Home   | Editorial   | Latest News   | Local News   | Kerala   | National   | International   | Business   | Sports   | Obituary   | NRI News   | Movies   | Health
March 22, 2019
 
 
    
 
Print this page
 

സ്വര്‍ഗത്തില്‍ അന്തിയുറങ്ങുന്നവര്‍

ദീര്‍ഘകാലം ഒരു സര്‍ക്കസ് ഗ്രൂപ്പിലെ ജോക്കറായിരുന്നു അയാള്‍. ഒരുദിവസം സര്‍ക്കസിനിടയില്‍ അയാള്‍ അപകടത്തില്‍പ്പെട്ടു മരണമടഞ്ഞു. അതിവേഗം അയാളുടെ ആത്മാവ് യേശുവിന്റെ ന്യായാസനത്തിങ്കലേക്കു യാത്രയായി.

യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ അയാള്‍ പെട്ടെന്ന് ഒരു ആത്മപരിശോധന നടത്തി. ജീവിതകാലത്ത് എന്തെങ്കിലും നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടുണേ്ടാ എന്നറിയുവാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ, ഭയാകുലതകള്‍ നിറഞ്ഞ മനസായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും അടുക്കോടും ചിട്ടയോടും കൂടി ചിന്തിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല.

അതിനിടയില്‍ അയാള്‍ യേശുവിന്റെ ന്യായപീഠത്തിനു മുന്നില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ എത്തിയ ഉടനേ യേശു അയാളോടു ചോദിച്ചു: ''എനിക്കു വിശന്നപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ എനിക്കു ഭക്ഷണം തന്നോ?'

അപ്പോള്‍ അയാള്‍ തലകുനിച്ചു നിശ്ശബ്ദനായി നിന്നു. യേശു വീണ്ടും ചോദിച്ചു: ''എനിക്കു ദാഹിച്ചപ്പോള്‍ കുടിക്കാന്‍ തന്നോ?

അപ്പോഴും അയാളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. യേശു ചോദ്യം തുടര്‍ന്നു: ''ഞാന്‍ പരദേശിയായി വന്നപ്പോള്‍ എന്നെ സ്വീകരിച്ചുവോ?''

എന്തെന്തു ചോദ്യങ്ങള്‍! ഒന്നിനും ഒരുത്തരം നല്‍കുവാന്‍ അയാള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ, ചോദ്യങ്ങള്‍ നിര്‍ത്താന്‍ യേശുവിനു ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവിടുന്നു ചോദിച്ചു: ''ഞാന്‍ നഗ്‌നായിരുന്നു, നിങ്ങളെനിക്കു വസ്ത്രം തന്നോ? ഞാന്‍ രോഗിയായിരുന്നു, നിങ്ങള്‍ എന്നെ സന്ദര്‍ശിച്ചോ? ഞാന്‍ കാരാഗൃഹത്തിലായിരുന്നു, നിങ്ങള്‍ എന്നെ വന്നു കണേ്ടാ?''

ഒരു വാക്കുപോലും ഉച്ചരിക്കാനാവാതെ തകര്‍ന്ന ഹൃദയവുമായി തനിക്കുള്ള ശിക്ഷാവിധിക്കായി കാതോര്‍ത്ത് അയാള്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടുകൂടി യേശു ചോദിച്ചു: ''ഞാന്‍ മാനസികമായി തകര്‍ന്നവനായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ നീ എന്നെ ചിരിപ്പിച്ചു സന്തോഷിപ്പിച്ചില്ലേ? ഞാന്‍ നിരാശതാബോധത്തിനടിമപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഫലിതം പറഞ്ഞു നീ എനിക്കു ജീവിതത്തില്‍ പ്രതീക്ഷ പകര്‍ന്നു തന്നില്ലേ?''

ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും അയാള്‍ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. പ്രതീക്ഷയോടുകൂടി അയാള്‍ യേശുവിനെ നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ അയാളുടെ മുന്നില്‍ സ്വര്‍ഗത്തിന്റെ വാതിലുകല്‍ തുറക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അയാളെ സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കു സ്വീകരിക്കുവാന്‍ മാലാഖമാരുടെ ഒരു ഗണം തന്നെ എത്തിയിരുന്നു.

ആളുകളെ ചിരിപ്പിച്ചും രസിപ്പിച്ചും മാത്രം സ്വര്‍ഗത്തിലെത്തിയ ഈ ജോക്കറുടെ കഥയില്‍ വലിയൊരു കഥയില്ലായ്മ തോന്നാം. എന്നാല്‍, സന്തോഷചിത്തരായ ആളുകള്‍ ദൈവത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ എപ്പോഴും പ്രീതി കണെ്ടത്തുന്നു എന്നതു നാം മറക്കരുത്.

ജീവിതത്തില്‍ തിന്നും കുടിച്ചും ആര്‍ത്തുല്ലസിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചല്ല ഇവിടെ വിവക്ഷ. ജീവിതത്തിലെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കും പ്രതിസന്ധികള്‍ക്കുമിടയിലും ചിരിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും മുന്നോട്ടു പോകുന്നവരെക്കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കുന്നത്. അവര്‍ തീര്‍ച്ചയായും ദൈവത്തിന് ഏറെ പ്രീതിയുള്ളവരാണ് എന്നതില്‍ സംശയം വേണ്ട.

സന്തോഷവും ഉന്മേഷവും അലതല്ലുന്ന ഹൃദയത്തിനുടമകളായ വ്യക്തികളെ അപൂര്‍വമായിട്ടാണെങ്കിലും നാം കാണാറില്ലേ? അവരെ കാണുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലും അവരുടെ സന്തോഷത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം അനുഭവപ്പെടാറില്ലേ? അവരുടെ സാമീപ്യം ഉന്മേഷം പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്നതായി നമുക്കു തോന്നാറില്ലേ?

