തമിഴ് സിനിമയുടെ താരപ്പകിട്ടും മലയാള സിനിമയുടെ കഥാകഥന, നിർമാണ രീതികളും ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോൾ എന്തു സംഭവിക്കും? അതിനൊരു മികച്ച ഉത്തരമാണ് ജിത്തു മാധവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത സൂര്യ ചിത്രം സീൻ. സൂര്യയുടെ താരപ്രഭയും കുറ്റാന്വേഷണത്തിന്റെ ഉദ്വേഗവും നർമവും അപ്രതീക്ഷിത വഴിത്തിരിവുകളും ഒത്തുചേരുന്ന ചിത്രം, പതിവു തമിഴ് കൊമേഴ്സ്യൽ സിനിമകളുടെ ചട്ടക്കൂടിൽനിന്ന് മാറിനടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. സൂര്യയെപ്പോലൊരു താരത്തെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രമാക്കി ഒരുക്കിയ സിനിമയാണെങ്കിലും, താരത്തിന്റെ മാസ് പരിവേഷത്തിനു മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകാതെ കഥയ്ക്കും കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ഇടം നൽകുന്നു എന്നതാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണം.
മികച്ചൊരു എന്റർടെയ്നർ എന്ന നിലയിൽ പ്രേക്ഷകരെ രസിപ്പിക്കാൻ സീനിനു കഴിയുന്നുണ്ട്. തമിഴ് സിനിമയാണെങ്കിലും സീൻ കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ മലയാള സിനിമയുടെ ഒരു രുചി അനുഭവപ്പെടും. സംവിധായകനും രചയിതാവുമായ ജിത്തു മാധവൻ മുതൽ സംഗീതസംവിധായകൻ സുഷിൻ ശ്യാം, നായിക നസ്റിയ നസീം, വില്ലൻ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നസ്ലെൻ, ഛായാഗ്രാഹകൻ വിനീത് അഗസ്റ്റിൻ, എഡിറ്റർ അജ്മൽ സാബു തുടങ്ങി സിനിമയുടെ മുന്നിലും പിന്നിലും മലയാളികളുടെ സാന്നിധ്യം പ്രകടമാണ്. മലയാള സിനിമയിൽനിന്ന് തമിഴ് സിനിമയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന സംവിധായകനും അഭിനേതാക്കളും സാങ്കേതിക പ്രവർത്തകരും സ്വന്തം ശൈലി അവിടെയും നിലനിർത്തുമ്പോൾ ഭാഷയുടെ അതിരുകൾ അപ്രസക്തമാകുന്നു.
പ്രാഥമികമായി തമിഴ് പ്രേക്ഷകരെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള സിനിമയാണെങ്കിലും മലയാളി പ്രേക്ഷകർക്ക് അത്രമേൽ സ്വീകാര്യമായ കഥാപാത്രനിർമിതിയും നർമവും അവതരണശൈലിയും ചിത്രത്തിലുണ്ട്. സൂര്യ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഇൻബരാജ് എന്ന ക്രൈംബ്രാഞ്ച് പൊലിസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ കഥാപാത്രമാണ് സിനിമയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു. കുറ്റാന്വേഷണത്തിൽ അസാധാരണമായ നിരീക്ഷണപാടവമുള്ള ഇൻബരാജിന് വ്യക്തിപരമായ ഒരു വലിയ പരിമിതിയുണ്ട്. ഈ വൈരുധ്യത്തെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയാണ് ജിത്തു മാധവൻ കഥയുടെ രസകരമായ സാധ്യതകൾ തുറന്നിടുന്നത്. ബുദ്ധിയും നിരീക്ഷണശേഷിയുംകൊണ്ട് കുറ്റവാളികളെ നേരിടുന്ന നായകൻ സ്വന്തം ദൗർബല്യത്തോടും പോരാടേണ്ടിവരുന്നു.
പതിവ് പൊലിസ് സിനിമകളിൽ കാണുന്ന അമിതവീരപരിവേഷത്തിനുപകരം, മനുഷ്യസഹജമായ പരിമിതികളുള്ള നായകനെയാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഈ പ്രത്യേകതയെ സൂര്യ അനായാസമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. തന്റെ താരമൂല്യത്തെക്കാൾ കഥാപാത്രത്തിന്റെ പ്രകൃതത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകാനുള്ള സന്നദ്ധതയും പ്രകടനത്തിലെ ലാളിത്യവും എടുത്തുപറയണം. സൂര്യയുടെ നായകകഥാപാത്രത്തെപ്പോലെ തന്നെ ശ്രദ്ധേയമാണ് നസ്ലെൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈശ്വരൻ എന്ന വില്ലൻ. സാധാരണക്കാരനായി തോന്നിക്കുന്ന, അനായാസമായി ഇടപെടുന്ന ഒരാളുടെ ഉള്ളിൽ അപകടകാരിയായ കുറ്റവാളി ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന ആശയമാണ് ഈ കഥാപാത്രത്തെ കൂടുതൽ കൗതുകകരമാക്കുന്നത്.
