേ​ദ​ന​ക​ളും ന​മു​ക്കു കാ​ണാ​ൻ​പോ​ലും ക​ഴി​യാ​തെ​പോ​കു​ന്നു. ഈ​ഡി​ത്തി​ന്‍റെ ഭാ​ഷ​യി​ൽ പ​റ​ഞ്ഞാ​ൽ അ​തു ദുഃ​ഖ​ക​രം​ത​ന്നെ.

ബൈ​ബി​ൾ പ​റ​യു​ന്ന​ത​നു​സ​രി​ച്ച്, ദൈ​വം ന​മ്മെ കാ​ണു​ന്ന​ത് മ​നു​ഷ്യ​ൻ കാ​ണു​ന്ന​തു​പോ​ലെ​യ​ല്ല. സാ​മു​വ​ൽ പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ ജ​സെ​യു​ടെ പു​ത്ര​ന്മാ​രി​ൽ രാ​ജാ​വി​നെ തെ​ര​യു​ന്പോ​ൾ ദൈ​വം പ​റ​ഞ്ഞു: ""മ​നു​ഷ്യ​ൻ ബാ​ഹ്യ​രൂ​പ​ത്തി​ൽ ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ന്നു, ക​ർ​ത്താ​വാ​ക​ട്ടെ ഹൃ​ദ​യ​ഭാ​വ​ത്തി​ലും'' (1 സാ​മു 16:7). ചു​ങ്ക​ക്കാ​ര​നാ​യ സ​ക്കേ​വൂ​സി​നെ അ​ക​റ്റി​നി​ർ​ത്തേ​ണ്ട പാ​പി​യാ​യി ജ​ന​ങ്ങ​ൾ ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ, ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു ക​ണ്ട​ത് ഹൃ​ദ​യ​പ​രി​വ​ർ​ത്ത​നം ആ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്ന ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​നാ​യി​ട്ടാ​യി​രു​ന്നു (ലൂ​ക്കാ 19:1-10). വ്യ​ഭി​ചാ​ര​ത്തി​ൽ പി​ടി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട ഒ​രു സ്ത്രീ​യെ ക​ല്ലെ​റി​ഞ്ഞു കൊ​ല്ലു​വാ​ൻ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ പ​ക്ക​ൽ കൊ​ണ്ടു​വ​ന്നു. അ​പ്പോ​ൾ, അ​വി​ട​ന്ന് അ​വ​ളി​ൽ ക​ണ്ട​ത് പ​ശ്ചാ​ത്താ​പ​മു​ള്ള ഒ​രു ഹൃ​ദ​യ​മാ​യി​രു​ന്നു (യോ​ഹ 8:1-11). യേ​ശു​വി​ന്‍റെ വ​ല​തു​ഭാ​ഗ​ത്തു കു​രി​ശി​ൽ ത​റ​യ്ക്ക​പ്പെ​ട്ട ക​ള്ള​ൻ പൊ​തു​ജ​ന​ത്തി​ന്‍റെ മു​ന്പി​ൽ വ​ലി​യ പാ​പി​യാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, സ്വ​ർ​ഗ​ത്തി​ൽ പ്ര​വേ​ശി​ക്കാ​ൻ ആ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്ന ഒ​രു ആ​ത്മാ​വി​നെ​യാ​ണ് യേ​ശു അ​വ​നി​ൽ ദ​ർ​ശി​ച്ച​ത്.

ലെ​ബ​നീ​സ്- അ​മേ​രി​ക്ക​ൻ ക​വി​യാ​യ ഖ​ലീ​ൽ ജി​ബ്രാ​ൻ ഒ​രി​ക്ക​ൽ എ​ഴു​തി: ""സൗ​ന്ദ​ര്യം മു​ഖ​ത്ത​ല്ല; സൗ​ന്ദ​ര്യം ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ലെ ഒ​രു പ്ര​കാ​ശ​മാ​ണ്.'' ആ​ർ​ച്ചി ക​ണ്ട​തു ബ​ക്കി​ന്‍റെ പൊ​ണ്ണ​ത്ത​ടി​യാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ ഈ​ഡി​ത്ത് ക​ണ്ട​ത് ബ​ക്കി​ന്‍റെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ലെ പ്ര​കാ​ശ​വും. ആ​ർ​ച്ചി​യു​ടെ​യും ഈ​ഡി​ത്തി​ന്‍റെ​യും ക​ണ്ണു​ക​ളു​ടെ വ്യ​ത്യാ​സ​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല ഇ​തി​നു കാ​ര​ണം.

ഒ​രു യ​ഹൂ​ദ പ​ഴ​മൊ​ഴി​യു​ണ്ട്: ""ഹൃ​ദ​യം എ​ന്തു മ​ന​സി​ലാ​ക്കാ​ൻ ത​യാ​റാ​കു​ന്നു​വോ അ​തു മാ​ത്ര​മേ ക​ണ്ണു​ക​ൾ കാ​ണു​ക​യു​ള്ളൂ.'' മു​ൻ​വി​ധി​ക​ൾ നി​റ​ഞ്ഞ ഹൃ​ദ​യം കാ​ണു​ന്ന​തു ന​ന്മ​യാ​യി​രി​ക്കു​ക​യി​ല്ല, കു​റ്റ​ങ്ങ​ളും കു​റ​വു​ക​ളു​മാ​യി​രി​ക്കും. എ​ന്നു​മാ​ത്ര​മ​ല്ല, ആ​രെ​ങ്കി​ലും ന​ന്മ ചൂ​ണ്ടി​ക്കാ​ണി​ച്ചാ​ൽ അ​ത് അം​ഗീ​ക​രി​ക്കാ​നും ത​യാ​റാ​കി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ സ്നേ​ഹം​നി​റ​ഞ്ഞ ഹൃ​ദ​യ​മാ​ണെ​ങ്കി​ലോ? മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ പോ​രാ​യ്മ​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ലും അ​വ​രു​ടെ ന​ന്മ​ക​ൾ കാ​ണാ​ൻ ത​യാ​റാ​കും.

"അ​ത് ഏ​റെ ദുഃ​ഖ​ക​രം' എ​ന്ന് ഈ​ഡി​ത്ത് പ​റ​ഞ്ഞ​ത് ആ​ർ​ച്ചി​യു​ടെ വീ​ക്ഷ​ണ​വ്യ​ത്യാ​സ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, ന​മ്മെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ഇ​തു പ​ല​പ്പോ​ഴും ശ​രി​യാ​യി​രി​ക്കാം. നാം ​ചി​ല​പ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും മ​റ്റു​ള്ള​വ​രെ വി​ല​യി​രു​ത്തു​ന്ന​ത് അ​വ​രു​ടെ രൂ​പ​വും ഭാ​വ​വു​മൊ​ക്കെ ക​ണ്ടി​ട്ട​ല്ലേ? അ​തു മാ​ത്ര​മോ? ന​മ്മു​ടെ മു​ൻ​വി​ധി​ക​ളു​ടെ പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​ത്തി​ല​ല്ലേ ഈ ​വി​ല​യി​രു​ത്ത​ലു​ക​ൾ ന​ട​ക്കു​ക? എ​ന്നാ​ൽ ഈ​ഡി​ത്തി​നെ​പ്പോ​ലെ, മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ന​ന്മ കാ​ണു​ന്ന​തി​ലാ​ണു ന​മ്മു​ടെ ശ്ര​ദ്ധ​യെ​ങ്കി​ൽ ന​മ്മു​ടെ​യും മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ​യും ജീ​വി​തം എ​ത്ര​യോ സു​ന്ദ​ര​മാ​യി മാ​റു​മാ​യി​രു​ന്നു.

റ​ഷ്യ​ൻ സാ​ഹി​ത്യ​കാ​ര​നാ​യ ടോ​ൾ​സ്റ്റോ​യി പ​റ​യു​ന്ന​തു ശ്ര​ദ്ധി​ക്കൂ: ""ലോ​ക​ത്തെ മാ​റ്റി​യെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് എ​ല്ലാ​വ​രും ചി​ന്തി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ ത​ന്നെ​ത്ത​ന്നെ മാ​റ്റി​യെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​ന് ആ​രും ചി​ന്തി​ക്കു​ന്നി​ല്ല.''

ഒ​രു​പ​ക്ഷേ ന​മ്മി​ൽ ആ​ദ്യം വ​രേ​ണ്ട മാ​റ്റം നാം ​ചു​റ്റു​മു​ള്ള ലോ​ക​ത്തെ​യും മ​നു​ഷ്യ​രെ​യും എ​ങ്ങ​നെ കാ​ണു​ന്നു എ​ന്ന​താ​ണ്. ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ പ്രാ​ധാ​ന്യ​മ​ർ​ഹി​ക്കു​ന്ന കാ​ര്യം മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ എ​ങ്ങ​നെ കാ​ണ​പ്പെ​ടു​ന്നു എ​ന്ന​ത​ല്ല. പ്ര​ത്യു​ത, നാം ​എ​ങ്ങ​നെ അ​വ​രെ കാ​ണു​ന്നു എ​ന്ന​താ​ണ്. ഈ​ഡി​ത്തി​നെ​പ്പോ​ലെ ഹൃ​ദ​യം​കൊ​ണ്ടാ​ണോ നാം ​മ​റ്റു​ള്ള​വ​രെ കാ​ണു​ന്ന​ത്? എ​ങ്കി​ൽ ന​മു​ക്കാ​ശ്വ​സി​ക്കാം. കാ​ര​ണം അ​താ​ണ് നാം ​പി​ന്തു​ട​രേ​ണ്ട യ​ഥാ​ർ​ഥ മാ​തൃ​ക.

