Home   | Editorial   | Latest News   | Local News   | Kerala   | National   | International   | Business   | Sports   | Obituary   | NRI News   | Movies   | Health
September 15, 2019
 
 
    
 
Print this page
 

ത്യാഗസന്നദ്ധരാകാം, സന്തോഷിക്കാം

കവിയും സാഹിത്യകാരനും രാജസദസിലെ അംഗവുമായിരുന്നു സു ഫിലിപ് സിഡ്‌നി (1554-1586). എലിസബത്ത് രാജ്ഞിയുടെ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇംഗ്ലണ്ടിനെ പ്രശസ്തിയിലേക്കുയര്‍ത്തിയവരുടെ ഗണത്തില്‍ സിഡ്‌നിയും ഉള്‍പ്പെടുന്നു. തന്റെ കിരീടത്തിലെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന ഒരു രത്‌നമായിട്ടാണ് എലിസബത്ത് രാജ്ഞി അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കെന്റില്‍ ജനിച്ച സിഡ്‌നി ഹൈസ്‌കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്‍ത്തിയാക്കി അധികം താമസിയാതെ പാര്‍ലമെന്റംഗമായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് കുറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ ജര്‍മനി, ഇറ്റലി, പോളണ്ട്, ഹംഗറി, ഓസ്ട്രിയ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ചു. വീണ്ടും രാജസദസില്‍ മടങ്ങിയെത്തിയ അദ്ദേഹം 1584-ല്‍ കെന്റില്‍നിന്നുള്ള പാര്‍ലമെന്റംഗമായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. എന്നാല്‍ പിറ്റേവര്‍ഷം സ്‌പെയിനുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി സിഡ്‌നി നെതര്‍ലന്‍ഡ്‌സില്‍ എത്തി.

അധികംതാമസിയാതെ സ്‌പെയിനുമായി നടന്ന യുദ്ധത്തില്‍ വെടിയേറ്റു സിഡ്‌നി അവശനിലയിലായി. അതേത്തുടര്‍ന്ന് ഇരുപത്തിയാറാം ദിവസം 31-ാം വയസില്‍ അദ്ദേഹം നിര്യാതനായി.

കവിയും സാഹിത്യകാരനും എന്ന നിലയില്‍ സിഡ്‌നി പ്രസിദ്ധനാണെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ അനശ്വരനാക്കിയിരിക്കുന്നതു യുദ്ധരംഗത്ത് അദ്ദേഹം നല്‍കിയ ഒരു മാതൃകയാണ്. യുദ്ധത്തില്‍ മുറിവേറ്റ് അവശനായി അദ്ദേഹം കിടക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം വല്ലാതെ ദാഹിച്ചുവലഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ആരോ ഒരാള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കല്‍ അല്‍പം ദാഹജലം എത്തിച്ചു.

അദ്ദേഹം ആ വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ മുറിവേറ്റ് അടുത്തുകിടന്നിരുന്ന ഒരു പടയാളി അല്‍പം ദാഹജലത്തിനുവേണ്ടി യാചിച്ചു. ഉടനെ ആ വെള്ളം അല്‍പംപോലും കുടിക്കാതെ തന്റെ അടുത്തുകിടന്ന പടയാളിക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'സുഹൃത്തേ, ഈ ജലം കുടിച്ചുകൊള്ളൂ. കാരണം, നിന്റെ ആവശ്യമാണ് എന്റേതിനെക്കാള്‍ വലുത്.'

യുദ്ധത്തില്‍ മുറിവേറ്റ് അവശനായി കിടന്നിരുന്ന സിഡ്‌നി തനിക്കു ലഭിച്ച ദാഹജലം കുടിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ ആരും അദ്ദേഹത്തെ പഴിക്കില്ലായിരുന്നു. എന്നാല്‍ തന്നെപ്പോലെതന്നെ മുറിവേറ്റ് അവശനായി കിടന്ന പടയാളിക്ക് ദാഹജലം ആവശ്യമാണെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ തനിക്കു ലഭിച്ച ദാഹജലം കുടിക്കാതെ അത് ആ പടയാളിക്കു സിഡ്‌നി നല്‍കുകയാണു ചെയ്തത്. സ്വയം മറന്നും സ്വയം നഷ്ടം സഹിച്ചും പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ സിഡ്‌നി അന്ന് തയാറായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ ത്യാഗപ്രവര്‍ത്തി ഇന്നും എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

സിഡ്‌നിയെപ്പോലെ സ്വയം മറന്നു മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി ത്യാഗം അനുഷ്ഠിക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല. എന്നാല്‍, അദ്ദേഹത്തെപ്പോലെ സ്വന്തം സുഖം മറന്നു മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി ത്യാഗമനുഷ്ഠിക്കുന്ന ധാരാളം ആളുകളുണ്ട് എന്നതാണ് വാസ്തവം. അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം ഇത്രയെങ്കിലും ഭംഗിയായി മുന്‍പോട്ടു പോകുന്നതെന്നതു നാം മറക്കേണ്ട.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെവിവിധ ഘട്ടങ്ങളില്‍ മറ്റു പലരും നമുക്കുവേണ്ടി ധാരാളം ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍, അവരെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി നാമും ത്യാഗം സഹിക്കുന്നുണേ്ടാ എന്നാണ് നാം സ്വയം ചോദിക്കേണ്ടതായിട്ടുള്ളത്. നാം ആര്‍ക്കുംവേണ്ടി ഒരു ത്യാഗവും ചെയ്യാതെ ജീവിക്കുന്നവരാണെങ്കില്‍ നമ്മെക്കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എന്തു പ്രയോജനമാണുള്ളത്? അപ്പോള്‍പ്പിന്നെ നമുക്കുവേണ്ടി ത്യാഗം സഹിക്കാന്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എങ്ങനെ തോന്നാനാണ്?