അമിതമായ ഭാവപ്രകടനങ്ങളിലൂടെയോ ശബ്ദവിന്യാസത്തിലൂടെയോ വില്ലത്തരം പ്രകടിപ്പിക്കാതെ, സ്വാഭാവികതയ്ക്കുള്ളിൽ ഭീതിയൊളിപ്പിക്കുന്ന അഭിനയമാണ് നസ്ലെന്റേത്. മലയാളത്തിൽ നായകനായും നർമപ്രധാനമായ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെയും ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുള്ള നസ്ലെൻ തമിഴിൽ വില്ലൻ വേഷത്തിലെത്തുമ്പോൾ തന്റെ അഭിനയശേഷിയുടെ മറ്റൊരു വശം തുറന്നുകാട്ടുന്നു. സൂര്യയെപ്പോലൊരു താരത്തിനെതിരേ നിൽക്കുമ്പോഴും കഥാപാത്രത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം നിലനിർത്താൻ നസ്ലെനു കഴിയുന്നുണ്ട്. മലയാള സിനിമയിൽനിന്ന് തമിഴിലേക്ക് എത്തുന്ന ഈ യുവതാരത്തിന് ശ്രദ്ധേയമായൊരു ചുവടുവയ്പ്പാണിത്.
നസ്റിയ നസീമിന്റെ മായ എന്ന കഥാപാത്രവും സിനിമയ്ക്ക് കരുത്തുപകരുന്നു. നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കുശേഷമുള്ള നസ്റിയയുടെ സിനിമയിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവെന്ന പ്രത്യേകതയ്ക്കപ്പുറം, കഥയിൽ നിർണായകമായ പങ്കുവഹിക്കുന്ന കഥാപാത്രമാണിത്. നായകന്റെ അന്വേഷണത്തിൽ സഹായിക്കുന്ന വ്യക്തി എന്നതിലൊതുങ്ങാതെ, സ്വന്തം വ്യക്തിത്വവും കഴിവുകളും നിലനിർത്തുന്ന നായികയായി നസ്റിയ തിളങ്ങുന്നു. സൂര്യയുമായുള്ള സ്ക്രീൻ കെമിസ്ട്രിയും സ്വാഭാവികമായ സംഭാഷണങ്ങളും നർമരംഗങ്ങളിലെ സാന്നിധ്യവും കഥാപാത്രത്തെ ആകർഷകമാക്കുന്നു. നായികയെ നായകന്റെ കഥയ്ക്ക് അലങ്കാരമായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കാതെ, കഥയുടെ മുന്നോട്ടുപോക്കിൽ പങ്കാളിയാക്കുന്ന രീതി ചിത്രത്തിന്റെ മറ്റൊരു നേട്ടമാണ്.
ടൊവിനോ തോമസിന്റെ കാമിയോ റോളും സിനിമയിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ഘടകമാണ്. താരത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം അപ്രതീക്ഷിതമായൊരു കൗതുകം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനൊപ്പം, ചിത്രത്തിന്റെ മലയാളി ബന്ധത്തെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സൂര്യയുടെ ഭാര്യകൂടിയായ ജ്യോതികയും ഇത്തരത്തിൽ ഒരു കാമിയോ വേഷത്തിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പ്രകടനങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്ന ഇത്തരം അതിഥിവേഷങ്ങൾ സിനിമയുടെ മൂല്യം വർധിപ്പിക്കുന്നു. അതേസമയം, ചിത്രത്തിലെ മറ്റു സഹകഥാപാത്രങ്ങളും കഥയുടെ നർമസ്വഭാവം നിലനിർത്തുന്നതിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്.