ഗ്രീ​ക്ക് മി​ലി​ട്ട​റി ലീ​ഡ​റും ത​ത്വ​ചി​ന്ത​ക​നും ച​രി​ത്ര​കാ​ര​നു​മാ​യി​രു​ന്നു സെ​നോ​ഫോ​ണ്‍. ബി​സി 431ൽ ​ജ​നി​ച്ച അ​ദ്ദേ​ഹം ബി​സി 355നും 354​നു​മി​ട​യി​ൽ മ​ര​ണ​മ​ട​ഞ്ഞു​വെ​ന്നു ക​രു​ത​പ്പെ​ടു​ന്നു. സെ​നോ​ഫോ​ണ്‍ ഗ്രീ​ക്ക് ഇ​തി​ഹാ​സ ക​ഥാ​പാ​ത്ര​മാ​യ ഹെ​ർ​ക്കു​ലീ​സി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് രേ​ഖ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്ന ഒ​രു ക​ഥ​യു​ണ്ട്.

യു​വാ​വാ​യ ഹെ​ർ​ക്കു​ലീ​സ് ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഒ​രു വ​ഴി​ത്തി​രി​വി​ൽ എ​ത്തി​നി​ൽ​ക്കു​ക​യാ​ണ്. അ​പ്പോ​ൾ അ​വ​ന്‍റെ മു​ന്നി​ൽ ര​ണ്ടു യു​വ​സു​ന്ദ​രി​ക​ൾ പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ടു​ന്നു. അ​വ​രി​ലൊ​രു​വ​ൾ സു​ഖ​സൗ​ക​ര്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ പ്ര​തീ​ക​മാ​യ ആ​ന​ന്ദ​മാ​യി​രു​ന്നു. മ​റ്റേ സു​ന്ദ​രി​യാ​ക​ട്ടെ ആ​ത്മ​സം​യ​മ​ന​വും ത്യാ​ഗ​വും സേ​വ​ന​വും പ്ര​തി​നി​ധീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന ധ​ർ​മ​വും.

ആ​ന​ന്ദം ഹെ​ർ​ക്കു​ലീ​സി​നോ​ട് ഉ​ട​ന​ടി സ​ന്തോ​ഷം ന​ൽ​കു​ന്ന ആ​ന​ന്ദ​ക​ര​മാ​യ ഒ​രു ജീ​വി​തം വാ​ഗ്ദാ​നം​ചെ​യ്തു. ധ​ർ​മ​മാ​ക​ട്ടെ ആ​ത്മ​ത്യാ​ഗ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും ക​ഠി​നാ​ധ്വാ​ന​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും ആ​ദ​ര​വും ആ​ത്മ​സം​തൃ​പ്തി​യും ന​ൽ​കു​ന്ന വ​ഴി​യാ​ണ് കാ​ണി​ച്ചു​കൊ​ടു​ത്ത​ത്. ഹെ​ർ​ക്കു​ലീ​സ് കു​റേ​സ​മ​യം ആ​ലോ​ചി​ച്ചു. ഒ​ടു​വി​ൽ അ​വ​ൻ ധ​ർ​മ​ത്തി​ന്‍റെ പാ​ത​യാ​ണു തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത​ത്. ആ ​ഒ​രു സു​പ്ര​ധാ​ന തീ​രു​മാ​ന​മാ​ണ് ഹെ​ർ​ക്കു​ലീ​സി​നെ കാ​യി​ക​ശ​ക്തി​യി​ൽ മാ​ത്ര​മ​ല്ല, സ്വ​ഭാ​വ​ഗു​ണ​ത്തി​ലും അ​തി​പ്ര​ശ​സ്ത​നാ​യ ഒ​രു വീ​ര​നാ​ക്കി മാ​റ്റി​യ​ത്.

ന​മ്മെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ഈ ​ക​ഥ ഏ​റെ അ​ർ​ഥ​വ​ത്താ​ണ്. ഹെ​ർ​ക്കു​ലീ​സി​നെ​പ്പോ​ലെ നാ​മും ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ ചി​ല വ​ഴി​ത്തി​രി​വു​ക​ളി​ൽ എ​ത്താ​റു​ണ്ട്. ആ ​വ​ഴി​ത്തി​രി​വു​ക​ളി​ൽ ചി​ല​ത് എ​ളു​പ്പം വി​ജ​യം​ന​ൽ​കു​ന്ന ആ​ക​ർ​ഷ​ക​മാ​യ കു​റു​ക്കു​വ​ഴി​ക​ളാ​യി​രി​ക്കും. എ​ന്നാ​ൽ മ​റ്റു ചി​ല​തു ക​ഠി​ന​വും ഏ​റെ വെ​ല്ലു​വി​ളി​ക​ൾ നി​റ​ഞ്ഞ​തു​മാ​യി​രി​ക്കും.

എ​ളു​പ്പ​മു​ള്ള​തും ആ​ക​ർ​ഷ​ക​വു​മാ​യ വ​ഴി​ക​ൾ തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കാ​നാ​വും നാം ​പ​ല​പ്പോ​ഴും ചി​ന്തി​ക്കു​ക. എ​ന്നാ​ൽ അ​വ ഒ​രി​ക്ക​ലും ന​മു​ക്കു ശ​രി​യാ​യ ആ​ത്മ​സ​ന്തോ​ഷം ന​ൽ​കി​ല്ല എ​ന്ന​താ​ണു വാ​സ്ത​വം. അ​വ ന​മു​ക്കു താ​ത്കാ​ലി​ക​മാ​യ ആ​ന​ന്ദം ന​ൽ​കു​മെ​ന്ന​തു ശ​രി​യാ​ണ്. ത​ന്മൂ​ല​മാ​ണ​ല്ലോ സ​ന്പ​ത്തും പ്ര​ശ​സ്തി​യും പ​ദ​വി​യു​മൊ​ക്കെ ന​ൽ​കു​ന്ന ആ​ക​ർ​ഷ​ക​മാ​യ വ​ഴി​ക​ൾ പ​ല​രും തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഇ​തി​നി​ട​യി​ൽ നാം ​ഓ​ർ​മി​ക്കേ​ണ്ട പ്ര​ധാ​ന​പ്പെ​ട്ട ഒ​രു കാ​ര്യ​മു​ണ്ട്. ആ​ക​ർ​ഷ​ക​മാ​യ എ​ല്ലാ വ​ഴി​ക​ളും ന​ന്മ​യി​ലേ​ക്ക​ല്ല ന​യി​ക്കു​ന്ന​ത് എ​ന്ന യാ​ഥാ​ർ​ഥ്യം. അ​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ലേ ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞ​ത്, ""നാ​ശ​ത്തി​ലേ​ക്കു ന​യി​ക്കു​ന്ന വ​ഴി വി​ശാ​ല​മാ​ണ്, ജീ​വ​നി​ലേ​ക്കു ന​യി​ക്കു​ന്ന വ​ഴി ഇ​ടു​ങ്ങി​യ​തും'' (മ​ത്താ 7:13-14) എ​ന്ന്. ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""ശ​രി​യെ​ന്നു തോ​ന്നു​ന്ന വ​ഴി ചി​ല​പ്പോ​ൾ മ​ര​ണ​ത്തി​ലേ​ക്കു ന​യി​ക്കു​ന്ന​താ​കാം'' (സു​ഭാ 14: 12).

എ​ളു​പ്പ​മു​ള്ള വ​ഴി​യി​ൽ എ​പ്പോ​ഴും ആ​ൾ​ക്കൂ​ട്ട​മു​ണ്ടാ​കും. എ​ന്നാ​ൽ ശ​രി​യാ​യ വ​ഴി​യി​ൽ അ​ധി​ക​മാ​രെ​യും ക​ണ്ടെ​ന്നി​രി​ക്കു​ക​യി​ല്ല. അ​വി​ടെ പ​ല​പ്പോ​ഴും ന​മ്മ​ൾ ഏ​കാ​ന്ത​പ​ഥി​ക​രാ​യി​രി​ക്കും. അ​തു​മാ​ത്ര​മ​ല്ല നാം ​തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന ധാ​ർ​മി​ക​ത​യു​ടെ പാ​ത​യാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് അ​വി​ടെ ഏ​റെ ത്യാ​ഗ​വും ക്ലേ​ശ​വു​മൊ​ക്കെ​യു​ണ്ടാ​കും. എ​ന്നാ​ൽ അ​തേ​ക്കു​റി​ച്ച് നാം ​ഖി​ന്ന​രാ​കേ​ണ്ട​തി​ല്ല. കാ​ര​ണം ധാ​ർ​മി​ക​ത​യു​ടെ പാ​ത​യാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ യ​ഥാ​ർ​ഥ ആ​ന​ന്ദ​വും ആ​ത്മ​സം​തൃ​പ്തി​യും ന​ൽ​കു​ന്ന​ത്.

യു​ദ്ധ​വും സ​മാ​ധാ​ന​വും ഉ​ൾ​പ്പെ​ടെ നി​ര​വ​ധി പ്ര​ശ​സ്ത കൃ​തി​ക​ളു​ടെ ക​ർ​ത്താ​വാ​ണ് റ​ഷ്യ​ൻ സാ​ഹി​ത്യ​കാ​ര​നാ​യ ലി​യോ ടോ​ൾ​സ്റ്റോ​യ് (1828-1910). സ​ന്പ​ന്ന​കു​ടും​ബ​ത്തി​ൽ ജ​നി​ച്ച അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് ലൗ​കി​ക​മാ​യ രീ​തി​യി​ൽ ഒ​ന്നി​ന്‍റെ​യും കു​റ​വി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ സ​ന്പ​ത്തും പ്ര​ശ​സ്തി​യും ലൗ​കി​ക​ജീ​വി​ത​സു​ഖ​ങ്ങ​ളു​മൊ​ന്നും അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് യ​ഥാ​ർ​ഥ​സ​ന്തോ​ഷം ന​ൽ​കി​യി​ല്ല. ജീ​വി​തം ശൂ​ന്യ​മാ​യി അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ട്ടു.