ശരിക്കും സന്തോഷചിത്തരായ ആളുകള്‍ അന്തിയുറങ്ങുന്നതു സ്വര്‍ഗത്തിലാണെന്നു പറയാറുണ്ട്. കാരണമെന്തെന്നോ? പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കിടയിലും പ്രശാന്തമായ മനസോടുകൂടിയാണ് അവര്‍ ഉറങ്ങാന്‍ പോകുന്നത്. അവര്‍ ഉറക്കമുണരുമ്പോള്‍ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പഴയതുപോലെ കാത്തു നില്‍പ്പുണ്ടാകും. എന്നാല്‍, അവരുടെ ഹൃദയത്തെ ജീവിതപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ അത്രയേറെ മഥിക്കാറില്ല. ജീവിതത്തിലെ പ്രശ്‌നങ്ങളെയും പ്രതിസന്ധികളെയും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടുകൂടി സമീപിക്കുന്നവരാണവര്‍. അവരുടെ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നു പുറത്തുവരുന്ന ആ പുഞ്ചിരി പല പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കും ശാശ്വത പരിഹാരമാണെന്നുള്ളതാണു സത്യം.

പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ നാം ആരോടെങ്കിലും മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചിട്ടു കാര്യമുണേ്ടാ? അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ അനുനിമിഷം കൂടിക്കൂടി വരുകതന്നെ ചെയ്യും. എന്നാല്‍ പ്രശ്‌നകലുഷിതമായ ജീവിതാനുഭവങ്ങള്‍ക്കിടയിലും സന്തോഷപ്രകൃതി നിലനിര്‍ത്തുവാന്‍ നമുക്കു സാധിച്ചാല്‍ നമ്മുടെ ദുഃഖഭാരം പകുതിയിലേറെയെങ്കിലും കുറയും. സന്തോഷപ്രകൃതിയുള്ളവര്‍ വളരെയേറെ ഭാഗ്യമുള്ളവരാണെന്നു പറയണം. കാരണം, ജീവിതത്തില്‍ അധികം പരിക്കുകളേല്ക്കാതെ സധൈര്യം മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ അവരെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ക്കേ സാധിക്കൂ.

എന്നാല്‍, സന്തോഷപ്രകൃതിയില്ലാത്തവരാണു നാമെങ്കില്‍ അതുകൊണ്ടു ഖിന്നരാകേണ്ട. കാരണം, മനസുവച്ചാല്‍ നമുക്കും നേടിയെടുക്കാവുന്നതാണു സന്തോഷപ്രകൃതം. നാം മനസുവച്ചാല്‍ ഹൃദ്യമായൊന്നു പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ അത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുണേ്ടാ? ആവശ്യമെന്നു തോന്നിയാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും നമുക്കും സന്തോഷവും ഉന്മേഷവും പകരുന്ന സംഭാഷണ ശൈലി സ്വീകരിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ലേ?

നമ്മെയും നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകളെയും സന്തോഷവും ഉന്മേഷവുംകൊണ്ട് എപ്പോഴും പൊതിയുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല എന്നതു ശരിതന്നെ. എങ്കിലും, ദൈവാനുഗ്രഹത്തില്‍ ആശ്രയിച്ചു നാം മുന്നോട്ടുപോയാല്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ വിജയിക്കുമെന്നതില്‍ സംശയം വേണ്ട.

ജീവിതത്തില്‍ ശരിയായ സന്തോഷവും പ്രസരിപ്പുമൊക്കെ ഉണ്ടാകണമെങ്കില്‍ സ്വാര്‍ഥതയുടെ മതില്‍ക്കെട്ടിനകത്തുനിന്നു നാം പുറത്തുകടന്നേ തീരൂ. സ്വാര്‍ഥരായ ആളുകള്‍ എപ്പോഴും ഏകാകികളും നിരുന്മേഷവാന്‍മാരുമായിരിക്കും. സന്തോഷത്തിന്റെ പൂര്‍ണത അനുഭവിക്കാന്‍ അവര്‍ക്കൊരിക്കലും ഇടവരികയുമില്ല. സ്വാര്‍ഥത വെടിഞ്ഞു മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷവും നന്മയുമൊക്കെ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുമ്പോള്‍ നാം അറിയാതെതന്നെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ സന്തോഷത്തിന്റെയും സംതൃപ്തിയുടെയും നറുമലരുകള്‍ വിടരും. അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ജീവിതം ഏറെ ഉന്മേഷപൂര്‍ണവും പ്രസാദഭരിതവുമാകും.

''നിങ്ങള്‍ സന്തോഷിക്കുവിന്‍. ഞാന്‍ വീണ്ടും പറയുന്നു, സന്തോഷിക്കുവിന്‍'' എന്നു സെന്റ് പോള്‍ ഉപദേശിച്ചതു വെറുതെയല്ല. ജീവിതം സന്താപപൂര്‍ണമാണെങ്കിലും ആ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നു നമുക്കു നേടിയെടുക്കാവുന്ന സന്തോഷം നാം നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്. കാരണം, നാമെല്ലാവരും ദൈവത്താല്‍ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു സന്തോഷപൂര്‍ണമായ സൗഭാഗ്യത്തിലേക്കാണ്.

 


 
    
 
To send your comments, please click here
 
 
Rashtra Deepika LTD
Copyright @ 2019 , Rashtra Deepika Ltd.