ലാൽ, ആനന്ദ് രാജ് തുടങ്ങിയ അഭിനേതാക്കൾ ഉൾപ്പെടുന്ന താരനിരയും വിവിധ സ്വഭാവങ്ങളുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളും ചേർന്ന് സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തലത്തെ കൂടുതൽ സജീവമാക്കുന്നു. എല്ലാ കഥാപാത്രങ്ങളും ഒരേ താളത്തിലല്ല മുന്നേറുന്നതെങ്കിലും, പല രംഗങ്ങളിലും ഈ കൂട്ടായ്മ പ്രേക്ഷകർക്ക് ചിരി സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ട്. കുറ്റാന്വേഷണ സിനിമയെന്ന നിലയിൽ സീൻ പിന്തുടരുന്ന വഴിയും വ്യത്യസ്തമാണ്. സീരിയൽ കില്ലറുടെ സാന്നിധ്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭീതിയും നായകനും പ്രതിനായകനും തമ്മിലുള്ള ബുദ്ധിപരമായ പോരാട്ടവും സിനിമയുടെ പ്രധാന ആകർഷണങ്ങളാണ്.
എന്നാൽ ഇരുണ്ട അന്തരീക്ഷവും തുടർച്ചയായ സംഘർഷവുംകൊണ്ട് മാത്രം പ്രേക്ഷകരെ പിടിച്ചിരുത്താൻ ചിത്രം ശ്രമിക്കുന്നില്ല. നർമവും വിചിത്രമായ കഥാപാത്രസ്വഭാവങ്ങളും അപ്രതീക്ഷിതമായ സാഹചര്യങ്ങളും അന്വേഷണത്തിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു. ജിത്തു മാധവന്റെ മുൻചിത്രങ്ങളായ രോമാഞ്ചം, ആവേശം എന്നിവയിൽ കണ്ട കഥാപാത്രകേന്ദ്രിതമായ നർമത്തിന്റെയും വ്യത്യസ്തമായ അവതരണത്തിന്റെയും സ്വാധീനം ഇവിടെയും തിരിച്ചറിയാം. അതേസമയം, ചില രംഗങ്ങളിലെ അതിനാടകീയമായ ഹാസ്യം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആസ്വദിക്കാനാകണമെന്നില്ല. തുടക്കഭാഗങ്ങളിൽ കാഴ്ചക്കാർക്ക് കഥാഗതി തിരിച്ചറികാൻ അൽപ്പം സമയമെടുത്തേക്കാമെങ്കിലും, നായകനും വില്ലനും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം ശക്തമാകുന്നതോടെ ചിത്രം കൂടുതൽ ആകർഷകമാകുന്നു.
സീൻ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട മറ്റൊരു പ്രധാന കാരണം അതിന്റെ നിർമാണസമീപനമാണ്. സൂര്യയെപ്പോലൊരു താരത്തെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രമാക്കുമ്പോൾ വൻ സെറ്റുകളും ആഡംബരപൂർണമായ ദൃശ്യങ്ങളും ആക്ഷൻ രംഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തി വലിയ ബജറ്റിലേക്ക് നീങ്ങുക എന്നതാണ് പൊതുവേ തമിഴ് വാണിജ്യസിനിമകളിൽ കണ്ടുവരുന്ന രീതി. എന്നാൽ സീൻ താരത്തിന്റെ ജനപ്രീതിയെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുമ്പോഴും കഥയ്ക്കും കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും മുൻഗണന നൽകുന്ന സമീപനമാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. ചിത്രത്തിന്റെ നിർമാണച്ചെലവ് പുറത്തുവന്നിട്ടുള്ളത് ശരിയെങ്കിൽ, ഒരു പക്ഷേ സൂര്യയുടെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ബജറ്റിലുള്ള സിനിമയാണെന്ന് പറയാനാകും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപകാല വമ്പൻ ചിത്രങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ചെലവിനെക്കാൾ ആശയത്തിനും അവതരണത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന നിർമാണമാതൃകയായി സീൻ ശ്രദ്ധ നേടുന്നു.
ഇവിടെയാണ് മലയാള സിനിമയുടെ നിർമാണാനുഭവങ്ങൾ പ്രസക്തമാകുന്നത്. പരിമിതമായ ബജറ്റിൽ മികച്ച കൊമേഴ്സ്യൽ സിനിമകൾ നിർമിച്ച് വലിയ പ്രേക്ഷകസ്വീകാര്യതയും സാമ്പത്തിക നേട്ടവും കൈവരിച്ച നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ മലയാളത്തിലുണ്ട്. ജിത്തു മാധവന്റെ തന്നെ ആവേശം അതിന്റെ പ്രധാന ഉദാഹരണമാണ്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവം, സംഭാഷണങ്ങളുടെ മിടുക്ക്, അവതരണത്തിലെ പുതുമ, കൃത്യമായ ദൃശ്യഭാഷ എന്നിവയിലൂടെ പ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിക്കാൻ വലിയ താരനിരയോ അമിതമായ നിർമാണച്ചെലവോ എല്ലായ്പ്പോഴും ആവശ്യമില്ലെന്ന് അത്തരം ചിത്രങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരത്തിൽ ലോക പോലുള്ള ചിത്രങ്ങളും താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ സാങ്കേതിക തികവോടെ പ്രേക്ഷകശ്രദ്ധ നേടാനാകുമെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.