ത​ന്മൂ​ലം അ​ദ്ദേ​ഹം ചെ​യ്ത​തെ​ന്താ​ണെ​ന്നോ. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് അ​വ​കാ​ശ​പ്പെ​ട്ട പി​തൃ​സ്വ​ത്തു​ക്ക​ൾ അ​ദ്ദേ​ഹം വേ​ണ്ടെ​ന്നു​വ​ച്ചു. വി​ല​യേ​റി​യ വ​സ്തു​ക്ക​ൾ ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ച് അ​ദ്ദേ​ഹം സാ​ധാ​ര​ണ​ക്കാ​രെ​പ്പോ​ലെ വ​സ്ത്രം​ധ​രി​ച്ചു. മ​ദ്യ​പാ​ന​വും പു​ക​വ​ലി​യും പാ​ടേ നി​ർ​ത്ത​ലാ​ക്കി. ത​ന്‍റെ സ്വ​ത്തു​ക്ക​ളി​ൽ ന​ല്ലൊ​രു ഭാ​ഗം പാ​വ​പ്പെ​ട്ട​വ​രു​മാ​യി പ​ങ്കു​വ​ച്ചു.

ഇ​പ്ര​കാ​രം ചെ​യ്ത​തു​വ​ഴി അ​ദ്ദേ​ഹം ത​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ശ​രി​യാ​യ ഒ​രു വ​ഴി തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​ദ്ദേ​ഹം ഒ​രി​ക്ക​ൽ എ​ഴു​തി: ""ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ കൃ​ത്യ​മാ​യ ല​ക്ഷ്യം ക​ണ്ടു​പി​ടി​ക്കു​ക അ​ത്ര എ​ളു​പ്പ​മ​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ നി​ങ്ങ​ൾ​ക്കു ചെ​യ്യാ​ൻ ക​ഴി​യു​ന്ന ഒ​രു​കാ​ര്യം ശ​രി​യാ​യ ദി​ശ​യി​ലേ​ക്ക് അ​ടു​ത്ത കാ​ൽ​വ​യ്പ്പു വ​യ്ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ്. ഇ​തു മാ​ത്ര​മേ നി​ങ്ങ​ളു​ടെ നി​യ​ന്ത്ര​ണ​ത്തി​ലു​ള്ളൂ.''

ടോ​ൾ​സ്റ്റോ​യ് ചെ​യ്ത​ത് ഇ​താ​ണ്. ലൗ​കി​ക​സു​ഖ​സൗ​ക​ര്യ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​വേ​ണ്ടി​യു​ള്ള പ്ര​യാ​ണം ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ച് ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് ആ​ത്മ​സം​തൃ​പ്തി​യും സ​മാ​ധാ​ന​വും സ​ന്തോ​ഷ​വും ന​ൽ​കു​ന്ന വ​ഴി അ​ദ്ദേ​ഹം തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തു. എ​ന്നാ​ൽ അ​ത് അ​ത്ര എ​ളു​പ്പ​മു​ള്ള വ​ഴി​യാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. ആ ​വ​ഴി​യി​ലൂ​ടെ​യു​ള്ള യാ​ത്ര ഏ​റെ പ്ര​തി​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ നി​റ​ഞ്ഞ​താ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും ആ ​വ​ഴി ധാ​ർ​മി​ക​ത​യു​ടെ ശ​രി​യാ​യ വ​ഴി​യാ​യി​രു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ജീ​വി​തം ധ​ന്യ​മാ​യി.

അ​മേ​രി​ക്ക​ൻ ക​വി റോ​ബ​ർ​ട്ട് ഫ്രോ​സ്റ്റ് (1874-1963) ത​ന്‍റെ ഒ​രു ക​വി​ത​യി​ൽ ഇ​പ്ര​കാ​രം എ​ഴു​തി: ""വ​ന​ത്തി​നു​ള്ളി​ൽ ര​ണ്ടു വ​ഴി​ക​ൾ ഞാ​ൻ ക​ണ്ടു. അ​വ​യി​ൽ കു​റ​ച്ച് ആ​ളു​ക​ൾ മാ​ത്രം പോ​യ വ​ഴി​യാ​ണ് ഞാ​ൻ തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത​ത്. അ​താ​ണ് ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ഏ​റെ മാ​റ്റം വ​രു​ത്തി​യ​തും.''

കു​റ​ച്ച് ആ​ളു​ക​ൾ മാ​ത്രം പോ​കു​ന്ന വ​ഴി. ആ ​വ​ഴി​യാ​ണ് ഹെ​ർ​ക്കു​ലീ​സ് തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത​ത്. ആ ​വ​ഴി​ത​ന്നെ​യാ​ണ് ടോ​ൾ​സ്റ്റോ​യി​യും തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത​ത്. ന​മു​ക്കും ആ ​വ​ഴി​യേ പോ​കാം. ആ ​വ​ഴി വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്‍റെ വ​ഴി​യാ​ണ്. സ​ത്യ​സ​ന്ധ​ത​യു​ടെ വ​ഴി​യാ​ണ്. ധൈ​ര്യ​ത്തി​ന്‍റെ വ​ഴി​യാ​ണ്. സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ​യും സേ​വ​ന​ത്തി​ന്‍റെ​യും ത്യാ​ഗ​ത്തി​ന്‍റെ​യും ക്ഷ​മ​യു​ടെ​യും, ഇ​വ​യും ഇ​വ​യി​ല​ധി​ക​വും ഉ​ൾ​ക്കൊ​ള്ളു​ന്ന ധാ​ർ​മി​ക​ത​യു​ടെ​യും വ​ഴി​യാ​ണ്.

ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​ൻ, പ​ര്യ​വേ​ക്ഷ​ക​ൻ, ന​യ​ത​ന്ത്ര​ജ്ഞ​ൻ, ജീ​വ​കാ​രു​ണ്യ​പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ക​ൻ എ​ന്നീ നി​ല​ക​ളി​ൽ പ്ര​ശ​സ്ത​നാ​യ വ്യ​ക്തി​യാ​ണ് ഫ്രി​ഡ്ജ​ഫ് നാ​ൻ​സ​ൻ (1861-1930). നോ​ർ​വേ​യി​ൽ ജ​നി​ച്ചു​വ​ള​ർ​ന്ന അ​ദ്ദേ​ഹം സ​യ​ൻ​സി​ൽ ഡോ​ക്ട​ർ ബി​രു​ദം നേ​ടി​യ​ശേ​ഷം ഏ​റെ​ക്കാ​ലം സ​മു​ദ്ര​വി​ജ്ഞാ​ന മേ​ഖ​ല​യി​ൽ പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹം പ്ര​ശ​സ്തി​യി​ലേ​ക്കു​യ​ർ​ന്ന​ത് 1921ലെ ​റ​ഷ്യ​ൻ ക്ഷാ​മ​കാ​ല​ത്താ​യി​രു​ന്നു.

മു​പ്പ​തു​ല​ക്ഷ​ത്തി​ലേ​റെ ആ​ളു​ക​ളു​ടെ മ​ര​ണ​ത്തി​നു വ​ഴി​തെ​ളി​ച്ച 1921-22ലെ ​ഈ ക്ഷാ​മ​കാ​ല​ഘ​ട്ട​ത്തി​ൽ ലീ​ഗ് ഓ​ഫ് നേ​ഷ​ൻ​സി​ന്‍റെ അ​ഭ​യാ​ർ​ഥി ക​മ്മീ​ഷ​ണ​റാ​യി പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു നാ​ൻ​സ​ൻ. റ​ഷ്യ​യി​ൽ സ​ഹാ​യ​മെ​ത്തി​ക്കു​ന്ന​തി​ന് പ​ല രാ​ജ്യ​ങ്ങ​ളും മ​ടി​ച്ചു​നി​ന്ന​പ്പോ​ൾ നാ​ൻ​സ​നാ​ണ് ലീ​ഗ് ഓ​ഫ് നേ​ഷ​ൻ​സി​ന്‍റെ ആ​ഭി​മു​ഖ്യ​ത്തി​ൽ സ​ഹാ​യ​മെ​ത്തി​ക്കു​ന്ന​തി​ന് നേ​തൃ​ത്വം​കൊ​ടു​ത്ത​ത്.

അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ പ​രി​ശ്ര​മ​ഫ​ല​മാ​യി പ്ര​ധാ​ന​മാ​യും അ​മേ​രി​ക്ക​യു​ടെ സ​ഹാ​യ​മെ​ത്തി​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ച്ച​തു​കൊ​ണ്ട് അ​ന്ന് എ​ഴു​പ​തു​ല​ക്ഷം ആ​ളു​ക​ൾ മ​ര​ണ​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് ര​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ട​താ​യാ​ണ് ക​ണ​ക്കാ​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത്. ഈ ​സേ​വ​ന​ത്തി​ന്‍റെ അം​ഗീ​കാ​ര​മാ​യാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് 1922ലെ ​സ​മാ​ധാ​ന​ത്തി​നു​ള്ള നൊ​ബേ​ൽ സ​മ്മാ​നം ന​ൽ​കി​യ​ത്.

എ​ന്നാ​ൽ പ്ര​ശ​സ്തി​ക്കും പ്ര​തി​ഫ​ല​ത്തി​നും വേ​ണ്ടി​യാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല നാ​ൻ​സ​ൻ പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ച്ച​ത്. ദു​രി​ത​മ​നു​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​വ​ർ​ക്ക് ഏ​തു​വി​ധേ​ന​യും സ​ഹാ​യ​മെ​ത്തി​ക്കു​ന്ന​തി​ലാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ശ്ര​ദ്ധ മു​ഴു​വ​നും. ഇ​തു വ്യ​ക്ത​മാ​ക്കു​ന്ന ഒ​രു സം​ഭ​വം ച​രി​ത്ര​ത്താ​ളു​ക​ളി​ൽ​നി​ന്ന് ഇ​വി​ടെ കു​റി​ക്ക​ട്ടെ. ഒ​രു​ദി​വ​സം റ​ഷ്യ​യി​ലെ യാ​ത്ര​യ്ക്കി​ട​യി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹം ക​ണ്ട കാ​ഴ്ച അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ വ​ല്ലാ​തെ വേ​ദ​നി​പ്പി​ച്ചു.

