ആരാധനക്രമ വ്യാഖ്യാതാവായ മോസസ് ബർ കേപ്പാ സ്വർഗത്തിലേക്കുയരുന്ന ധൂപത്തെ നമ്മുടെ പാപപരിഹാര ബലിയായി തീർന്ന ഈശോയോടുതന്നെ താദാത്മ്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “സ്വർഗത്തിൽനിന്നു ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്ന് മനുഷ്യനും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള രമ്യതയുടെ പരിമളവും സുഗന്ധവാഹിയായ ധൂപവുമായി തീർന്ന, നമുക്കുവേണ്ടി തന്നെത്തന്നെ പിതാവായ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുകയും ലോകത്തിനു മുഴുവൻ പരിഹാര ബലിയാവുകയും ചെയ്ത പുത്രനായ വചനത്തെ ധൂപം സൂചിപ്പിക്കുന്നു”. മാർ അപ്രേമും ഈശോയെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു: “തന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യം വഴി ധൂപകലശമായിത്തീർന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. അത് നിന്നിലൂടെ നിന്റെ പിതാവിന് അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു” (കന്യാത്വഗീതം 31, 5).
നമുക്കുവേണ്ടി സ്വയം സുരഭിലബലിയായിത്തീർന്നു ദൈവപിതാവിനു മഹത്വമേകിയ പുത്രന്റെ പരിമളമായി തീരാനുള്ള വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണ് ധൂപാർപ്പണത്തിന്റെ പഞ്ചേന്ദ്രിയ അനുഭവം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കേണ്ടത്.
സഭയാകുന്ന ആതുരാലയത്തിൽ ചികിത്സ തേടിയണയുന്ന നമ്മെ യഥാർഥ വൈദ്യൻ സ്വയം മരുന്നായി മാറി സുഖമാക്കുന്പോൾ നമ്മിൽനിന്നു സ്നേഹത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും സുഗന്ധം പരക്കുന്നുവെന്നും അതു നമ്മെ മിശിഹായുടെ പരിമളമാക്കി പരിണമിപ്പിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള അവബോധം ധൂപാർപ്പണ ശുശ്രൂഷകളിൽ ബോധപൂർവം പങ്കുചേരാൻ നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കും.
സിസ്റ്റർ റോസ്ലിൻ എംടിഎസ് ബെസ് തോമാ ദയറ, പാലമറ്റം