എന്നാല്‍ നാം ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയും ഒരു ത്യാഗവും ചെയ്യാത്തവരാണെങ്കിലും മറ്റു പലരും നമുക്കുവേണ്ടി നിരവധി ത്യാഗങ്ങള്‍ ചെയ്യുകതന്നെ ചെയ്യും. കാരണം, അവരാരും നമ്മിലെ നന്മ നോക്കി മാത്രമോ നമ്മില്‍നിന്ന് എന്തെങ്കിലും നന്മ പ്രതീക്ഷിച്ചോ അല്ല നമുക്കുവേണ്ടി ത്യാഗം അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്. അവര്‍ നമുക്കുവേണ്ടി ത്യാഗം സഹിക്കുന്നുണെ്ടങ്കില്‍ അതിന്റെ കാരണം അവരിലെ നന്മതന്നെ.

തനിക്ക് ഏറെ ആവശ്യമായിരുന്ന ദാഹജലം സിഡ്‌നി മറ്റൊരു പടയാളിക്കു നല്‍കിയത് അയാളില്‍നിന്ന് എന്തെങ്കിലും നന്മ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടായിരുന്നില്ല. പ്രത്യുത സിഡ്‌നിയിലെ നന്മയാണ് അമ്മാതിരിയൊരു ത്യാഗപ്രവൃത്തി ചെയ്യാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ സന്നദ്ധനാക്കിയത്. അതുപോലെ, തന്റെ ദാഹത്തിന്റെ കാഠിന്യം സ്വയം മനസിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണ് മറ്റൊരാളുടെ ദാഹത്തിന്റെ തീവ്രത മനസിലാക്കാന്‍ സിഡ്‌നിക്കു സാധിച്ചത്. അതായത്, സ്വന്തം ദുഃഖം മറ്റൊരാളുടെ ദുഃഖം കാണാന്‍ സിഡ്‌നിയെ സഹായിച്ചുവെന്നു ചുരുക്കം.

നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തില്‍ പലപ്പോഴും ഓരോരോ ദുഃഖങ്ങള്‍ കടന്നുവരാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ നാം ആ ദുഃഖങ്ങള്‍ സഹിക്കുമ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ദുഃഖങ്ങളെക്കുറിച്ചു നാം എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിക്കാറുണേ്ടാ? നമ്മുടെ ചിന്തയും ശ്രദ്ധയും എല്ലായ്‌പോഴുംതന്നെ നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങളിലല്ലേ? അതുകൊണ്ടുകൂടിയല്ലേ മറ്റുള്ളവരുടെ ദുഃഖങ്ങളില്‍ നാം അവരെ സഹായിക്കാന്‍ തയാറാകാത്തത്?

നമുക്ക് ദുഃഖങ്ങളുണ്ടാകുമ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും നാം അവയ്ക്കു പരിഹാരം കാണണം. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങള്‍ക്കു പരിഹാരം കണ്ടതിനു ശേഷം മാത്രം മറ്റുള്ളവരുടെ ദുഃഖങ്ങളില്‍ അവരെ സഹായിക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ചാല്‍ എന്നെങ്കിലും നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാന്‍ സാധിക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല.

നാമെല്ലാവരും നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി വിവിധതരം ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിച്ചേ മതിയാകൂ. എങ്കില്‍ മാത്രമേ ജീവിതത്തിലെ വിവിധ ദുഃഖങ്ങള്‍ താണ്ടി വിജയപൂര്‍വം മുന്നോട്ടുപോകാന്‍ നമുക്കു സാധിക്കൂ. പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിക്കാന്‍ നാം വിസമ്മതിക്കുമ്പോഴാണ് അവരുടെ ജീവിതവും അതുപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതവും ദുരിതപൂര്‍ണമായി മാറുന്നത്.

മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിക്കാന്‍ ലഭിക്കുന്ന അവസരം പൂര്‍ണമായും വിനിയോഗിക്കാന്‍ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. അപ്പോള്‍ നമ്മിലെ നന്മയുടെ തോത് ഏറെ വര്‍ധിക്കുന്നതായി നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടും. അതു നമ്മുടെ ജീവിതസന്തോഷം ഇരട്ടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

 


 
    
 
To send your comments, please click here
 
 


Rashtra Deepika LTD
Copyright @ 2019 , Rashtra Deepika Ltd.