പ​ട്ടി​ണി​മൂ​ലം ത​ള​ർ​ന്ന​വ​ശ​നാ​യ ഒ​രു ബാ​ല​ൻ വ​ഴി​യ​രി​കി​ൽ കി​ട​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​വ​നു സ​ഹാ​യ​മെ​ത്തി​ക്കു​ന്ന​തി​ന് മ​റ്റു​ള്ള​വ​രോ​ടു നി​ർ​ദേ​ശി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പ​ക​രം അ​ദ്ദേ​ഹം​ത​ന്നെ ആ ​ബാ​ല​നെ തോ​ളി​ലേ​റ്റി ഏ​റെ​ദൂ​രം ന​ട​ന്ന് ദു​രി​താ​ശ്വാ​സ​കേ​ന്ദ്ര​ത്തി​ൽ എ​ത്തി​ച്ചു ശു​ശ്രൂ​ഷി​ക്കു​ക​യാ​ണ് ചെ​യ്ത​ത്.

ഈ ​കാ​രു​ണ്യ​പ്ര​വൃ​ത്തി​യെ​ക്കു​റി​ച്ച് പി​ന്നീ​ട് സം​സാ​രി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്ന​പ്പോ​ൾ അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞു: ""ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ ഏ​ക അ​ർ​ഥം മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ദുഃ​ഖം കു​റ​യ്ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ്.'' ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ വി​വി​ധ മേ​ഖ​ല​ക​ളി​ൽ പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ച്ച് വി​ജ​യം കൈ​വ​രി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള അ​ദ്ദേ​ഹം ത​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​ർ​ഥം ക​ണ്ടെ​ത്തി​യ​ത് മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ക​ണ്ണു​നീ​ർ തു​ട​ച്ചു​മാ​റ്റു​ന്ന​തി​ലൂ​ടെ​യാ​യി​രു​ന്നു.

യ​ഥാ​ർ​ഥ സ്നേ​ഹം എ​ന്താ​ണെ​ന്നു ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് ഇ​പ്ര​കാ​ര​മാ​ണ്: ""സ്നേ​ഹം ക്ഷ​മ​യു​ള്ള​താ​ണ്, ക​രു​ണ​യു​ള്ള​താ​ണ്'' (1 കോ​റി 13: 4). ക​രു​ണ എ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന​ത് സ്നേ​ഹം പ്ര​വൃ​ത്തി​യാ​യി മാ​റു​ന്ന​താ​ണെ​ന്നു സാ​രം. നാ​ൻ​സ​ന്‍റെ കാ​ര്യ​ത്തി​ൽ സം​ഭ​വി​ച്ച​ത് ഇ​തു​ത​ന്നെ​യാ​യി​രു​ന്നു. ദുഃ​ഖ​ദു​രി​ത​ങ്ങ​ൾ അ​നു​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​വ​രോ​ടു​ള്ള അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സ്നേ​ഹ​മാ​ണ് കാ​രു​ണ്യ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ളാ​യി പു​റ​ത്തു​വ​ന്ന​ത്.

ഇ​നി, പ്ര​സി​ദ്ധ ജ​ർ​മ​ൻ സം​ഗീ​ത​ജ്ഞ​നും പി​യാ​നി​സ്റ്റു​മാ​യി​രു​ന്ന ലു​ഡ്‌​വി​ഗ് ബീ​ഥോ​വ​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു​ള്ള ഒ​രു ക​ഥ കു​റി​ക്ക​ട്ടെ. അ​ദ്ദേ​ഹം വി​യ​ന്ന​യി​ൽ താ​മ​സി​ക്കു​ന്പോ​ൾ അ​യ​ൽ​പ​ക്ക​ത്തു​ള്ള ദ​രി​ദ്ര​മാ​യ ഒ​രു കു​ടും​ബ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് കേ​ട്ടു. ആ ​കു​ടും​ബ​ത്തി​ലെ പെ​ണ്‍​കു​ട്ടി​ക്ക് സം​ഗീ​തം പ​ഠി​ക്കാ​ൻ വ​ലി​യ ആ​ഗ്ര​ഹ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഇ​തു മ​ന​സി​ലാ​ക്കി​യ അ​ദ്ദേ​ഹം ഒ​രു​ദി​വ​സം ആ ​കു​ട്ടി​യെ സം​ഗീ​തം പ​ഠി​പ്പി​ക്കാ​ൻ അ​വി​ടെ​യെ​ത്തി. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് അ​വ​ൾ​ക്കു കാ​ഴ്ച​യി​ല്ലെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹം മ​ന​സി​ലാ​ക്കി​യ​ത്.

ബീ​ഥോ​വ​ൻ അ​വി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന പി​യാ​നോ​യി​ൽ ആ​ദ്യം ല​ളി​ത​ഗാ​ന​ങ്ങ​ൾ വാ​യി​ച്ചു. പി​ന്നെ അ​വ​ൾ ആ​വ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ട ഗാ​ന​ങ്ങ​ളും അ​ദ്ദേ​ഹം വാ​യി​ച്ചു. അ​ന്ന് സ​ന്ധ്യാ​സ​മ​യ​ത്തു ന​ട​ന്ന ആ ​പി​യാ​നോ വാ​യ​ന​യാ​ണ് പി​ൽ​ക്കാ​ല​ത്ത് ബീ​ഥോ​വ​ൻ ര​ചി​ച്ച "മൂ​ണ്‍​ലൈ​റ്റ് സൊ​ണാ​റ്റ' എ​ന്ന കൃ​തി​യു​ടെ ഭാ​വ​ത്തെ സ്വാ​ധീ​നി​ച്ച​തെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ജീ​വ​ച​രി​ത്ര​കാ​ര​ന്മാ​ർ രേ​ഖ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. അ​തേ​സ​മ​യം ഇ​തു യ​ഥാ​ർ​ഥ സം​ഭ​വ​മ​ല്ലെ​ന്നു വാ​ദി​ക്കു​ന്ന​വ​രു​മു​ണ്ട്.

യാ​ഥാ​ർ​ഥ്യം എ​ന്തു​ത​ന്നെ​യാ​യാ​ലും മ​റ്റു​ള്ള​വ​രോ​ടു ക​രു​ണ കാ​ണി​ക്കു​ന്ന​തി​ൽ ബീ​ഥോ​വ​ൻ ശ്ര​ദ്ധി​ച്ചി​രു​ന്നു​വെ​ന്നു വ്യ​ക്ത​മാ​ക്കു​ന്ന ത​ര​ത്തി​ലാ​ണ് ഈ ​ക​ഥ പ​ല​പ്പോ​ഴും അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടു​ള്ള​ത്. മ​റ്റൊ​രു ക​ഥ​കൂ​ടി ഇ​വി​ടെ കു​റി​ക്ക​ട്ടെ.
അ​ത് ജോ​ണ്‍ 23-ാമ​ൻ മാ​ർ​പാ​പ്പ​യെ​ക്കു​റി​ച്ചാ​ണ്. 1958ലെ ​ക്രി​സ്മ​സി​ന്‍റെ പി​റ്റേ​ദി​വ​സം മാ​ർ​പാ​പ്പ റോ​മി​ലെ റെ​ജീ​ന ചേ​ളി എ​ന്ന ജ​യി​ൽ സ​ന്ദ​ർ​ശി​ക്കാ​നെ​ത്തി. അ​വി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ത​ട​വു​കാ​രോ​ട് അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞു: ""എ​ന്നെ കാ​ണാ​ൻ വ​രാ​ൻ നി​ങ്ങ​ൾ​ക്കു സാ​ധി​ക്കി​ല്ല. അ​തു​കൊ​ണ്ട് നി​ങ്ങ​ളെ കാ​ണാ​ൻ ഞാ​ൻ വ​ന്നി​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ്.''

ഇ​തു കേ​ൾ​ക്കാ​നി​ട​യാ​യി ഒ​രു ത​ട​വു​കാ​ര​ൻ പി​ന്നീ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു: ""ദൈ​വം ഇ​പ്പോ​ഴും എ​ന്നെ സ്നേ​ഹി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്ന് ഇ​പ്പോ​ൾ എ​നി​ക്കു മ​ന​സി​ലാ​യി.''

ജോ​ണ്‍ 23-ാമ​ൻ മാ​ർ​പാ​പ്പ​യു​ടെ ഈ ​കാ​രു​ണ്യ​പ്ര​വൃ​ത്തി എ​ത്ര​യോ ത​ട​വു​കാ​രെ സ്പ​ർ​ശി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്ക​ണം. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സാ​ന്നി​ധ്യ​വും സ്നേ​ഹം തു​ളു​ന്പു​ന്ന വാ​ക്കു​ക​ളും ആ ​ത​ട​വു​കാ​ർ​ക്കു ന​വ​ജീ​വ​ൻ ന​ൽ​കി​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​കു​മെ​ന്നു തീ​ർ​ച്ച.

ന​മ്മു​ടെ കാ​രു​ണ്യ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ​ക്കും മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ഏ​റെ സ്വാ​ധീ​ന​മു​ണ്ടാ​കു​മെ​ന്ന​തി​ൽ സം​ശ​യം​വേ​ണ്ട. അ​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ലേ, ""പ​ര​സ്പ​രം ക്ഷ​മി​ച്ചും ക​രു​ണ​കാ​ണി​ച്ചും ഹൃ​ദ​യാ​ർ​ദ്ര​ത​യോ​ടെ പെ​രു​മാ​റു​വി​ൻ'' എ​ന്ന് ദൈ​വ​വ​ച​നം അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് (എ​ഫേ 4:32).

ആം​ഗ​ലേ​യ​ക​വി​യാ​യ വേ​ഡ്സ്‌​വ​ർ​ത്ത് എ​ഴു​തി: ""ഒ​രു ന​ല്ല മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും ന​ല്ല ഭാ​ഗം പ​ല​പ്പോ​ഴും ശ്ര​ദ്ധി​ക്ക​പ്പെ​ടാ​തെ പോ​കു​ന്ന അ​യാ​ളു​ടെ കാ​രു​ണ്യ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ളാ​ണ്.'' ഈ ​കാ​രു​ണ്യ​പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ ലോ​കം ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​തെ പോ​കു​മാ​യി​രി​ക്കും.

