വിദേശനയത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാകില്ലആരു പ്രസിഡന്റായാലും ഇറാന്റെ വിദേശനയത്തിൽ കാര്യമായ മാറ്റമുണ്ടാകില്ല. ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിൽ അടക്കം ഇടതുപക്ഷ സർക്കാരുകളുമായി ബന്ധം ഏറ്റവും ശക്തമാക്കിയത് യാഥാസ്ഥിതികനായ അഹ്മദി നിജാദ് (2005-2013) പ്രസിഡന്റായപ്പോഴാണ്. എന്നാൽ, ആഭ്യന്തരനയത്തിൽ പരിഷ്കരണവാദിയായ പ്രസിഡന്റായിരിക്കും കൂടുതൽ ജനപക്ഷ, കാലോചിത നിലപാടുകൾ തീരുമാനിക്കുക. സ്ത്രീകൾക്കും യുവജനങ്ങൾക്കും തൊഴിലാളികൾക്കും മസൂദ് പസെഷ്കിയാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കൂടുതൽ പരിഗണന കിട്ടിയേക്കും.
എന്നാൽ, ഇറേനിയന് പാർലമെന്റിൽ നിലവിൽ കടുത്ത യാഥാസ്ഥിതികർക്കാണ് വൻ ഭൂരിപക്ഷം. ഇക്കാര്യങ്ങളിലും പസെഷ്കിയാന് വെല്ലുവിളികൾ ഏറെയുണ്ട്. ഇറാന്റെ പരമാധികാരം അംഗീകരിച്ച് ഏകപക്ഷീയമായ ഉപരോധങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചാൽ ഇറാനിലും ലോകത്തിലും നിശ്ചയമായും അത് സമാധാനത്തിനു സഹായകരമാകും.
നിലവിൽ നിലനിൽക്കുന്ന പരിമിതികൾ മനസിലാക്കി പ്രായോഗികവും മധ്യമവുമായ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചതാണ് പസെഷ്കിയാനെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത്. അതേ നിലപാടിൽ പ്രസിഡന്റ് പദവി വഹിച്ചാൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്കു തുടക്കം കുറിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനാകുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഒരു വ്യാഴവട്ടക്കാലമായി പാർലമെന്റിനകത്തും പുറത്തും നടത്തിയ ഇടപെടലുകൾ അതിനെ സാധൂകരിക്കുന്നുണ്ട്. 2018ൽ രാജ്യത്തെ സാന്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഉണ്ടായ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭകാലത്ത് അദ്ദേഹം സമരക്കാരോടൊപ്പം നിലയുറച്ചു.
2022ൽ മഹ്സ അമീനി വിവാദകാലത്തും അദ്ദേഹം സമരക്കാർക്കൊപ്പം തന്നെയായിരുന്നു. ഈ രണ്ട് സന്ദർഭത്തിലും ഇറാന്റെ ഭരണ നേതൃത്വത്തെയും ഭരണകൂട വ്യവസ്ഥയെയും വെല്ലുവിളിച്ചില്ല. രാജ്യത്തെ ആത്മീയ നേതൃത്വത്തിൽ വിശ്വാസമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ മാറ്റങ്ങൾ സാധ്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. ഈ നിലപാടുകൾക്കുള്ള സ്വീകാര്യതകൂടിയാണ് തെരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലം. ഈ സമീപനത്തിലൂടെ ആണവകരാർ അടക്കമുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളുമായി ധാരണയിലെത്താൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിയുമോ എന്നതാണ് പ്രധാനം. ഇറാനിലെ ഭാഷാ, സാംസ്കാരിക, നൂനപക്ഷങ്ങളുടെ പിന്തുണയും പുതിയ പ്രസിഡന്റിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നുള്ളത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
മതമൗലികവാദികളുടെ ശക്തമായ സ്വാധീനം എല്ലാ മേഖലയിലും നിലവിലുള്ള ഇറാനിൽ മസൂദ് പസെഷ്കിയാന് വളരെ എളുപ്പം മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കില്ല. ഇറാനിൽ പ്രസിഡന്റ് അല്ല രാജ്യത്തിന്റെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് തലവൻ. അത് ഉന്നതസ്ഥാനത്തുള്ള ആയത്തുള്ള അലി ഖമനെയിലാണ് നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുതിയ പ്രസിഡന്റിന് മൗലികമായ മാറ്റങ്ങളിലേക്ക് രാജ്യത്തെ എത്തിക്കാൻ സാധിക്കുകയുമില്ല. പോലീസിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങൾപോലും അവിടെ ഇസ്ലാമിക് റെവലൂഷണറി കോർപ്സിന്റെ കൈകളിലാണ്. പോലീസും പട്ടാളവുമെല്ലാം ആയത്തുള്ള ഖമനെയ്യോട് മാത്രം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും ഇറാനിൽ പരിവർത്തനത്തിന്റെ ഇളംകാറ്റ് കടന്നുവരുന്നുവെന്നതിന്റെ സൂചനയായി പുതിയ പ്രസിഡന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ കാണാം.