മലയാള സിനിമയുടെ ഈ അനുഭവപാഠം തമിഴ് സിനിമയിലും അവതരിപ്പിക്കാൻ ജിത്തു മാധവനു കഴിയുന്നുണ്ടെന്നതാണ് സീനിന്റെ പ്രത്യേകത. ഇവിടെ പറയുന്നത് എല്ലാ സിനിമകൾക്കും ഒരേ ബജറ്റ് മതിയെന്നല്ല; മറിച്ച്, ചെലവിന്റെ വലുപ്പം മാത്രം സിനിമയുടെ വാണിജ്യവിജയമോ ആസ്വാദനമോ നിർണയിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. സാങ്കേതികമായും ചിത്രം മികവു പുലർത്തുന്നു. വിനീത് അഗസ്റ്റിന്റെ ഛായാഗ്രഹണം സിനിമയുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുയോജ്യമാണ്. അന്വേഷണത്തിന്റെ ഗൗരവവും കഥാപാത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ നർമവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ ദൃശ്യങ്ങളിൽ നിലനിർത്താൻ അതിനു കഴിയുന്നുണ്ട്.
സുഷിൻ ശ്യാമിന്റെ സംഗീതവും പശ്ചാത്തലസംഗീതവും സിനിമയുടെ താളത്തിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു. പതിവ് മാസ് സിനിമകളിൽ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന അമിതമായ ശബ്ദവിന്യാസത്തിനു പകരം, രംഗങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുയോജ്യമായ സംഗീതസമീപനമാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. അജ്മൽ സാബുവിന്റെ എഡിറ്റിങ്ങും കഥയുടെ ഒഴുക്ക് നിലനിർത്തുന്നതിൽ സഹായിക്കുന്നു. അതേസമയം, ഹാസ്യരംഗങ്ങളുടെ ആവർത്തനവും ചില കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അതിനാടകീയമായ പെരുമാറ്റവും ഇടയ്ക്കു വേഗത കുറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. കൂടുതൽ മുറുക്കമുള്ള തിരക്കഥയും ചില രംഗങ്ങളിൽ നിയന്ത്രിതമായ ഹാസ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ചിത്രം ഇനിയും മെച്ചപ്പെട്ടേനേ.
മൊത്തത്തിൽ, സീൻ കുറ്റാന്വേഷണവും നർമവും താരമൂല്യവും ഒത്തുചേർന്ന മികച്ചൊരു കൊമേഴ്സ്യൽ എന്റർടെയ്നറാണ്. സൂര്യയുടെ പ്രകടനം, നസ്ലെന്റെ വ്യത്യസ്തമായ വില്ലൻ വേഷം, നസ്റിയയുടെ സാന്നിധ്യം, ടൊവിനോയുടെ കാമിയോ, ജിത്തു മാധവന്റെ വ്യത്യസ്തമായ അവതരണശൈലി എന്നിവ ചിത്രത്തെ ശ്രദ്ധേയമാക്കുന്നു. ചില ഭാഗങ്ങളിലെ അതിനാടകീയതയും തുടക്കത്തിലെ മന്ദഗതിയും പോരായ്മകളാണെങ്കിലും, സിനിമയുടെ അടിസ്ഥാന ആകർഷണത്തെ അവ പൂർണമായി തകർക്കുന്നില്ല. മലയാളി സംവിധായകനും അഭിനേതാക്കളും സാങ്കേതികപ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് തമിഴ് പ്രേക്ഷകർക്കായി ഒരുക്കിയ ഈ ചിത്രം ഭാഷയുടെ അതിരുകൾ കടന്നുള്ള സിനിമാസഹകരണത്തിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്.
വലിയ താരത്തെ അവതരിപ്പിക്കാൻ വലിയ കാൻവാസ് നിർബന്ധമല്ലെന്നും, മികച്ച ആശയവും കഥാപാത്രങ്ങളും അവതരണത്തിലെ മിടുക്കും ചേർന്നാൽ പ്രേക്ഷകരെ രസിപ്പിക്കാനാകുമെന്നും സീൻ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. താരപ്പകിട്ടിനൊപ്പം കഥയ്ക്കും സർഗാത്മകതയ്ക്കും ഇടം നൽകുന്ന ഇത്തരം സിനിമകൾ ഇനിയും ഉണ്ടാകട്ടെ.