എ​ന്നാ​ൽ ദൈ​വം ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ക​ത​ന്നെ​ചെ​യ്യും. കാ​ര​ണം, ""ഈ ​ചെ​റി​യ​വ​രി​ൽ ഒ​രു​വ​നു നി​ങ്ങ​ൾ ചെ​യ്ത​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ എ​നി​ക്കു​ത​ന്നെ​യാ​ണ് നി​ങ്ങ​ൾ ചെ​യ്ത​ത്'' (മ​ത്താ 25:40) എ​ന്ന​ല്ലേ ദൈ​വം​ത​ന്നെ​യാ​യ യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്!

1933 ജ​നു​വ​രി 30നാ​ണ് അ​ഡോ​ൾ​ഫ് ഹി​റ്റ്‌​ല​ർ ജ​ർ​മ​നി​യു​ടെ ചാ​ൻ​സ​ല​റാ​യി നി​യ​മി​ത​നാ​യ​ത്. പി​റ്റേ​വ​ർ​ഷം ഓ​ഗ​സ്റ്റി​ൽ ജ​ർ​മ​ൻ പ്ര​സി​ഡ​ന്‍റ് പോ​ൾ ഹി​ൻ​ഡ​ൻ​ബ​ർ​ഗ് നി​ര്യാ​ത​നാ​യ​പ്പോ​ൾ ഹി​റ്റ്‌​ല​ർ ആ ​സ്ഥാ​നം​കൂ​ടി ഏ​റ്റെ​ടു​ത്തു ജ​ർ​മ​നി​യു​ടെ പ​ര​മാ​ധി​കാ​രി​യാ​യി. അ​തോ​ടു​കൂ​ടി യൂ​റോ​പ്പ് മു​ഴു​വ​ൻ കീ​ഴ​ട​ക്കാ​നു​ള്ള പ​ദ്ധ​തി​യു​മാ​യി നാ​സി പാ​ർ​ട്ടി​യു​ടെ നേ​താ​വാ​യ ഹി​റ്റ്‌​ല​ർ മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​യി. അ​തി​ന്‍റെ ആ​ദ്യ​പ​ടി​യാ​യി​ട്ടാ​ണ് 1938ൽ ​ഓ​സ്ട്രി​യ​യെ പി​ടി​ച്ചെ​ടു​ത്ത് ജ​ർ​മ​നി​യു​ടെ ഭാ​ഗ​മാ​യി മാ​റ്റി​യ​ത്.

ഓ​സ്ട്രി​യ അ​ക്കാ​ല​ത്ത് ഏ​റെ സാ​ന്പ​ത്തി​ക​ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ജ​ർ​മ​നി​യാ​ക​ട്ടെ സാ​ന്പ​ത്തി​ക​മാ​യി കു​തി​ച്ചു​യ​രു​ക​യു​മാ​യി​രു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ലം പ്ര​ധാ​ന​മാ​യും സാ​ന്പ​ത്തി​ക ഉ​ന്ന​തി ല​ക്ഷ്യം​വ​ച്ച് ഓ​സ്ട്രി​യ​യി​ലെ ആ​ളു​ക​ൾ ജ​ർ​മ​നി​യു​ടെ അ​ധി​നി​വേ​ശം സ്വാ​ഗ​തം​ചെ​യ്തു. ഹി​റ്റ്‌​ല​റു​ടെ ഗൂ​ഢ​ല​ക്ഷ്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് അ​ന്നു പൊ​തു​ജ​ന​ങ്ങ​ളി​ൽ ഏ​റി​യ​പ​ങ്കും അ​ജ്ഞ​രാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, ഹി​റ്റ്‌​ല​റു​ടെ​യും നാ​സി​ക​ളു​ടെ​യും പോ​ക്ക് തെ​റ്റാ​യ വ​ഴി​യി​ലൂ​ടെ​യാ​ണെ​ന്നു ബോ​ധ്യ​മു​ള്ള​വ​രും അ​ക്കാ​ല​ത്ത് ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​വ​രി​ൽ പ​ല​രും നി​ശ​ബ്ദ​ത പാ​ലി​ച്ചു​വെ​ന്നു​മാ​ത്രം.

ഹി​റ്റ്‌​ല​റു​ടെ ആ​ശ​യ​ങ്ങ​ളെ എ​തി​ർ​ക്കു​ക​യും നാ​സി​ക​ളു​ടെ ത​ത്വ​സം​ഹി​ത​യെ ത​ള്ളി​പ്പ​റ​യു​ക​യും ചെ​യ്ത​വ​ർ അ​ന്നു വ​ള​രെ കു​റ​വാ​യി​രു​ന്നു. അ​വ​രി​ലൊ​രാ​ളാ​ണ് ഇ​ന്നു പ്ര​സി​ദ്ധ​നാ​യി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്ന ഫ്രാ​ൻ​സ് ജാ​ഗ​ർ​സ്റ്റാ​റ്റ​ർ (1907-1943). മൂ​ന്നു പെ​ണ്‍​കു​ട്ടി​ക​ളു​ടെ പി​താ​വാ​യ ഒ​രു ഗ്രാ​മീ​ണ ക​ർ​ഷ​ക​നാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹം. ഓ​സ്ട്രി​യ​യി​ലെ ഒ​ബ​ർ​ഗ്രി​ല്ലിം​ഗ് എ​ന്ന ഗ്രാ​മ​ത്തി​ൽ ശാ​ന്ത​മാ​യ ഒ​രു ജീ​വി​ത​മാ​ണ് ജാ​ഗ​ർ​സ്റ്റാ​റ്റ​ർ സ്വ​പ്നം​ക​ണ്ട​ത്. എ​ന്നാ​ൽ ജ​ർ​മ​നി ഓ​സ്ട്രി​യ കീ​ഴ​ട​ക്കി​യ​തോ​ടു​കൂ​ടി അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ൾ ത​ക​ർ​ന്നു. എ​ല്ലാ പു​രു​ഷ​ന്മാ​രും സൈ​ന്യ​ത്തി​ൽ ചേ​ർ​ന്നു യു​ദ്ധ​ത്തി​നു സ​ജ്ജ​രാ​ക​ണ​മെ​ന്നു ഹി​റ്റ്‌​ല​ർ ശ​ഠി​ച്ചു.

ജാ​ഗ​ർ​സ്റ്റാ​റ്റ​റി​നു സ്വീ​കാ​ര്യ​മ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു ഈ ​നി​ർ​ദേ​ശം. ഹി​റ്റ്‌​ല​റു​ടെ വ​ഴി അ​നീ​തി​യും അ​ക്ര​മ​വും നി​റ​ഞ്ഞ​താ​ണെ​ന്നും ത​ന്‍റെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യ​നു​സ​രി​ച്ച് ത​നി​ക്ക​തി​നു കൂ​ട്ടു​നി​ൽ​ക്കാ​നാ​വി​ല്ലെ​ന്നും അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞു. അ​പ്പോ​ൾ ഗ്രാ​മ​വാ​സി​ക​ളി​ൽ ചി​ല​ർ പ​റ​ഞ്ഞു: "ഹി​റ്റ്‌​ല​ർ പ​റ​യു​ന്ന​ത് അ​നു​സ​രി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ന​ല്ല​ത്. വെ​റു​തെ എ​ന്തി​നു കു​ടും​ബ​ത്തി​ന്‍റെ ഭാ​വി നീ ​ന​ശി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.' ഉ​ട​നെ ജാ​ഗ​ർ​സ്റ്റാ​റ്റ​ർ പ​റ​ഞ്ഞു: "തെ​റ്റാ​ണെ​ന്ന് എ​നി​ക്കു പൂ​ർ​ണ​ബോ​ധ്യ​മു​ള്ള കാ​ര്യ​മാ​ണി​ത്. എ​ന്‍റെ ജീ​വ​നു ഭീ​ഷ​ണി​യാ​യാ​ൽ​പ്പോ​ലും ഞാ​ൻ ഹി​റ്റ്‌​ല​റെ അ​നു​സ​രി​ക്കു​ക​യി​ല്ല.

സൈ​ന്യ​സേ​വ​ന​ത്തി​നു വി​സ​മ്മ​തി​ച്ച​തി​നെ​ത്തു​ട​ർ​ന്ന്, 1943 മാ​ർ​ച്ച് ഒ​ന്നി​ന് അ​ദ്ദേ​ഹം അ​റ​സ്റ്റ് ചെ​യ്യ​പ്പെ​ട്ടു. ത​ട​വി​ൽ ക​ഴി​യു​ന്പോ​ൾ അ​ദ്ദേ​ഹം ഭാ​ര്യ​യ്ക്ക് എ​ഴു​തി: "അ​നീ​തി ചെ​യ്യു​ന്ന​തി​നേ​ക്കാ​ൾ അ​തു സ​ഹി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ഏ​റെ ഉ​ത്ത​മം.' മ​റ്റൊ​ര​വ​സ​ര​ത്തി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹം ഇ​പ്ര​കാ​രം എ​ഴു​തി: "നാം ​ചെ​യ്യു​ന്ന ഓ​രോ ന​ല്ല പ്ര​വൃ​ത്തി​യും അ​ന്ധ​കാ​ര​ത്തി​ൽ ഓ​രോ ചെ​റി​യ വി​ള​ക്കാ​യി പ്ര​ശോ​ഭി​ക്കും.'

ത​ന്‍റെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യു​ടെ പ്ര​ചോ​ദ​ന​ത്തി​നു വി​രു​ദ്ധ​മാ​യി ഹി​റ്റ്‌​ല​റു​ടെ സൈ​ന്യ​ത്തി​ൽ ചേ​ർ​ന്നു യ​ഹൂ​ദ​രെ കൂ​ട്ട​ക്കൊ​ല ചെ​യ്യു​ന്ന​തി​ന് ജാ​ഗ​ർ​സ്റ്റാ​റ്റ​ർ ത​യാ​റാ​യി​ല്ല. ത​ന്മൂ​ലം 1943 ഓ​ഗ​സ്റ്റ് ഒ​ന്പ​തി​ന് നാ​സി​ക​ൾ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ വ​ധി​ച്ചു. അ​ന്ന് അ​തു വ​ലി​യ വാ​ർ​ത്ത​യാ​യി​ല്ല. കു​ടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ൾ ഒ​ഴി​കെ അ​ധി​ക​മാ​രും ക​ണ്ണീ​രൊ​ഴു​ക്കാ​നു​മു​ണ്ടാ​യി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ ച​രി​ത്രം അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ മ​റ​ന്നി​ല്ല.

എ​ന്നു​മാ​ത്ര​മ​ല്ല, മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യെ​പ്ര​തി ര​ക്ത​സാ​ക്ഷി​യാ​യ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ ക​ത്തോ​ലി​ക്കാ സ​ഭ ആ​ദ​രി​ച്ചു. ദീ​ർ​ഘ​നാ​ൾ നീ​ണ്ടു​നി​ന്ന നാ​മ​ക​ര​ണ ന​ട​പ​ടി​ക​ൾ​ക്കു​ശേ​ഷം 2007 ഒ​ക്ടോ​ബ​ർ 26ന് ​അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ വാ​ഴ്ത്ത​പ്പെ​ട്ട​വ​നാ​യി പ്ര​ഖ്യാ​പി​ച്ചു. ഓ​ഗ​സ്റ്റ് ഒ​ന്പ​തി​നാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ തി​രു​നാ​ൾ​ദി​ന​മാ​യി ആ​ഘോ​ഷി​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഇം​ഗ്ല​ണ്ടി​ലെ രാ​ജാ​വാ​യി​രു​ന്ന ഹെ​ൻ​റി എ​ട്ടാ​മ​ന്‍റെ കാ​ല​ത്ത് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ വി​ശ്വ​സ്ത​നാ​യ ഉ​പ​ദേ​ശ​ക​നും ചാ​ൻ​സി​ല​റു​മാ​യി​രു​ന്നു തോ​മ​സ് മൂ​ർ (1478- 1535). എ​ന്നാ​ൽ ആ​ദ്യ​ഭാ​ര്യ​യെ ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ച് ആ​നി ബോ​ളി​ൻ എ​ന്ന യു​വ​തി​യെ വി​വാ​ഹം ക​ഴി​ക്കാ​ൻ​വേ​ണ്ടി ഇം​ഗ്ല​ണ്ടി​ലെ ക​ത്തോ​ലി​ക്കാ സ​ഭ​യെ പി​ള​ർ​ത്തി ആം​ഗ്ലി​ക്ക​ൻ സ​ഭ ഹെ​ൻ​റി എ​ട്ടാ​മ​ൻ സ്ഥാ​പി​ച്ച​പ്പോ​ൾ അ​ത് അം​ഗീ​ക​രി​ക്കാ​ൻ തോ​മ​സ് മൂ​റി​ന് സാ​ധി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല.

ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സ്വ​രം ത​ന്‍റെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യി​ൽ കേ​ട്ട അ​ദ്ദേ​ഹം രാ​ജാ​വി​ന്‍റെ ഇം​ഗി​ത​ത്തി​നു വ​ഴ​ങ്ങി​യി​ല്ല. അ​ത് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ ര​ക്ത​സാ​ക്ഷി​ത്വ​ത്തി​ലേ​ക്കു ന​യി​ച്ചു. ത​ന്‍റെ മ​ര​ണ​ത്തി​നു മു​ന്പാ​യി അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞു: "ഞാ​ൻ രാ​ജാ​വി​ന്‍റെ വി​ശ്വ​സ്ത സേ​വ​ക​നാ​ണ്. എ​ന്നാ​ൽ അ​തി​നു മു​ന്പാ​യി ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റേ​തും.'

ജാ​ഗ​ർ​സ്റ്റാ​റ്റ​റു​ടെ കാ​ര്യ​വും ഏ​താ​ണ്ട് ഇ​തു​പോ​ലെ​യാ​യി​രു​ന്നു. രാ​ജ്യ​സേ​വ​ന​ത്തി​ന് അ​ദ്ദേ​ഹം എ​തി​ര​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ സൈ​ന്യ​ത്തി​ൽ ചേ​ർ​ന്ന് നാ​സി​പ്പ​ട ചെ​യ്തി​രു​ന്ന കൂ​ട്ട​ക്കൊ​ല​യ്ക്ക് കൂ​ട്ടു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന കാ​ര്യം അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു ചി​ന്തി​ക്കാ​ൻ​പോ​ലും സാ​ധ്യ​മ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. കാ​ര​ണം ത​ന്‍റെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യി​ലൂ​ടെ ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സ്വ​രം അ​ദ്ദേ​ഹം കേ​ട്ടു. ആ ​സ്വ​ര​മാ​ക​ട്ടെ സ​ത്യ​ത്തി​ലും ന​ന്മ​യി​ലും നീ​തി​യി​ലും സ്നേ​ഹ​ത്തി​ലും കാ​രു​ണ്യ​ത്തി​ലു​മൊ​ക്കെ അ​ധി​ഷ്ഠി​ത​മാ​യ സ്വ​ര​മാ​യി​രു​ന്നു.

മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യി​ൽ നാം ​കേ​ൾ​ക്കു​ന്ന സ്വ​രം എ​പ്പോ​ഴും ശ​രി​യാ​യി​രി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നി​ല്ല. കാ​ര​ണം, വി​കാ​ര​ങ്ങ​ളും സ്വാ​ർ​ഥ​ചി​ന്ത​ക​ളും അ​മി​ത​മോ​ഹ​ങ്ങ​ളു​മൊ​ക്കെ ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യെ തെ​റ്റാ​യ​രീ​തി​യി​ൽ സ്വാ​ധീ​നി​ക്കാ​നി​ട​യു​ണ്ട്. അ​തു​കൊ​ണ്ട് ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തേ​ണ്ട​ത് സ​ത്യ​ത്തി​ലും നീ​തി​യി​ലും സ്നേ​ഹ​ത്തി​ലു​മൊ​ക്കെ​യാ​യി​രി​ക്ക​ണം. അ​തി​നു ന​മ്മെ ഏ​റ്റ​വും കൂ​ടു​ത​ൽ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്ന​ത് ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ വ​ച​ന​മാ​ണ്.

ദൈ​വ​വ​ച​നം ന​മ്മെ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് സ്നേ​ഹി​ക്കാ​നും ക്ഷ​മി​ക്കാ​നും നീ​തി​ക്കു​വേ​ണ്ടി പോ​രാ​ടാ​നും സ​ഹി​ക്കാ​നും സ​ത്യ​സ​ന്ധ​ത​യോ​ടെ പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ക്കാ​നും വി​ന​യാ​ന്വി​ത​രാ​യി ജീ​വി​ക്കാ​നു​മൊ​ക്കെ​യാ​ണ്. മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യി​ൽ നാം ​കേ​ൾ​ക്കു​ന്ന​തു ദൈ​വ​സ്വ​ര​മാ​ണെ​ങ്കി​ൽ ആ ​സ്വ​ര​ത്തി​ൽ സ്വാ​ർ​ഥ​ത​യോ വ​ഞ്ച​ന​യോ കാ​പ​ട്യ​മോ വി​ദ്വേ​ഷ​മോ തി​ന്മ​യാ​യി​ട്ടു​ള്ള ഏ​തെ​ങ്കി​ലും കാ​ര്യ​മോ ഉ​ണ്ടാ​കി​ല്ല. അ​താ​യ​ത്, ശ​രി​യാ​യ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യു​ടെ സ്വ​രം ദൈ​വ​സ്വ​രം​ത​ന്നെ ആ​യി​രി​ക്കു​മെ​ന്നു വ്യ​ക്തം. മാ​ത്ര​മ​ല്ല, അ​ങ്ങ​നെ​യു​ള്ള ഒ​രു മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ സ്ഥി​രീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​തു​മാ​യി​രി​ക്കും.

വാ​ഴ്ത്ത​പ്പെ​ട്ട​വ​നാ​യ ജാ​ഗ​ർ​സ്റ്റാ​റ്റ​റി​ന്‍റെ​യും വി​ശു​ദ്ധ തോ​മ​സ് മൂ​റി​ന്‍റെ​യു​മൊ​ക്കെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി ഇ​ത്ത​ര​ത്തി​ലു​ള്ള​താ​യി​രു​ന്നു. ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യും ഇ​വ​രു​ടേ​തി​നു തു​ല്യ​മാ​ണെ​ന്ന് ഉ​റ​പ്പു​വ​രു​ത്താം. അ​പ്പോ​ൾ ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ്സാ​ക്ഷി​യു​ടെ സ്വ​രം ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ സ്വ​രം​ത​ന്നെ​യാ​യി​രി​ക്കു​മെ​ന്ന​തി​ൽ സം​ശ​യം​വേ​ണ്ട.

2026 എ​ന്ന പു​തി​യ വ​ർ​ഷ​ത്തി​ലേ​ക്ക് നാം ​പ്ര​വേ​ശി​ക്കാ​ൻ പോ​വു​ക​യാ​ണ്. അ​തി​നു​മുമ്പ്, ക​ഴി​ഞ്ഞ വ​ർ​ഷ​ത്തി​ലെ അ​നു​ഗ്ര​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് ദൈ​വ​ത്തി​നു ന​ന്ദി​പ​റ​യാ​ൻ മ​റ​ന്നു​പോ​കേ​ണ്ട. ക​ഴി​ഞ്ഞ​വ​ർ​ഷ​ത്തെ അ​നു​ഭ​വ​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്ന് പാ​ഠം പ​ഠി​ക്കാ​നും നാം ​മ​റ​ന്നു​പോ​ക​രു​ത്.

ആ ​അ​നു​ഭ​വ​ങ്ങ​ളി​ൽ പ​ല​തും സ​ന്തോ​ഷ​ക​ര​വും മ​റ്റു​ള്ള​വ ദുഃ​ഖ​ക​ര​വു​മാ​കാം. ദുഃ​ഖ​ക​ര​മാ​യ​വ​യി​ൽ ചി​ല​ത് ന​മ്മു​ടെ ബ​ല​ഹീ​ന​ത​ക​ൾ​മൂ​ലം സം​ഭ​വി​ച്ച​വ​യു​മാ​കാം. അ​ങ്ങ​നെ​യെ​ങ്കി​ൽ നാം ​അ​വ​യെ​ക്കു​റി​ച്ച് ദൈ​വ​ത്തോ​ട് മാ​പ്പ​പേ​ക്ഷി​ക്കു​ക​യും വേ​ണം. എ​ങ്കി​ൽ മാ​ത്ര​മേ ദൈ​വാ​നു​ഗ്ര​ഹ​ത്തോ​ടെ സ​ന്തോ​ഷ​ക​ര​മാ​യി പു​തി​യ​വ​ർ​ഷം ന​മു​ക്കു തു​ങ്ങാ​ൻ സാ​ധി​ക്കൂ.

ഓ​രോ പു​തി​യ വ​ർ​ഷ​വും ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം പു​തി​യ​താ​യി തു​ട​ങ്ങാ​നു​ള്ള അ​വ​സ​ര​മാ​ണ്. അ​തി​നു വ​ലി​യ പ്ലാ​നും പ​ദ്ധ​തി​യും എ​പ്പോ​ഴും ഉ​ണ്ടാ​യി​രി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നു നി​ർ​ബ​ന്ധ​മി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ ജീ​വി​തം എ​ല്ലാ രീ​തി​യി​ലും മെ​ച്ച​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ​വേ​ണ്ടി ഉ​റ​ച്ച തീ​രു​മാ​ന​ങ്ങ​ളും ധീ​ര​മാ​യ ചു​വ​ടു​വ​യ്പ്പു​ക​ളും ഉ​ണ്ടാ​ക​ണം. എ​ങ്കി​ൽ മാ​ത്ര​മേ പ​ല​പ്പോ​ഴും പ്ര​തി​കൂ​ല സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ൾ നേ​രി​ടു​ന്ന ലോ​ക​ത്തി​ൽ ന​മു​ക്കു വി​ജ​യം​വ​രി​ക്കാ​നാ​കൂ.

അ​ടു​ത്ത​കാ​ല​ത്ത് അ​മേ​രി​ക്ക​ൻ ടെ​ലി​വി​ഷ​നി​ലും പ​ത്ര​ങ്ങ​ളി​ലു​മൊ​ക്കെ പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ട വാ​ൾ​ട്ട​ർ കാ​ർ എ​ന്ന ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ര​ന്‍റെ ക​ഥ ഇ​വി​ടെ കു​റി​ക്ക​ട്ടെ. അ​ല​ബാ​മ സം​സ്ഥാ​ന​ത്തെ ഹോം​വു​ഡ് സ്വ​ദേ​ശി​യാ​ണു വാ​ൾ​ട്ട​ർ. കോ​ള​ജ് വി​ദ്യാ​ർ​ഥി​യാ​യ ഈ ​യു​വാ​വ് പാ​ർ​ട്ട് ടൈം ​ജോ​ലി​ചെ​യ്താ​ണ് ത​ന്‍റെ പ​ഠ​നം മു​ന്നോ​ട്ടു കൊ​ണ്ടു​പോ​കു​ന്ന​ത്. ഇ​തി​നി​ട​യി​ൽ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ജോ​ലി ന​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ടു. പി​ന്നീ​ട് ഒ​രു ജോ​ലി​ക്ക് ഓ​ഫ​ർ ല​ഭി​ച്ച​ത് താ​മ​സ​സ്ഥ​ല​ത്തു​നി​ന്ന് മു​പ്പ​ത്തി​ര​ണ്ടു കി​ലോ​മീ​റ്റ​ർ അ​ക​ലെ​യു​ള്ള പെ​ൽ​ഹാം എ​ന്ന സ്ഥ​ല​ത്താ​യി​രു​ന്നു.

പ​ഴ​യൊ​രു കാ​റാ​യി​രു​ന്നു വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന്‍റേ​ത്. ജോ​ലി​ക്കു പോ​കേ​ണ്ട ത​ലേ​ദി​വ​സം രാ​ത്രി​യാ​യ​പ്പോ​ൾ അ​തു സ്റ്റാ​ർ​ട്ടാ​ക്കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കാ​തെ​വ​ന്നു. കൈ​യി​ൽ പ​ണ​മി​ല്ലാ​ത്ത​തു​കൊ​ണ്ട് കാ​ർ ന​ന്നാ​ക്കി​യെ​ടു​ക്കാ​നോ ടാ​ക്സി വി​ളി​ച്ച് ജോ​ലി​ക്കു പോ​കാ​നോ പ​റ്റാ​ത്ത സാ​ഹ​ച​ര്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. ത​ന്നെ ജോ​ലി​സ്ഥ​ല​ത്തെ​ത്തി​ക്കാ​ൻ വാ​ൾ​ട്ട​രി​ന് ആ​രു​ടെ​യും സ​ഹാ​യ​വും ല​ഭി​ച്ചി​ല്ല.

ജോ​ലി​ക്കു ഹാ​ജ​രാ​കാ​തി​രി​ക്കാ​ൻ ഇ​തൊ​രു ന്യാ​യീ​ക​ര​ണ​മാ​ക്കാ​മാ​യി​രു​ന്നു. പ​ക്ഷേ വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന്‍റെ തീ​രു​മാ​നം മ​റി​ച്ചാ​യി​രു​ന്നു. അ​യാ​ൾ ജോ​ലി​ക്കു ഹാ​ജ​രാ​കാ​ൻ​ത​ന്നെ തീ​രു​മാ​നി​ച്ചു. അ​തി​ന് ഒ​രു​ക്ക​മാ​യി ഭ​ക്ഷ​ണം​ക​ഴി​ച്ച​ശേ​ഷം നാ​ലു മ​ണി​ക്കൂ​ർ ഉ​റ​ങ്ങി. പി​ന്നീ​ട് അ​വ​ൻ ജോ​ലി​സ്ഥ​ല​ത്തേ​ക്കു ന​ട​ന്നു.

ന​മ്മു​ടെ നാ​ട്ടി​ലേ​തു​പോ​ലെ ബ​സ് സൗ​ക​ര്യ​വും മ​റ്റു​മു​ള്ള സ്ഥ​ല​മ​ല്ല അ​ല​ബാ​മ​യി​ലെ ഉ​ൾ​പ്ര​ദേ​ശ​ങ്ങ​ൾ. യാ​ത്ര​യ്ക്കി​ട​യി​ൽ വാ​ൾ​ട്ട​ർ ത​ള​ർ​ന്ന​വ​ശ​നാ​യി വി​ശ്ര​മി​ക്കു​ന്പോ​ൾ ഒ​രു പോ​ലീ​സു​കാ​ര​ൻ അ​വ​ന്‍റെ സ​ഹാ​യ​ത്തി​നെ​ത്തി. വേ​റെ ര​ണ്ടു പോ​ലീ​സു​കാ​രും ഒ​പ്പം​ചേ​ർ​ന്ന് അ​വ​നു ഭ​ക്ഷ​ണം വാ​ങ്ങി​ക്കൊ​ടു​ത്തു. അ​തു മാ​ത്ര​മ​ല്ല അ​വ​നെ ല​ക്ഷ്യ​സ്ഥാ​ന​ത്തെ​ത്തി​ക്കാ​ൻ ഒ​രു പോ​ലീ​സു​കാ​ര​ൻ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്തു.

വാ​ൾ​ട്ട​ർ ജോ​ലി​ക്കെ​ത്തി​യ സ്ഥ​ലം ഒ​രു വീ​ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​വി​ടെ​നി​ന്ന് വീ​ട്ടു​പ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ൾ മ​റ്റൊ​രു സ്ഥ​ല​ത്തേ​ക്കു മാ​റ്റു​ന്ന ജോ​ലി​യാ​യി​രു​ന്നു ബെ​ൽ​ഹോ​പ്സ് മൂ​വിം​ഗ് ക​ന്പ​നി​യു​ടെ പേ​രി​ൽ മ​റ്റു ജോ​ലി​ക്കാ​രോ​ടൊ​പ്പം അ​വ​ൻ ചെ​യ്യേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്ന​ത്. രാ​വി​ലെ എ​ട്ടു​മ​ണി​ക്കാ​ണ് ജോ​ലി തു​ട​ങ്ങേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്ന​ത്.

എ​ന്നാ​ൽ രാ​വി​ലെ ആ​റ​ര​യ്ക്ക് വാ​ൾ​ട്ട​ർ അ​വി​ടെ എ​ത്തി​യി​രു​ന്നു. എ​ട്ടു​മ​ണി​വ​രെ ആ ​വീ​ട്ടി​ലെ വി​ശ്ര​മ​മു​റി​യി​ൽ ഉ​റ​ങ്ങി ക്ഷീ​ണം തീ​ർ​ക്കാ​ൻ വീ​ട്ടു​ട​മ​യാ​യ ജ​നി ലാ​മി പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടും അ​തി​നു ത​യാ​റാ​കാ​തെ അ​വ​ൻ ഉ​ട​നെ​ത്ത​ന്നെ ത​ന്‍റെ ജോ​ലി തു​ട​ങ്ങു​ക​യാ​ണ് ചെ​യ്ത​ത്.

കി​ട്ടി​യ ജോ​ലി ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ത്താ​തി​രി​ക്കാ​ൻ കാ​ൽ​ന​ട​യാ​യി യാ​ത്ര​ചെ​യ്ത വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന്‍റെ ക​ഥ ജ​നി സോ​ഷ്യ​ൽ മീ​ഡി​യ​യി​ൽ പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ചു. എ​ന്നു​മാ​ത്ര​മ​ല്ല കോ​ള​ജ് പ​ഠ​ന​ത്തി​ന് വാ​ൾ​ട്ട​റെ സ​ഹാ​യി​ക്കാ​നാ​യി ജ​നി ഒ​രു ഫ​ണ്ട് സ​മാ​ഹ​ര​ണം ആ​രം​ഭി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്തു.

ഇ​തി​നി​ട​യി​ൽ വാ​ൾ​ട്ട​റി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് കേ​ൾ​ക്കാ​നി​ട​യാ​യ മൂ​വിം​ഗ് ക​ന്പ​നി​യു​ടെ ചെ​യ​ർ​മാ​ൻ ലൂ​ക്ക് മാ​ർ​ക്ക്‌​ലി​ൻ അ​വ​നെ കാ​ണാ​നെ​ത്തി സ്വ​ന്തം കാ​ർ സ​മ്മാ​ന​മാ​യി ന​ൽ​കി. വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന്‍റെ ക​ഥ കേ​ട്ട​വ​ർ അ​വ​നു​വേ​ണ്ടി​യു​ള്ള ഫ​ണ്ട് സ​മാ​ഹ​ര​ണ​ത്തി​ൽ സ​ഹാ​യി​ച്ചു. അ​ങ്ങ​നെ വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന് ഒ​രു ല​ക്ഷ​ത്തോ​ളം ഡോ​ള​ർ ല​ഭി​ച്ചു.

എ​ന്നാ​ൽ ആ ​തു​ക മു​ഴു​വ​നും വാ​ൾ​ട്ട​ർ എ​ടു​ത്തി​ല്ല. അ​തി​ൽ​നി​ന്ന് 25,000 ഡോ​ള​ർ ബ​ർ​മിം​ഗ് എ​ഡ്യൂ​ക്കേ​ഷ​ൻ ഫൗ​ണ്ടേ​ഷ​ന് സം​ഭാ​വ​ന​ചെ​യ്തു. ആ ​ഫൗ​ണ്ടേ​ഷ​നാ​ക​ട്ടെ ആ ​തു​ക ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ച് വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന്‍റെ പേ​രി​ൽ ഒ​രു സ്കോ​ള​ർ​ഷി​പ് ആ​രം​ഭി​ച്ചു. വാ​ൾ​ട്ട​ർ ഇ​ന്നു പ​ല​ർ​ക്കും ഒ​രു റോ​ൾ മോ​ഡ​ലാ​യി മാ​റി​യി​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ്.

2005ലെ ​ക​ത്രീ​ന എ​ന്ന കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റി​ൽ വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന് വീ​ടു ന​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. അ​ന്ന് അ​ഞ്ചു​വ​യ​സു​കാ​ര​നാ​യി​രു​ന്ന വാ​ൾ​ട്ട​ർ പി​താ​വി​ല്ലാ​തെ അ​മ്മ​യോ​ടൊ​പ്പം ക​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ടാ​ണ് വ​ള​ർ​ന്ന​ത്. ക​റു​ത്ത വം​ശ​ജ​നാ​യ വാ​ൾ​ട്ട​ർ കോ​ള​ജ് പ​ഠ​ന​ത്തി​നു​ശേ​ഷം സൈ​നി​ക​സേ​വ​ന​മാ​ണ് ല​ക്ഷ്യം​വ​യ്ക്കു​ന്ന​ത്.

32 കി​ലോ​മീ​റ്റ​ർ ന​ട​ന്ന് ജോ​ലി​ക്കു​പോ​കാ​ൻ തീ​രു​മാ​നി​ച്ച​തി​ന്‍റെ കാ​ര​ണം എ​ന്താ​ണെ​ന്ന് ഒ​രാ​ൾ ചോ​ദി​ച്ച​പ്പോ​ൾ വാ​ൾ​ട്ട​ർ പ​റ​ഞ്ഞു: ""എ​ന്നെ തോ​ല്പി​ക്കാ​ൻ എ​നി​ക്കു മ​ന​സി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു.''

പ്ര​തി​കൂ​ല​സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ഉ​ണ്ടാ​കു​മ്പോ​ൾ ന​മ്മി​ൽ പ​ല​രും "എ​നി​ക്കു മ​ടു​ത്തു, എ​നി​ക്കു മ​തി​യാ​യി' എ​ന്നു​പ​റ​ഞ്ഞ് ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ​നി​ന്നു പി​ൻ​വാ​ങ്ങു​ക​യാ​ണു പ​തി​വ്. ന​മ്മി​ൽ ചി​ല​രെ​ങ്കി​ലും ചി​ല​പ്പോ​ൾ ഒ​രു പ​രാ​ജ​യ​കാ​ര​ണം കാ​ണു​വാ​ൻ കാ​ത്തി​രു​ന്നു​വെ​ന്നും വ​രാം. അ​തു കി​ട്ടു​ന്പോ​ൾ അ​വ​ർ​ക്കു സ​മാ​ധാ​ന​മാ​യി.

എ​ന്നാ​ൽ പ്ര​തി​കൂ​ല​സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ൾ വാ​ൾ​ട്ട​റി​നെ ത​ള​ർ​ത്തി​യി​ല്ല. അ​വ​ൻ അ​വ​യെ സ​ധൈ​ര്യം നേ​രി​ടു​ക​ത​ന്നെ​ചെ​യ്തു. അ​ന്ധ​യും ബ​ധി​ര​യും മൂ​ക​യു​മാ​യി​രു​ന്ന ലോ​ക​പ്ര​സി​ദ്ധ പ്ര​ചോ​ദ​നാ​ത്മ​ക ഗ്ര​ന്ഥ​കാ​രി ഹെ​ല​ൻ കെ​ല്ല​ർ എ​ഴു​തി: ""സു​ഖ​ത്തി​ലും നി​ശ​ബ്ദ​ത​യി​ലും സ്വ​ഭാ​വം മെ​ച്ച​പ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ല. പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ങ്ങ​ളും വേ​ദ​ന​ക​ളും വ​ഴി​യാ​ണ് ഒ​രാ​ളു​ടെ ആ​ത്മാ​വ് ശ​ക്ത​മാ​കു​ന്ന​ത്.'' വാ​ൾ​ട്ട​റി​ന്‍റെ ജീ​വി​തം ഈ ​സ​ത്യ​മാ​ണ് തെ​ളി​യി​ക്കു​ന്ന​ത്. പ്ര​തി​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ അ​വ​നെ ത​ള​ർ​ത്തി​യി​ല്ല. അ​വ അ​വ​നെ മെ​ച്ച​പ്പെ​ട്ട ഒ​രു വ്യ​ക്തി​ത്വ​ത്തി​ന്‍റെ ഉ​ട​മ​യാ​യി രൂ​പ​പ്പെ​ടു​ത്തി.

പ​രാ​ജ​യ​ത്തി​ന് ഒ​രു നാ​യീ​ക​ര​ണം ക​ണ്ടെ​ത്താ​ന​ല്ല വാ​ൾ​ട്ട​ർ ശ്ര​മി​ച്ച​ത്. അ​തി​നു​പ​ക​രം ഇ​രു​ട്ടി​ലൂ​ടെ പ്ര​തീ​ക്ഷ ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടാ​ത്ത​വ​നാ​യി ന​ട​ക്കു​ക​യാ​ണു ചെ​യ്ത​ത്.

ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""നി​ന്‍റെ പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ ക​ർ​ത്താ​വി​നു സ​മ​ർ​പ്പി​ക്കു​ക. അ​പ്പോ​ൾ നി​ന്‍റെ പ​ദ്ധ​തി​ക​ൾ വി​ജ​യി​ക്കും'' (സു​ഭാ​ഷി​ത​ങ്ങ​ൾ 16: 3). ന​മ്മു​ടെ പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ൾ നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​നു സ​മ​ർ​പ്പി​ക്കു​ന്പോ​ൾ ത​ട​സ​ങ്ങ​ൾ വേ​ഗം ഇ​ല്ലാ​താ​ക​ണ​മെ​ന്നി​ല്ല.

എ​ന്നാ​ൽ ആ ​ത​ട​സ​ങ്ങ​ളെ നേ​രി​ടാ​നും അ​തി​ജീ​വി​ക്കാ​നു​മു​ള്ള ശ​ക്തി ദൈ​വം അ​പ്പോ​ൾ ന​മു​ക്കു ന​ൽ​കും. ആ ​ശ​ക്തി​യാ​ണ് വാ​ൾ​ട്ട​റി​നെ​പ്പോ​ലെ രാ​ത്രി​യി​ലും ന​ട​ന്നു ല​ക്ഷ്യ​ത്തി​ലെ​ത്താ​ൻ ന​മ്മെ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്ന​ത്.

പു​തി​യൊ​രു വ​ർ​ഷ​ത്തി​ലേ​ക്കു നാം ​ക​ട​ക്കു​മ്പോ​ൾ പ​രാ​ജ​യ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​ള്ള ന്യാ​യീ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ൾ ന​മു​ക്കു മാ​റ്റി​വ​യ്ക്കാം. അ​നു​കൂ​ല​മാ​യ അ​വ​സ​ര​ങ്ങ​ൾ വ​രു​ന്ന​തു​വ​രെ കാ​ത്തി​രി​ക്കാ​തെ ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്ത​ങ്ങ​ളോ​ട് വി​ശ്വ​സ്ത​ത​യു​ള്ള​വ​രാ​യി ന​മു​ക്കു മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കാം.

അ​പ്പോ​ൾ ന​മ്മു​ടെ യാ​ത്ര ഇ​രു​ട്ടി​ലൂ​ടെ​യാ​ണെ​ങ്കി​ലും ഓ​രോ ചു​വ​ടും വി​ജ​യ​ത്തി​ലേ​ക്കു​ള്ള​തു​ത​ന്നെ എ​ന്ന​തി​ൽ സം​ശ​യം​വേ​ണ്ട.

എ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കും ന​വ​വ​ത്സ​രാ​ശം​സ​ക​ൾ!